Η «εσωτερική κυβέρνηση» των Μνημονίων

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Αποτελεί ανοιχτή πρόκληση για τον ελληνικό λαό η παρουσία και η υπονομευτική δράση προσώπων και «θεσμικών παραγόντων» που «ώλεσαν και δήωσαν» κατά την προηγούμενη περίοδο, συχνά, μάλιστα, ως πρωταγωνιστές, υπηρετώντας πιστά το «μνημονιακό καθεστώς». Όλοι αυτοί οι «παράγοντες» (τραπεζίτες, επικεφαλής μνημονιακών θεσμών, ΜΜΕ, μνημονιακοί θύλακες της κρατικής δομής) συναποτελούν μαζί με τα μνημονιακά κόμματα και το πολιτικό τους προσωπικό ένα είδος «εσωτερικής κυβέρνησης του Μνημονίου» και διαδραματίζουν τον ρόλο της «πέμπτης φάλαγγας» απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση.

Γι' αυτό και το κλασικό, ιστορικό ερώτημα «ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο;» επαναδιατυπώνεται στην «εποχή των Μνημονίων» ως ένα κρίσιμο ερώτημα και προς τη σημερινή κυβέρνηση, αφού η πολιτική του βαρύτητα είναι πολιτικά και ιδεολογικά εξίσου σημαντική με την ίδια την έκβαση των διαπραγματεύσεων.

Στον «καιρό των Μνημονίων» η γνωστή μέχρι σήμερα δομή της διαπλοκής μεταξύ τραπεζικού συστήματος, πολιτικής εξουσίας, ΜΜΕ και επιχειρηματικών συμφερόντων μετεξελίχθηκε και αναδιαμορφώθηκε σε μια δυαδική εξουσία που διαπέρασε και τον ίδιο τον κρατικό μηχανισμό, ένα τμήμα του οποίου λειτουργεί και σήμερα ως το «μακρύ χέρι» της γερμανικής ελίτ και της χρηματοπιστωτικής δομής.

Στο «θυσιαστήριο» του Γερμανικού ολοκληρωτισμού

Του Μενέλαου Γκίβαλου 

Ο σύγχρονος γερμανικός ολοκληρωτισμός και η χρηματοπιστωτική δικτατορία, που εκφράζεται αυθεντικά μέσα από τη γερμανική πολιτικοοικονομική ελίτ, ταλαντεύονται έντονα κατά την τελευταία περίοδο προκειμένου να θέσουν υπό καθεστώς πλήρους υποταγής ή και να ανατρέψουν τον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να ακυρώσουν το ταχύτερο την αμφισβήτηση της απόλυτης κυριαρχίας τους.

Η «οικονομική λύση» είναι ακριβή. Μια έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ, ακόμα και μια χρεοκοπία της εντός της Ευρωζώνης έχουν να αντιμετωπίσουν ένα τόσο σύνθετο πλέγμα συμφερόντων και πολιτικοοικονομικών αλληλεξαρτήσεων, που καθιστούν τέτοιου είδους εγχειρήματα απρόσφορα, επικίνδυνα, υψηλού πολιτικού κόστους -για την ίδια τη γερμανική ηγεσία- και κυρίως μη χειραγωγήσιμα ως προς τις επιπτώσεις τους.

Η «πολιτική λύση» μοιάζει στους σκοτεινούς εγκεφάλους του γερμανικού ολοκληρωτισμού η πλέον πρόσφορη: η επιχείρηση πλήρους ενσωμάτωσης του ΣΥΡΙΖΑ στη μνημονιακή στρατηγική, η απαξίωση και η πολιτική του υπονόμευση, η ακύρωση της φυσιογνωμίας, του προγράμματος του και τελικά της ίδιας της λαϊκής κυριαρχίας θα δώσουν τέλος σ' ένα «πείραμα», η επιβίωση και επικύρωση του οποίου μπορεί να οδηγήσουν στην αμφισβήτηση της γερμανικής ηγεμονίας.

Να αποκαλυφθούν οι θέσεις των εκβιαστών

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Η πορεία των εξελίξεων από την 20η Φεβρουαρίου μέχρι σήμερα στο  ζήτημα της διαπραγμάτευσης της ελληνικής κυβέρνησης με τους περίφημους «θεσμούς», οδηγεί αναπότρεπτα στο συμπέρασμα ότι η γερμανική ηγεμονική ελίτ αντιλαμβάνεται τη «διαπραγμάτευση» ως τυπική διαδικασία πολιτικής παράδοσης, ως πεδίο διεξαγωγής ενός ανοιχτού πολιτικού πολέμου κατά της χώρας μας και της κυβέρνησής της.

Στην πράξη δεν υπάρχει διαπραγμάτευση, αλλά μια διαδικασία πολιτικής αντιπαράθεσης και σύγκρουσης. Η θεσμική - οικονομική δικτατορία που προσωποποιείται στο επαχθές προσωπείο του σύγχρονου «οικονομικού Φύρερ» της Ευρώπης, του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, απαιτεί τη συνέχιση της πολιτικής της λιτότητας και της εσωτερικής ύφεσης στη χώρα μας. Γι' αυτό και ακυρώνει αυτοστιγμεί κάθε θεμελιωμένη και κοστολογημένη πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης, ενώ ταυτόχρονα έχει εξαπολύσει έναν πρωτοφανή οικονομικό πόλεμο με την ολοκληρωτική περιστολή της ρευστότητας, επιδιώκοντας να στραγγαλίσει τη χώρα από κάθε οικονομικό απόθεμα που διαθέτει. Όσο για τον πολιτικό πόλεμο, κάθε μέρα «μπαίνουμε και βγαίνουμε» από το ευρώ και την Ευρωζώνη, ενώ το «ατύχημα» περιφέρεται από τα διεθνή μέσα της γερμανικής προπαγάνδας και των δανειστών όπως το καθημερινό δελτίο καιρού.

Ο Ε. Βενιζέλος στην κυβέρνηση - η ακροδεξιά στην εξουσία

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Τα πράγματα ξεκαθάρισαν. Υπάρχει σήμερα μια συντηρητική, με ακροδεξιές αποχρώσεις, κυβέρνηση της ΝΔ στην οποία «παρευρίσκονται» κάποιες διακριτές, αλλά κυρίως διακριτικές, παρουσίες υπουργών του ΠΑΣΟΚ και φυσικά η «εκχυλίζουσα», η δεσπόζουσα παρουσία του Ε. Βενιζέλου στη νέα αυστηρώς μνημονιακή κυβέρνηση.

Τα πολιτικο-ιδεολογικά «υπολείμματα» του ΠΑΣΟΚ, οι απαιτήσεις του Ε. Βενιζέλου για «προοδευτικές εκδοχές» και για προγραμματικές συμφωνίες εξαχνώθηκαν μέσα σε λίγες ώρες, αφού διασφαλίσθηκε η πολιτική «αντιπαροχή» της κυβερνητικής εξουσίας για τον ίδιο…

Για πολλούς μέσα στη Νέα Δημοκρατία το αριστερό άλλοθι, ο προοδευτικός «μπερντές» της ΔΗΜΑΡ είχε καταστεί τελικά όχι μόνο περιττός αλλά και επιζήμιος, αφού η κυβερνητική της παρουσία δημιουργούσε «αρρυθμίες» στην επιταχυνόμενη ακροδεξιά - «χρυσαυγίζουσα» πορεία που έχει επιλέξει ο Α. Σαμαράς και το στενό επιτελείο του.

Οι πλέον θερμοί θιασώτες και «κεκράκτες» της νεοφιλελεύθερης-μνημονικής λογικής όπως οι κ. Κ. Μητσοτάκης, Α. Γεωργιάδης, καταλαμβάνουν καίριες θέσεις στους τομείς των απολύσεων των δημοσίων υπαλλήλων και της διάλυσης του τομέα της Υγείας. Ο υπερσυντηρητικός Π. Αθανασίου -ο οποίος εκτός των άλλων γνωστών απόψεων είχε «γνωματεύσει» ότι δεν επιτρέπεται διαφοροποίηση βουλευτή σε ψηφοφορία, κατά παράβαση της κομματικής πειθαρχίας- τοποθετείται ως «αντι-παράδειγμα» στη θέση του κ. Ρουπακιώτη… Νόμος και Τάξη!

Ο θύτης ομολογεί - το θύμα κωφεύει

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Η συνταγή του θανάτου, της ιστορικής καταστροφής που επιβλήθηκε στην Ελλάδα και στον λαό της κάτω από τον ψευδεπίγραφο τίτλο της διάσωσης, αποκαλύπτεται τώρα και επισήμως μέσα από την έκθεση του ΔΝΤ.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΘΗΚΕ ΕΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ. Συνεργός, συνυπεύθυνος και συνένοχος σ' αυτό το έγκλημα είναι η ελληνική πολιτική-μνημονιακή τάξη, οι πολιτικές ηγεσίες -με πρώτον υπεύθυνο τον Γ. Παπανδρέου- και τα κόμματα, τα οποία μέσα από ένα καθεστώς τρομοκρατίας επέβαλαν στον ελληνικό λαό ένα «πρόγραμμα» που οδήγησε στην εξαθλίωση της μεγάλης πλειονότητας της κοινωνίας και στην καταστροφή της οικονομικής και παραγωγικής βάσης της χώρας.

Το έγκλημα ήταν συνειδητό γιατί όλοι γνώριζαν ότι ο υπερδανεισμός της χώρας θα οδηγούσε de facto σε χρεοκοπία. Τώρα παραδέχεται το ΔΝΤ επισήμως ότι θα έπρεπε να είχε προηγηθεί η γενναία μείωση του χρέους πριν υπάρξει οποιαδήποτε εφαρμογή ενός μνημονιακού προγράμματος.

Οι «ασκήσεις θάρρους» του Αντ. Σαμαρά, η ανικανότητα του ΣΥΡΙΖΑ…και ο «ιδεότυπος» του κ. Κουτσούμπα !!!

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Το «διάγγελμα αισιοδοξίας» του Αντ. Σαμαρά είναι σίγουρα εμπνευσμένο από κάποιο επεισόδιο της σειράς των «μικρών Μήτσων» του Λ. Λαζόπουλου: Ο περιδεής και ψοφοδεής «δημόσιος υπάλληλος» επιδίδεται σε «ασκήσεις θάρρους», προκειμένου να δώσει κουράγιο στον εαυτό του και να πείσει τους γύρω του -έστω και προσχηματικά- ότι ασκεί εξουσία και ότι επιτελεί κάποιο ρόλο…

Δυστυχώς για τη χώρα και το λαό της, η στάση -και η κατάσταση- αυτή του πρωθυπουργού και της κυβέρνησής του αποτελεί μια θλιβερή και τραγική πραγματικότητα. Η πορεία προς την καταστροφή -που έχει ήδη επέλθει σε ένα μεγάλο της τμήμα- δεν ανακόπτεται και δεν αντιμετωπίζεται με «ψεύτικους παραδείσους» τεχνητής αισιοδοξίας ούτε με επαγγελίες και μέτρα που, ακόμα κι αν εφαρμοσθούν, δεν πρόκειται να προσφέρουν καμιά ουσιαστική βοήθεια στους πληττόμενους πολίτες, στις επιχειρήσεις και στις επαγγελματικές δραστηριότητες, που καταρρέουν οδηγώντας καθημερινά στον εφιάλτη της ανεργίας περίπου 3.000 νέους άνεργους.

Ο ΝΕΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ: Χωρίς ιδιοκτησία-χωρίς δουλειά-χωρίς αξιοπρέπεια

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Θυμίζουν «ημέρες του Απριλίου του 1967», καθώς πλησιάζει άλλωστε η αντίστοιχη «επέτειος», οι πρακτικές της κρατικής καταστολής που εφαρμόσθηκαν στην πολύπαθη περιοχή της Ιερισσού: Κουκουλοφόροι των δυνάμεων ασφαλείας -επίλεκτες μονάδες του «Στρατού του Κεφαλαίου»- εισβάλλουν σε σπίτια κατοίκων στις τρεις το πρωί, σπάζουν τις πόρτες και συλλαμβάνουν -σύρουν στην κυριολεξία- ξυπόλυτους και με τις πυτζάμες οικογενειάρχες. ..
 Η δικτατορία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, οι επιχειρήσεις που το υπηρετούν, μετέτρεψαν σε πραιτωριανούς τις αστυνομικές δυνάμεις, που έχουν ως αποστολή τη προστασία και την ασφάλεια των πολιτών, τη διαφύλαξη της περιουσίας και της αξιοπρέπειας τους…

Βιώνουμε ένα μεταμοντέρνο μοντέλο ολοκληρωτισμού. Το δημοκρατικό πολίτευμα έχει υπονομευθεί καίρια. Το Σύνταγμα παραβιάζεται ή αγνοείται συστηματικά, το Κοινοβούλιο έχει μετατραπεί σε «εκδοτήριο» πράξεων νομοθετικού περιεχομένου των μνημονιακών επιταγών, η εκτελεστική εξουσία, οι κυβερνήσεις των Μνημονίων, ευτελίζοται καθημερινά, έχοντας υποταγεί πλήρως στους εκπροσώπους των δυνάμεων κατοχής.

Δεν ήταν λάθος αλλά ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ !!!

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Το θανατηφόρο κοκτέιλ της συνταγής «σοκ και δέος» περιλαμβάνει ενίοτε και μια δόση αυτοκριτικής εκ μέρους των «παρασκευαστών» του, ώστε η κοινωνία -που οδηγείται στην πλήρη εξαθλίωση- να ελπίσει στη διόρθωση του «λάθους» και στην πιθανότητα επιβίωσης της…

Ενδογενείς και εξωγενείς παράγοντες μας προσφέρουν σήμερα ένα νέο δεμάτι από «πολιτικό κουτόχορτο» για να καταστείλουν τις αντιδράσεις μας, για να κερδίσουν πολιτικό χρόνο λίγων μηνών, για να αποτρέψουν τη ρηγμάτωση, την κατάρρευση του μνημονιακού καθεστώτος.

Επίσημοι εκπρόσωποι του ΔΝΤ, η ίδια η κυρία Λαγκάρντ, αναγνωρίζουν την τελευταία περίοδο το «λάθος» τους στον υπολογισμό του συντελεστή της σχέσης μεταξύ περικοπών και ποσοστού ύφεσης… Οι εξαθλιωμένοι Έλληνες πολίτες μπορούν, λοιπόν, να προσδοκούν -χωρίς καμιά επίσημη δέσμευση- ότι στο (απώτερο) μέλλον το λάθος θα διορθωθεί, αν… επιζήσουν μέχρι τότε. Τον ίδιο στόχο έχει και η «προσδοκία» ότι μετά τις εκλογές στη Γερμανία η θριαμβεύτρια κυρία Μέρκελ θα ευαρεστηθεί να προβεί σε νέο «κούρεμα» του χρέους μας, ώστε να αντιμετωπίσουμε οριστικά την κρίση χρέους…
Όσο για τους «ενδογενείς» μνημονιακούς – κυβερνητικούς παράγοντες, αυτοί υπόσχονται επενδύσεις, πρωτογενή πλεονάσματα και ανάπτυξη από το β” εξάμηνο του 2013…

"Κοινοβουλευτική δικτατορία"

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών

 

H αγνόηση και η παραβίαση διατάξεων του Συντάγματος, ο ευτελισμός της Νομοθετικής Εξουσίας, η περιφρόνηση της λαϊκής βούλησης, η προκλητική αγνόηση δικαστικών αποφάσεων εξελίσσονται τα τελευταία χρόνια σε μια διαδικασία «πολιτικού μιθριδατισμού», σε ένα πείραμα –αντίστοιχο και παράλληλα προς εκείνο στο οποίο υποβάλλεται συνολικά η χώρα και ο λαός από το 4ο Ράιχ και το ΔΝΤ– το οποίο «δηλητηριάζει» συστηματικά και μεθοδευμένα τους... δημοκρατικούς θεσμούς και τις συνειδήσεις των πολιτών.

Τα όπλα τους: Μαύρη προπαγάνδα και τρομοκρατία

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Το τέλος μιας πολιτικής εξουσίας, μιας κομματικής ηγεσίας, επέρχεται νομοτελειακά όταν αυτή δεν μπορεί να συλλάβει τις ιστορικές, κοινωνικές διεργασίες που συντελούνται. Όταν έχει απολέσει την επαφή με την πραγματικότητα, όταν έχει διαρρήξει τις σχέσες της με την κοινωνία και όταν ως μόνη βάση της επιβίωσής της έχει απομείνει η υποταγή της σ' ένα σύστημα συμφερόντων, το οποίο υπηρετεί άνευ όρων.

Γ' αυτό και η «συνεργατική» των Μνημονίων, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, την 7η Μαΐου βρέθηκαν σ' ένα ιστορικό «ναδίρ», που δεν μπορούν ακόμα να κατανοήσουν και να αντιμετωπίσουν. Είχαν διαβεβαιώσει «τα αφεντικά τους» ότι έστω και με δυσκολία, έστω και με τη συνεπικουρία της Ντ. Μπακογιάννη και του Γ. Καρατζαφέρη, θα μπορούσαν να συνεχίσουν να υπηρετούν πιστά τη μνημονιακή στρατηγική.

Όμως με την ψήφο της 6ης Μαΐου ο λαός αφαίρεσε από τα συστημικά συμφέροντα και τους κομματικούς τους υπηρέτες τη δυνατότητα να αποφασίζουν και να επιβάλλουν αυθαίρετα τις βουλήσεις τους. Η Ιστορία, έστω και δειλά, γυρίζει σελίδα... οι πρωτοβουλίες και οι αποφάσεις μετατοπίζονται στη βούληση της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, χωρίς να παραγνωρίζονται οι αντιφάσεις που διατρέχουν, τόσο σε κομματικό-πολιτικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, την πλειοψηφία αυτή.