«Η οικονομία της Τουρκίας μας προσπερνά» - Κοσμάς Μαρινάκης

Πολεμική οικονομία: Πιο πολύ ξεζουμιστείτε κι άμα λάχει σκοτωθείτε…

Merz besucht Artillerieschule in Idar-Oberstein

Του Διονύση Ελευθεράτου

Πόσα ακόμη χρήματα θα κοστίσει ο παροξυσμός πολεμικής προετοιμασίας που χαρακτηρίζει την ΕΕ; Πόσοι επιπλέον πόροι θα αφαιρεθούν από τους τομείς που (πρέπει να) καλύπτουν κοινωνικές και ανθρώπινες ανάγκες, για να «ντυθούν στο χακί» και να κατευθυνθούν οπουδήποτε ορίζουν οι πολεμικοί «παιάνες»;

Θεωρητικά, η απάντηση είναι δεδομένη. Θα ξοδέψουμε 800 δισ. ευρώ έως το 2030, έτος κατά το οποίο τα κράτη της ΕΕ πρέπει να είναι έτοιμα να πολεμήσουν με τη Ρωσία. Τούτο  το χρονικό ορόσημο θέτει η Κομισιόν, με την ακρίβεια που θα είχε κάποιος φορέας διοργάνωσης μεγάλων αθλητικών αναμετρήσεων. Ή (διαλέγετε και παίρνετε) με την παραζάλη που «δέρνει» προφήτες, έτοιμους να ανακοινώσουν πότε ακριβώς θα αφανιστεί ο κόσμος. Κι αν ακόμη ο πόλεμος δεν ξεσπάσει το 2030, οι στρατιωτικές δαπάνες των κρατών – μελών της ΕΕ θα αυξάνονται κατ’ έτος κατά 288 δισ. ευρώ μέχρι το 2035. Ήδη, το 2024 αυξήθηκαν  κατά 42%.

Στην πραγματικότητα, το «ξεζούμισμα» που (θα) υφίστανται οι κοινωνίες δύσκολα υπολογίζεται και δυσκολότερα χαλιναγωγείται. Στα «ψιλά» του Τύπου αλιεύει κανείς ειδήσεις για αναπροσαρμογές – φυσικά προς τα πάνω- κονδυλίων που εντάσσονται στο φάσμα της «πολεμικής οικονομίας». Τον Ιούλιο του 2025, η ΕΕ αποφάσισε ότι πρέπει να δεκαπλασιαστεί (!) ο προϋπολογισμός για τα έργα «στρατιωτικής κινητικότητας» και από 1,7 δισ. ευρώ να φθάσει στα 17 δισεκατομμύρια («Ναυτεμπορική», 20/10/2025). Ωσάν τα δισεκατομμύρια να είναι στραγάλια…

Τα έργα «στρατιωτικής κινητικότητας» αφορούν υποδομές (σε λιμάνια, δρόμους, γέφυρες, σιδηροδρόμους, κλπ) οι οποίες, ναι μεν δεν είναι αναγκαίες στην καθημερινή κοινωνική και εμπορική ζωή, αλλά κρίνονται απαραίτητες για τη γρήγορη μετακίνηση αρμάτων, βαρέων όπλων κ.α. Το θέμα, ασφαλώς, δεν είναι πόσο «μετρούν» 17 δισεκατομμύρια επί του συνόλου του θηριώδους ευρωπαϊκού «χακί» οικονομικού σχεδίου. Διότι, αν πυκνώσουν οι πολλαπλασιασμοί και άλλων «χακί» προϋπολογισμών, γίνεται εύκολα αντιληπτό πού θα οδηγήσουν οι αντίστοιχες αφαιμάξεις από το σώμα των κοινωνιών, οι οποίες ήδη καλούνται να αποδεχθούν όσες θυσίες «χρειαστεί».

Αγοραστική δύναμη μισθού: Η Ελλάδα στον «πάτο» της Ε.Ε.

Του Παύλου Δερμενάκη

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. που συνεχώς προκαλεί τον ελληνικό λαό, με τα έργα της σε βάρος του καθώς το σύνολο της πολιτικής της υπηρετεί το κεφάλαιο και την υψηλή κερδοφορία του, πέτυχε ένα ακόμα στόχο της. Να οδηγήσει τον λαό στον πάτο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) όσον αφορά την αγοραστική του δύναμη για τις ετήσιες αποδοχές ανά μισθωτό. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Κομισιόν (στοιχεία Eurostat) η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων για το εννιάμηνο του 2025 είναι η τελευταία στην Ε.Ε. Είμαστε πλέον κάτω και από τη Βουλγαρία και συνεπώς δεν είναι μακριά η περίοδος που θα πιάσουμε τον «απόλυτο πάτο» ως τελευταίοι (από την προτελευταία θέση τα προηγούμενα χρόνια έως και 2024) στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε σταθερές μονάδες αγοραστικής δύναμης. Η αρνητική αυτή εξέλιξη, της χαμηλότερης αγοραστικής δύναμης των μισθών στην Ε.Ε, είναι ένα καθαρό αποτέλεσμα της πολιτικής της κυβέρνησης Ν.Δ.

Τι σημαίνει η έννοια της αγοραστικής δύναμης. Αφορά την ποσότητα των αγαθών που ένας εργαζόμενος μπορεί να αγοράσει (πραγματικός μισθός) με τον μισθό που λαμβάνει από την εργασία του (ονομαστικός μισθός). Οι παράγοντες που επηρεάζουν την αγοραστική δύναμη είναι το ύψος των μισθών σε συνδυασμό με τις μεταβολές τους (αυξήσεις ή ακόμα και μειώσεις όπως έγινε με τα μνημόνια) σε σύγκριση με τη μεταβολή των τιμών σύμφωνα με το πραγματικό κόστος ζωής. Ουσιαστικά η αγοραστική δύναμη είναι ένας δείκτης που καταγράφει την πραγματική οικονομική κατάσταση και θέση στην κοινωνία ενός εργαζόμενου και της οικογένειάς του.

Συνεπώς η πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ. οδήγησε τον ελληνικό λαό στον πάτο της Ε.Ε. όσον αφορά την πραγματική του οικονομική κατάσταση και αυτό φυσικά έγινε, καθώς έχουμε αύξηση του ΑΕΠ, για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα που διαφήμισε ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης στην πρόσφατη (7/10/2025) Γ.Σ. του ΣΕΒ «στηρίζουμε τις επιχειρήσεις και αυτό φαίνεται στα κέρδη σας»!

Η Ελλάδα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ success story

Παγκόσμιες εταιρείες «κερδίζουν από τη γενοκτονία» στη Γάζα

Μια έκθεση της Francesca Albanese προς το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ την Πέμπτη επισημαίνει τη βαθιά εμπλοκή εταιρειών από όλο τον κόσμο στην υποστήριξη του Ισραήλ κατά τη διάρκεια της 21μηνης επίθεσης στη Γάζα.

«Ενώ η ζωή στη Γάζα εξαφανίζεται και η Δυτική Όχθη δέχεται κλιμακούμενες επιθέσεις, αυτή η έκθεση δείχνει γιατί η γενοκτονία του Ισραήλ συνεχίζεται: επειδή είναι επικερδής για πολλούς», αναφέρει η έκθεση.

Η έκθεση του ειδικού εισηγητή έχει τίτλο «Από την οικονομία της κατοχής στην οικονομία της γενοκτονίας» και εξετάζει τη διεθνή εταιρική εμπλοκή στην προμήθεια όπλων και βαρέων μηχανημάτων που χρησιμοποιούνται για την ισοπέδωση παλαιστινιακών συνοικιών στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, γεωργικές εταιρείες που πωλούν προϊόντα από παράνομους οικισμούς και επενδυτικές εταιρείες που βοηθούν στη χρηματοδότηση του πολέμου.

«Ενώ οι πολιτικοί ηγέτες και οι κυβερνήσεις αποφεύγουν τις υποχρεώσεις τους, πάρα πολλές εταιρικές οντότητες έχουν επωφεληθεί από την οικονομία του Ισραήλ, η οποία χαρακτηρίζεται από παράνομη κατοχή, απαρτχάιντ και τώρα, γενοκτονία», αναφέρει η έκθεση.

Κοσμάς Μαρινάκης: «Η πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας»

Στο RGC 2025 ο Κοσμάς Μαρινάκης ανέδειξε τις μεγάλες αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας: ελλιπείς επενδύσεις στη μεταποίηση, εξαγωγική υστέρηση, υψηλό δημόσιο χρέος και αποκλίνουσα πορεία από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Όπλα, δολάρια και αίμα …για μία όχι και τόσο νέα Μέση Ανατολή

Του Γιάννη Χουβαρδά *

Ανακατατάξεις αναμένονται στη Μέση Ανατολή. Η επίσκεψη Τραμπ στον Περσικό Κόλπο και άλλες εξελίξεις βεβαιώνουν σχετικές διεργασίες. Η διαπραγμάτευση ΗΠΑ-Ιράν, οι αναδιατάξεις στις συμμαχίες των ΗΠΑ, η γενοκτονία στη Γάζα και η όξυνση του Παλαιστινιακού, η μάχη ξένων δυνάμεων για επιρροή στη Συρία, η ύφεση του Κουρδικού στην Τουρκία είναι το κάδρο τους. Ένα νέο παζάρι εξελίσσεται σχετικά με το μέλλον της περιοχής.

Το εξελισσόμενο μοίρασμα του κόσμου υπαγορεύει τις εξελίξεις. Οι μεγάλες δυνάμεις και όλα τα κράτη εξοπλίζονται. Διαπραγματεύσεις και σε ορισμένες περιπτώσεις συγκρούσεις διεξάγονται για τις ζώνες επιρροής. Οι πηγές πλούτου κατανέμονται στα μονοπώλια κάθε χώρας βάσει της ισχύος. Ακόλουθα, μία διαδικασία επαναχάραξης των «οικοπέδων» τρέχει και στη Μέση Ανατολή.

Άλλωστε, η «αξία» της περιοχής είναι υψηλή. Η διεθνής ενεργειακή τροφοδοσία συνδέεται με το πετρέλαιο της. Η «πράσινη»-ψηφιακή μετάβαση ευνοείται από τις δυνατότητες της στην ανάπτυξη ΑΠΕ. Χερσαία και θαλάσσια περάσματα της είναι κρίσιμα για τις διεθνείς μεταφορές. Τα σχέδια των μεγάλων δυνάμεων επηρεάζονται από τη στρατιωτική και πολιτισμική ισχύ και τα κεφάλαια, χώρων της. Η επίδραση της Μέσης Ανατολής στο διεθνή συσχετισμό ισχύος είναι μεγάλη.

Παράλληλα, οι ΗΠΑ διατηρούν την κρίσιμη επιρροή στη περιοχή. Η στρατιωτική παρουσία και η ικανότητα τους στον επηρεασμό της οικονομίας της είναι μοναδική. Η διάθεση των εταίρων τους για στρατηγική διαφοροποίηση περιορίζεται από τον εις βάρος τους βαθμό ανισοτιμίας στις αλληλεξαρτήσεις τους με την Ουάσιγκτον. Η αλλαγή κυβέρνησης στη Συρία υπονομεύει τη θέση ανταγωνιστών των ΗΠΑ, όπως το Ιράν και η Ρωσία. Ο τόνος των εξελίξεων δίνεται σταθερά απ’ αυτές.

Διαχρονικά, η πολιτική τους εκεί αφορά τη στήριξη της πλανηταρχίας τους. Ζητούμενα είναι ο έλεγχος των ροών ενέργειας, των στρατηγικών σημείων, των οδών εμπορίου. Προϋπόθεση κρίνουν τη ναυτική κυριαρχία τους, τη μη ανάδειξη ενός τοπικού ηγεμόνα, την ανάσχεση έξωθεν κέντρων. Η στρατιωτική δράση, η χρήση τοπικών αντιθέσεων, η συμμαχία με κράτη-κλειδιά χαρακτηρίζουν την τακτική τους. Η συνεχής ρύθμιση του status quo συμπυκνώνει την πολιτική των ΗΠΑ.

Η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων στα τάρταρα – Μας ξεπέρασαν Βούλγαροι και Σλοβάκοι

Αποκαλυπτικά στοιχεία στην ενδιάμεση έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για την ελληνική οικονομία και απασχόληση το 2024

Του Θανάση Παπαδή

Η κατάσταση στην Ελλάδα το 2024 είναι αβέβαιη και γεμάτη αντιφάσεις, με τους μισθούς να παραμένουν σε πολύ χαμηλά επίπεδα, σε σύγκριση με τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την ακρίβεια να παραμένει σε υψηλά επίπεδα και την αγοραστική δύναμη των πολιτών να υποχωρεί συνεχώς. Σύμφωνα με την ενδιάμεση έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για την ελληνική οικονομία και απασχόληση το 2024, η Ελλάδα παραμένει στις τρεις χαμηλότερες θέσεις της Ε.Ε. ως προς τον μέσο ετήσιο μισθό, ενώ η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων βρίσκεται σε ακόμη χειρότερη θέση, υπολείπεται ακόμη και εκείνης της Βουλγαρίας και της Σλοβακίας.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα φτωχότερα νοικοκυριά είναι το στεγαστικό κόστος, το οποίο συνεχώς αυξάνεται, παρά τις επενδύσεις στον τομέα των ακινήτων. Το 2023, το ποσοστό των ενοικιαστών που πληρώνουν περισσότερα από το 40% του εισοδήματός τους για ενοίκιο έφτασε το 40,5%, το τέταρτο υψηλότερο στην Ε.Ε. Αντίθετα, οι ιδιοκτήτες ακινήτων χωρίς δάνεια ή υποθήκες, παρ’ όλο που το ποσοστό επιβάρυνσης παραμένει σχετικά υψηλό (23,7%), παραμένουν οι πιο ευνοημένοι σε σχέση με τους ενοικιαστές.

Οι συντάκτες της έκθεσης καταγράφουν και μερικά θετικά σημεία στην ελληνική οικονομία, όπως η βελτίωση του ΑΕΠ, της αγοράς εργασίας και της κατανάλωσης. Παρ’ όλο που η πορεία αυτή μπορεί να φαίνεται αισιόδοξη, παραμένει εύθραυστη, καθώς η χρηματοπιστωτική κατάσταση του Δημοσίου εξακολουθεί να είναι ασταθής και η αγορά εργασίας παρουσιάζει σοβαρές ανισότητες και ελλείψεις στην ποιότητα των θέσεων απασχόλησης.

Ο καπιταλισμός του κουπονιού: Πώς διαλύεται η κατανάλωση, το ασφαλιστικό σύστημα και οι συλλογικές διεκδικήσεις

Του Δημήτρη Κουλάλη

Κουπόνια, τροφεία, δωροεπιταγές, «voucher», προπληρωμένες κάρτες: Τις ημέρες που πέρασαν, μέσα στο πνεύμα των εορτών αρκετές ήταν οι επιχειρήσεις που προχώρησαν σε παροχές σε είδος προς τους εργαζόμενούς τους. Μέχρι εδώ όλα καλά, θα σκεφτεί κάποιος. Θα συμφωνήσουμε μαζί του. Τι γίνεται όμως όταν αυτές οι παροχές έρχονται να υποκαταστήσουν έμμεσα ένα μέρος των αυξήσεων που δικαιούνται οι εργαζόμενοι μετά το ψαλίδι των μνομονιακών χρόνων, από κοινού με την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και τον πληθωρισμό που ροκανίζει κάθε μέρα το εισόδημά τους;

Μίλησαμε επ’ αυτού με την 25χρονη προγραμματίστρια λογισμικού Μ.Γ. Η συζήτησή μας ξεκίνησε με την αναφορά της στη διαδεδομένη όπως λέει πολιτική των κουπονιών («ticket restaurant» και κάρτες μετρό) στον κλάδο γενικά και στην εταιρεία που εργάζεται ειδικότερα. Στη δική της περίπτωση, οι παροχές αυτές έχουν σταθερό χαρακτήρα. Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι η χορήγησή τους βρίσκεται πάντα στην ευχέρεια του εργοδότη. Ωστόσο, για την νεαρή εργαζόμενη στον χώρο της ψηφιακής τεχνολογίας, εκτός από τον πρακτικά προσωρινό χαρακτήρα αυτής της βοήθειας, προκύπτουν κι άλλα προβλήματα εις βάρος των εργαζομένων «από την ανάγκη του εργοδότη να μην πληρώσει τις απαραίτητες εισφορές».

Επιχειρώντας να εξηγήσει τι εννοεί, η Μ.Γ. ανέφερε στον «Ημεροδρόμο» ότι παρά την επιχείρηση να «πλασαριστεί» αυτή η πρακτική ως μέρος του «καθαρού μισθού», το κουπόνι δεν συμπεριλαμβάνεται σε κανένα δώρο ή και επίδομα και φυσικά δεν λαμβάνεται υπόψη στο πόσο της αποζημίωσης. «Δεν είναι “επιπλέον προσφορά” του εργοδότη, είναι ο τρόπος του να καλύψει το κενό του χαμηλού μισθού μας με το μικρότερο δυνατό κόστος. Για αυτό η λύση δεν είναι να διεκδικήσουμε μονιμοποίηση του ‘’ticket restaurant’’, αλλά να διεκδικήσουμε αυξήσεις στους μισθούς μέχρι να καλύπτουν τις ανάγκες μας χωρίς να χρειαζόμαστε κουπόνια-μπόνους».

Η χρονιά της (ακόμα μεγαλύτερης) κρίσης για την Ε.Ε.

Το 2025 μπαίνει για την Ε.Ε. μέσα σε κλίμα γενικευμένης αναστάτωσης ή ακόμα καλύτερα αγωνίας.

Του Θέμη Τζήμα

Το 2025 μπαίνει για την Ε.Ε. μέσα σε κλίμα γενικευμένης αναστάτωσης ή ακόμα καλύτερα αγωνίας, για την όξυνση της οποίας η ίδια έχει ήδη κάνει και εξακολουθεί να κάνει ό,τι μπορεί. Η οικονομική κρίση στη «βιομηχανική της καρδιά», στη Γερμανία, εξακολουθεί να εντείνεται. Η οικονομία της τελευταίας, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά βρίσκεται σε μηδενικούς ρυθμούς μεγέθυνσης και στην πραγματικότητα για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της σε ύφεση. Στην πραγματικότητα, από το 2019, η γερμανική οικονομία έχει μείνει στάσιμη, ενώ η οικονομία της Ευρωζώνης έχει μεγεθυνθεί κατά 5% και των ΗΠΑ κατά 11%.

Δεν πρόκειται για τίποτα θηριώδη μεγέθη ούτε στις δύο τελευταίες περιπτώσεις (αντιθέτως, μιλούμε για μάλλον απογοητευτικές καταστάσεις) αλλά στη γερμανική περίπτωση έχουμε ένα καταφανώς κρισιακό φαινόμενο, το οποίο εν πολλοίς (αλλά όχι μόνο) τροφοδοτείται από την ακρίβεια και την ενεργειακή κρίση,  που τις μέρες αυτές επιδεινώνεται ακόμα περισσότερο. Δεν είναι όμως μόνο αυτά τα προβλήματα της γερμανικής οικονομίας. Αν η παλαιότερη, εταιρική, οικονομική σχέση με τη Ρωσία αποδείχθηκε εν μέσω πολέμου το ένα κομβικό σημείο ευαλωτότητας της γερμανικής οικονομίας, το άλλο είναι η εταιρική της σχέση με την Κίνα. Όχι μόνο λόγω της οικονομικής επιβράδυνσης στην Κίνα αλλά επιπλέον επειδή η Κίνα παράγει πλέον σχεδόν ό,τι και η Γερμανία και μάλιστα πολύ καλύτερα σε αρκετούς τομείς. Ακόμα δε, και η απειλή μόνο δασμών από πλευράς των ΗΠΑ είναι ικανή να εκτροχιάσει έτι περαιτέρω τη γερμανική οικονομία. 

Η πολιτική κρίση στη Γερμανία είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα του γεγονότος ότι η Γερμανία πληρώνει τις επιλογές της σε επίπεδο οικονομικής πολιτικής. Οι γερμανικές κυβερνήσεις της απόλυτης αμερικανοκρατίας, ήδη από την περίοδο του 2014 και ακόμα σαφέστερα από το 2022 είναι εκείνες που έστρωσαν το δρόμο για την τωρινή κρίση, μέσα από την εξαπάτηση της Ρωσίας. Το ίδιο έπραξαν φτωχοποιώντας την περιφέρεια της Ε.Ε. την περίοδο των μνημονίων, θεωρώντας ότι έχοντας την Κίνα ως εξαγωγικό προορισμό δε χρειαζόταν να ανησυχούν υπερβολικά για την καταναλωτική δυνατότητα μέσα στην Ευρωζώνη.

Ο ΟΟΣΑ επισημοποιεί την φτώχεια των Ελλήνων και η κυβέρνηση απαντά: «αστειότητες»…

Η πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ έρχεται να γκρεμίσει το παραπέτασμα ωραιοποίησης που επιχειρεί να στήσει η ελληνική κυβέρνηση γύρω από την οικονομική πραγματικότητα. Ενώ η ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών διακηρύσσει ανάπτυξη και ευημερία, τα δεδομένα αποκαλύπτουν ένα δυστοπικό τοπίο για τους Έλληνες πολίτες.
Φτωχοποίηση, αυξανόμενη κοινωνική ανισότητα και βαθιά οικονομική επισφάλεια αποδεικνύουν ότι οι κυβερνητικές πολιτικές απέτυχαν να βελτιώσουν την καθημερινότητα των πολιτών.

Η ανελέητη πραγματικότητα των αριθμών του ΟΟΣΑ αποκαλύπτει μια αλήθεια που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από ευφάνταστες δηλώσεις: η κυβέρνηση βρίσκεται σε πλήρη διάσταση με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες, ενώ η εμπιστοσύνη προς το πολιτικό σύστημα καταρρέει.

Και το κερασάκι στην τούρτα: Το υπουργείο Οικονομικών σε ανακοίνωσή του χαρακτηρίζει την έκθεση «αστειότητες» και ισχυρίζεται πως υπάρχει «μεγάλη βελτίωση», αλλά το πρόβλημα είναι πως η Ελλάδα «ξεκινάει από πολύ χαμηλή θέση εξαιτίας της μακροχρόνιας κρίσης».

Τα στοιχεία του ΟΟΣΑ

Σε συνολικά 35 χώρες, οι Έλληνες, σύμφωνα με την έκθεση του ΟΟΣΑ, κατατάσσονται μεταξύ αυτών με τις μεγαλύτερες οικονομικές δυσκολίες, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται και στις χώρες με τη μεγαλύτερη κοινωνική ανισότητα αλλά και την υψηλότερη έλλειψη εμπιστοσύνης έναντι της κυβέρνησης.

Μάλιστα στην κατηγορία για τις δυσκολίες των νοικοκυριών, η Ελλάδα βρίσκεται στη χειρότερη θέση με σχεδόν 7 στους 10 να δηλώνουν πως δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα.

Η Ελλάδα ουραγός στους δείκτες ευημερίας του ΟΟΣΑ: Χαμηλοί μισθοί και εισοδηματικές ανισότητες* Τρίτοι από το τέλος, «περνάμε» μόνο Κολομβία και Μεξικό

Στις τελευταίες θέσεις σε μισθολογικά ζητήματα κατατάσσεται η Ελλάδα, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ),  με τον τρίτο χαμηλότερο μισθό ανάμεσα στις 35 χώρες του ΟΟΣΑ, ξεπερνώντας μόνο το Μεξικό και την Κολομβία.

Ο μισθός αυτός είναι σημαντικά χαμηλότερος σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και υποδηλώνει έντονες οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα.

Η έκθεση του ΟΟΣΑ αποτελεί μια εκτενή ανάλυση της ποιότητας ζωής στις χώρες-μέλη του οργανισμού, αξιολογώντας διάφορους τομείς που επηρεάζουν την ευημερία των πολιτών, όπως εισόδημα, εργασία, στέγαση, υγεία και κοινωνικές σχέσεις. Οι δείκτες αυτοί αποτυπώνουν τα δυνατά και τα αδύναμα σημεία της Ελλάδας, παρουσιάζοντας μια σαφή εικόνα της καθημερινής ζωής και των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες.

Σημαντική μείωση των πραγματικών μισθών

Στον τομέα του εισοδήματος και της εργασίας, η Ελλάδα αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες. Εκτός από τους χαμηλούς μισθούς, οι πραγματικοί μισθοί (δηλαδή η αγοραστική δύναμη των μισθών) έχουν μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, λόγω της οικονομικής κρίσης, της πανδημίας και του αυξανόμενου πληθωρισμού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι Έλληνες να δυσκολεύονται να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες, με περισσότερους από το 65% των πολιτών να δηλώνουν ότι αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες. Συγκριτικά, το ποσοστό αυτό είναι υψηλότερο από το 2010, γεγονός που δείχνει ότι τα οικονομικά προβλήματα έχουν γίνει εντονότερα με την πάροδο του χρόνου.

Σημαντικές εισοδηματικές ανισότητες

Η έκθεση επισημαίνει επίσης ότι υπάρχουν σημαντικές εισοδηματικές ανισότητες στη χώρα, ενώ οι γυναίκες εξακολουθούν να πληρώνονται λιγότερο από τους άνδρες. Παράλληλα, πολλά νοικοκυριά ζουν σε συνθήκες περιορισμένου χώρου, γεγονός που επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής. Η ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής είναι επίσης ένα μεγάλο ζήτημα για τους Έλληνες εργαζόμενους, καθώς οι πολλές ώρες εργασίας και οι χαμηλοί μισθοί καθιστούν δύσκολο να βρουν χρόνο για προσωπική ζωή και κοινωνικές δραστηριότητες.

BRICS: Από τη Ρωσία με… αγάπη για την ενίσχυση της πολυπολικότητας

Κορυφώνεται η 16η Σύνοδος των BRICS στην πόλη Καζάν της Ρωσίας με σημαντικές εξαγγελίες στη σφαίρα της οικονομίας, την Ουκρανία και την Παλαιστίνη.

Του Δημήτρη Χρονόπουλου 

Η προσοχή των διεθνών ΜΜΕ και εν γένει της κοινής γνώμης αυτές τις ημέρες είναι στραμμένη στην πόλη Καζάν, στην πρωτεύουσα της επαρχίας του Ταρταστάν της Ρωσικής Ομοσπονδίας, όπου διεξάγεται η 16^η Σύνοδος των BRICS στο φόντο μίας πρωτόγνωρα οξυμένης και συγκρουσιακής για τα μεταψυχροπολεμικά δεδομένα διεθνούς συγκυρίας, με τον πόλεμο στην Ουκρανία να βαδίζει, πλέον, προς το τρίτο έτος διεξαγωγής του, ενώ η πολεμική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έχει προ πολλού περάσει εκτός των συνόρων και των πλαισίων της αραβοϊσραηλινής σύγκρουσης στη Λωρίδα της Γάζας, με τις ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ να επιχειρούν στα νότια του Λιβάνου και να προγραμματίζουν, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, την απάντησή τους στην πυραυλική επίθεση του Ιράν, η οποία έλαβε χώρα την 1^η Οκτωβρίου. 

Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν, οικοδεσπότης της 16ης Συνόδου των BRICS στο Καζάν. Φωτογράφος: Grigory Sysoev

Η δε διεξαγωγή της Συνόδου του «μπλοκ της πολυπολικότητας», όπως συχνά ονομάζεται στον διεθνή τύπο η πρωτοβουλία BRICS, στο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας έχει μία εξαιρετικά σημαντική συμβολική (αλλά και πραγματιστική-πολιτική) σημασία για τους «οικοδεσπότες», σε μία προσπάθεια να αρθεί επικοινωνιακά και ουσιαστικά η εικόνα «απομόνωσης» της Ρωσίας και προσωπικά του προέδρου Πούτιν από το διεθνές γίγνεσθαι.

Πως και γιατί οι Έλληνες ΔΕΝ μπορούν πια να ταξιδέψουν στα νησιά του Αιγαίου!

Δεν είναι σχήμα λόγου, δεν είναι υπερβολή… Ο μέσος Έλληνας εργαζόμενος ΔΕΝ μπορεί πια να ταξιδέψει σε πολλά για να μην πούμε στα περισσότερα νησιά του Αιγαίου! Το κόστος των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων καθιστούν απαγορευτική ακόμη και τη σκέψη για ένα τέτοιο ταξίδι!

 Οι Έλληνες ΔΕΝ μπορούν να κάνουν διακοπές και ας επιμένουν τα τηλεοπτικά δίκτυα να δείχνουν ότι γίνεται «συνωστισμός στο λιμάνι». Πέντε εκατομμύρια ζουν πλέον στην Αττική , κάποιοι μπορεί να φεύγουν αλλά η συντριπτική πλειοψηφία βλέπει τα πλοία να σαλπάρουν. Γιατί είναι τόσο ακριβά τα εισιτήρια; Φταίνε τα ακριβά καύσιμα; Η απάντηση δεν είναι τόσο απλή.

Ο Δημοσθένης Μπακόπουλος δικηγόρος και εμπνευστής του Παρατηρητήριου Διαφάνειας Λιμενικού Συστήματος εξηγεί από το Α έως το Ω την «αλυσίδα» των ευθυνών, της διαπλοκής και της αδιαφορίας για τον πολίτη. Μπορεί να γίνει κάτι για να αλλάξει αυτή η κατάσταση; 

H ελπίδα που τρεμοσβήνει, η Ελλάδα που παριστάνει την Μαρία Αντουανέτα και ξεπερνάται οικονομικά από την Βουλγαρία

Του Ηλία Παπαναστασίου 

Η ελληνική κοινωνία περνάει όχι απλά μια κρίση αλλά μια διαρκή παρακμιακή κατάσταση που θυμίζει τελευταίες μέρες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Με μια διαφορά η Ρώμη είχε ήδη περάσει αιώνες ακμής, παντοδυναμίας και εκπληκτικής ανάπτυξης σε όλους τους τομείς. Οικονομικούς, πολιτιστικούς κλπ.

 

Η Ελλάδα αντίθετα, θυμίζει μια αέναη παρακμή χωρίς καμμιά περίοδο ακμής. Έναν διαρκή εκφυλισμό παρόμοιο με του νεογέννητου που γεννήθηκε ευθύς εξαρχής βιολογικά ελαττωματικό. Μια συνεχή κατηφόρα χωρίς ανηφόρα, μια συνεχή πτώση χωρίς παύση, μια ασταμάτητη πορεία με χαλασμένα φρένα ενός φορτηγού που κατευθύνεται στον γκρεμό και ο οδηγός τραγουδά αμέριμνος και αστειεύεται διαρκώς με τον συνοδηγό του σαν να μην συμβαίνει τίποτε. Μια ολοκληρωτική εξάλειψη της ενσυναίσθησης του θανάτου που έρχεται σαν δρομέας κατά πάνω του, τύφλωση με όραση και βαρηκοΐα με ακοή. Είναι τρομερό να έχεις τις αισθήσεις σου καίριες όμως να μην αντιλαμβάνεσαι τον θάνατο που έρχεται καταπάνω σου με μαθηματική ακρίβεια και βεβαιότητα. Είναι σαν να βλέπεις στην άλλη πλευρά του τούνελ το τραίνο να έρχεται καταπάνω σου και εσύ να το απολαμβάνεις βγάζοντας σέλφις... Ή σαν να βρίσκεσαι σε σαφάρι στη ζούγκλα και εσύ να ηδονίζεσαι στην ιδέα να κάνεις μπάνιο σε ποτάμι με κροκόδειλους... Φαίνεται πως ο θάνατος είναι ηδονικός σε πολλούς χαρακτήρες αλλά και σε μερικούς λαούς... Και η καταστροφή της κοινωνίας θεωρείται απόλαυση από σαδομαζοχιστικούς χαρακτήρες που δυστυχώς πολλαπλασιάζονται αλματωδώς...

   

Δεν χρειάζεται να φέρουμε πολλά αποδεικτικά στοιχεία οικονομικού περιεχομένου. Αρκούν τα όσα αναφέρει στο εξαιρετικό του άρθρο με τίτλο «Η προπαγάνδα της ντροπής» ο Βασίλης Βιλιάρδος, αντιπρόεδρος της Βουλής, οικονομολόγος και Βουλευτής της Ελληνικής Λύσης.

Καθηγητής Δουκίδης: Τα 2/3 των καταναλωτών δαπανούν το 90% του εισοδήματος για αγορά βασικών αγαθών

Τα 2/3 του εισοδήματος δαπανάται σε λογαριασμούς, ενοίκια και φόρους σημείωσε ο καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Η ακρίβεια βρέθηκε στο επίκεντρο συζήτησης που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 9ου Οικονομικού Φόρουμ Δελφών. Συντονίζοντας τη συζήτηση ο Γιώργος Δουκίδης καθηγητής Διοίκησης, Επιστήμης & Τεχνολογίας, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, παρουσίασε στοιχεία που προκύπτουν από πρόσφατες μελέτες.

Όπως ανέφερε, τα 2/3 των καταναλωτών στην Ελλάδα δαπανούν το 90% του εισοδήματός τους για αγορά βασικών αγαθών, το 36% αισθάνεται ανασφάλεια, το 29% θυμό και το 20% φόβο.

Τέσσερις στους δέκα θεωρούν ότι θα μειώσουν τις αγορές το επόμενο εξάμηνο. Τα 2/3 του εισοδήματος δαπανάται σε λογαριασμούς, ενοίκια και φόρους. Πλέον τρεις στους τέσσερις αγοράζουν προϊόντα με κύριο κριτήριο το κόστος, οκτώ στους δέκα κυνηγούν τις προσφορές στα σούπερ μάρκετ, πέντε στους δέκα αλλάζουν μάρκα προϊόντων από τα συνηθισμένα, τρεις στους τέσσερις αξιοποιούν το καλάθι του νοικοκυριού αλλά όμως οκτώ στους δέκα προτιμούν μείωση του ΦΠΑ παρά το καλάθι του νοικοκυριού.

Μόνο ότι φταίει για όλα ο λαός δεν ακούσαμε στο συνέδριο της Καθημερινής!

Της Μαρίας Νεγρεπόντη – Δελιβάνη

Σίγουρα, η βασική υπόθεση στη βάση των όσων καταστρεπτικών υπέγραψαν οι δικοί μας ταγοί (μας τα υπενθύμισε το συνέδριο της Καθημερινής) στην αποφράδα περίοδο μετά το 2009, ήταν ότι αυτά δεν απέρρεαν από τη βούλησή τους, αλλά ήταν αποτέλεσμα απειλών και εκβιασμών έξωθεν. Εγείρονται, ωστόσο, εύλογα πολυάριθμα ερωτηματικά, που μέχρι σήμερα δεν έτυχαν ικανοποιητικών απαντήσεων. Ο ελληνικός λαός ουδέποτε έλαβε σαφείς και ειλικρινείς εξηγήσεις, σχετικά με τις προσβλητικές, επικίνδυνες, παράλογες, ανατρεπτικές υποχρεώσεις που αναλήφθηκαν γι’ αυτόν και χωρίς τη συναίνεσή του. Αντιθέτως, ο ελληνικός λαός παρέμενε, συστηματικά, εκτός των πάντων.

Ένα από τα πολλά και δυσεξήγητα συμβάντα είναι και το γεγονός ότι –εκτός μεμονωμένων περιπτώσεων– ο κύκλος συγκάλυψης δεν προστάτευε μόνο την εκάστοτε κυβέρνηση, που υπέγραφε, που συναινούσε, που υποχωρούσε, που συνοδοιπορούσε με συμφέροντα αλλότρια και εναντίον των εθνικών δικών μας, αλλά και την αντιπολίτευση. Και εύλογα διερωτάται κανείς τι το τόσο φοβερό μπορεί να κρύβεται πίσω από την ανεπίτρεπτη, γενικευμένη και ήδη παγιωμένη μεθόδευση συμπόρευσης.

Οι πιθανότερες απειλές, που κάπως διέρρευσαν ή που, κατά καιρούς, τις φανταστήκαμε είναι:

Πρώτον, να μας πετάξουν από το ευρώ. Η απειλή αυτή εκτοξεύτηκε αρκετές φορές, αφού είχε προηγηθεί μεθοδική τρομοκράτηση, κυρίως από τα συστημικά ΜΜΕ, σχετικά με τα φρικτά μαρτύρια που δήθεν μας ανέμεναν, αν αυτή είχε πραγματοποιηθεί. Η απαρίθμηση, βέβαια, των πιθανών μαρτυρίων μας ήταν εμφανώς αφελής, ακόμη και για τους πλέον αδαείς, γύρω από την ΕΕ και τα νομισματικά-οικονομικά της.

Ωστόσο, ταυτόχρονα, με τις απειλές είχαν τεθεί σε εφαρμογή και μεθοδεύσεις αποθάρρυνσης της όποιας σοβαρής συζήτησης γύρω από αυτήν, καθώς και απαξιωτική αντιμετώπιση οποιουδήποτε τολμούσε να εκφράσει αμφιβολίες, σχετικά με το μέγεθος της καταστροφής, που μας ανέμενε εκτός ευρώ. Γι’ αυτό ουδέποτε υπήρξε σοβαρή συζήτηση γύρω από την εναλλακτική αυτή λύση. Τα αναπάντητα ερωτήματα είναι αναρίθμητα:

Το συνέδριο της “Καθημερινής” αναβίωσε τα εγκλήματα των Μνημονίων

Της Μαρίας Νεγρεπόντη – Δελιβάνη

Θα ήλπιζε κανείς ότι το συνέδριο της “Καθημερινής”, που συγκέντρωσε πρωτεργάτες των όσων διαδραματίστηκαν στο διάστημα αυτών των 50 ετών από την μεταπολίτευση, θα έριχνε φως σε αναπάντητα ερωτήματα. Θα ανέμενε, δηλαδή, κανείς ότι οι συμμετέχοντες πρώην πρωθυπουργοί, υπουργοί κ.α. να εξηγήσουν τι ακριβώς συνέβη και υπέγραψαν, ο ένας μετά τον άλλον την καταδίκη της πατρίδας τους.

Ο ελληνικός λαός θα καταλάβαινε επιτέλους, πως συμβαίνει και μετά από 15 χρόνια από την έναρξη των μνημονίων, που υποτίθεται ότι ήρθαν για να σώσουν την Ελλάδα, αυτή βρίσκεται τώρα σε χειρότερη κατάσταση, από αυτήν του 2009, όπως αποκαλύπτουν, χωρίς την ελάχιστη αμφιβολία, τα ακόλουθα συνοπτικά δεδομένα:

• Το χρέος, μετά από 15 χρόνια απάνθρωπης λιτότητας, αλλά και πλήρους ξεχαρβαλώματος της οικονομίας, έχει υπερτριπλασιαστεί (από 110 σε 404 δισ.)
• Έχει ήδη ξεπουληθεί το σύνολο της δημόσιας περιουσίας και η επιχείρηση συνεχίζεται.
• Έχουν αποδεκατιστεί οι δύο από τους τρείς βασικούς τομείς παραγωγής, η γεωργία και η βιομηχανία, έτσι που η οικονομία εξαρτάται σε ανεπίτρεπτα υψηλό βαθμό από τον τουρισμό.
• Η Ελλάδα, από την κορυφή των βαλκανικών χωρών, είναι τώρα στον πάτο, κάτω και από τη Βουλγαρία! Να σημειωθεί ότι η ταχύτατη ανάπτυξη των βαλκανικών οικονομιών συντελέστηκε με το εθνικό τους νόμισμα!

Εξυπακούεται, ότι τα αδυσώπητα, αλλά αναπάντητα ερωτήματα, που σίγουρα θα καταγραφούν με μαύρα γράμματα στην ιστορία, δεν αναφέρονται στην υπογραφή των μνημονίων. Διότι, εφόσον υπήρχε χρέος, θα υπήρχαν και μνημόνια. Αφορούν, αντίθετα, σε τρείς εθνικά αυτοκτονικές συμπεριφορές, που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με αυτά: Τις ασυγχώρητες δεσμεύσεις-παραχωρήσεις που υπέγραψαν:

• Πρώτον, παραίτηση από συμψηφισμό χρεών, παρότι ήταν γνωστό ότι η Γερμανία μας χρωστούσε από την κατοχή, ποσό που υπερέβαινε κατά πολύ το δικό μας χρέος.
• Δεύτερον, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.
• Τρίτον, θανατηφόρο βαθμό λιτότητας, που απέκλειε εκ προοιμίου τη δυνατότητα ανάπτυξης, όπως άλλωστε και συνέβη, και που εξαθλίωσε τον ελληνικό λαό.
• Τέταρτον, αποδοχή του αγγλικού δικαίου για να κρίνει ενδεχόμενη διαφορά ανάμεσα στην Ελλάδα και στους πιστωτές της.
• Πέμπτον, συναίνεση σχετικά με την καταστρεπτική αργοπορία του κουρέματος του χρέους (επειδή το ζήτησαν οι πιστωτές, για να μη κινδυνεύσουν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες). Η αργοπορία υπήρξε καταστρεπτική για τα δικά μας κοινωνικά ταμεία.
• Έκτον, το 2015 δόθηκε η δυνατότητα στον ελληνικό λαό, με το δημοψήφισμα, να απαντήσει αν θα ήθελε να εξακολουθήσει το αυτοκτονικό καθεστώς, μέσα στο οποίο τον είχε καταδικάσει η ΕΕ και το ΔΝΤ ή όχι. Και απάντησε αδίστακτα ΟΧΙ, το οποίο ωστόσο ΟΧΙ πλαστογραφήθηκε σε ΝΑΙ.

Την μισή Ελλάδα η CVC και την άλλη μισή η ΤΕΡΝΑ

Διότι ο καπιταλισμός δίνει ευκαιρίες σε όλους!

Περίληψη για όσους κοιμούνται…

Το fund CVC προσέλαβε σαν investor relations manager την κόρη του Κούλη.

Αγόρασε την ΔΕΗ κι ο Κούλης νομοθέτησε ρήτρα αναπροσαρμογής και κονόμησαν δις. Αγόρασε ιδιωτικές κλινικές και διαγνωστικά, ο Κούλης νομοθέτησε ιδιωτικοποίηση Υγείας και ξανακονόμησαν
Νομίζω ωρίμασαν οι συνθήκες να αλλάξουμε σημαία…

Σε υψηλόβαθμο πόστο στα κεντρικά της CVC στο Λονδίνο η κόρη του Κ. Μητσοτάκη

ας γνωριστούμε καλύτερα

Το fund CVC βρίσκεται πίσω από τον μεγαλύτερο όμιλο ιδιωτικής υγείας στην Ελλάδα, τη Ηellenic Healthcare, που εξυπηρετεί κάθε χρόνο την περίθαλψη περισσότερων από ένα εκατομμύριο ασθενών, με έξι μεγάλες ιδιωτικές κλινικές (μεταξύ άλλων τα «Υγεία», «Μετροπόλιταν», «Λητώ» και «Μητέρα»), διαγνωστικά κέντρα, εταιρεία ιατρικών μηχανημάτων, κέντρο γενετικής και υπηρεσίες ασφάλισης και υγείας στην εργασία.

Βρίσκεται εδώ και έναν χρόνο στις μαρίνες του Φλοίσβου και της Ζέας, των Γουβιών της Κέρκυρας και της Λευκάδας, αποκτώντας πλέον και τις 14 μαρίνες του τουρκικού ομίλου Doğuş σε Ελλάδα, Κροατία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι αγρότες στα μπλόκα – προειδοποίηση για νέο Κίλελερ

Η Ευρωπαϊκή Ένωση καταστρέφει τους αγρότες, τους ψαράδες, κάθε μικρο-επαγγελματία και τα λαϊκά στρώματα συνολικά

Ποιος δεν ξέρει πλέον ότι το τι παράγουμε, το πόσο αγοράζουμε, το πόσο πουλάμε, το ρυθμίζουν οι δήθεν «ανοικτές αγορές» της ΕΕ ;

Ποιος δεν ξέρει πλέον ότι στην Ελλάδα έκλεισαν χιλιάδες εργοστάσια και επιχειρήσεις προς όφελος των Πολυεθνικών;

Ποιος δεν ξέρει ότι ο διαρκώς συρρικνούμενος αγροτικός τομέας αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες τόσο του ελληνικού λαού (με αποτέλεσμα να εισάγουμε σχεδόν τα πάντα), όσο και τις ανάγκες των ίδιων των αγροτών;

Ποιος δεν ξέρει ότι πληρώνουμε το τίμημα για να τροφοδοτούμε αδιάκοπα με όπλα την κυβέρνηση-μαριονέτα του Ζελένσκι, στον πόλεμο που έστησε η Δύση για να παγιδέψει και να υποτάξει τη Ρωσία (που δεν ήταν μέσα στο «μαντρί»), αλλά και κάθε αντιστεκόμενο;

Ποιος δεν ξέρει ότι η Ελλάδα κατάντησε σταδιακά να μην παράγει σχεδόν τίποτα και ότι στηριζόμαστε πλέον σχεδόν μόνον στον τουρισμό (δηλαδή έναν τομέα που εξαρτιέται απόλυτα από αστάθμητους παράγοντες όχι μόνο οικονομικούς –όπως βέβαια κάθε καπιταλιστικός τομέας– αλλά και κλιματικούς και πολιτικούς), γινόμενοι μία χώρα χωρίς μέλλον, εάν αυτό συνδυαστεί με την εντεινόμενη υπογεννητικότητα και το άνοιγμα των συνόρων σε μετανάστες κ.λπ., όπως επιβάλλει η ΕΕ;