Ανοιχτή επιστολή στο καλύτερο βιογραφικό της χώρας

Του Ιωάννη Ιωαννίδη

Αγαπητέ κύριε Μητσοτάκη, αγαπητέ Κυριάκο, ως παλιός συμμαθητής και ασήμαντος απλός πολίτης θέλω δημόσια να σας δώσω συγχαρητήρια και για την εκλογή στην ηγεσία της ΝΔ και γιατί πληροφορήθηκα ότι έχετε το καλύτερο βιογραφικό της χώρας. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν ανήκω σε κανένα κόμμα. Ίσως είμαι στενόμυαλος, αλλά φοβάμαι ότι όλα τα κόμματα βλάπτουν τη Συρία το ίδιο, όπως έγραφε και ο Καβάφης πολύ πριν η Ελλάδα γίνει Συρία. 

«Σύστημα» και Πολιτική Ευθύνη

Γιάννης Ιωαννίδης - Θεόδωρος Ζιάκας

(Συζήτηση με βάση το βιβλίο του Ζακ Ελλύλ για την Τεχνική ως Σύστημα.) 

Όταν συνειδητοποίησα ότι δε

μπορώ να αλλάξω το σύστημα,

άρχισα να αγωνίζομαι να μη με

αλλάξει αυτό. Αγωνίζομαι να

μείνω άνθρωπος.

Χρόνης Μίσιος

Περιεχόμενα

 - Εισαγωγή

- Είναι η πολιτική τάξη όμηρος του Τεχνοσυστήματος;

•  - Ποιο είναι το μυστικό της αυτονομίας του Τεχνοσυστήματος;
•  - Μπορούμε να απαλλαγούμε από την τεχνοσυστημική ειδωλολατρία;
•  - Πώς εμείς «λύσαμε» το πρόβλημα!

Θ.Ζ. Γιάννη έχεις μεταφράσει το έργο του Ζακ Ελλύλ Το Τεχνικό Σύστημα, το οποίο μπόρεσε επιτέλους −τριάντα έξη ολόκληρα χρόνια από την πρώτη γαλλική έκδοσή του!− να εκδοθεί και στα ελληνικά (εκδ. Αλήστου Μνήμης, 2012) ώστε και οι πιο άγλωσσοι εξ ημών, να μην έχουμε εφεξής καμιά δικαιολογία, για να μη γνωρίζουμε ότι η Τεχνική είναι πλέον Σύστημα. (1)

Γ.Ι. Είναι αλήθεια ότι άργησε πολύ η έκδοση αυτού του εκπληκτικού στοχαστικού επιτεύγματος στη γλώσσα μας, παρ’ όλο που χάρη στον θεσσαλονικιό φίλο Ζήση Σαρίκα μάς είχε γίνει μια σημαντική πρώτη γνωριμία με τη σκέψη του Ελλύλ πάνω στην Τεχνική ήδη από το 1998 (2). Πράγματι λοιπόν, η γαλλική έκδοση του βιβλίου έγινε το 1977. Κατά μακάβρια σύμπτωση, την ίδια χρονιά σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα ο Σπύρος Κυριαζόπουλος, το έργο του οποίου, Η καταγωγή του τεχνικού πνεύματος,(3) αποκαλύπτει τις πνευματικές προϋποθέσεις, που επέτρεψαν την θεοποίηση και αυτονόμηση της Τεχνικής ως Συστήματος.

Για την ηθική και πολιτική

Tου  ΓΙΑΝΝΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ

       Νυχτερινός διαβάτης των διάφορων ιστοχώρων – αρχικά της αριστεράς και μετά των υπόλοιπων – και τακτικός επισκέπτης του ΟΙΣΤΡΟΥ, «έπεσα», αργά το βράδυ ή καλύτερα νωρίς το πρωί της Τετάρτης, πάνω στο άρθρο του κ. Λευτέρη Ριζά με τίτλο «Ηθική και πολιτική». Το διάβασα και με αιφνιδίασε μπορώ να πω ευχάριστα. Γιατί το άρθρο του κ. Αξελού το είχα ήδη διαβάσει στον ΔΡΟΜΟ – αρχικά είχα ακούσει την ομιλία του κ Αξελού στο Festival  Resistance, όπου μου είχε προκαλέσει κάποιες απορίες αλλά λίγα θυμόμουνα από αυτά που είχε πει – και το είχα δει και σε άλλα sites και Facebook να αναπαράγεται.  Με αιφνιδίασε ευχάριστα γιατί διάβασα μια κριτική που κάλυπτε και δικές μου απορίες και ενστάσεις, ήδη από τη πρώτη στιγμή.

       Επειδή είμαι και από αυτούς που ψάχνω την βιβλιογραφία στην οποία παραπέμπουν οι αρθρογράφοι – εφ ‘ όσον βέβαια την έχω διαθέσιμη σπίτι μου ή μπορώ σχετικά εύκολα να ανατρέξω – βρήκα χωρίς κάποια δυσκολία και το έργο του Χ. Μαρκούζε για τον «Λόγο και Επανάσταση». Ξαναδιάβασα και το πρωτότυπο κείμενο του κ. Λ. Αξελού για να το φρεσκάρω. Θέλω λοιπόν να προσθέσω κάποιες λίγες σκέψεις σε αυτά που έγραψε ο κ. Λ.Ριζάς και που, επαναλαμβάνω, με βρίσκουν σύμφωνο.