Μικροτσίπ και μονοπώλιο: ένα νέο μέτωπο της παγκόσμιας μάχης

Ο αγώνας για τον έλεγχο της πρόσβασης στην τεχνολογία των ημιαγωγών είναι η τελευταία εκδοχή της ιμπεριαλιστικής προσπάθειας να διατηρήσει την τεχνολογική του κυριαρχία επί του αναπτυσσόμενου κόσμου – μια κυριαρχία που είναι απαραίτητη για τη συνέχιση της δυνατότητάς του να αποσπά υπερκέρδη.

Καθώς αποτελεί βασικό μοχλό της παραγωγικής και τεχνολογικής προόδου, οι αστοί οικονομολόγοι δίνουν όλο και μεγαλύτερη προσοχή στην ανάπτυξη και κατασκευή των νέων γενεών μικροεπεξεργαστών ημιαγωγών, και δεν είναι οι μόνοι. Οι νομοθέτες και η άρχουσα τάξη των κυριότερων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, ιδίως των ΗΠΑ και της Βρετανίας, επιθυμώντας διαρκώς να αναχαιτίσουν την άνοδο της Κίνας ως οικονομικού ανταγωνιστή, επιδιώκουν να αξιοποιήσουν το τεχνολογικό τους πλεονέκτημα σ’ αυτόν τον τομέα για να διατηρήσουν την κατά τα άλλα φθίνουσα παγκόσμια οικονομική και στρατιωτική ηγεμονία τους.

«Στις 7 Οκτωβρίου [2022] κηρύχθηκε ένας παγκόσμιος πόλεμος. Κανένας ειδησεογραφικός σταθμός δεν αναφέρθηκε σε αυτόν, παρόλο που όλοι θα πρέπει να υποστούμε τις επιπτώσεις του. Εκείνη την ημέρα, η κυβέρνηση Μπάιντεν εξαπέλυσε τεχνολογική επίθεση εναντίον της Κίνας, θέτοντας αυστηρά όρια και εκτεταμένους ελέγχους στις εξαγωγές όχι μόνο ολοκληρωμένων κυκλωμάτων, αλλά και στο σχεδιασμό τους, στις μηχανές που χρησιμοποιούνται για να τα «εγγράψουν» στο πυρίτιο και στα εργαλεία που παράγουν αυτές οι μηχανές. Στο εξής, εάν ένα κινεζικό εργοστάσιο χρειάζεται οποιοδήποτε από αυτά τα εξαρτήματα για την παραγωγή προϊόντων – όπως τα κινητά τηλέφωνα της Apple ή τα αυτοκίνητα της GM – οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις πρέπει να ζητούν ειδική άδεια για την εξαγωγή τους.

Πώς ο Bill Gates κυρίευσε την Παγκόσμια Υγεία...

Ζαν Ζιγκλέρ – Οι παράδεισοι των πειρατών

Ανάμεσα στα αρπακτικά και τα λαϊκά δημοκρατικά κράτη υπάρχει απόλυτη ασυμφωνία. Τα αφεντικά θέλουν να εγκαθιδρύσουν την τάξη της stateless global governance, της χωρίς κράτος πλανητικής κυβέρνησης, στην οποία οι κάποιοι απαραίτητοι κανόνες για την καλή λειτουργία του μονοπωλιακού χρηματιστηριακού καπιταλισμού (των επενδύσεων του, του εμπορίου, της προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας κτλ.) θα καθορίζονται από τον ΠΟΕ και ορισμένα άλλα γραφεία που εργάζονται για λογαριασμό τους.
Οι κύριες αξίες που εμπνέουν τις στρατηγικές της ιδιωτικοποίησης του κόσμου είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους, η συνεχής επέκταση των αγορών, η παγκοσμιοποίηση των χρηματιστηριακών κυκλωμάτων, η επιτάχυνση του ρυθμού συσσώρευσης και η κατά το δυνατόν παντελής κατάργηση κάθε αρχής, θεσμού ή οργάνωσης ικανής να επιβραδύνει την ελεύθερη κυκλοφορία του κεφαλαίου. Αντίθετα, θεμέλιο του δημοκρατικού και λαϊκού κράτους είναι η υπεράσπιση του κοινού καλού, η προώθηση του γενικού συμφέροντος, η προστασία του έθνους, η αλληλεγγύη και η εδαφική κυριαρχία.

Οι δέκα εταιρείες που ελέγχουν ό,τι αγοράζουμε

Μπροστά από το ράφι του Super Market αναρωτιέστε ποιο προϊόν να επιλέξετε. Η ποικιλία μοιάζει μεγάλη, όπως και ο ανταγωνισμός... Όμως με μια πιο προσεκτική ματιά ο καθένας μπορεί να συνειδητοποιήσει πως μόλις 10 εταιρείες ελέγχουν σχεδόν όλα τα μεγάλα διατροφικά εμπορικά σήματα του πλανήτη.

Πρόκειται για τις γιγαντιαίες πολυεθνικές Nestlé, PepsiCo, Coca-Cola, Unilever, Danone, General Mills, Kellogg's, Mars, Associated British Foods και Mondelez, με «στρατιές» εργαζομένων και δισεκατομμύρια ετήσιων κερδών.

Σε μια προσπάθεια να πιέσει αυτές τις εταιρείες να προχωρήσουν σε θετικές αλλαγές και για συνειδητοποιήσουν οι καταναλωτές ποιος ελέγχει τις μάρκες που αγοράζουν, η  Oxfam δημιούργησε ένα infographic που δείχνει πόσο πραγματικά διασυνδεδεμένα είναι αυτά τα εμπορικά σήματα.

Ο Κραφτ και το τείχος του Βερολίνου

Της Τάνιας

Ο Μπράουν, ο Φίσερ κι ο Κράφτ / αχώριστοι γίνανε φτιάχνοντας τραστ... Κάπου εκεί στη δεκαετία του '90, και το ονόμασαν Παγκοσμιοποίηση.

Και δεν έχει σημασία αν λέγονται Μπράουν, Φίσερ και Κράφτ, ή  ιμπεριαλιστές, με τα μετρημένα στα δάχτυλα, παγκόσμια, μονοπώλια - γίγαντες.  Στα κρυφά ή στα φανερά, όλοι ενωμένοι, άπλωσαν τα γαμψά νύχια τους και άρχισαν να ρίχνουν μέσα στο απύλωτο στόμα τους, χώρες που διέλυαν, λαούς που ρήμαζαν από την αχαλίνωτη επέλασή τους, δημοκρατικά δικαιώματα. Στήσανε «πολύχρωμες επαναστάσεις», έκαναν καταιγιστική προπαγάνδα για την υποτιθέμενη «ανωτερότητα της δημοκρατίας» τους και αιματοκύλισαν όλη τη γη. Η γυμνή αλήθεια είναι πως παραδομένοι στην αλαζονεία τους, στους πυρρίχιους  χορούς για το τέλος της ιστορίας και του σοσιαλισμού, έπραξαν παγκόσμια αίσχη.
Σήμερα, 27 χρόνια μετά τις εορτές και πανηγύρεις, ο Μπράουν, ο Φίσερ κι ο Κράφτ / εχθροί τάχα γίναν, διαλύσαν το τραστ. Παραδομένοι σε μια γιγάντια οικονομική κρίση, που η αδηφάγα απληστία τους δημιούργησε, χτίζουν τείχη γύρω από τα σύνορά τους, έχοντας εγκαταλείψει τις ιαχές για την επικράτηση της «ελευθερίας» στον κόσμο, με την πτώση του τείχους του Βερολίνου στις 9 Νοέμβρη του 1989. Όμως  μέσα στα τείχη τους, δεν επικρατεί η ευτυχία. Οι διάφοροι Κραφτ, κάνουν λυσσαλέο αγώνα ποιος θα καταβροχθίσει τον άλλο και οι λαοί τους τρέφονται από τα σκουπίδια και ζουν στα χαρτόκουτα.

Απίστευτη ομιλία Έλληνα ζυθοπαραγωγού !

Αλήθειες που δεν ακούμε και δεν μαθαίνουμε, που έχουν όμως γενική εφαρμογή, όπως η περίφημη εργαλειοθήκη του ΟΟΑΣΑ.

Ευχαριστώ τον φίλο Γιώργο Τ.

Ο Αριστοτέλης, η τοκογλυφία και τα μονοπώλια

Του Θανάση Μπαντέ

Η μεγαλοφυΐα του Αριστοτέλη λάμπει στο γεγονός ακριβώς ότι ανακάλυψε μια σχέση ισότητας στην έκφραση της αξίας των εμπορευμάτων.

Καρλ Μαρξ

Μετά το ξεκαθάρισμα των δύο μορφών της Χρηματιστικής την Οικονομική και την Καπηλική ο Αριστοτέλης προχώρησε και στην αξιολόγηση τους: «… η Χρηματιστική έχει, όπως είπαμε, δύο μορφές. Η μία είναι η Καπηλική και η άλλη η Οικονομική. Και η μεν δεύτερη είναι αναγκαία και αξιέπαινη, ενώ η πρώτη, η τέχνη της ανταλλακτικής, δικαίως επικρίνεται (διότι δεν ανάγεται στη φύση αλλά στις συναλλαγές των ανθρώπων). (σελ. 327). Η Οικονομική είναι σύμφωνη με τη φύση, αφού αφορά την αύξηση του πλούτου μέσω της εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων. (Τα σύγχρονα φαινόμενα του εκφυλισμού της φύσης στο πλαίσιο της ασύστολης εκμετάλλευσης δεν θα μπορούσαν να είναι γνωστά στον Αριστοτέλη). Ως εκ τούτου αφορά τις δυνατότητες για την καλύτερη καλλιέργεια της γης, την ανάπτυξη του κυνηγιού, της αλιείας κτλ. Η μορφή αυτή της Χρηματιστικής (η Οικονομική) αφορά τον πλούτο που δημιουργείται με την παραγωγή αγαθών. Αφορά δηλαδή τη γνώση για την καταλληλότητα των ζώων που θα χρησιμοποιηθούν για κάθε εργασία, την επιλογή της κατάλληλης καλλιέργειας ανάλογα με το κλίμα, το υψόμετρο ή την υγρασία των χωραφιών, τις τεχνικές της μελισσοκομίας κλπ. Το να μπορεί κανείς διαρκώς να αυξάνει την παραγωγή του τελειοποιώντας τις μεθόδους του, όχι μόνο δεν είναι κακό, αλλά είναι απολύτως ωφέλιμο, αφού συμβάλλει τόσο στην αύξηση των αγαθών, όσο και στην ίδια την πορεία της ανθρώπινης γνώσης που διαρκώς εξελίσσεται μέσα από την πείρα των καιρών. Ο σκοπός αυτού του είδους της Χρηματιστικής είναι η βέλτιστη παραγωγή. Ο πλούτος εκλαμβάνεται ως απόρροια της φύσης και βέβαια μετριέται ως ποσότητα αγαθών κι όχι ως χρήμα. Φυσικά, η αύξηση της παραγωγής που θα επιφέρει πλεόνασμα αγαθών θα γεννήσει το εμπόριο, δηλαδή τη δυνατότητα της ανταλλαγής αυτού του πλεονάσματος με άλλα προϊόντα που εκλείπουν και που με τη σειρά τους αποτελούν πλεόνασμα σε άλλες περιοχές. Τελικός στόχος είναι η αυτάρκεια των αγαθών σε όλους, δηλαδή η πληρότητα όλων των μέσων για την επίτευξη της καλής ζωής.

Και τα σκυλιά δεμένα…

Του Καρτέσιου

Ξυπνάς και διαβάζεις: «Το ΣτΕ επικύρωσε το μονοπώλιο του ΟΠΑΠ στα τυχερά παιχνίδια». Πανηγυρίζει το «ΒΗΜΑ της Κυριακής» που δημοσιεύει την είδηση. Και τη συμπληρώνει «Θωρακίζονται τα μελλοντικά έσοδα! Δικαίωση της ελληνικής Πολιτείας για τους διαχρονικούς χειρισμούς της στον ευαίσθητο χώρο του τζόγου αποτέλεσε η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) που θεωρεί συμβατό με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να χορηγεί μια χώρα σε μία και μόνο επιχείρηση (ΟΠΑΠ) το αποκλειστικό δικαίωμα διεξαγωγής τυχερών παιχνιδιών».

Αυτή είναι η Ανάπτυξη και ο Ανταγωνισμός. Η πώληση κρατικών κερδοφόρων μονοπωλίων και η μετατροπή τους σε ιδιωτικά μονοπώλια! Και κατόπιν ο αγώνας του κράτους να προστατεύσει τα ιδιωτικά μονοπώλια. Αυτή είναι η πολιτική τους. Το ζήσαμε την «Ολυμπιακή». Το ξαναζούμε με τον ΟΠΑΠ. Θα το ξαναζήσουμε με το νερό. Το επιχείρημά τους ήταν μονίμως ότι απαγορεύονται τα μονοπώλια και γι’ αυτό είναι υποχρεωμένοι να τα πουλήσουν. Προφανώς απαγορεύονται μόνο τα κρατικά. Τα ιδιωτικά επιτρέπονται.

Stern: Την Ελλάδα τη διοικεί ένα μονοπώλιο εκατομμυριούχων

Εκτενές άρθρο για τα «πανίσχυρα οικονομικά τζάκια» περιλαμβάνει το γερμανικό περιοδικό Stern στο τεύχος που κυκλοφορεί με τίτλο «Μονοπώλιο των εκατομμυριούχων» και ισχυρίζεται ότι εδώ και πολλές γενιές 2.000 οικογένειες διαμόρφωσαν το υπάρχον σύστημα και αποκόμισαν τεράστια κέρδη.
Η επίθεση αυτή στο ελληνικό επιχειρηματικό κατεστημένο ενισχύει τα σενάρια που φέρουν τους δανειστές και την Τρόικα να βρίσκονται σε μετωπική σύγκρουση με τα ελληνικά οικονομικά συμφέροντα που οικοδομήθηκαν στη Μεταπολίτευση.
Το δημοσίευμα ξεκινάει από τον Φώτη Μπόμπολα, τον οποίο οι συντάκτες του άρθρου επισκέπτονται στο γραφείο του: