Έχουν περάσει χρόνοι δέκα κι άλλοι δέκα, από τότε που μια ομάδα παιδιών έφυγαν από τα σπίτια τους, από διαφορετικά σημεία της Ελλάδας, με σκοπό να παρακολουθήσουν τις σπουδές τους σε κάποιο Πανεπιστήμιο. Τι όμορφα χρόνια!! Τετράχρονες …διακοπές, πληρωμένες από τον πατέρα και στο τέλος και πτυχίο!!! Πτυχίο που μπορεί να μην είχε επαγγελματικά δικαιώματα, είχε όμως ένα σκασμό προοπτικές για επαγγελματική αποκατάσταση. Κι αν ήσουν και λίγο επιρρεπής στο γλείψιμο και στο ξεπούλημα του επαναστατικού σου παρελθόντος, τότε μπορούσες να «διαπρέψεις» ως δημόσιος λειτουργός – υπάλληλος ή ελεύθερος επαγγελματίας…..
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Βρισκόμαστε στην εποχή που το ΠΑΣΟΚ μεσουρανεί. Ο άνεμος αλλαγής πνέει από άκρη σε άκρη σ” όλη τη χώρα. Αμφισβητείται η παραμονή μας στην ΕΟΚ, μένουν οι βάσεις που φεύγουν κι άλλα όμορφα που καλλιεργούν οι Μαγδαληνές προκειμένου να ξεπουλήσουν το πλήθος στους Ρωμαίους. Τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ της χώρας βράζουν.
