Οι εκπρόσωποι τύπου του Ακιντζί στις ελεύθερες περιοχές

Του Σιλουανού Νικολάου 

Βαριές κουβέντες μα ο τόπος ελαφρύς.

Παλιό γραμμόφωνο διαβάζει τη ζωή σου.

Φώτα χλωμά, φτηνό ρακί

που ηρεμούν και ξεθωριάζουν την οργή σου. 

Και είμαι εγώ και είσαι εσύ

και μοιάζουμε με χάρτινες σαΐτες,

που έχουν καρφώσει για καλά

στην οροφή του σινεμά

κάποιοι αλήτες,

που έχουν καρφώσει για καλά

κάποιοι αλήτες.

ΕΝΔΕΛΕΧΕΙΑ 

Συνεχίζουμε να ζούμε πραγματικά το θέατρο του παραλόγου όσον αφορά το κυπριακό ζήτημα. Κάθε δήλωση του κατοχικού ηγέτη ακολουθείται από διάφορους διερμηνείς στις ελεύθερες περιοχές που μας καθησυχάζουν και ερμηνεύουν τις δηλώσεις του εγκάθετου της Άγκυρας όπως «θέλουν» αυτοί να τις βλέπουν.

Δεν έχει καμία σημασία γι’ αυτούς και δεν θεωρούνται καθόλου ακραίες οι δηλώσεις του Μουσταφά Ακιντζί για «πόλεμο σχετικά με το φυσικό αέριο αν δεν βρεθεί λύση», για «μετεξέλιξη του παράνομου καθεστώτος σε τ/κ συνιστώσα πολιτεία και μετεξέλιξη της ΚΔ σε ε/κ συνιστώσα πολιτεία»* ή και ακόμη το άκρον άωτον του ψέματος ότι «οι Τ/κ δεν μπήκαν στην ΕΕ το 2004» (περισσότερα εδώ).

Τα ψέματα του Ακιντζί και η δική μας «ειλικρίνεια»

Του Σιλουανού Νικολάου

Είναι γεγονός ότι η παρούσα πολιτική ηγεσία του τόπου μιλά και διαλαλεί για ειλικρίνεια, τόσο στις διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό όσο και γενικότερα. Λυπούμαστε να παρατηρήσουμε όμως ότι η ειλικρίνεια πουθενά δεν υπάρχει, ούτε καν όταν τα ψέματα είναι εξόφθαλμα. Το χειρότερο, βέβαια, είναι όταν τα ψέματα γίνονται σε συνέδριο υψηλού επιπέδου, όπως προσφάτως στο Νταβός, και δεν αντιδρούμε με κανέναν τρόπο, ούτε καν λεκτικά.

Η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία και το περιεχόμενό της

Του Σιλουανού Νικολάου

Από τον καιρό που εμφανίστηκε η βάση λύσης του Κυπριακού επισήμως, δηλαδή η ΔΔΟ (για άλλους οδυνηρός συμβιβασμός, για άλλους μια καλή εξέλιξη προς την ειρήνη), γίνεται πολύς ντόρος για το περιεχόμενο που θα ενσαρκωθεί σε ένα σχέδιο που θα έχει ως βάση αυτό το πλαίσιο.

Ειδικοί και συνταγματολόγοι δεν είμαστε, αλλά νομίζω ότι όλοι μπορούμε να συνεννοηθούμε ως έναν βαθμό και να μπορέσουμε να εξαγάγουμε κάποια βασικά συμπεράσματα όσον αφορά τη βάση λύσης που συζητείται εδώ και δεκαετίες.

Εκτός από το γεγονός ότι η διζωνική ως μορφή λύσης είναι μία πρόταση τουρκικής προέλευσης –και εδώ εννοούμε τουρκικής πολιτικής προέλευσης–, θα προσπαθήσουμε να δούμε την κάθε πτυχή της εν συντομία, για να δούμε τελικά αν γίνεται σε μία λύση βασισμένη στη διζωνική να υπάρχουν δικλείδες διχοτομικές, περιορισμοί δηλαδή στους οποίους να καταπατούνται βασικές ελευθερίες των πολιτών, αλλά και βεβαίως να μελετήσουμε εάν μια λύση ΔΔΟ είναι ρατσιστική ή όχι. Δηλαδή, αν για παράδειγμα χωρίζει τον λαό βάσει της καταγωγής ή της γλώσσας.

Προσεγγίζοντας την άμεση δημοκρατία

Του Σιλουανού Νικολάου

Παρατηρώντας κάποιος τις τελευταίες εκλογές εν Ελλάδι, διαπιστώνει για ακόμη μια φορά περίτρανα ότι το πολιτικό σύστημα όσο περνά ο καιρός απαξιώνεται από τους πολίτες όλο και περισσότερο. Το πολιτικό σύστημα, τα κόμματα αλλά και οι δημοσιογράφοι αδυνατούν να καταλάβουν ή να υποψιαστούν τους λόγους του μεγέθους της αποχής των πολιτών από τις εκλογές.

Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι ο λόγος που ο κόσμος παλαιότερα ψήφιζε ήταν γιατί ήταν, είτε οικογενειακά είτε ιδεολογικά, προσκείμενος σε ένα κόμμα, αν βέβαια εξαιρέσουμε αυτούς που ψήφιζαν μόνο για λόγους ατομικών προτεραιοτήτων. Δηλαδή προτεραιοτήτων βολέματος στο Δημόσιο.