Τα 15 λεπτά της αξιοπρέπειάς (μας)

Του Κώστα Βαξεβάνη

Στη Μαρία Καρυστιανού οφείλουµε ένα µεγάλο ευχαριστώ ως κοινωνία. Σε αυτήν τη µάνα των Τεµπών είµαστε υποχρεωµένοι να υποκλιθούµε και να γονατίσουµε, γιατί µάζεψε όλο τον πόνο της, αυτή την πέτρα της ψυχής της, και σµίλεψε τη χαµένη µας αξιοπρέπεια σαν άγαλµα. ∆εκαπέντε λεπτά κράτησε η κατάθεσή της στην εξεταστική επιτροπή για την τραγωδία. Με τα δεκαπέντε λεπτά τής αναµέτρησης µε τη συνείδηση στάθηκε απέναντι στα ψέµατα 335 ηµερών µε τα οποία κατασκευάζεται το µνηµείο της απάθειας και της κοινωνικής ανοχής.

Υπάρχουµε λοιπόν ως άνθρωποι. Μπορούμε να καταλάβουμε. Θέλουμε να είναι διαφορετικά τα πράγµατα. Το κατάλαβε όποιος άντεξε και άκουσε τα δεκαπέντε λεπτά της µητέρας της Μάρθης. Τι συµβαίνει λοιπόν και καταναλώνουμε όσα µας αδειάζουν και µας σκοτώνουν; Ακόµη και στην κυριολεξία. Γιατί µας αρκεί το κλάµα ή η οργή και δεν απαιτούµε την αλήθεια και µόνο την αλήθεια; Γιατί είναι πιο εύκολο να κλαις και να θυµώνεις από το να αλλάζεις τα πράγµατα. Γιατί µάθαµε να ακολουθούµε τον εύκολο δρόµο, αντί να ανοίγουµε εκείνον που θα µας βγάλει στο ξέφωτο της πραγµατικότητας που όµως απαιτείται αντιµετώπισή της.

Πόσες φορές αναφωνήσαµε «τι κρίµα που χάθηκαν τόσοι άνθρωποι», «πήγαν άδικα», «δεν πρέπει να ξαναγίνει κάτι τέτοιο». Κι έπειτα κλείσαµε τα µάτια κι ανοίξαµε την τηλεόραση. Η κ. Καρυστιανού µας κατέβασε από το τρένο της λήθης προτού συµβεί το µοιραίο. Προσπάθησε τουλάχιστον.

Ως µητέρα που έχασε το παιδί της είχε το δυσµενές και τραγικό προνόµιο να φέρει απέναντι στα ψήγµατα έστω ευπρέπειας ακόµη κι αυτούς που θα ήθελαν να την κατασπαράξουν. Μόλις βγήκε από την αίθουσα τα µέσα ενηµέρωσης και οι αυλικοί ανέλαβαν υπηρεσία. Στην καλύτερη των περιπτώσεων εµφάνισαν την τοποθέτησή της ως τα λόγια µιας πονεμένης µάνας.

Η τοποθέτηση της Μαρίας Καρυστιανού δεν είχε τίποτε διαστρεβλωτικά συναισθηµατικό. Ηταν µια ακριβής καταγραφή της πραγµατικότητας. Ακόµη και η επίκληση της απώλειας του παιδιού της ήταν για να ανοίξουµε τα αυτιά σε όσα λέει και όχι σε όσα δυσβάσταχτα νιώθει.

Περί κοινωνικής συνείδησης και αξιοπρέπειας

(Ή αλλιώς πράγματα για τα οποία μπορούμε να νιώθουμε καλά)

Του Τάσου Βαρούνη

Ας πούμε ότι αφήνουμε παραπέρα την ανθρωπολογική συνθήκη –ή δυνατότητα- που εκφράζει το «όσο ζεις ελπίζεις» και το «η ελπίδα πεθαίνει τελευταία». Κι ας αναρωτηθούμε –λίγο πιο πεζά- για το εάν η ιστορία των τελευταίων χρόνων μάς προσφέρει «υλικά», «φορτία» και «δυνάμεις» που επιτρέπουν μια πιο αισιόδοξη ματιά. Με λίγα λόγια, που μπορούμε να στηριχτούμε; Ή, για να παραμείνουμε στο θέμα μας, ποιες είναι οι πτυχές και οι ποιότητες μιας κοινωνικής συνείδησης που πιθανά να καθοδηγήσουν, να επηρεάσουν, να «συμμαχήσουν» με το αίτημα μιας διεξόδου απ’ αυτήν τη δύσκολη κατάσταση;

Παρένθεση: Κοινωνική συνείδηση. Ποτέ καθαρή και δίχως αντιφάσεις. Διακριτή από τα «μυαλά» του καθενός αλλά διαρκώς παρούσα σε αυτά. Σε ώσμωση, διεμβολίζοντας και υπερβαίνοντας ιδεολογικούς χώρους. Με βαθιές ρίζες σε ιστορικές διαμορφώσεις αλλά και με άγκυρες ή βέλη σε όλο το φάσμα των κοινωνικών διακυμάνσεων, καταστάσεων, συγκρούσεων. Εν υπνώσει ή με ταρατατζούμ, σε απλές καθημερινές εμφανίσεις ή με το πάθος των μεγάλων στιγμών.  

Γαμώ τα χαστούκια!

«Είμαι γυναίκα, είμαι στρατευμένη πολιτικά κι είμαι αριστερή. Στηρίζω τη δικαιοσύνη και τη δημοκρατία. Δεν σφίγγω το χέρι ενός πραξικοπηματία»...

Το δικό μου όριο αξιοπρεπούς διαβίωσης

Μας λένε ότι θα μας κάνουν χάρη και θα μας ορίσουν – και αργότερα θα μπορούν να επανορίσουν – ποιο είναι το αξιοπρεπές όριο που κάνει τη ζωή αξιοπρεπή και ποιο είναι το κατώφλι κάτω από το οποίο η ζωή μας δεν θεωρείται αξιοπρεπής. Μας μιλούν με όρους της πιο απαίσιας γλώσσας, αυτής της αγοράς. Έτσι ορίζουν τη ζωή οι χασάπηδες. Και την αξιοπρέπεια. Πόσα μπορείς να αγοράζεις, πόσα σου επιτρέπεται να αγοράζεις, με πόσα τη ζωή σου εξαγοράζεις, με πόσα την αξιοπρέπεια ξεπουλάς.
Μας λένε ότι θα μας κάνουν χάρη και ότι θα μας χαρακτηρίσουν καλά παιδιά και συνεργάσιμα, αν με ευγνωμοσύνη δεχτούμε το δώρο τους να ζούμε αξιοπρεπώς όπως ακριβώς μας όρισαν και αποπληρώνουμε το δάνειο με όσα δεν μας είναι χρήσιμα για να ζούμε αξιοπρεπώς όπως ακριβώς μας όρισαν. Ίσως να μην μας χώσουνε στη φυλακή, αν με προθυμία δηλώνουμε κάθε σεντ που παίρνουμε από τη δουλειά μας, απαντάμε αμέσως σε κάθε κλήση του δανειστή μας, ειλικρινώς και αμελλητί παραιτηθούμε από κάθε αμαρτωλή επιθυμία μας για ένα σαββατοκύριακο στην εξοχή με τα παιδιά μας.

Η αξιοπρέπεια ως «κίνημα»

Του Χρήστου Γιανναρά

A​​πό τα κόμματα (κατ’ ευφημισμόν «πολιτικά») που συγκροτούν σήμερα το ελλαδικό κοινοβούλιο, η ορθολογική σκέψη αποκλείει το ενδεχόμενο, έστω και το ελάχιστο, να υπάρχει κάποιο με την ικανότητα και την τόλμη να επανιδρύσει κράτος, συντεταγμένες λειτουργίες δημοσίου συμφέροντος, δομές και προϋποθέσεις κοινωνικών λειτουργημάτων.

Εκτός από τους περιθωριακούς και τους γραφικούς (τα κόμματα που τα έμπασε στη Βουλή η οργή ή η ευήθεια των ψηφοφόρων) όλοι οι υπόλοιποι σημερινοί βουλευτές έχουν στελεχώσει ή δώσει ψήφο εμπιστοσύνης ή αμνηστεύσει έμπρακτα (με την κομματική τους ένταξη) τις κυβερνήσεις τις εξόφθαλμα υπαίτιες για τη σημερινή παντοδαπή καταστροφή της χώρας, τον διεθνή εξευτελισμό του ελληνικού ονόματος, την εσωτερική κοινωνική αποσύνθεση.

Είναι εξωφρενικά παράλογο να επανεμπιστευόμαστε οι πολίτες ατέρμονα συμπολίτες μας που υπήρξαν φυσικοί αυτουργοί εγκλημάτων κατά της ζωής και της περιουσίας εκατομμυρίων κατοίκων αυτής της χώρας – ή ηθικοί αυτουργοί που ενέκριναν με τη διατεταγμένη, λακέδων ψήφο τους στη Βουλή τα κυνικά κυβερνητικά εγκλήματα.

Ανοιχτή επιστολή στο καλύτερο βιογραφικό της χώρας

Του Ιωάννη Ιωαννίδη

Αγαπητέ κύριε Μητσοτάκη, αγαπητέ Κυριάκο, ως παλιός συμμαθητής και ασήμαντος απλός πολίτης θέλω δημόσια να σας δώσω συγχαρητήρια και για την εκλογή στην ηγεσία της ΝΔ και γιατί πληροφορήθηκα ότι έχετε το καλύτερο βιογραφικό της χώρας. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν ανήκω σε κανένα κόμμα. Ίσως είμαι στενόμυαλος, αλλά φοβάμαι ότι όλα τα κόμματα βλάπτουν τη Συρία το ίδιο, όπως έγραφε και ο Καβάφης πολύ πριν η Ελλάδα γίνει Συρία. 

Το υπόλοιπο της ζωής μας να το ζήσουμε με αξιοπρέπεια

Η Ανωτάτη Γενική Συνομοσπονδία Συνταξιούχων Ελλάδος (Α.Γ.Σ.Σ.Ε.) την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2015 και ώρα 10.00πμ. στην Πλατεία Κλαυθμώνος, θα πραγματοποιήσει συγκέντρωση διαμαρτυρίας για το Ασφαλιστικό.

Γιατί πρέπει αύριο να ξαναψηφίσουμε ΟΧΙ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Οι αυριανές εκλογές, που αποφάσισε ο Τσίπρας, με την ενθάρρυνση των Πιστωτών και της Ουάσιγκτων, εντάσσονται στη σειρά πραξικοπημάτων που άρχισε με την παραβίαση της εντολής που έδωσε ο ελληνικός λαός την 5η Ιουλίου. Αποσκοπούν να «θάψουν» το ‘Όχι στη συνέχιση της μνημονιακής υποδούλωσης και καταστροφής που απαίτησε ο ελληνικός λαός από την πολιτική ηγεσία του, να επισφραγίσουν την ήττα του και να δώσουν μια επίφαση νομιμότητας σε όσα συνέβησαν και όσα, απολύτως τρομερά, θα συμβούν στη χώρα και στην Κύπρο, το αμέσως επόμενο διάστημα.

Για πολλοστή φορά στη νεώτερη ελληνική ιστορία ο ελληνικός λαός ηττήθηκε μέσω χειραγώγησης από τους ξένους και προδοσίας της ηγεσίας του, όπως συνέβη με την Εθνική Αντίσταση (1941-45), με τον αγώνα της Κύπρου (1955-59), με τους δημοκρατικούς αγώνες του ελληνικού λαού που οδήγησαν στον εκλογικό θρίαμβο του Γεώργιου Παπανδρέου το 1964. Οδηγώντας αντίστοιχα στον εμφύλιο, στις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, στη δικτατορία της 21ης Απριλίου και στην εισβολή και κατοχή της μισής Κύπρου.

Από τον λόγο στο τραγούδι

Του Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Είναι γνωστό ότι ο Κώστας Αξελός και πολύ περισσότερο ο Πλάτων δεν θα συμφωνούσαν ή θα μου το συγχωρούσαν, αλλά αν ήθελα να εκφράσω μέσω της τέχνης, του στίχου, το ιστορικό αίτημα για την ηθική, μορφωτική και πολιτική επαναθεμελίωση της δημόσιας ζωής, την ανάγκη της ιστορικής επανατοποθέτησης και ανάκτησης της πολιτικής αξιοπρέπειας των Ελλήνων πολιτών, δια της αποχής στις εκφυλιστικές πλέον και προσβλητικές εκλογικές διαδικασίες, θα επέλεγα το μουσικό κομμάτι των Μπαλάφα – Ζερβουδάκη, «Να σταθώ στα πόδια μου*». Ένας λαός που δεν στέκεται στα πόδια του δεν έχει ικανοποιητικά κριτήρια επιλογής. Αυτό λέει η επιστήμη και έδειξε η ιστορία.

Ας μεταφερθούμε στο άλλο πεδίο. Είναι γνωστό ότι η άρνηση της ιδιοκτησίας μιας πολιτικής, της ευθύνης μιας πολιτικής, χαρακτηρίζει την προπολιτική σφαίρα, τους ανήλικους ή τους γέροντες. «Το έπραξα αλλά δεν το ήθελα», δεν υπάρχει στην πολιτική σφαίρα. Έτσι η κριτική προς την άρνηση της ανάληψης της ευθύνης των επί πλέον βαρών που προσέθεσε, η καταστροφική, επταμηνιαία πολιτική διαχείριση των ομάδων που εγκαταστάθηκαν, «κατέλαβαν το κράτος», μπορεί να εκφρασθεί με τον γνωστό λαϊκό στίχο. «Βρε Μανόλη Τραμπαρίφα βάλε την τριπλή ταρίφα. Απόψε…». Για τους ιδιοκτήτες της μονής και της διπλής ταρίφας έχω αναφερθεί, μιλήσει όχι μόνο τους τελευταίους καιρούς αλλά δεκαετίες πριν. Χρεοβόροι ήταν όλοι τους. Οι παλιοί και οι νέοι παλιοί.

Δεν θέλαμε πολλά... αξιοπρέπεια, να μην τρώμε σφαλιάρες!

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Οι φακές και η αξιοπρέπεια

Αλέξη, η χώρα χρεοκόπηε το 2010...Εσύ οφείλεις να διασώσεις την δική μας αξιοπρέπεια και την ελπίδα

Του Σπύρου Γουδέβενου       

Παρ όλες τις σημαντικές υποχωρήσεις που προαναγγέλλει η κυβέρνηση ως τρόπο για να επέλθει η συμφωνία με τους δανειστές, που κάποιες αν γίνουν ίσως αποδεχθούν μοιραίες, οι πλευρά των δανειστών επιμένει να απαιτεί ΑΙΜΑ....

Οι δανειστές απαιτούν την απόσυρση όχι απλά κάποιων εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝ.ΕΛΛ, αλλά υποταγή και υιοθέτηση του μνημονιακού προγράμματος των ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, Ποταμιού και της Μέρκελ. Για αυτό, και σήμερα βλέπουμε ότι δεν μένουν σε κάποιο δημοσιονομικό κενό, αλλά ζητάνε απελευθέρωση απολύσεων, μη επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, μη αύξηση του κατώτατου μισθού που καμία επίπτωση δεν έχουν στα Δημόσια έσοδα. Είναι εμφανές ότι "καίγονται" για να συνεχίσει το project, "Κινεζοποίηση της Ελλάδας"!

11 Φλεβάρη 2015... Ανάσα Αξιοπρέπειας σε όλη την Ελλάδα!

Τσίπρας: «Δηλώνουμε κατηγορηματικά, δεν πρόκειται να διαπραγματευτούμε την ιστορία μας. Δεν πρόκειται να διαπραγματευτούμε την περηφάνια και την αξιοπρέπεια αυτού του λαού» (video)

«Δηλώνουμε κατηγορηματικά, δεν πρόκειται να διαπραγματευτούμε την ιστορία μας. Δεν πρόκειται να διαπραγματευτούμε την περηφάνια και την αξιοπρέπεια αυτού του λαού» τόνισε ο Πρωθυπουργός, από το βήμα της Βουλής, εμφανώς συγκινημένος.

«Αυτά είναι για εμάς ιερές και αδιαπραγμάτευτες αξίες. Είμαστε σάρκα από τη σάρκα του λαού. Ερχόμαστε μέσα από τις σελίδες της ιστορίας αυτού του λαού και γι’ αυτό θα τον υπηρετήσουμε μέχρι τέλους. Είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα αυτής της χώρας. Σε αυτό το Σύνταγμα ορκιστήκαμε, αυτό το Σύνταγμα θα υπηρετήσουμε και θα το υπηρετήσουμε μέχρι τέλους, δικαιώνοντας τα οράματα, τις αξίες, τους αγώνες, τις θυσίες του ελληνικού λαού» ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος συγκινημένος κάλεσε τους βουλευτές να δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στη νέα κυβέρνηση.

…λίγη ντροπή, κάποια αξιοπρέπεια...

"Είναι πεποίθηση και πρακτική μας ότι για να επαναστήσει και να αγωνίζεται κανείς, δεν είναι απαραίτητοι ούτε ηγέτες ούτε πολέμαρχοι ούτε μεσσίες ούτε σωτήρες.

Αξιοπρέπεια και αξιοπιστία …

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Στην ομιλία του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός κ. Σαμαράς αναφέρθηκε, ενόψει της προεδρικής εκλογής, σε όσα κατά την άποψή του προσδιορίζουν την αξιοπρέπεια μιας χώρας. Στα κριτήρια αξιοπρέπειας περιέλαβε τη δυνατότητα μια χώρα να πληρώνει τους τόκους των δανείων της. Να έχει τη δυνατότητα και την αξιοπιστία ώστε να δανείζεται από τις αγορές. Να παίζει υπολογίσιμο γεωστρατηγικό ρόλο στην περιοχή της.

Αλήθεια, αυτά είναι τα βασικά στοιχεία που συνθέτουν την αξιοπρέπεια μιας χώρας; Και όχι αν 6 εκατομμύρια πολίτες της ζουν στη φτώχεια και υπό τον ζόφο του κοινωνικού αποκλεισμού; Οχι αν 700.000 παιδιά της υποσιτίζονται; Οχι αν 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι είναι άνεργοι;...

Αξιοπρέπεια

Του πιτσιρίκου

Τέσσερα χρόνια μετά την χρεοκοπία της χώρας και δυο μήνες πριν από τις ευρωεκλογές, η ησυχία που επικρατεί είναι αξιοσημείωτη. Οι άνθρωποι δεν μιλάνε όταν σκέπτονται. Οπότε, θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει πως αυτή την εποχή οι Έλληνες σκέπτονται. Κάλλιο αργά, παρά ποτέ.  

Προσπερνάω τις πολιτικές και οικονομικές αναλύσεις –γκώσαμε πια- και σκέφτομαι πως σήμερα όλοι μας γνωρίζουμε τι έχει συμβεί στη χώρα μας και τι συμβαίνει τώρα στην χώρα μας.  

Τι συμβαίνει στη χώρα μας και στις ζωές μας. Και ποιοι είναι οι υπεύθυνοι γι’ αυτό.  

Από δω και πέρα, είναι θέμα αξιοπρέπειας.

«Υποτέλεια ή... εθνική αξιοπρέπεια; Ας διαλέξουμε»

«Σε οριακές στιγμές της ιστορίας των λαών, τα εθνικά προτάγματα είναι αυτόχρημα και αριστερά προτάγματα, με δεδομένη πάντοτε την αυτονόητη παραδοχή πως δεν υπάρχει ο τόπος για την Αριστερά, αλλά η Αριστερά για τον τόπο»

Μια συνέντευξη του Λαοκράτη Βάσση στον ΣΠΥΡΟ ΚΑΡΑΛΗ 

Ο φιλόλογος-συγγραφέας Λαοκράτης Βάσσης, με μακρά διαδρομή και δράση στην Αριστερά, μιλάει στην «Κ.Ε.» για την κοινωνική σύγχυση, τη διαχρονική αξία του πολιτισμού μας, τους κινδύνους για τη συλλογική μας ταυτότητα ως έθνους, τη ΣΥΡΙΖΑϊκή Αριστερά και την πολιτική παρακαταθήκη του Γληνού της ΕΑΜικής Ελλάδας, που έλεγε πως «Εδώ που φτάσαμε, οι επιλογές μας είναι δύο: ή διαχειριζόμαστε την τροϊκανή μας μοίρα και υποτέλεια ή αποφασίζουμε να αποκαταστήσουμε την εθνική μας αξιοπρέπεια με όποιο κόστος, όπως έχουμε χρέος να κάνουμε», τονίζει παράλληλα ο κ. Βάσσης στην «Κ.Ε.».

* Κύριε Βάσση, σε πρόσφατο άρθρο σας σημειώνατε πως ο λαός μας βρίσκεται σε αμηχανία, πως δεν έχει συνειδητοποιήσει τι συνιστά για το μέλλον του Ελληνισμού η υπαγωγή στη διεθνή εποπτεία. Θεωρείτε ότι η κοινωνία ζει στις ψευδαισθήσεις τής προ Μνημονίου περιόδου;

- Ολοι διαπιστώνουμε πως η κλιμακούμενη αγανάκτηση του κόσμου στην τριετία του τροϊκανού ζόφου είναι ένας πανελλήνιος κοινός παρονομαστής. Με αριθμητές, όμως, που κοιτάζουν προς όλα τα σημεία του ορίζοντα, έστω κι αν ξεχωρίζουν οι διαμετρικά αντίθετοι δρόμοι του ΣΥΡΙΖΑ και της Ν.Δ. ή αν τα ποσοστά της φαιάς Χ.Α. είναι καθεαυτά τραγικό μέτρο της γενικότερης σύγχυσης.

Είμαστε πολλοί! Είμαστε αναξιοπρεπείς! Είμαστε Έλληνες !!!

Είναι τρομακτικός ο τρόπος με τον οποίο ανταποκρινόμαστε στον χειρισμό που δεχόμαστε.

Η "κυβέρνηση" παραμονές των νέων μέτρων κατάφερε με δύο απλά τεχνάσματα να παραπλανήσει και να στρέψει αλλού τον εγκεφαλικά παράλυτο Ελληνικό λαό.

Με το πιο παλιό προβοκατόρικο τρόπο, αυτόν της δολοφονίας κατάφερε να κάνει τους μισούς εγκεφαλικά παράλυτους Έλληνες (που κατέληξαν μέσα από τα βιώματα της τελευταίας πενταετίας στη χρυσή αυγή και πέριξ) να κυνηγάνε το φάντασμα του άλλου άκρου. Ενός άλλου άκρου βέβαια το οποίο ποτέ ιστορικά δεν χρησιμοποίησε τέτοιες μεθόδους για να τα λέμε κι αυτά.

Και τους άλλους μισούς εγκεφαλικά παράλυτους Έλληνες κατάφερε μέσα σε μία μέρα ζεστή, με ήλιο και με τον φρένο ανα χείρας να τους κάνει να παραδώσουν στα παιδιά τους το 7ήμερο χωρίς ωράριο. Και μάλιστα έδειχναν να το απολαμβάνουν δεόντως, άσχετα που απλά έφερναν σβούρες γύρω γύρω χωρίς φράγκο για να ψωνίσουν. Κανείς δεν τους εξήγησε οτι άνθρωποι πέθαναν για το 5ήμερο 8ώρο. Δέν τους ένοιαζε και ποτέ άλλωστε. Μόνο ο Ολυμπιακός να κερδίζει. Άντε και το Αιγάλεω.

Έχει τιμή η Αξιοπρέπεια;;;

Πωλείται ο ΟΠΑΠ, πωλείται η ΔΕΗ, πωλούνται τα νερά, πωλείται ότι μπορεί να πιάσει «τιμή».. όλα στο τσιγκέλι.... αυτό όμως που δεν μπορώ να χωνέψω με τίποτα είναι ότι τελικά πουλιέται και η Αξιοπρέπεια!! Που; ..στους Φασίστες! ..Πόσο; ..όσο ένα σακί πατάτες και ένα τσουρέκι...

Ανάρτηση από: http://vathiprasino.blogspot.gr