Όταν ο αστικός εθελοντισμός μασκαρεύεται σε "αλληλεγγύη"...

Του Γρηγόρη Γρηγοριάδη

Η κακόηχη ατάκα "ο λαός σώζει το λαό" (από τις φωτιές, τις πλημμύρες, τις κατασχέσεις κλπ. κλπ. βάλτε ό,τι θέλετε μετά...) δεν έχει καμία σχέση με αυτό που προβάλλεται από την ηγεσία του ΚΚΕ, ως φιλολαϊκή δράση για τα άμεσα προβλήματα.

Ένα ΚΚ, θα συνδύαζε και θα υπέτασσε μια τέτοια δράση σε ένα ΑΜΕΣΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΕΞΟΔΟΥ, βασισμένο σε συνθήματα ρήξης με τα βάθρα της εξάρτησης από τον ευρωατλαντισμό και άμεσες πολιτικές αιχμές που φωτίζουν αυτό το δρόμο και τραβούν τις πλατιές μάζες στον πολιτικό αγώνα. Πχ σήμερα, θα μπορούσαν να ζητάνε εδώ και τώρα να αρθούν οι αντιρωσικές κυρώσεις και να έρθουν ρωσικά πυροσβεστικά να σβήσουν τις φωτιές, όπως το 2021, όταν όλος ο λαός είδε ότι χάρη σε αυτά αποφεύχθηκε μεγαλύτερη καταστροφή.

Το ΚΚΕ, όμως, ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟ. Αντίθετα, με τις δράσεις της δήθεν "αλληλεγγύης", ξεκομμένες και σε αντιπαράθεση με τον παραπάνω προσανατολισμό, στην πράξη ΥΠΟΚΑΘΙΣΤΑ τον πολιτικό αγώνα με τον ΑΣΤΙΚΟ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟ. Η "δράση για να ανακουφιστεί ο λαός", καταντά μικροαστική "φιλανθρωπία", γιατί είναι παντελώς άσχετη με οποιαδήποτε οργανωμένη ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ. Η ανακοίνωση της ΚΟ Αττικής που παραθέτουμε, δεν περιλαμβάνει - για ακόμα μια φορά - ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΑΜΕΣΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ. Απίθανο (?) κι όμως αληθινό...

Η "ανάπτυξη" της ιμπεριαλιστικής "αριστεράς"! Σωματείο Βάσης Εργαζόμενων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (Μ.Κ.Ο.)!

Του Χριστόφορου Τριαντάφυλλου

Είμαστε εργαζόμενοι, 
ΟΧΙ εθελοντές!
Σωματείο Βάσης Εργαζόμενων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (Μ.Κ.Ο.)

Μια σουηδική ματιά στον κόσμο

Καθόμαστε, αγαπητέ μου Πιτσιρίκο, εχθές το πρωί, εγώ και άλλοι δύο ελάχιστα νεότεροι -σχεδόν σαραντάρηδες δηλαδη- συνάδελφοι, και καυλαντίζουμε ένα μισαωράκι με μια συζήτηση που μπλέκει διαπολιτσμικά, ιστορικά, οικονομικά και άλλα στοιχεία.

Έλα τώρα εσύ και πες μου πώς τα καταφέρνουμε σε 30 λεπτά να χωρέσουμε τόση ουσία, αλλά η προοπτική μιας -επιτέλους- χαλαρής ημέρας στην κλινική μας έχει δώσει την ενέργεια και την διαύγεια πνεύματος, η απώλεια της οποίας μας χαρακτηρίζει συνήθως.

Το μέγα φιλοσοφικό ερώτημα είναι η έλλειψη προσωπικού, ιατρικού και παραϊατρικού, στο σουηδικό σύστημα υγείας.

Η απάντηση που δίνω, όπως κάθε φορά που το θέμα έρχεται στη συζήτηση, είναι πως, αν θέλετε να έρθει κόσμος να δουλέψει, πρέπει να τον πληρώνετε κιόλας.

Μην παρεξηγηθώ, είμαι πολύ καλοπληρωμένος σε σχέση με τον σουηδικό μέσο όρο.

Για την ακρίβεια, όπως και να το δω, ανήκω σίγουρα στο προνομιούχο 2-3% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Μην είμαστε και αχάριστοι γιατί θα μας τιμωρήσει ο θεός -ΑΧΑΧΑΧΑΧΑ- συγγνώμη, λέμε και καμιά μαλ@κία πού και πού.

Δεν ισχύει το ίδιο για νοσηλευτές και βοηθούς νοσηλευτές, και φυσικά μπορεί κανείς να βγάλει τα λεφτά που βγάζει ένας γιατρός και παραϊατρικό προσωπικό σε λιγότερο ψυχοφθόρες δουλειές. Όχι πιο εύκολες, λιγότερο ψυχοφθόρες. Οπότε γιατί να μπλέξει;

Η συνάδελφος διαμαρτύρεται, λέει πως δεν δουλεύουν όλοι για τα χρήματα αλλά και για την ηθική ικανοποίηση του να προσφέρουν κλπ κλπ κλπ.

Για παράδειγμα, αυτή δούλεψε χρόνια εθελόντρια με παιδιά και νέους που κλπ κλπ κλπ.

Το μαγικό τρικ της απλήρωτης εργασίας…

Της Άντζελας Δημητρακάκη

Εθελοντισμός, προσφορά και καπιταλισμός: 

Μια σκιά πλανιέται πάνω από τη ζωή μας. Συνυφασμένη με 

τις έννοιες της προσφοράς, της αυτοθυσίας, ακόμη και της μάθησης, η έννοια του εθελοντισμού έχει ενταχθεί στα εργασιακά τοπία του σύγχρονου καπιταλισμού, γεννώντας διλήμματα ηθικής φύσης και εγείροντας οικοδομήματα εκμετάλλευσης με ισχυρότατα ψυχολογικά και ιδεολογικά θεμέλια.

Ο βασιζόμενος στην αυτοθυσία εθελοντισμός υπήρξε κάποτε αδιαφιλονίκητο «προνόμιο» του γυναικείου φύλου. 

Στρατιές από νοσοκόμες στήριξαν δωρεάν πατριαρχικούς οικονομικούς πολέμους, πιστεύοντας ότι η δωρεάν εργασία που παρείχαν εξυπηρετούσε τον μέγιστο στόχο της ειρήνης και τον αρκετά πιο αμφίβολο στόχο μιας εθνικής «νίκης», υποκύπτοντας στην πλύση εγκεφάλου εξαιρετικά αποτελεσματικών προπαγανδιστικών μηχανών. 

Ασφαλώς, σε μεγάλο βαθμό, ο βασιζόμενος στη θυσία εθελοντισμός αποτελεί ακόμη προνόμιο του ίδιου φύλου. 

Μάνες, γιαγιάδες, νοικοκυρές έχουν πειστεί ότι οφείλουν να τσακίζονται στη δουλειά χωρίς αμοιβή, χωρίς οικονομική ανεξαρτησία, χωρίς καν μία συμβολική αναγνώριση μέσω μιας σύνταξης, «από αγάπη». 

Καριέρα στο... Δημόσιο

Ο λύκος, η μαμά κατσίκα και τα εφτά κατσικάκια…

Του Χρήστου Επαμ. Κυργιάκη

Μια φορά και δύο καιρούς ήταν μια μαμά κατσίκα. Ήταν όμως κατσίκα-κατσίκα. Κατσίκα με τα όλα της, ξέρετε εσείς.

Μια μέρα, μες στην καλή χαρά, αφού είδε όλα τα πρωινάδικα ταυτόχρονα στις εφτά τηλεοράσεις που είχε στο δωμάτιο-TV, ξεκίνησε να πάει την καθιερωμένη βόλτα της.

Θα έβγαινε πρώτα να δει τί καινούργιο βγήκε στις βιτρίνες, μετά θα περνούσε από το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου των κατσικακίων της μιας και ήταν γραμματέας του Συλλόγου, μετά θα ανέβαινε στα γραφεία του κόμματος που την περίμενε ο πρόεδρος και τέλος θα γευμάτιζε στην πισίνα του ξενοδοχείου «Μάσα, ξάπλα κι αραλίκι» με τον τράγο σύζυγό της.

Εκείνη τη μέρα, τα εφτά της κατσικάκια δεν είχανε σχολείο. Βλέπετε ήταν η Παγκόσμια Μέρα Προστασίας του Έβδομου Ποδιού των Χταποδιών και τα κατσικάκια της ως ενεργά μέλη της εθελοντικής ομάδας του σχολείου τους για την προστασία του έβδομου ποδιού των χταποδιών, θα έμεναν στο σπίτι για να προετοιμάσουν εθελοντικές δράσεις.

Εθελοντισμός για το κέρδος του άλλου

H άποψη περί των θετικών επιπτώσεων του εθελοντισμού δεν είναι καινούρια. Ούτε και η βιομηχανία εκμετάλλευσης που στήθηκε γύρω από τη δωρεάν εργασία με σκοπό το κέρδος.

Τα τελευταία χρόνια γίνεται μεγάλη κουβέντα για τα επίπεδα της ανεργίας των νέων. Η απάντηση σε αυτή τη «μάστιγα» έρχεται μέσω αναλύσεων οι οποίες την αντιμετωπίζουν ως ένα ανεξάρτητο γεγονός που μοιάζει περισσότερο με φυσικό φαινόμενο, παρά με το άμεσο αποτέλεσμα μιας σειράς πολιτικών αποφάσεων και διακρατικών δεσμεύσεων. 

Σήμερα, έξι στους δέκα νέοι είναι άνεργοι. Πάνω από τους μισούς δεν πληρώνονται τα προβλεπόμενα, ενώ οι απλήρωτες υπερωρίες είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.

Στο επίκεντρο των λύσεων που προτείνουν οι ίδιοι οι άνεργοι νέοι στον εαυτό τους είναι η εθελοντική εργασία.

Χιλιάδες αδιόριστοι εκπαιδευτικοί ανταποκρίνονται στην πρόσκληση Λοβέρδου για εργασία με μόρια!

Μετά την πρόσκληση του Ανδρέα Λοβέρδου για εθελοντική εργασία (κάλυψη των κενών) με μόρια, χιλιάδες εκπαιδευτικοί ανταποκρίθηκαν και έσπευσαν με κάθε μεταφορικό μέσο να εργαστούν δωρεάν.

Ο Υπουργός Παιδείας δήλωσε ότι θα κρατηθεί σειρά προτεραιότητας…

Για μαλάκες ψάχνετε;

Της Μαρίας Ψωμά 
(Εθελόντρια στο σχολείο αλληλεγγύης Νίκαιας)

Για να τελειώνουμε μ' αυτή την ανοησία των εθελοντών. Εθελοντές βρεθήκαμε πολλοί, για να βοηθήσουμε τα παιδιά μας που αφήσατε ξεκρέμαστα και πειραματίζεστε στα κεφάλια τους. Βρεθήκαμε για να σπάσουμε το αισχρό σας σχέδιο, που θέλει την παιδεία ταξικό προνόμιο. Γιατί περί αυτού πρόκειται. "Ας διαλύσουμε ένα σχολείο του Περάματος, φερ' ειπείν, ας κόψουμε και την ενισχυτική διδασκαλία. Οι γονείς των μαθητών είναι άνεργοι από τη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, οπότε δε θα πάνε φροντιστήριο. Τριζάτη και γυαλιστερή μηχανή παραγωγής φτηνού εργατικού δυναμικού θα έχουμε φτιάξει. Και χωρίς να παίρνουν τα μυαλά του αέρα." Κάπως έτσι το βλέπετε.

Και οι δάσκαλοι είναι κι αυτοί φτηνό εργατικό δυναμικό. Ολημερίς κι ολονυχτίς τους λοιδορείτε, τους ξεσκίζετε στα κανάλια και τις εφημερίδες σας. Έχετε βάλει τα παπαγαλάκια σας να πείσουν τους πάντες πως είναι άχρηστοι, τεμπέληδες και ανάξιοι κάθε σεβασμού, πως είναι η απόλυτη πηγή του κακού. Κι ύστερα τους στέλνετε στα σχολεία. Στα σχολεία που δεν έχουν θέρμανση, βιβλία, φωτοτυπικά, εργαστήρια, υπολογιστές... Να διεκπεραιώσουν ένα συγκεκριμένο πράγμα. Να βγάλουν την ύλη. Όχι να ανοίξουν κανενός τον ορίζοντα, όχι να τους μάθουν θεατρικά και φιλοσοφίες. Γιατί είναι κι επικίνδυνοι αυτοί, δεν είναι να τους αφήνεις πολύ λάσκα. Είναι πολλοί που είναι ζωηροί, ή τελοσπάντων, δεν συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις. Άμα τους πετάξεις, λοιπόν, στα σκατά, δε θα έχουν και πολλά περιθώρια να κάνουν και να λένε ό,τι κατεβάζουν τα κεφάλια τους. Το πολύ πολύ ν' ανοίξουν κανένα παράθυρο, να ξεμυρίσει λίγο. Αν, δε, τους εξευτελίσεις κι άλλο με τα νέα μισθολόγια, μπορεί ούτε αυτό να μην έχουν κουράγιο να κάνουν.

Να πας και εσύ δεθελοντής

Του Παναγιώτη Κάτσικα

Γιατί αν δεν έρθεις μπορεί να σε ψάχνουνε

Να πας κι εσύ εθελοντής

Στου Καλατράβα τον τάφο μας θάβουνε

Να πας κι εσύ εθελοντής

Λόττο χαπάκια συσσίτιο μοιράζουνε

Από την έναρξη της σχολικής χρονιάς η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας διατυμπανίζει τις προθέσεις της για διενέργεια ΑΣΕΠ και διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών. 

Βρεθήκαμε από νωρίς σε ένα πρωτοφανές μπαράζ ανακοινώσεων, υποσχέσεων στα πλαίσια της "Λοβερδιάδας", αλληλοαναιρούμενων δηλώσεων που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ο τρόπος με τον οποίο το Υπουργείο Παιδείας θα συμβίβαζε τις περικοπές του φθηνού σχολείου και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών με την πολιτική διάσωση του μάγου της επικοινωνίας Ανδρέα Λοβέρδου ο οποίος γνώριζε την τύχη των προηγούμενων διαχειριστών  της θέσης στην οποία προΐσταται.

Τα τελευταία χρόνια για να καλυφθούν τα κενά, αντί για διορισμούς εκπαιδευτικών, είδαμε την αύξηση αριθμών μαθητών στα τμήματα, την αύξηση ωραρίου, την κατάργηση και συγχώνευση σχολείων, την αποδιάρθρωση των υποστηρικτικών δομών. 

Εθελοντισμός και Χορηγίες διαλύουν τη δημόσια εκπαίδευση

Του Χρήστου Κυργιάκη

«Ενισχύστε τον εθελοντισμό. Αν, ανάμεσά σας υπάρχει κάποιος ηλεκτρολόγος, υδραυλικός ή κάποιας άλλης ειδικότητας και θέλει, ας μας το δηλώσει μήπως τον χρειαστούμε κάποια στιγμή. Επίσης ενισχύστε οικονομικά το Σύλλογο Γονέων για να μπορεί να στηρίζει το σχολείο μας», είπε ο Διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους γονείς.

Αν τέτοιου είδους προτροπές δεν συνέβαιναν και σε άλλα σχολεία θα έλεγα ότι πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό ή απλώς για μια σκέψη κάποιου διευθυντή. Μαθαίνω όμως ότι αυτό έχει συμβεί και σε άλλα σχολεία και αν το γεγονός αυτό συνδυαστεί με διάφορες «δράσεις» που έχουν την έγκριση του υπουργείου παιδείας και γίνονται σε συνεργασία με ποικίλες ΜΚΟ, οδηγείται κανείς στο συμπέρασμα ότι πολιτική επιλογή του υπουργείου είναι να μεταβιβάζει δικές του, συνταγματικά καθορισμένες, υποχρεώσεις σε εθελοντές και ΜΚΟ.

Εθελοντισμός και Χορηγίες διαλύουν τη δημόσια εκπαίδευση

Ανοίγουν οι πόρτες σε "πρόθυμους" χορηγούς…

Του Χρήστου Κυργιάκη

«Ενισχύστε τον εθελοντισμό. Αν, ανάμεσά σας υπάρχει κάποιος ηλεκτρολόγος, υδραυλικός ή κάποιας άλλης ειδικότητας και θέλει, ας μας το δηλώσει μήπως τον χρειαστούμε κάποια στιγμή. Επίσης ενισχύστε οικονομικά το Σύλλογο Γονέων για να μπορεί να στηρίζει το σχολείο μας», είπε ο Διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους γονείς.

Αν τέτοιου είδους προτροπές δεν συνέβαιναν και σε άλλα σχολεία θα έλεγα ότι πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό ή απλώς για μια σκέψη κάποιου διευθυντή. Μαθαίνω όμως ότι αυτό έχει συμβεί και σε άλλα σχολεία και αν το γεγονός αυτό συνδυαστεί με διάφορες «δράσεις» που έχουν την έγκριση του υπουργείου παιδείας και γίνονται σε συνεργασία με ποικίλες ΜΚΟ, οδηγείται κανείς στο συμπέρασμα ότι πολιτική επιλογή του υπουργείου είναι να μεταβιβάζει δικές του, συνταγματικά καθορισμένες, υποχρεώσεις σε εθελοντές και ΜΚΟ.

Όταν η ανθρώπινη βλακεία συναντά την νεοφιλευλεύθερη επέλαση

(Atenistas - TEDx)

Tον τελευταίο καιρό βλέπουμε συνεχώς νέες μορφές εθελοντισμού να εμφανίζονται και νέα προσχήματα να αναδύονται για την θεμελίωση τους. Το κράτος αφού έχει ισομοιράσει την ευθύνη τις οικονομικής κρίσης, άρχισε να θέτει και νέους όρους για την υπέρβαση αυτής της κρίσης. Η νέα νοοτροπία που αναπτύσσεται μετά την αφομοίωση και την εσωτερίκευση αυτής της ευθύνης από τα παντός είδους φιλήσυχα και ειρηνοποιά κοινωνικά υποκείμενα είναι η προσπάθεια διαχείρισης αυτής της κρίσης και η υποκατάσταση του κράτους εκεί που ηθελημένα απουσιάζει. Αυτή είναι η μια όψη του νομίσματος που ορίζει την επαναστατικότητα σαν εργαλείο διαχείρισης της κρίσης και ως το χρύσωμα του χαπιού στην αρρώστια του συστήματος και όχι σαν μια πρακτική για  την ανατροπή του. Αυτή είναι όμως η μια όψη του νομίσματος.

Εθελοντισμός και ανθρώπινη βλακεία

Η άλλη όψη του νομίσματος που πραγματώνεται πάνω στην ηλιθιότητα και λειτουργεί περισσότερο σαν μια μορφή ψυχοθεραπείας είναι η κατευθυνόμενη αποβλάκωση. Αυτή δεν καλείται να διαχειριστεί την υπάρχουσα κρίση αλλά καλείται να αποβλακώσει και τον τελευταίο ζωντανό περιτυλίγοντάς τον με σερπαντίνες, χρώματα και μπουκάλια αναψυκτικών για την διάσωση της φώκιας στη Χονολουλού. Παραδείγματα ταξικά ασυνείδητων υποκειμένων με ψυχοτραυματικούς συνδέσμους ηλιθιότητας όπως οι ατενίστας και οι ΜΚΟ ή οι φοιτητικοί οργανισμοί που μαζεύουν τις τσίχλες από τα παγκάκια περισσεύουν.

Οι λοβοτομημένοι είναι αρκετοί μόνο που δεν υπάρχουν περιθώρια για χαζοχαρούμενα παιδάκια που δεν ξέρουν που να ξοδέψουν το παραπάνω χαρτζιλίκι που τους έδωσε ο μπαμπάς. Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλους ψυχασθενικούς που επειδή είχε τελειώσει το τσάι από φύκι Νεκράς Θάλασσας ή η ζεστή σοκολάτα με τριμμένη ταραμοσαλάτα αποφάσισαν να βγούν στο δρόμο και να βαφτίζουν το μάζεμα τσίχλας από παγκάκια σε προσπάθεια ενασχόλησης με τα κοινά. Και για να τελειώνουμε.