«Και φωνάζουν οι πατριδέμποροι να φοβηθούν οι πατριώτες».....

Του Θεοφάνη Μαλκίδη

«Και φωνάζουν οι πατριδέμποροι να φοβηθούν οι πατριώτες». (Κώστας Βάρναλης) (Στη Μνήμη Κωνσταντίνου Κατσίφα)

Από την ομιλία στο Δήμο της Μαρτυρικής Πόλης του Δοξάτου Δράμας

Η αποκαλούμενη "Συμφωνία" για την Μακεδονία και πόσα μέλη της Βουλής των Ελλήνων απαιτούνται για την κύρωσή της.

Για την απαιτούμενη  από το Σύνταγμα  της Ελληνικής Δημοκρατίας πλειοψηφία στη Βουλή των Ελλήνων για την κύρωση της  "Συμφωνίας" για τη Μακεδονία, οφείλουμε να αναφέρουμε τα εξής:

Η  <Συμφωνία> είναι μία διεθνής – διμερής συμφωνία η οποία για να καταστεί αναπόσπαστο μέρος της  έννομης τάξης της Ελλάδας θα πρέπει κατά το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος να κυρωθεί με τυπικό νόμο, ο οποίος θα πρέπει να ψηφισθεί από την Βουλή και να εκδοθεί και δημοσιευθεί στο ΦΕΚ από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. 

Αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους δεν επιτράπηκε η είσοδος στον Καναδά στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Του Θεοφάνη Μαλκίδη

Ήμουν δέκτης ερωτήσεων  σχετικώς με το θέμα της άρνησης εισόδου στον Καναδά στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη. Άλλοι προσέγγισαν το σοβαρό αυτό ζήτημα με ενδιαφέρον και με καλή προαίρεση, άλλοι υποκριτικά, άλλοι κουτοπόνηρα, άλλοι προβοκατόρικα. 

Αντιστοίχως διάβασα ορισμένα σχόλια, στο ίδιο πλαίσιο, γιατί οι περισσότεροι, μαζί με τους θεσμούς, ως συνήθως σιώπησαν και αδιαφόρησαν για να θυμηθούμε και τον Γερμανό λουθηρανό πάστορα Μάρτιν Νίμελερ και τη ρήση του για το Ναζιστικό καθεστώς. Υπενθυμίζουμε ότι πριν μερικά χρόνια δεν επιτράπηκε η είσοδος του Μιχάλη Χαραλαμπίδη στις ΗΠΑ, όπου θα μιλούσε σε εκδηλώσεις για τη Γενοκτονία, ένα ζήτημα το οποίο έχει αναδείξει όσο κανείς άλλος σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Για να λύσουμε λοιπόν το "γρίφο" της άρνησης εισόδου στον Καναδά στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη  παραθέτω τους παρακάτω λόγους, ελπίζοντας να γίνουν κατανοητοί, έτσι ώστε  να μη χρειαστεί να επανέλθουμε......

Δεν επιτράπηκε η είσοδος στον Καναδά στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη ο οποίος θα μιλούσε στο αφιερωμένο στη Μακεδονία 35ο Συνέδριο του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου

Του Θεοφάνη Μαλκίδη

Δεν επιτράπηκε η είσοδος στον Καναδά στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη ο οποίος θα μιλούσε στο αφιερωμένο στη Μακεδονία 35ο Συνέδριο του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου 

Πριν από λίγο ενημερώθηκα ότι δεν επετράπη η είσοδος στον Καναδά στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη ο οποίος θα μιλούσε στο 35ο Συνέδριο του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου, το οποίο είναι αφιερωμένο στην Μακεδονία. Γνωρίζοντας την προ δεκαετίας παρόμοια πράξη των ΗΠΑ, όταν ο ίδιος θα μιλούσε στις εκδηλώσεις για τη Γενοκτονία της Πανποντιακής Ομοσπονδίας ΗΠΑ- Καναδά, δεν με εκπλήσσει το σημερινό γεγονός.

Γνωρίζω προσωπικώς από τις ίδιες παραπάνω διαδρομές, από άλλες χώρες, αλλά και από την Ελλάδα, ότι ο αγώνας αυτός έχει εμπόδια, θλίψεις, δοκιμασίες, συκοφαντίες, κατηγορίες και πολύ πεζοδρόμιο. Μικροί άνθρωποι που κρύβονται στις θέσεις τους και στους δήθεν τίτλους τους, στις υπηρεσίες και στα ψέμματα, μας έκαναν και μου έκαναν πολύ κακό, αλλά τα σκοτεινά τους σχέδια και πράξεις κατέρρευσαν.

Παρότι η οδός που πήραμε και πήρα είναι στενή και τεθλιμμένη, στο τέλος νικά η αλήθεια, η δικαιοσύνη και το φως. Αυτοί είναι οι όροι με τους συνομιλούμε εμείς........

Παραθέτω στη συνέχεια τη δήλωση του Μιχάλη Χαραλαμπίδη για να κατανοήσουν όλες και όλοι τη σοβαρότητα του συμβάντος, την αναγκαιότητα δημοσιοποίησης αλλά και τη βεβαιότητα της δικαίωσης. 

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

Αιξωνή – Γλυφάδα – Αττική – Ελλάδα

11 Νοεμβρίου 2017

Προς τους συμμετέχοντες

στο 35ο Ετήσιο Συνέδριο του ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΟΥ ΚΟΓΚΡΕΣΟΥ

Αγαπητοί μου συμπατριώτες

Αγαπητοί φιλέλληνες

Στην κλασική Ελλάδα φιλέλλην ήταν ο πατριώτης, αυτός που αγαπά την Ελλάδα. Εγώ αγαπώ την Ελλάδα, την οικουμένη, τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Αυτή είναι η ιστορία μου, η ζωή μου.

Καταφεύγω σε αυτό το γραπτό μήνυμα προς σε σας γιατί τόσο εγώ όσο και εσείς στερείστε σήμερα κάτι που είναι ιερό για τους Έλληνες. Την ομιλία, τον προφορικό λόγο, την άμεση συνομιλία, την λειτουργία της Αγοράς, της Εκκλησίας του Δήμου, την έννοια της Πόλης. Μία έννοια που προσφέραμε στην ανθρωπότητα. Έτσι εκπολιτίσαμε την ανθρωπότητα.

Από τον "Πόντο" Μερζιφούντας στον Απόλλωνα Πόντου και την ΠΑΕ Ποντίων: Όταν οι αθλητικοί σύλλογοι γράφουν ιστορία!

Του Θεοφάνη Μαλκίδη

Ο "Πόντος" Μερζιφούντας ιδρύθηκε από Έλληνες της πόλης, μαθητές του Κολλεγίου "Ανατόλια" το 1903. Ήταν αθλητικός, μουσικός και πολιτιστικός σύλλογος, με μεγάλη συνεισφορά στον Ελληνισμό, η οποία κορυφώθηκε με τη δολοφονία όλων σχεδόν των μελών της ποδοσφαιρικής ομάδας λόγω της εμφάνισής της. Άσπρο και μπλε όπως η Ελληνική σημαία, όπως σημείωνε το ψευτοδικαστήριο της Αμάσειας το 1921 που στήθηκε από τους Κεμαλικούς Ναζί. 

Οι Συνομιλητές των Δολοφόνων!

Του Θεοφάνη Μαλκίδη

Οι Δολοφόνοι του Σολωμού  Σολωμού και  του Τάσου Ισαάκ, οι συνομιλητές τους για τη "Λύση"!

Η αναφορά της "Πορείας Μνήμης Ισαάκ και Σολωμού", της πρωτοβουλίας για την απόδοση δικαιοσύνης για τις δολοφονίες από το κατοχικό καθεστώς των συμπατριωτών μας το 1996, είναι αποκαλυπτική και δεν έχει διαψευσθεί.
Ο συνομιλητής των προπαγανδιστών της "Λύσης", δηλαδή της νομιμοποίησης και κατοχής της φασιστικής Τουρκίας επί της Κύπρου, είναι ο Χαλίλ Σατραζάμ, συνταγματάρχης εν αποστρατεία και σύμβουλος του εκπροσώπου των κατακτητών Ακιτζή, για θέματα ασφαλείας. Ο Σατραζάμ, σύμφωνα με την κατάθεση του ψευτουπουργού και αυτουργού για τη δολοφονία του Σολωμού Κενάν Ακίν,  είναι αυτός που έδωσε  την εντολή για το έγκλημα.

Ευνουχισμένοι διανοούμενοι, μικροί ανίκανοι και τυφλοί κυβερνήτες.....

Του Θεοφάνη Μαλκίδη

Οι συζητήσεις για τη «Λύση» στο Κυπριακό φανερώνουν (για ακόμη μία φορά) την ανεπάρκεια, την ανικανότητα, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, την απουσία γνώσης του ιστορικού ρόλου του λεγόμενου πολιτικού προσωπικού και τον ευνουχισμό των αποκαλούμενων διανοούμενων, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο. Τόσο βεβαίως για το ζήτημα εισβολής και κατοχής και εισβολής της φασιστικής -χουντικής Τουρκίας στην Κύπρο, όσο και για την εθνική, οικονομική, κοινωνική και δημογραφική επιβίωση του Ελληνισμού.

Οι προτάσεις και οι σκέψεις, οι θέσεις και οι απόψεις της πολιτικής τάξης, αποτελούν μνημεία ανακολουθίας σε σχέση με τον ιστορικό ρόλο και πορεία του Ελληνισμού. Μία τάξη απροετοίμαστη χωρίς σχέδιο, με παράκαμψη του Ελληνικού λαού και της Δημοκρατικής νομιμότητας, με  εκβιασμούς, έτοιμη να υπουδουλωθεί στη φασιστική Τουρκία.

Όταν ο φασίστας Κεμάλ πουλούσε τα οστά των προγόνων μας.....

Του Θεοφάνη Μαλκίδη

Αυτές τις ημέρες του 1922 γραφόταν δύο από τις τελευταίες πράξεις της Γενοκτονίας εναντίον των Ελλήνων της Θράκης, της Ιωνίας, του Πόντου, της Καππαδοκίας. 

Μία ήταν καταστροφή της Σμύρνης και η άλλη  ήταν η  ανακωχή των Μουδανιών, με την οποία ο Ελληνισμός υποχρεώθηκε σε φυγή και από τη Θράκη. 

Από τον όμορφο αυτό λιμένα όμως της Θρακικής ενδοχώρας, δεκαπέντε μήνες αργότερα από το μαύρο Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 1922, θα διαδραματιζόταν η τελευταία και πιο φρικιαστική πράξη του Ελληνικού Ολοκαυτώματος. 

Το Κουρδικό ζήτημα σήμερα

Η λύση του κουρδικού ζητήματος το οποίο προέρχεται απ' τη μη αναγνώριση των δικαιωμάτων του κουρδικού λαού σε όλα τα κράτη που αυτός ζει και απορρίπτεται το δικαίωμα αυτό με ρατσιστικά, φασιστικά και εθνικιστικά μέτρα, έχει αποδειχθεί ότι θα γίνει με τρόπο που θα αναδείξει τη δημοκρατία και την ελευθερία όχι μόνο στους Κούρδους, αλλά σε όλους τους λαούς της περιοχής.
Είναι μία διαπίστωση που προέρχεται από την πολιτική, την ιστορία και το δίκαιο των λαών και πολύ σύντομα θα γίνει πράξη.

Δείτε την εκπομπή ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ στη ΔΕΛΤΑ Τηλεόραση Θράκης, τη συζήτηση αφιερωμένη στο Κουρδικό ζήτημα, στον πόλεμο στη Συρία και το νέο Ανατολικό ζήτημα

Μιλούν ο Ιμπραήμ Μουσλέμ, μέλος του Διπλωματικού γραφείου του Κόμματος της Δημοκρατικής Ένωσης Κουρδιστάν,
ο Κώστας Καραίσκος, διευθυντής της εφημερίδας Αντιφωνητής και δημοτικός σύμβουλος Κομοτηνής  με την ανεξάρτητη παράταξη ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ,
ο Χρόνης Αμανατίδης, μέλος της επιτροπής Αλληλεγγύης προς το Κουρδιστάν και ο Θεοφάνης Μαλκίδης.

Η Ελευθερία του Κουρδικού λαού είναι Ελευθερία όλων των λαών

Του Θεοφάνη Μαλκίδη

Η Ελευθερία του Κουρδικού λαού είναι Ελευθερία όλων των λαών

Χιλιάδες άνθρωποι μεταπολεμικά πολιτικοποιήθηκαν έχοντας ως οδηγούς τα μεγάλα απελευθερωτικά και αντιαποικιοκρατικά κινήματα, δημιουργώντας και ενεργοποιώντας τα πολιτικά, δημοκρατικά και διεθνιστικά τους αντανακλαστικά. Ο ελληνικός λαός στο ίδιο διάστημα πολιτικοποιήθηκε με το μεγάλο αντιποικιοκρατικό κίνημα των Ελλήνων στην Κύπρο, ζητώντας την αυτοδιάθεση όπως έπρατταν και άλλοι λαοί σε όλον τον κόσμο. Μερικές δεκαετίες αργότερα, σ΄ αυτές του 1980 και 1990 και αφού ο ελληνικός λαός δοκιμάστηκε και δοκιμάζεται στην Κύπρο μετά την τουρκική φασιστική εισβολή το 1974, αναζήτησε την εκ νέου πολιτικοποίησή του σε ένα απελευθερωτικό μέτωπο στα ανατολικά του. 

Το κουρδικό κίνημα που αναδείχθηκε σ΄ αυτές τις δεκαετίες ώθησε, συγκίνησε, ριζοσπαστικοποίησε και συνεπήρε τους Έλληνες αλλά και αρκετούς άλλους λαούς. Με την έναρξη του ένοπλου αγώνα στην Τουρκία από τους Κούρδους το 1984, με τη δολοφονία χιλιάδων Κούρδων στο Ιράκ στα τέλη της δεκαετίας του 1980, με τις ειδήσεις για την καταπίεση των Κούρδων του Ιράν, για τη δολοφονία των Κούρδων της Συρίας, ο ελληνικός λαός ανακάλυψε μετά από χιλιάδες χρόνια τον Κουρδικό λαό, τους Καρδούχους του Ξενοφώντα, τους Γορδυηνούς- Γορδυαίους του Πλούταρχου. Οι επιτροπές στήριξης του Κουρδικού απελευθερωτικού αγώνα, ο δολοφονημένος το 1994 Θεόφιλος Γεωργιάδης, μέλος της Κυπριακής επιτροπής Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν, οι προσκλήσεις από μέλη του ελληνικού κοινοβουλίου προς τον Οτζαλάν για να επισκεφθεί την Ελλάδα, είναι μερικά παραδείγματα της έμπρακτης αλληλέγγυας στάσης των Ελλήνων. 

Σχολικά βιβλία που υμνούν τον Κεμάλ και αρνητές υπουργοί...

Του Θεοφάνη Μαλκίδη

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών

Σχολικά βιβλία που υμνούν τον Κεμάλ και αρνητές υπουργοί...

Είναι ομολογουμένως εντυπωσιακό αυτό που συμβαίνει με το αποκαλούμενο “πολιτικό”, “ακαδημαϊκό”, “πνευματικό” προσωπικό στην Ελλάδα και ειδικότερα σε ότι έχει σχέση με τη στάση του έναντι της Γενοκτονίας που υπέστη ο Ελληνικός λαός στον Πόντο, στην Μικρά Ασία, στη Θράκη. 

Ενδεικτικά και μόνο αναφέρουμε τα εξής: Η πρόταση από τον Βενιζέλο για Νόμπελ Ειρήνης στον σφαγέα των Ελλήνων (!), η παραχώρηση από τον Μεταξά του ψεύτικου σπιτιού του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη,  ο οδυρμός του δικτάτορα για το θάνατό του και  οι συναντήσεις της Χούντας στο όνομα  του Κεμάλ. Επιπλέον,   οι τιμές στο μαυσωλείο του  από τους Κωνσταντίνο και Κώστα Καραμανλή καθώς και  από τον Γιώργο Παπανδρέου, η επίσημη παρουσία  στα εγκαίνια του ψεύτικου σπιτιού του  Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη, η άρνηση δια του Υπουργού Παιδείας της Γενοκτονίας, οι αναφορές για δημιουργία ιστορικής και όχι εθνικής ταυτότητας (!),  η θέση ότι τα ελληνικά  σχολικά βιβλία της ιστορίας είναι πολύ "εθνικά", ¨ότι η προσφυγιά του 1922 έγινε γιατί είναι ένα μεγάλο ζήτημα στην ανθρώπινη ιστορία (!). 

Οι ΥΕΝΕΔ του 2015 και το ζήτημα της Γενοκτονίας

Του Θεοφάνη Μαλκίδη 

Ο Σμυρνιός και διασωθέντας της Γενοκτονίας Νομπελίστας ποιητής μας Γιώργος Σεφέρης, λέει στο μεγάλης αξίας μήνυμά του κατά της χούντας το 1969, πως “είμαι ένας άνθρωπος χωρὶς κανένα απολύτως πολιτικὸ δεσμὸ και, μπορώ να το πω, μιλώ χωρὶς φόβο και χωρὶς πάθος”.Τα παραπάνω λόγια τα ακολούθησα και τα ακολουθώ, και συν Θεώ έτσι πορεύομαι στη ζωή μου. 

Αυτονόητο είναι βεβαίως ότι η στάση αυτή έχει μεγάλο και πολυποίκιλο κόστος, ωστόσο η ανθρώπινη  φύση μου,   επιβιώνει, σε αντίθεση με πολλούς και πολλές που την έχουν παραδώσει προ πολλού. 

Για το ζήτημα της Γενοκτονίας έχω μιλήσει, προσκεκλημένος ξένων και ελληνικών θεσμών σχεδόν σε όλον τον κόσμο. Διατηρώ ισχυρές και δυνατές μνήμες, για παράδειγμα, από τις προσκλήσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας της Αρμενίας και της Αρμενικής Ακαδημίας Επιστημών, των Οργανώσεων των Ελλήνων στις ΗΠΑ, στον Καναδά, την Αυστραλία, τη Σουηδία, τη Γερμανία, στη Ρωσία και  αλλού, για να μιλήσω για το  ιερό και μεγάλο αυτό ζήτημα.

Ωστόσο έχει εντυπωσιακό ενδιαφέρον στην Ελλάδα το οξύμωρο σχήμα σιωπή- φλυαρία, που είτε δε λέει τίποτα, είτε μιλά με ψεύδη και χυδαία προπαγάνδα. 

Επιπλέον το τελευταίο διάστημα , ειδικά μετά τις δηλώσεις Φίλη για τη Γενοκτονία, βίωσα,  με εξαίρεση λίγα μέσα ενημέρωσης της περιφέρειας,   για ακόμη μία αφορά έναν αποκλεισμό στη χώρα μου, τον οποίο δεν έχω ζήσει πουθενά αλλού. Μέσα σε λίγες ώρες και ενώ είχα μετά από δική τους επικοινωνία, πρόσκληση για να μιλήσω σε πανελλαδικούς  τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, ελάχιστα λεπτά πριν με ενημέρωναν “αρμοδίως” ότι δεν θα γινόταν εφικτή η συνέντευξη για “τεχνικούς λόγους”. ΥΕΝΕΔ δηλαδή το 2015!

Η θλίψη της συνεχιζόμενης άρνησης της Γενοκτονίας

Του Θεοφάνη Μαλκίδη 

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών 

Η θλίψη της συνεχιζόμενης άρνησης της Γενοκτονίας

1. Η άρνηση και η υπονόμευση του εγκλήματος και το έγκλημα της άρνησης και της υπονόμευσης

Σου προξενεί  θλίψη η στάση της επίσημης Ελλάδας για το ζήτημα της Γενοκτονίας και μαζί απογοήτευση και αποστροφή, αφού για δεκάδες πλέον χρόνια η υπονόμευση, η εχθρική στάση και το τελευταίο διάστημα και η ΑΡΝΗΣΗ χαρακτηρίζει τον πολιτικό κόσμο. 

Η σιωπή των διανοουμένων.....

Του Θεοφάνη Μαλκίδη

Σε αναλόγου δυσκολίας, απογοήτευσης και θλίψης περιόδου για την πατρίδα μας, ο λαός μας προσδοκούσε στους διανοούμενους, στην πνευματική του ηγεσία. Περίμενε να του ανοίξουν, συν Θεώ, το δρόμο, για να διεκδικήσει, να αγωνιστεί και να νικήσει. Το έπραξαν μεταξύ των άλλων ο Σικελιανός και ο Καζαντζάκης όταν δολοφονούνταν οι Έλληνες το 1921 στην Αμάσεια του Πόντου, το φώναξε με την ιδιαίτερη φωνή και πένα του ο Κωστής Παλαμάς το 1940 δίνοντας το έναυσμα της αντίστασης που χαρακτηρίζει εδώ και αιώνες τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, το ίδιο έκανε τρεις δεκαετίες σχεδόν αργότερα ο Γιώργος Σεφέρης. 

Τότε που δεν σιώπησε για να γίνει αρεστός, τότε που “δεν μίλησε χωρίς να λέει τίποτα”, τότε που δεν επανέλαβε πληκτικά τις περιορισμένες λέξεις που χρησιμοποιούνται στον πολιτικό και τον πνευματικό λόγο. Αντιθέτως, γνωρίζοντας το βάρος της πνευματικής του παρουσίας, ξέροντας ότι ο λαός περιμένει από αυτόν και τον κάθε αληθινό διανούμενο να μιλήσει, έπραξε αυτό που του υπαγόρευε η συνείδησή του, το καθήκον του και το χρέος του έναντι της πατρίδας, του τόπου, όπως έγραφε. Και βεβαίως δεν σκέφτηκε το τι θα απωλέσει σε προσωπικό επίπεδο, ούτε εάν θα πάψει να είναι αρεστός, λέγοντας ανάμεσα στα άλλα:

Η θλίψη της φλυαρίας και η χαρά της πράξης

Του Θεοφάνη Μαλκίδη

«Η βλακεία, η εγωπάθεια, η μωρία, η γενική αναπηρία της ηγετικής τάξης στην Ελλάδα σε φέρνει στην ανάγκη να ξεράσεις…. είμαι βέβαιος πως τούτοι οι ελεεινοί δεν αντιπροσωπεύουν τη ζωντανή Ελλάδα» Γιώργος Σεφέρης. Ημερολόγιο, 1945.

1. Η Κίνηση Αλληλεγγύης της Αλεξανδρούπολης ως παράδειγμα για όλη την κατεχόμενη Ελλάδα

Τέσσερα περίπου χρόνια πριν, μιλώντας σε εκδήλωση για την κρίση και το ρόλο του λαού μας, ως αντιστασιακού φορέα στην καταστροφή, τέθηκε στο τέλος της συζήτησης, το εξής προβοκατόρικο ερώτημα από πρώην «ιδιαίτερο βουλευτού»- νυν υψηλά ιστάμενο περί της δημόσιας διοίκησης : «Και τι μπορούμε να κάνουμε;» Απαντώντας στο «φίλο» αναφέραμε ότι δίπλα του υπάρχουν οικογένειες, ηλικιωμένοι, άνεργοι, παιδιά που πεινούν. Ας αρχίσουμε λοιπόν από αυτούς έχοντας υπόψη ότι η πρώτη επαναστατική πράξη των Ελλήνων, από το 1821, μέχρι την κατοχή της περιόδου 1941-1944, ήταν να βοηθήσουν τους λοιμοκτονούντες συνανθρώπους τους.

Από την Αρμενία για όλον τον κόσμο

Του Θεοφάνη Μαλκίδη 

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαικών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών 

Από την Αρμενία για όλον τον κόσμο

1. Τα συναισθήματα

Μετά από προσωπική πρόσκληση του Προέδρου της Δημοκρατίας της Αρμενίας και την συμπαράσταση (για ακόμη μία φορά) της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής Ελλάδας, βρέθηκα στο Ερεβάν, για να συμμετάσχω στο Παγκόσμιο Φόρουμ ενάντια στη Γενοκτονία και στις εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση 100 ετών από τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Για το πρώτο μαζικό έγκλημα του 20ου αιώνα, το οποίο μαζί με αυτό εναντίον των Ελλήνων, οργανώθηκε, σχεδιάσθηκε και εκτελέστηκε από τους ίδιους θύτες. Τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς.

Η Γενοκτονία των Ελλήνων (Εθνικές και Διεθνείς Διαστάσεις)

Η Γενοκτονία των Ελλήνων (Εθνικές και Διεθνείς Διαστάσεις) 

του Θεοφάνη Μαλκίδη, Αθήνα 2015, εκδόσεις Γόρδιος

1. Η θλίψη της τραγωδίας

Ο πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη Τζορτζ Χόρτον καταγράφοντας την καταστροφή της Σμύρνης το 1922 τονίζει, μεταξύ των άλλων, πως «δεν έλειπε τίποτε σχετικά με τη θηριωδία, την ακολασία, την σκληρότητα και όλη τη μανία του ανθρώπινου πάθους».

Η εκδίωξη των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης (6-7 Σεπτεμβρίου 1955) και ο ρόλος του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής.

Καθοδηγούμενες ορδές Τούρκων επί το 'έργον' της βαρβαρότητας και των βανδαλισμών

Του Φάνη Μαλκίδη

Η έκρηξη τη νύχτα της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου 1955 στον κήπο του τουρκικού προξενείου Θεσσαλονίκης και έξω από το φερόμενο ως σπίτι του Mustafa Kemal(1), θα αποτελέσει την αφορμή για το πρωτοφανή για τα παγκόσμια χρονικά διωγμό μίας αυτόχθονης ομάδας. 
Των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι λίγα χρόνια πριν είχαν εξοντωθεί οικονομικά, με τον κεφαλικό φόρο. Ο κλητήρας του τουρκικού προξενείου έπεσε σε αντιφάσεις, σχετικά με τα αίτια της έκρηξης και τελικά ομολόγησε ότι αυτός έβαλε τη βόμβα, προσθέτοντας ότι του την έδωσε ο Οktay Egin, φοιτητής της Νομικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από την Κομοτηνή, ο οποίος και ομολόγησε την πράξη του. Ο Εgin είχε εισαχθεί στο Πανεπιστήμιο χωρίς εξετάσεις και ο πατέρας του, Faik Egin, δάσκαλος στο σχολείο της Σαλμώνης Ροδόπης είχε υποστηριχθεί μαζί με τον Οsman Ustunder, από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, ως υποψήφιος βουλευτής των Φιλελευθέρων το 1952. Ο Οktay Egin αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση και ο τούρκος πρόξενος της Κομοτηνής Αhmet Umar, τον φυγάδευσε στην Τουρκία ,όπου εργάστηκε αρχικά στον ραδιοσταθμό της Κωνσταντινούπολης, στη διεύθυνση του Αστυνομικού σώματος, στην Οργάνωση Πληροφοριών (ΜΙΤ), ενώ το 1993 διορίστηκε νομάρχης στην Καππαδοκία.

Θεοφάνης Μαλκίδης: Η Κοινωνική Γενοκτονία στην Ελλάδα

Του Θεοφάνη Μαλκίδη

Η Κοινωνική Γενοκτονία στην Ελλάδα και η Σύμβαση του ΟΗΕ για την Πρόληψη και την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας«Οι στόχοι ενός τέτοιου σχεδίου (Γενοκτονίας) …είναι η διάλυση των πολιτικών και κοινωνικών θεσμών, του πολιτισμού, της γλώσσας,... των εθνικών αισθημάτων, της θρησκείας, καθώς και της οικονομικής ύπαρξης εθνικών ομάδων, καθώς και η καταστροφή της προσωπικής ασφάλειας, της ελευθερίας, της υγείας, της αξιοπρέπειας….».Ραφαήλ Λέμκιν Θεμελιωτής του όρου Γενοκτονία ( Axis Rule in Europe. Washington 1944, p. 79- 95)«Ο Μιγέλ Οβάλδο Ετσεκολάζ αστυνομικός διευθυντής στο Μπουένος Άιρες, κηρύχθηκε ένοχος, αφού σύμφωνα με το δικαστήριο, διέπραξε «εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας στα πλαίσια μίας γενοκτονίας που συντελέστηκε μεταξύ 1976 και 1983». (Ομοσπονδιακό Δικαστήριο Αργεντινής Νο1 υπόθεση 2251/06, Σεπτέμβριος 2006).