Το όνειρο του Οσμάν και ο επεκτατισμός του Ερντογάν

Του Δημήτρη Μάρτου

Οι χρόνιες συνοριακές δολοπλοκίες του τουρκικού κράτους και οι συνεχείς αναφορές της τουρκικής πολιτικής ελίτ στο οθωμανικό παρελθόν με αναβιώσεις κατακτητικών στιγμών, δεν είναι απλά μια επιτηδευμένη εμμονή, απότοκος της μεγαλομανίας της, αλλά προέρχεται από τις ίδιες τις ιστορικές διαδικασίες πολιτικής συγκρότησης των Τούρκων, δηλαδή τις διαδικασίες εθνικοποίησής τους.

Οι Τούρκοι εμφανίζονται, αυτοκρατοροποιούνται και εθνικοποιούνται σαν πολεμιστές συνόρων. Το εθνικό τους αφήγημα σφυρηλατείται γύρω από την αυτοτροφοδοτούμενη πίστη ότι έχουν το δικαίωμα να κατακτούν. Και αυτή η “μεθοριακότητα” του εθνι(κι)σμού τους συνιστά μια σημαντική παράμετρο του λεγόμενου “τουρκικού προβλήματος”.

Οι Σελτζούκοι και οι Οσμανλήδες Τούρκοι ήταν ανοργάνωτα λεφούσια επιδρομέων, πλιατσικολόγων, που ξεσπούσαν πάνω σε αγρότες, κατέστρεφαν, βίαζαν και άρπαζαν. Οι Οσμανλήδες, ιδιαίτερα, φτάσανε στο Βυζάντιο με τον Μογγόλο Τζένγκις Χαν, το 13ο αιώνα, ως μισθοφόροι του. Αυτοί έκαναν μόνιμο επάγγελμα τις λεηλασίες και τους φόνους για χάρη του μισθωτή τους. Μετά έφερναν, στα μέρη που άρπαζαν, τις οικογένειές τους.

Αυτούς τους εξ επαγγέλματος πολεμιστές συνόρων τους έφερε στο Βυζάντιο η φήμη του πλούτου του. Ήταν διαδεδομένο σε όλο τον κόσμο τότε ότι «τα περισσότερα από τα μισά πλούτη όλου του κόσμου βρίσκονται στις πόλεις των Βυζαντινών». Αυτή η φήμη έτρεφε τους τυχοδιώκτες και τους κατακτητές, προδιέγραφε το φθόνο, τα ληστρικά σύνδρομα και, τελικά, το ολέθριο μέλλον της αυτοκρατορίας. Οι υλιστικές προσδοκίες συναρθρώνονταν με θρησκευτικές–σωτηριολογικές ιδεοληψίες. Έτσι, οι Δυτικοί κατήγγειλαν το «αιρετικό Βυζάντιο» και οι Τούρκοι το «Βασίλειο των απίστων».

Η βαρβαρότητα υπερίσχυσε του πολιτισμού

Ερχόμενοι σε επαφή με το Βυζάντιο έμειναν εκεί για να ζήσουν ληστεύοντας τις πλούσιες πόλεις του. Έμαθαν, όμως, και τρόπους ζωής πολιτισμένων κοινωνιών, γιατί το Βυζάντιο είχε πόλεις, θεσμούς και οργανωμένη οικονομία. Προκαλούσε, αλλά και εκπολίτιζε. Αρχικά το λεηλάτησαν και σταδιακά το κατέκτησαν. Σταδιακά έμαθαν και αυτοί να συγκροτούν την αρπακτικότητά τους σε συνθήκες ειρήνης. Εμπνεύστηκαν την οθωμανική αυτοκρατορία με πρωτοπόρο τον Οσμάν ή Οθμάν (1288-1326), παίρνοντας ανθρώπους και ιδέες από το Βυζάντιο, ιδιαίτερα σε πεδία διοίκησης και φορολογίας.

Η ιστορία των «εξοπλισμών Μητσοτάκη»! Δις που «βουλιάζουν» την οικονομία μαζί και …το καλώδιο στην Κάσο!

Του Πάρη Καρβουνόπουλου

Φρεγάτες αγοράζουμε, F-35 αγοράζουμε, αλλά εκείνο το καλώδιο ηλεκτροδότησης με την Κύπρο δεν τολμούμε όχι να το ποντίσουμε αλλά ούτε να το συζητήσουμε! Το φιάσκο την «εξοπλιστικής διπλωματίας» της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι ανεπανάληπτο όπως και το εθνικό κόστος. Το οικονομικό κόστος θα το υποστούν εξ΄ ολοκλήρου οι Έλληνες πολίτες, οι οποίοι αν κρίνουμε από τις αντιδράσεις και τα σχόλια, έχουν αρχίσει να κατανοούν το μέγεθος της κοροϊδίας.

 

Η κοινή γνώμη που είχε αποδεχτεί με θετικό τρόπο τις ανακοινώσεις Μητσοτάκη για την αγορά φρεγατών Belharra και μαχητικών αεροσκαφών Rafale, ήταν δύσπιστη -απολύτως δικαιολογημένα- σε όσους ασκήσαμε κριτική για τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση Μητσοτάκη σπαταλούσε δισεκατομμύρια, χωρίς να εξασφαλίζει τίποτα ουσιαστικό για την Εθνική Άμυνα και την αμυντική βιομηχανία. Οι παλινωδίες, η προχειρότητα και τελικά η ανευθυνότητα με την οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη διαχειρίστηκε τις πολυδάπανες εξοπλιστικές αγορές είναι πλέον εμφανέστατες.

Ο κ.Μητσοτάκης ξεκίνησε την καριέρα του ως πρωθυπουργός ανακοινώνοντας στον Γάλλο πρόεδρο Μακρόν πως δεν μπορεί να γίνει η προμήθεια γαλλικών φρεγατών ,γιατί «είχε να δώσει τα αναδρομικά των συνταξιούχων»!

Για να εξευμενίσουν την οργή του Μακρόν, που είχε χάσει και το τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα ναυπήγησης υποβρυχίων στην Αυστραλία, σε σύσκεψη στο Μαξίμου …έπεσε η ιδέα να αγοράσουμε τα Rafale! Ακόμη κι έτσι η αγορά ήταν θετική εξέλιξη για την ΠΑ, που προμηθεύτηκε ένα αξιόπιστο μαχητικό αεροσκάφος που μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Λύσαμε τα χέρια του Ερντογάν για να πνίξει Ελλάδα-Κύπρο

Eλλάδα και Κύπρος, μέσω των κυβερνήσεων τους «αυτοκτονούν», επιτρέποντας στην Τουρκία να εισέλθει ανενόχλητη στην ΕΕ και να επωφεληθεί τα μέγιστα για την αμυντική της βιομηχανία και την στρατιωτική της ισχύ! Με αυτή την τελευταία η Τουρκία απειλεί ευθέως την Ελλάδα και εξακολουθεί να κατέχει έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι καταιγιστικός για τα όσα απίθανα διαπράττουν οι κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου στο «σχέδιο» της ΕΕ περί «πολεμικής οικονομίας» και «πολεμικής αμυντικής βιομηχανίας» για να αντιμετωπιστεί ο «μπαμπούλας» της Ρωσίας.

Semper Fi!

Του Θανάση Κ. 

Το να φωνάζουν τα παρελαύνοντα τμήματα "μη εγκεκριμένα" συνθήματα είναι παράπτωμα. Όντως...

Ίσως και σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα.

Αλλά μέχρις εκεί. 

 

Υπάρχουν, βέβαια, διαφορετικών ειδών πειθαρχικά παραπτώματα. 

Άλλο πράγμα να διαπράξει κανείς μιαν "αβλεψία" κι εντελώς διαφορετικό να υπονομεύσει το "συνεκτικό πνεύμα" (esprit de corps) του στρατεύματος...

Γιατί χωρίς πειθαρχία - αν κάθε ένστολος μπορεί να κάνει ό,τι θέλει ατιμώρητα - ουσιαστικά δεν υπάρχει στράτευμα...

* Τις ένοπλες δυνάμεις τις χρειάζεται μια χώρα, για να είναι έτοιμες να "πολεμήσουν μέχρις εσχάτων". 

Χωρίς μαχητική διάθεση δεν πρόκειται να πολεμήσουν. 

Οπότε η σοβαρότητα του πειθαρχικού παραπτώματος εξαρτάται από ένα πράγμα:

Από το πόσο η αμφισβήτηση της πειθαρχίας υπονομεύει τη μαχητική προδιάθεση των στρατεύματος. 

* Μια απλή "αβλεψία", π.χ. το να ξεχάσει κάποιος να "αναφερθεί" σωστά, δεν υπονομεύει την μαχητική διάθεση κι αντιμετωπίζεται με επιείκεια. 

Το να αψηφήσει συνειδητά μια διαταγή ανωτέρου του, είναι πολύ πιο σοβαρό. 

Το να φωνάζουν οι παρελαύνοντες ό,τι θέλουν, κατά τη διάρκεια παρέλασης είναι, όντως, πιο σοβαρό. 

Θέμης Τζήμας: «Η Ελλάδα έχει πια αναδείξει το δόγμα της αδυναμίας»

Το φαλίρισμα της εξωτερικής πολιτικής στα ελληνοτουρκικά και τα γιουσουφάκια!

Ένας Έλληνας που ζει στο Όσλο αποψινός καλεσμένος του militaire channel. Χριστουγεννιάτικο το σκηνικό στο χιονισμένο Όσλο, αλλά η συζήτηση με τον Παναγιώτη Παύλο, ερευνητή στο Πανεπιστήμιο του Όσλο και επί χρόνια αρθρογράφο-αναλυτή των ελληνοτουρκικών σχέσεων, δεν μπορεί δυστυχώς να συμπλεύσει με το αισιόδοξο μήνυμα των Χριστουγέννων. Οι εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά είναι δυσάρεστες και το 2025 που σε λίγες μέρες ξεκινά θα είναι πολύ δύσκολο για την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων που ευθέως αμφισβητεί η Τουρκία.

Μοντέλο «μικρότερος στρατός» σε «μικρότερο Αιγαίο»; Σάλος από τις ανακοινώσεις Δένδια σε εκδήλωση Ροταριανών!

Το μοντέλο «μικρότερος στρατός» ήταν μια από τις απαιτήσεις των δανειστών από τα πρώτα χρόνια των μνημονίων. Φαίνεται ότι ήρθε η ώρα της υλοποίησης του και η πρώτη δυσάρεστη έκπληξη είναι ότι ο ΥΕΘΑ Νίκος Δένδιας έσπευσε να ανακοινώσει τα «φιλόδοξα» σχέδια του όχι σε κάποια «κλειστή» σύσκεψη αλλά δημόσια, από το Ροταριανό Όμιλο Αθηνών!!!

Ο κ.Δένδιας που ασφαλώς γνώριζε ότι βιντεοσκοπούν την ομιλία του, είπε «φόρα παρτίδα» πως έχουμε μονάδες με 27% στελέχωση!!! Ο ΥΕΘΑ μέλος μιας κυβέρνησης κι ενός κόμματος, της ΝΔ, που περιφρονεί τους Έλληνες φορολογούμενους για το πόσα ελικόπτερα και πόσα δις έχασαν στο Στεφανοβίκειο, επικαλούμενος … το απόρρητο, ανακοινώνει με ύφος «χαβαλέ» τα ντροπιαστικά ποσοστά στέλεχωσης. Φέρνει και ως παράδειγμα το «Ναυτοδικείο Ιωαννίνων», το οποίο όπως είπε δεν έχει λόγο ύπαρξης και σκέφθηκε τους Έλληνες φορολογούμενους που πληρώνουν μισθούς τζάμπα! Για τα 2 δις που όπως λένε, έχουν «φεσώσει» τους πολίτες με την απώλεια ελικοπτέρων Apache αλλά και εξοπλισμό συντήρησης και τεχνικής υποστήριξης δεν δείχνει την ίδια ευαισθησία. Πόσα Apache έχουμε χάσει θα μας πει ο κ.Δένδιας;

Ο κ.Δένδιας ανακοίνωσε, προφανώς ως λύση στο πρόβλημα, το κλείσιμο 132 στρατοπέδων σε όλη την Ελλάδα. Όσοι παρακολουθούν τα θέματα της Εθνικής Άμυνας στην Ελλάδα θα καγχάσουν ,γιατί τη συγκεκριμένη ανακοίνωση την έχουν ξανακούσει κάμποσες φορές. Τελευταία ήταν επί κυβερνήσεως Γιώργου Παπανδρέου, όταν υπήρχε σχέδιο από τον Νίκο Τόσκα. Το σχέδιο έμεινε στα συρτάρια, λόγω των αντιδράσεων από τις τοπικές κοινωνίες.

Θα έχει λοιπόν μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πόσο αποφασισμένος είναι ο κ.Δένδιας να υλοποιήσει ένα σχέδιο αναδιοργάνωσης των ΕΔ, έχοντας απέναντι του τους βουλευτές της ΝΔ που υπερασπίζονται με πάθος την διατήρηση στρατοπέδων ακόμη και στην Πελοπόννησο! Έχει σχέδιο και είναι αποφασισμένος να το υολοποιήσε ή για ακόμη μία φορά κάνει ανακοινώσεις έτσι για να τις κάνει;

Συνέντευξη Γιώργου Παπανδρέου σε τουρκική εφημερίδα: «Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μαζί τον ήλιο και τον άνεμο του Αιγαίου»

Ο Γιώργος Παπανδρέου μίλησε στην εφημερίδα Oksijen, όπως μεταδίδει από την Κωνσταντινούπολη ο Μανώλης Κωστίδης.

«Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μαζί τον ήλιο και τον άνεμο του Αιγαίου» ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρώην πρωθυπουργός.

Και συμπλήρωσε: «Τσακωνόμαστε για το πετρέλαιο και το αέριο στο Αιγαίο, το οποίο δεν ξέρουμε αν υπάρχει ή δεν υπάρχει. Όμως, στο μέλλον του κόσμου δεν υπάρχει ούτε το πετρέλαιο, αλλά ούτε το αέριο. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μαζί τον ήλιο και τον άνεμο του Αιγαίου και να δημιουργήσουμε μια νέα εταιρική σχέση».

«Με τον Ισμαήλ Τζεμ είχαμε εστιάσαμε την προσοχή μας στις ανάγκες των πολιτών μας, αλλά και στα συμφέροντα μας. Την εποχή εκείνη υπήρχε η κρίση του Οτζαλάν, ήταν στην επικαιρότητα οι διαφορές στην Κύπρο και στο Αιγαίο.

12 ναυτικά μίλια: ο εκφυλισμός ενός εθνικού δικαιώματος

Του Δημήτρη Μάρτου

Έχουμε κορεστεί από την επανάληψη διακηρύξεων για τα εθνικά μας δικαιώματα στις θάλασσες, του τύπου της πρόσφατης δήλωσης του υπουργού Άμυνας από τη Λέρο ότι «…τα νησιά της Δωδεκανήσου έχουν δικαίωμα σε υφαλοκρηπίδα, σε ΑΟΖ και σε χωρικά ύδατα έως 12 μίλια, όπως ακριβώς προβλέπει η Διεθνής Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία αποτελεί και εθιμικό Δίκαιο και δεσμεύει τους πάντες…». Το ζήτημα δεν είναι να διακηρύττεις συνεχώς και με σθένος ένα εθνικό σου Δικαίωμα αλλά να το εφαρμόζεις.

Μήπως, αντί για την εφαρμογή του «εθιμικού Δικαιώματος, που δεσμεύει τους πάντες», η κυβέρνηση προσχωρεί, έστω και ακούσια, στο εθιμικό δικαίωμα που προσπαθεί να επιβάλλει στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο το Τουρκικό κράτος;

Ως αντίλογο σε αυτήν την κατηγορία η κυβέρνηση, όταν δεν προβάλλει την εκφυλιστική θέση ότι τα «12 μίλια είναι ένα ισχυρό διπλωματικό χαρτί», τότε διαβεβαιώνει ότι η εφαρμογή θα γίνει στον κατάλληλο χρόνο όταν κρίνει αυτή και πάντοτε στο πνεύμα του διαλόγου.

Ο χρόνος, όμως, δεν είναι ουδέτερος σχετικά με την εφαρμογή των δικαιωμάτων σου, γιατί η αργοπορία μπορεί να δημιουργήσει νέο εθιμικό Δίκαιο, όπως προσπαθεί να κάνει η Τουρκία και με την κατοχή της Κύπρου. Και, επιπλέον, οι ευκαιρίες όταν παρουσιάζονται δεν αξιοποιούνται, όπως δεν αξιοποιήθηκε η πρόσφατη ευκαιρία ‘’Μενέντεζ’’.

Η εφαρμογή του Δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων οφείλει να γίνει μονομερώς και όχι σε συμφωνία με την Τουρκία, όπως έχουν κάνει όλες οι χώρες του κόσμου και όπως έγινε και με την εφαρμογή αυτού του Δικαιώματος στην πλευρά του Ιονίου πελάγους.

Ντόρα Μπακογιάννη: "Δεν έχω ταμπού με τη συνεκμετάλλευση με την Τουρκία των φυσικών πόρων"

 

Η αβάσταχτη χαλαρότητα των εθνικών ανακλαστικών

Του Δημήτρη Μάρτου

Οι μεταπολιτευτικές ελληνικές αντιδράσεις απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα, στην ουσία τους κατευναστικές ενώ στη ρητορική τους επαμφοτερίζουσες, φαίνεται τελικά να ευνοούν τη στρατηγική του εχθρού. Και επειδή το τουρκικό κράτος είναι εχθρικό κράτος, λόγω του στρατηγικού επεκτατικού του αναθεωρητισμού που θέλει την Ελλάδα δορυφόρο της και επαρχίες της τμήματα της «γαλάζιας πατρίδας», η πολιτική της «εύνοιας» αγγίζει τα όρια της εθνικής μειοδοσίας.

Η απολογητική απάντηση της ελληνικής κυβέρνησης στο ζήτημα των «θαλασσίων πάρκων» ότι «είναι περιβαλλοντικό ζήτημα!», υπονοώντας ότι δεν άπτεται κυριαρχικών δικαιωμάτων, προκάλεσε σύγχυση και απογοήτευση. Η πολιτική κατευνασμού, εκτός του ότι δημιουργεί εκνευρισμό, θυμό και υποσκάπτει το ηθικό του λαού, δεν καταπραΰνει τους Τούρκους. Απεναντίας τους ξεθαρρεύει. Αυτή είναι η εμπειρία της μεταπολίτευσης.

Το τουρκικό κράτος όχι μόνον μας ταλαιπωρεί ιστορικά, μας συρρικνώνει και μας απειλεί, αλλά είναι και αντιδημοκρατικό, πολεμοκάπηλο και μη αποδεκτό, τουλάχιστον στην κοινή γνώμη του δυτικού κόσμου, ώστε να ελπίζουμε σε μια «εποικοδομητική συνάντηση». Και πώς μπορεί να χαριεντίζεται κανείς με τους εκπροσώπους αυτού του ιστορικού μορφώματος, που η μόνη σχέση που δημιουργούν είναι της έντασης και των απειλών και μετά σε καλούν να τους πεις ότι «όλα βαίνουν καλώς», και συ να ενδίδεις στο όνομα αφηρημένων και ανερμάτιστων κανόνων καλής γειτονίας;

Τι πάει να κάνει λοιπόν ένας Έλληνας πρωθυπουργός στην Άγκυρα; τι να αποδείξει; Ότι εμείς είμαστε πολιτισμένοι, που ανεχόμαστε τις αμφισβητήσεις των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων από ένα αδίστακτο και απατηλό καθεστώς και μάλιστα στο όνομα ενός παραπλανητικού καταλαγιάσματος των παραβιάσεων στο Αιγαίο; Ένας «πολιτισμένος» οφείλει να αποκαλύπτει αυτό το καθεστώς στα διεθνή φόρα και όχι να το διευκολύνει. Και πρέπει, τουλάχιστον, να του ζητήσει πρώτα να σταματήσει τις προκλήσεις του. Υπάρχουν και κάποιες κόκκινες γραμμές εθνικής αξιοπρέπειας.

Θεσμική κατρακύλα που φέρνει εθνικό ακρωτηριασμό - Θέμης Τζήμας

 

Την οικονομική κατρακύλα της χώρας την ακολουθεί η θεσμική κατάρρευση. Όσα συμβαίνουν στην χώρα σε επίπεδο λειτουργίας βασικών θεσμών είναι πρωτάκουστα. Ο Θέμης Τζήμας, δικηγόρος και διδάσκων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, μιλά χωρίς ενδοιασμούς για την παρακμή μας που αποτυπώνεται ακόμη και στην διαχείριση των σοβαρών εθνικών θεμάτων.

«Υπάρχει μια κατάσταση εσωτερικής αποικιοποίησης στη χώρα. Έχουμε ένα σύστημα εξουσίας του οποίου έχει τα λεφτά είτε είναι έξω, είτε σε παρασιτικές δραστηριότητες εντός της χώρας.

Στα δύσκολα οι «έξω» υποστηρίζουν την άσκηση της εξουσίας χωρίς να έχουν φυσικά κανένα ενδιαφέρον για οτιδήποτε συμβαίνει στον ελληνικό λαό ,μέχρι του σημείου εκείνου κατά το οποίο η οποιαδήποτε λαϊκή αντίδραση μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνη για τους ίδιους προσωπικά..

«Επικίνδυνη κυβέρνηση, δανείζει τις ΕΔ στις ΗΠΑ»! Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

«Οι αποφάσεις και οι κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης είναι επικίνδυνες για την εθνική ασφάλεια και την άμυνα της χώρας. Η κυβέρνηση λειτουργεί ως εντεταλμένη των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ως ένα βαθμό… Έχουμε κατάλυση των ίδιων των θεσμών…Υπάρχει ένα Σύνταγμα στην Ελλάδα που στο άρθρο 28 λέει ότι το διεθνές δίκαιο υπερτερεί. Η απόφαση της αποστολής της φρεγάτας ΥΔΡΑ καταστρατηγεί αυτό το άρθρο…Δεν μπορεί να επικαλούμαστε το διεθνές δίκαιο εδώ και δεκαετίες και να το βάζουμε τώρα στην άκρη…

Fatih Terim: Γιατί Ήρθε στην Ελλάδα ο Αδαής Νταής των Γηπέδων;

Photo by Joshua Hoehne on Unsplash

Του Sukru Iliak

Έπειτα από μια σειρά συμφωνιών που υπογράφηκαν κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Erdoğan στην Αθήνα για την άμβλυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, περιμέναμε να έρθουν στην Ελλάδα Τούρκοι φοιτητές και εταιρείες μπακλαβάδων. Αντ’ αυτού, ήρθε αναπάντεχα ο προπονητής ποδοσφαίρου Fatih Terim. Λαμβάνοντας υπόψη το μητρώο του, ας ελπίσουμε ότι ο Terim δεν αποτελεί μέρος του πακέτου συμφιλίωσης των δύο χωρών.

Δεν ξέρω σχεδόν τίποτα από ποδόσφαιρο και δεν μπορώ να γνωρίζω τι σκέφτηκαν οι υπεύθυνοι του Παναθηναϊκού. Ωστόσο, η ξαφνική άφιξη του 70χρονου Terim, ο οποίος έχει μια καριέρα γεμάτη ακραίες διακυμάνσεις και έχει αποσυρθεί εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, μου φαίνεται παράξενη. Είναι επίσης σχεδόν απίθανο, για όποιον γνωρίζει λίγα πράγματα για την Τουρκία, να είναι ανεξάρτητη από την πρόσφατη υπόθεση απάτης που φέρει το όνομά του.

Τους τελευταίους μήνες, η Τουρκία συγκλονίζεται από ένα σκάνδαλο οικονομικής απάτης. Το λεγόμενο «Fatih Terim Fund» είναι ένα σύστημα ponzi ή «πυραμίδα», όπως είναι πιο γνωστό, με πρωταγωνίστρια –φαινομενικά– τη διευθύντρια του καταστήματος μιας τράπεζας δίπλα στο γήπεδο της Γαλατασαράι. Από αυτήν την ιστορία των πολύ διάσημων ποδοσφαιριστών και επιχειρηματιών που έχουν πέσει θύματα της απληστίας τους, θα μπορούσε να προκύψει μια εξαιρετική ταινία από τους αδελφούς Coen. Με τις συμβουλές και την ευλογία του Terim και με εξαιρετικά παράλογες υποσχέσεις (μέχρι 300% επιτόκιο!), παρέδωσαν πολλά εκατομμύρια δολάρια σε τσάντες χωρίς απόδειξη παραλαβής στην εν λόγω κυρία.

"Σύμφωνο Φιλίας", γιατί;

Του Γιώργου Τασιόπουλου 

Αυτή δεν είναι υπόκλιση του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών προς αυτόν που απειλεί κάθε τόσο ότι "θα έλθει νύχτα" στα νησιά μας..

Είναι η δουλική στάση ενός προσκυνημένου δουλοπρεπή που ετοιμάζεται να φέρει εις πέρας μια αποστολή σαν αυτή των Τεμπών, όταν τσιμέντωσε το χώρο για να χαθούν τα πειστήρια του εγκλήματος απέναντι στα δολοφονημένα παιδιά μας.

"Σύμφωνο Φιλίας", γιατί;

- Μήπως καταργήθηκε το Τουρκο - Λιβυκό μνημόνιο και η υφαρπαγή ελληνικής ΑΟΖ;

- Ή το Casus belli σε περίπτωση άσκησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας στο Αιγαίο 

-Θα πάψουν τα τουρκικά αεροσκάφη να παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο;

-Θα συνεχιστεί η απαίτηση για αφοπλισμό των νησιών του Αιγαίου;

-Επαψε  η κατοχή στην Κύπρο και η μη αναγνώριση της Κυπριακής δημοκρατίας;

- Θα συνεχιστεί ο εκβιασμός με την παράνομη μεταφορά μεταναστών στα νησιά και στον Έβρο;

- Θα συνεχίσει να εξαγγέλλει τον αποικισμό της Αμμοχώστου στην Κύπρο και τη δημιουργία τουρκικού ναυστάθμου εκεί;

- Θα συνεχιστεί η προκλητική μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί;

Η επικίνδυνη πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη στα ελληνοτουρκικά

«Δεν υπάρχει πιο σίγουρος θάνατος για ένα έθνος, πλην να παραδώσεις την πολιτική στους συμμάχους σου». Αλέξανδρος Κοτζιάς, Πολιορκία.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
6 Δεκεμβρίου 2023

Στο άρθρο που ακολουθεί εξετάζουμε την εξωτερική πολιτική στα μνημονιακά χρόνια. Αναφερόμαστε στο πώς υιοθετήσαμε το 2015 ένα καταδικασμένο εκ των προτέρων σε αποτυχία και επικίνδυνο «μοντέλο EastMed», δήθεν «συμμαχίας με το Ισραήλ» και καταστροφής όλων των φιλικών σχέσεων με δυνάμεις εκτός Δύσης, κατόπιν υποδείξεως ΗΠΑ και Ισραήλ.

Αλλά και πώς το εγκαταλείψαμε άδοξα από το 2022-23 για να επαναφέρουμε, πάλι κατόπιν αμερικανικής υποδείξεως, το επίσης εντελώς αποτυχημένο μοντέλο προσέγγισης με την Τουρκία που δοκίμασαν να εφαρμόσουν οι Κώστας Σημίτης και Γιώργος Παπανδρέου (ΓΑΠ). Αναλύουμε γιατί είναι βαθιά εσφαλμένες και εξαιρετικά επικίνδυνες ορισμένες βασικές παραδοχές με τις οποίες η κυβέρνηση Μητσοτάκη ξεκίνησε τη νέα επανέκδοση της πολιτικής προσέγγισης με την Τουρκία. Αναλύουμε επίσης τόσο τη σημασία των 12 μιλίων, όσο και την κεντρική σημασία του Κυπριακού στην ελληνική θεμελιώδη «γεωπολιτική εξίσωση», μια σημασία που φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται καν η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

"Η Τουρκία δεν έχει ιστορία έχει ποινικό μητρώο "

“Η Τουρκία δεν έχει ιστορία έχει ποινικό μητρώο “

Εχθές ήταν οι Έλληνες, οι Κούρδοι, οι Άραβες, οι Αρμένιοι, οι Κιρκάσιοι, οι Ασσύριοι...

Σήμερα είναι η Κύπρος, η Βόρεια Συρία, το Ιράκ, η Αρμενία, η Λιβύη...

Αύριο η Κύπρος, το Αιγαίο, η Θράκη...

Ελλάδα, Κύπρος, Αρμενία – και αντιστρόφως

Του Ρούντι Ρινάλντι

πάρχουν πολλά ζητήματα σε ένα πολύπλοκο σκηνικό, που περιλαμβάνει εσωτερικές κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις σε κάθε ξεχωριστή χώρα. Και στη δική μας, όπου είναι πολλές, πυκνές, βαριές, συνεχόμενες –σε ρυθμό ενός διαρκούς σοκ– για περίπου 13 χρόνια τώρα, κι όπου έχουμε αξιοσημείωτα «πειράματα» ή «πρωτοπορίες». Δείτε το σχετικό σημείωμα του Ιταλού πανεπιστημιακού Αντρέα Τζοκ στη σελίδα 15, που δείχνει πώς μας «βλέπουν», πώς «λειτουργούμε» ως παράδειγμα προς εξαγωγή σε άλλες χώρες, αλλά και τι τεράστιο έλλειμμα ουσιαστικής πληροφόρησης υπάρχει για το τι γίνεται σε κάθε χώρα. Για παράδειγμα, έχουμε μια πολύ θολή ιδέα για το τι γίνεται αυτή τη στιγμή στα Βαλκάνια, ή στην Ιταλία. Αντίθετα μαθαίνουμε απίθανες λεπτομέρειες για τη ζωή ή τις προτιμήσεις του κ. Κασσελάκη…

Πέρα όμως από τις εσωτερικές κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις και τις «ατζέντες» που τρέχουν οι εκπρόσωποι του «ακραίου κέντρου» σε κάθε χώρα (δεξιοί, κεντρώοι, σοσιαλιστές, αριστεροί οπαδοί της παγκοσμιοποίησης), υπάρχουν και εντείνονται σε πολύ επικίνδυνο βαθμό τα αποκαλούμενα γεωπολιτικά ζητήματα, οι νέοι διεθνείς και περιφερειακοί συσχετισμοί, οι προσπάθειες των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ε.Ε. να διατηρήσουν με κάθε μέσο τις αμφισβητούμενες θέσεις τους και να ανακόψουν την τεράστια κρίση που τις διατρέχει. Και παράλληλα με τις προσπάθειες νέων ισχυρών κέντρων που αναδύονται (Κίνα, Ινδία, Ρωσία κ.λπ.), έχουμε την εμφάνιση επεκτατικών περιφερειακών δυνάμεων όπως η Τουρκία, που νοιώθει ότι είναι η «χρυσή στιγμή» για να δυναμώσει την ισχύ της, να μετατραπεί σε μια μεγάλη διεθνή δύναμη, με παρουσία όχι μόνο στη Ν.Α. Μεσόγειο αλλά σε 3 ηπείρους συνολικά.

«Μέτωπο νεοφιλελεύθερων διεθνιστών» στηρίζει τον κ.Μητσοτάκη στην αδιέξοδη πολιτική του στα ελληνοτουρκικά

Φωτογραφία ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI

Του Πάρη Καρβουνόπουλου

Θλιβερή επέτειος του Αττίλα 2 στην Κύπρο σήμερα…49 χρόνια μετά βρισκόμαστε στην άκρη του γκρεμού των ελληνοτουρκικών και του Κυπριακού, με την κυβέρνηση Μητσοτάκη να είναι έτοιμη να πηδήξει στο κενό! Προς αυτή την κατεύθυνση την σπρώχνουν και δυνάμεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης που δηλώνουν σύμφωνες με τις επικίνδυνες ακροβασίες Μητσοτάκη!

Πρόκειται για το «μέτωπο του νεοφιλελεύθερου διεθνισμού»! Δύο «άκρα» στην προσέγγιση των εθνικών θεμάτων, που ξεκινώντας από διαφορετικές αφετηρίες συναντιούνται στο κενό που ρίχνουν τα εθνικά συμφέροντα…

Οι «νεοφιλελεύθεροι» που μισούν οτιδήποτε δεν παράγει χρήμα παθαίνουν αλλεργία με οποιονδήποτε φορά στολή και ασχολούνται με τον εξοπλισμό της χώρας μόνο όταν πρόκειται να προκύψει κέρδος …Το ονομάζουν εδώ και χρόνια «εξοπλιστική διπλωματία», κλέβοντας τον όρο από τη Σημιτική περίοδο διακυβέρνησης της χώρας. Υπάρχουν πολλά κοινά με το τότε και το σήμερα…

Οι «διεθνιστές» είναι γνωστοί για τις απόψεις τους που είναι ουτοπικές. Δεν μπορεί να αποδοθεί σε όλους όσους τις υποστηρίζουν το «ελαφρυντικό» του «ρομαντισμού» και της «αφέλειας».

Οι δύο «πυλώνες» του «μετώπου του νεοφιλελεύθερου διεθνισμού» θεωρούν ότι η σημερινή συγκυρία αποτελεί χρυσή ευκαιρία για να γίνει «ελληνοτουρκικός διάλογος»! Δεν χρειάζεται νομίζουμε να εξηγήσουμε ότι πρόκειται για μία από τις χειρότερες περιόδους που έχουν υπάρξει για διάλογο με την Τουρκία.

Ακόμη και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ αρθρογράφησε υπέρ του διαλόγου καλώντας το κόμμα του να στηρίξει τον Μητσοτάκη στην προσπάθεια που κάνει να «τα βρούμε με την Τουρκία»! Προφανώς θα συμφωνεί και με όσα είπε ο πρωθυπουργός για τη …σχετικότητα της ελληνικής κυριαρχίας!

Πώς μας ενώνει και πώς μας δονεί… του ΕΛΙΑΜΕΠ η φωνή

Του Διονύση Δρόσου

Δεν ισχύει αυτό που λέγεται συχνά πως ο ΣΥΡΙΖΑ αδιαφορεί για τα εθνικά θέματα. Οι διάσπαρτες κατά καιρούς δηλώσεις, πράξεις ή αποσιωπήσεις στελεχών του αποκτούν σαφές νόημα και κατεύθυνση, αν λάβουμε υπόψη μας την έντονη παρουσία μελών του στο ΕΛΙΑΜΕΠ. Το πολυσυζητημένο τελευταίο κείμενο του εν λόγω ιδρύματος που δημοσιεύτηκε ολόκληρο μόνον στα αγγλικά(!) δυο μέρες πριν τη συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Ερντογάν στο Βίλνιους, υπογράφεται από ανθρώπους της επιρροής ΣΥΡΙΖΑ, δύο εκ των οποίων είναι γνωστά στελέχη του.

Ο πρέσβης ε.τ. Γ. Αϋφαντής (τόσο ανεκτίμητος και τόσο μόνος σε αυτή τη χώρα) έχει κατονομάσει κάποιους εξ αυτών. Ανάμεσά τους και εκείνους που βρήκε μπροστά του στο πονεμένο θέμα της υποψηφιότητας της Σαμπιχά Σουλεϊμάν, όταν ο Τσίπρας είχε την φαεινή, αλλά βραχύβια, έμπνευση να τον κάνει διπλωματικό σύμβουλό του.

Το κείμενο του ΕΛΙΑΜΕΠ παρέχει επιστημονική επίφαση την επικοινωνιακή εκστρατεία για την προετοιμασία της κοινής γνώμης να αποδεχθεί επώδυνες υποχωρήσεις στα ελληνοτουρκικά. Τη σκυτάλη πήρε αμέσως μετά ο πρωθυπουργός, αναγγέλλοντας «υποχωρήσεις», πριν ακόμα αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις. Στα βασικά του σημεία το κείμενο έχει κριθεί. Ωστόσο, θα άξιζε να αναδειχθεί ένα εντυπωσιακό “παράδοξο”.