Πότε θα πούμε ...«Φτάνει πια»!

Του Γ. Π. Τριμπέρη

Ανέχονται και προωθούν στα Τμήματα την κολεγιοποίηση των υγειών και διεθνώς ανταγωνιστικών υψηλού επιπέδου Προγραμμάτων Σπουδών, στο όνομα της ευκολότερης αποφοίτησης, ώστε με μειωμένη γνώση οι απόφοιτοι να μη είναι απαιτητικοί στην αγορά εργασίας, να αποτελούν συνεχή πελατεία στη “Δια βίου Μάθηση” και e-earning επιμόρφωση.

Όπως φαίνεται ζούμε σε μια χώρα με μεγάλες ανοχές. Αν αναλογιστούμε πόσα έχει περάσει ο ελληνικός λαός τα τελευταία χρόνια, χωρίς να ξεχνάμε το βάρβαρο παρελθόν, αντίθετα με την γνωστή αισιόδοξη αναφορά ότι “τα βάσανα σε δυναμώνουν” και ότι “αυξάνουν τις αντιστάσεις σου απέναντι σε αυτούς που σου τα προκαλούν”, στη χώρα μας αυτή η αναφορά επαληθεύεται σε  όλο και πιο λίγους.

Οικονομική κρίση και  χρεωκοπία, ξεπούλημα νευραλγικών κρατικών τομέων σε πολυεθνικά συμφέροντα, αεροδρομίων και  λιμανιών, σε βαθμό που να μην ελέγχεις την ίδια σου τη χώρα. Μονάδες Υγείας, ενέργεια, μεταλλεία, παραδίδονται σε γνωστούς-αγνώστους “επενδυτές”, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στη δημόσια Υγεία, στη τσέπη του καταναλωτή, στο περιβάλλον. Παραδίδονται νέες βάσεις επί ελληνικού εδάφους στους Αμερικανούς, στο ΝΑΤΟ, όταν όλοι γνωρίζουν τις σφαγές χιλιάδων αθώων ανθρώπων σε ολόκληρο τον πλανήτη που προκάλεσαν, επιβάλλοντας δια πυρός και σιδήρου την οικονομική και την πολιτική κυριαρχία τους.

Υγειονομική κρίση: Συνευθύνη και πολιτική χειραγώγηση

Γ. Π. Τριμπέρης, ομότιμος καθηγητής τμήματος Φυσικής ΕΚΠΑ

Έφθασε λοιπόν η ημέρα που οι λάτρεις των βιβλίων και ταινιών επιστημονικής φαντασίας έμελλε να βιώσουν ανάλογες καταστάσεις στην καθημερινή τους ζωή. Και όχι μόνο αυτοί αλλά ολόκληρη η ανθρωπότητα. Η πανδημία, η ανασφάλεια, ο φόβος του θανάτου, οι κρατικές παρεμβάσεις, οδηγούν σε μια πρωτόγνωρη, πολυεπίπεδη Αποκάλυψη.

Κατασκευασμένοι μύθοι, στερεότυπα που καλλιεργήθηκαν συστηματικά χρόνια τώρα κατέρρευσαν. Οικονομικά «πανίσχυρες» χώρες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Μ. Βρετανία κα.,  χώρες που οι ηγεσίες τους υπερηφανεύονταν ότι «εξασφαλίζουν την ασφάλεια του πλανήτη», ουσιαστικά δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τη ζωή των πολιτών τους, που χάνονται κατά χιλιάδες. Χιλιάδες πολίτες «προηγμένων» χωρών πεθαίνουν καθημερινά, λόγω έλλειψης αναπνευστήρων, σε αυτές τις χώρες στων οποίων τις αποθήκες στρατιωτικού υλικού στοιβάζονται χιλιάδες, τόνοι πανάκριβων βομβών και πολεμικών όπλων κάθε είδους.

«Πολιτισμένες» χώρες μπλοκάρουν και κατάσχουν, πειρατική αδεία,  στα αεροδρόμιά τους διερχόμενο υγειονομικά υλικό, που προορίζεται για άλλες χώρες, για να καλύψουν τις δικές τους ανάγκες.

Κακοποιώντας την Ανώτατη Εκπαίδευση

Του Γ. Π. Τριμπέρη

Ομότιμου Καθηγητή

Τμ. Φυσικής Ε.Κ. Π.Α

Κακοποιώ:

  βιάζω, ασελγώ

  (μεταφορικά) συμπεριφέρομαι χωρίς σεβασμό και με εσφαλμένο τρόπο σε κάτι

Αυτό ακριβώς συμβαίνει σε βάρος της Εκπαίδευσης χρόνια τώρα. Αυτό συνέβη πρόσφατα κατά τη συζήτηση, και ψήφιση, του τελευταίου (ασφαλώς όχι) νομοσχεδίου «Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘ.Α.Α.Ε.), ΕΛΚΕ κλπ»  της κυβέρνησης της Ν.Δ...

Ήδη  η από την 6η Σεπτεμβρίου 2019 επιστολή της νέας Υπουργού Παιδείας προς τα «Αξιότιμα Μέλη της Ακαδημαϊκής Κοινότητας» προμήνυε το τι έμελλε να ακολουθήσει. Συμβούλια Ιδρύματος, αξιολόγηση με «επιχειρηματικούς» δείκτες, πολύπλευρη εμπορευματοποίηση των λειτουργιών του Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (ΔΕΠ) των ΑΕΙ, δίδακτρα, spin-off εταιρίες, πατέντες, περαιτέρω περιστολή της χρηματοδότησης, διαγραφές φοιτητών. Η ΝΔ δια της Υπουργού Παιδείας, διεμήνυσε  στο ΔΕΠ των ΑΕΙ της χώρας το σύνολο της ΝΔμοκρατικής πολιτικής για την Ανώτατη Εκπαίδευση, ένα προχωρημένο αντίγραφο του ΠΑΣΟΚικού νόμου «Διαμαντοπούλου». Ένα μήνα μετά την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου.

Το δημόσιο Πανεπιστήμιο στο απόσπασμα

Του Γιώργου Π. Τριμπέρη

Παρακολουθώντας την πορεία ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, διαπιστώνουμε ότι από στιγμή που η επιστήμη μετατρέπεται σε άμεση παραγωγική δύναμη υπάγεται τυπικά και ουσιαστικά στο κεφάλαιο. Είναι μια παράλληλη πορεία με την εργασία. Από αυτή τη στιγμή οι εργαζόμενοι και η επιστήμη αναγορεύονται στις δύο βασικότερες παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας με κυρίαρχη, ασφαλώς, παραγωγική δύναμη τον εργαζόμενο άνθρωπο.

Το Πανεπιστήμιο εφεξής απεκδύεται του ουμανιστικό του χαρακτήρα και μετατρέπεται σε συστηματική δομή της κοινωνίας που «αναλαμβάνει» τη διαμόρφωση της ανθρώπινης παραγωγικής δύναμης τόσο από την πλευρά της επιστημονικής κατάρτισης όσο και από την πλευρά της ιδεολογικής αφομοίωσης στην κυρίαρχη ιδεολογία.