Ένα «προφητικό» κείμενο από
το μακρινό 2000 που περιγράφει με ανατριχιαστική ακρίβεια τις ανατροπές που επήλθαν
στο επαναστατικό πρόγραμμα του κόμματος, 17 χρόνια μετά…
Ο Θανάσης Παπαρήγας, ως φυσική
ύπαρξη, εξέλειπε από τη ζωή τον Οκτώβρη του 2002.
Στην προκειμένη περίπτωση,
δεν θα μιλήσουμε για το τεράστιο κενό που άφησε πίσω του -που όντος έτσι είναι-
φράση η οποία έχει το στοιχείο της κοινοτυπίας για κάθε εκλιπόντα, εν είδη μνημοσύνου.
Όσο και αν φαίνεται περίεργο,
ο μαχητής διανοούμενος του κομμουνιστικού κινήματος «συμμετέχει» και σήμερα ενεργά
στο διάλογο-σύγκρουση που έχει ξεσπάσει στις γραμμές των κομμουνιστών, για τις συνέπειες
που επήλθαν στο ίδιο το Κόμμα, λόγω της αλλαγής, αλλοίωσης του επαναστατικού Προγράμματος
που επιβλήθηκε σταδιακά από τη στιγμή κιόλας που έκλεισαν οι εργασίες του 15ου συνέδριου.
Σε ένα προφητικό πραγματικά
κείμενο 1.016 λέξεων που δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη τον
μακρινό Απρίλη του 2000, στα πλαίσια του προσυνεδριακού διαλόγου του 16ου συνέδριου του κόμματος,
ο Θανάσης Παπαρήγας περιγράφει με ανατριχιαστική ακρίβεια -δείγμα της οξύτατης πολιτικής
του αντίληψης και ευρύτατης Παιδείας που τον διακατείχε- τις ανατροπές που επήλθαν
στο Πρόγραμμα του κόμματος, τα επόμενα 16 χρόνια!!!
Υποκλινόμαστε στο μεγαλείο
του ανδρός!
