Του Αθανάσιου Σ. Σαρόπουλου*
ΗMERCOSUR είναι η «Κοινή Αγορά του Νότου». Ιδρύθηκε το 1991 και έχει ως πλήρη μέλη τις χώρες Αργεντινή, Βραζιλία, Βολιβία (εντάχθηκε το 2024), Ουρουγουάη και Παραγουάη, ενώ η ιδιότητα του μέλους που είχε η Βενεζουέλα αναστάλθηκε το 2016 για πολιτικούς λόγους. Συνδεδεμένες με συμφωνίες με τη MERCOSUR είναι και η Χιλή, το Περού κ.ά. Αποτελεί μία κοινή αγορά 295.000.000 περίπου καταναλωτών που δεν θα άφηνε ασυγκίνητη την Ε.Ε., η οποία ξεκίνησε διαπραγματεύσεις μαζί τους για μία εμπορική συμφωνία από το 1999. Είναι μία αγορά, όμως, με χαμηλό βιοτικό επίπεδο και γεωργική έκταση τριπλάσια της ευρωπαϊκής.
Ο τρόπος παραγωγής των αγροτικών προϊόντων που αποτελούν την κύρια παραγωγή της MERCOSUR διαφέρει ριζικά από τον ευρωπαϊκό, και οδηγεί σε πολύ χαμηλό κόστος παραγωγής. Υπάρχει εκτεταμένη η λεγόμενη «υιοθεσία γης», καθώς μεγάλες εταιρίες αγοράζουν τη γη και προχωρούν σε καθετοποιημένη παραγωγή (το 60% της γεωργικής γης της Βολιβίας και το 35% της Παραγουάης ανήκει σε εταιρίες), σημαντική παιδική εργασία, αποψίλωση δασών για δημιουργία νέας γεωργικής γης στον Αμαζόνιο και αλλού, ενώ οι εκτάσεις οι οποίες είναι καλλιεργημένες με γενετικώς τροποποιημένα φυτά αποτελούν το 47% του συνόλου παγκοσμίως.
Το 2024, η Ε.Ε. εισήγαγε προϊόντα αξίας 57 δισ. ευρώ από τις χώρες της MERCOSUR, εκ των οποίων το 43% ήταν αγροτικά προϊόντα και το 31% ορυκτά. Αντίστοιχα, η Ε.Ε. εξήγαγε στις χώρες της MERCOSUR προϊόντα αξίας 54 δισ. ευρώ, εκ των οποίων το 28% ήταν μηχανήματα και το 25% χημικά. Η υπό έγκριση εμπορική συμφωνία προβλέπει την κατάργηση ή τη μείωση του 93% των υπαρχόντων δασμών, που για τα κρέατα σήμερα φθάνουν στο 63% και για τα ποτά στο 35%. Όπως γίνεται αντιληπτό, η μείωση των δασμών θα ωφελήσει τη Γερμανία και τις Σκανδιναβικές χώρες και όσες χώρες εξάγουν προς τη MERCOSUR, και θα δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα στον γεωργικό τομέα των ευρωπαϊκών χωρών με αθέμιτο ανταγωνισμό αγροτικών προϊόντων της MERCOSUR αμφιβόλου ποιότητας ή και επικίνδυνων για την υγεία των καταναλωτών.
Ο τρόπος παραγωγής των αγροτικών προϊόντων που αποτελούν την κύρια παραγωγή της MERCOSUR διαφέρει ριζικά από τον ευρωπαϊκό, και οδηγεί σε πολύ χαμηλό κόστος παραγωγής. Υπάρχει εκτεταμένη η λεγόμενη «υιοθεσία γης», καθώς μεγάλες εταιρίες αγοράζουν τη γη και προχωρούν σε καθετοποιημένη παραγωγή (το 60% της γεωργικής γης της Βολιβίας και το 35% της Παραγουάης ανήκει σε εταιρίες), σημαντική παιδική εργασία, αποψίλωση δασών για δημιουργία νέας γεωργικής γης στον Αμαζόνιο και αλλού, ενώ οι εκτάσεις οι οποίες είναι καλλιεργημένες με γενετικώς τροποποιημένα φυτά αποτελούν το 47% του συνόλου παγκοσμίως.
Το 2024, η Ε.Ε. εισήγαγε προϊόντα αξίας 57 δισ. ευρώ από τις χώρες της MERCOSUR, εκ των οποίων το 43% ήταν αγροτικά προϊόντα και το 31% ορυκτά. Αντίστοιχα, η Ε.Ε. εξήγαγε στις χώρες της MERCOSUR προϊόντα αξίας 54 δισ. ευρώ, εκ των οποίων το 28% ήταν μηχανήματα και το 25% χημικά. Η υπό έγκριση εμπορική συμφωνία προβλέπει την κατάργηση ή τη μείωση του 93% των υπαρχόντων δασμών, που για τα κρέατα σήμερα φθάνουν στο 63% και για τα ποτά στο 35%. Όπως γίνεται αντιληπτό, η μείωση των δασμών θα ωφελήσει τη Γερμανία και τις Σκανδιναβικές χώρες και όσες χώρες εξάγουν προς τη MERCOSUR, και θα δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα στον γεωργικό τομέα των ευρωπαϊκών χωρών με αθέμιτο ανταγωνισμό αγροτικών προϊόντων της MERCOSUR αμφιβόλου ποιότητας ή και επικίνδυνων για την υγεία των καταναλωτών.
