Κείμενο του πολιτικού κρατούμενου Πολύκαρπου Γεωργιάδη για τη “Νομική Συνηγορία υπέρ του Ισραήλ”

ΞΥΣΕ ΤΟΝ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΤΑ: Σχετικά με την έκδοση του βιβλίου “Νομική Συνηγορία υπέρ του Ισραήλ”

Ι

Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε στα τέλη του 2020 από τις εκδόσεις Λειμών. Ενδιαφέρον όχι τόσο για το περιεχόμενό του, όσο για τη χρονική συγκυρία μέσα στην οποία εκδίδεται και τους σκοπούς τους οποίους εξυπηρετεί. Άλλωστε, με ειλικρίνεια οι συντελεστές της έκδοσης φανερώνουν πως στόχος τους είναι να συνεισφέρουν στο βάθεμα της ελληνοισραηλινής συμμαχίας, η οποία εξελίσσεται σε πολλαπλά επίπεδα (οικονομικό, ενεργειακό, στρατιωτικό, διπλωματικό, ακαδημαϊκό κλπ) [1]. Πρόκειται για τη “Νομική Συνηγορία υπέρ του Ισραήλ” του καθηγητή της Νομικής Σχολής του Harvard, Alen Dershowitz. Σύμφωνα με τον ίδιο τον συγγραφέα ξεκίνησε να επεξεργάζεται το βιβλίο το 1967 (προφανώς με αφορμή το ξέσπασμα του Πολέμου των Έξι Ημερών) και το ολοκλήρωσε το 2003, ενώ αφιερώνει την έκδοση στον Πρόεδρο του Ανώτατου Δικαστηρίου του Ισραήλ, Aharon Barak.

Η έκδοση του εν λόγω βιβλίου όχι μόνο τυχαία δεν είναι, αλλά εντάσσεται ξεκάθαρα μέσα στο πλαίσιο της επιχείρησης ιδεολογικής εξομάλυνσης που έχει σαν στόχο, από τα κυβερνητικά δελτία ειδήσεων και τις ακαδημαϊκές συνεργασίες μέχρι τις εκδόσεις βιβλίων όπως αυτό, να εξωραΐσει την εικόνα του ισραηλινού κράτους και να κάνει “μασάζ στους εγκεφάλους της ελληνικής κοινωνίας για να θεωρήσει ως φυσιολογική και αναπόφευκτη την πολυεπίπεδη συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ.

Aλληλεγγύη στους Παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους Samidoun...

Το «Μέτωπο Αντίστασης και Αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη Γασάν Καναφάνι» , ανταποκρινόμενο στο κάλεσμα του «Δικτύου Aλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους Samidoun», θα συμμετάσχει στην εκδήλωση που θα γίνει στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών την Δευτέρα 24 Απριλίου στις 19:00. Εκτός από την φυσική μας παρουσία, δηλώνουμε πως είμαστε στην διάθεση των διοργανωτών για κάθε βοήθεια που μπορούν να χρειαστούν.

Παραθέτουμε αυτούσιο το κείμενο του καλέσματος του Samidoun
Το 2017 σηματοδοτεί την 100η επέτειο από την Διακήρυξη Balfour και την Βρετανική αποίκιση της Παλαιστίνης. Σηματοδοτεί την 70η επέτειο από την Νάκμπα και την 50η επέτειο από την κατάληψη των εναπομείναντα μερών της Παλαιστίνης -της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας - και τα Συριακά υψώματα του Γκολάν. Σήμερα υπάρχουν 7 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι πρόσφυγες στους οποίους στερείται το δικαίωμα επιστροφής στην πατρίδα τους και εκατομμύρια ακόμη Παλαιστίνιοι που ζουν σε καθεστώς κατοχής, απαρτχάιντ, ρατσισμού και εποικισμού, συμπεριλαμβανομένου και 7.000 Παλαιστινίων πολιτικών κρατουμένων - που μάχονται για ελευθερία και δικαιοσύνη.

Πολιτικός κρατούμενος- Λέξη γραμμένη με αίμα!!!

Της Αλέκας Ζορμπαλά

Είπε ο κ. Μητσοτάκης εχθές στη Βουλή: «Εγώ έξι μηνών ήμουν πολιτικός κρατούμενος και έχασα έξι χρόνια από τη ζωή μου στην εξορία.»
Η δήλωση αυτή του κ.Μητσοτάκη αποτελεί ΥΒΡΙ προς τους εκατοντάδες χιλιάδες πολιτικούς κρατουμένους, που εδώ και δεκαετίες, φυλάκιζε, βασάνιζε, σκότωνε η παράταξη, της οποίας τώρα αυτός ηγείται, στην ιστορική της διαδρομή.

Αντί να γελάμε με αυτές τις αθλιότητες, ας ανοίξουμε καλύτερα την κουβέντα για τους δεκάδες τωρινούς πολιτικούς κρατούμενους, που έχουν χάσει για πάντα τη ζωή τους, καταδικασμένοι ως «ποινικοί», αλλά ζώντας, ακόμα και ως φυλακισμένοι, σε ένα καθεστώς εξαίρεσης, ως πολιτικοί αντίπαλοι του κράτους.

Μια έντρομη και μνησίκακη δημοκρατία

Δημήτρης Κουφοντίνας - Αλέξανδρος Γιωτόπουλος | EUROKINISSI

Πριν από πολλά χρόνια, το καλοκαίρι του 2002, το ελληνικό κράτος πραγματοποίησε τη μεγαλύτερη διωκτική επιτυχία του μετά την ήττα των «κομμουνιστοσυμμοριτών» το 1949: εξάρθρωσε την Ε.Ο. 17 Νοέμβρη – είχαν προηγηθεί βέβαια και άλλες επιτυχίες, όπως η καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1973, αλλά αυτές αποσιωπώνται γιατί τις διέπραξε ένα «άλλο» κράτος, κακό και δικτατορικό…

Ομως, το «κράτος έχει συνέχεια», όπως έσπευσε να μας θυμίσει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας άμα τη αναλήψει των καθηκόντων του. Παιδιά είμαστε;

Ετσι, λοιπόν, το καλοκαίρι του 2002, υπό τους διθυράμβους των ΜΜΕ και σύμπαντος του πολιτικού προσωπικού του κράτους, άνοιξε μια νέα περίοδος για τη δημοκρατία στην Ελλάδα, η αποκαλούμενη «ειδική», την οποία ορισμένοι κακοπροαίρετοι ονομάζουν «εξαίρεση δικαιωμάτων».

Κουφοντίνας: Δεν υπογράφω δήλωση μετανοίας!

«Στην περίπτωση της αίτησής μου, το υπουργείο Δικαιοσύνης, καλυπτόμενο πίσω από μία εισαγγελέα, μεταμφιέζει το Πειθαρχικό Συμβούλιο της φυλακής σε νομοθετικό «σώμα» που αποφασίζει ότι πλέον οι ισοβίτες δεν μπορούν να πάρουν άδεια στα 8 χρόνια, αλλά τώρα στα 13»,αναφέρει σε κείμενό του το μέοος της 17Ν Δημήτρης Κουφοντίνας για την απόρριψη της αίτησής του για τη χορήγηση άδειας.

«Η τελευταία αίτηση που υπέβαλα επί «αριστερής» μνημονιακής κυβέρνησης ήταν τον Αύγουστο του 2015, η οποία, αφού «ξεχάστηκε» επί μήνες σε ένα συρτάρι, απορρίφθηκε τις τελευταίες μέρες του 2015», αναφέρει και προσθέτει: «Η απόρριψη αυτή όμως μας αφορά όλους, επειδή εντάσσεται στο πλαίσιο της συστηματικής περιστολής κάθε δικαιώματος και της ποινικοποίησης κάθε κινητοποίησης (με πιο πρόσφατη, τη νομοθέτηση φυλάκισης τριών ετών για «παρεμπόδιση λειτουργίας αυτοκινητοδρόμου» – προφανώς από τους αγρότες)».

Υπάρχουν Πολιτικοί Κρατούμενοι στην Ελλάδα;

Του Δημήτρη Κουφοντίνα

Τον Μάιο του 1963 ο Αβέρωφ, υπουργός της κυβέρνησης Καραμανλή δήλωσε ότι «στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι». Ότι από τους 937 κρατούμενους που έμειναν από τον «Συμμοριτοπόλεμο», οι περισσότεροι «έχουν καταδικασθή δια φόνους, οι άλλοι δε δια λίαν ενεργόν και επιβλαβή ανάμειξιν εις την κομμουνιστικήν επανάστασιν».

Έπρεπε να φτάσουμε στα τέλη του 2015, επί «αριστεράς» κυβερνήσεως, για να ζηλέψει ένας υπουργός τη δόξα του Αβέρωφ και να δηλώσει στη Βουλή ότι «στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι». Μίλησε «επιστημονικά», υποστήριξε...

Θα μπορούσαμε να του απαντήσουμε επιστημονικά. Για την υποκειμενική, την αντικειμενική, τη μικτή θεωρία. Για τα πολιτικά κίνητρα, την πολιτική στόχευση των επαναστατικών οργανώσεων. Για την υπεράσπιση από την πλευρά τους του κορυφαίου κοινωνικού αγαθού, των λαϊκών συμφερόντων. Για το ότι έπληξαν ένα «βασικό έννομο πολιτικό αγαθό» της εξουσίας, την εικόνα του άτρωτου και παντοδύναμού της. Για τα πολιτικά αποτελέσματα που παρήγαν αυτές οι οργανώσεις και για τα πολιτικά αποτελέσματα που παράγουν οι πολιτικοί κρατούμενοι, όσοι προσπαθούν να τιμήσουν αυτή την έννοια, η οποία έχει χαραχτεί ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη από εκείνους τους λαμπρούς αγωνιστές που άγιασαν τους τόπους των φυλακών, των εξοριών, των σκοπευτηρίων.

«Δεν υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι σήμερα στις ελληνικές φυλακές»

Της Κατερίνας Δήμα

Ναι ρε φίλε, κι εγώ είμαι ο Μπάτμαν.

Όπως μας πληροφόρησε πρόσφατα ο υπουργός Δικαιοσύνης Ν. Παρασκευόπουλος, δεν υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι σήμερα στις ελληνικές φυλακές.

Αυτή ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα δήλωση για μένα που ανήκω στις γενιές εκείνες που έζησαν το συναγερμό αλληλεγγύης που σήμανε στην Αθήνα όταν η τότε Δυτική Γερμανία ζήτησε την έκδοση του Ρολφ Πόλε το 1976.

Θυμάμαι σαν μικρό παιδί, το μεγάλο κίνημα με τις πορείες τις διαδηλώσεις και τις δράσεις ενάντια σε αυτή την έκδοση που σφράγισαν όχι μόνο την κινηματική αλλά και ολόκληρη τη νεότερη ελληνική Ιστορία.

Το κείμενο της κατάληψης στο "Κόκκινο 105,5" από αντιεξουσιαστές: "Τηλεβόας της συγκυβέρνησης Σύριζα-Ανεξάρτητοι Έλληνες"

Εως σήμερα 23 Μαρτίου 2015, δεκάδες πολιτικοί κρατούμενοι έχουν προχωρήσει σε απεργία πείνας από τις 2 Μαρτίου απαιτώντας: την κατάργηση της ειδικής ¨αντιτρομοκρατικής¨ νομοθεσίας και συγκεκριμένα τους νόμους περί τρομοκρατικής και εγκληματικής οργάνωσης(νόμοι 187Α και 187), την κατάργηση των ειδικών κατασταλτικών νόμων(κουκουλονόμος), την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ που αποτελούν την ολοκλήρωση του καθεστώτος εξαίρεσης των πολιτικών κρατουμένων, την οριοθέτηση της χρήσης  και επεξεργασίας του DNA σαν αποδεικτικό μέσο, την άμεση απελευθέρωση του Σάββα Ξηρόυ, ο οποίος παρά το 98% αναπηρίας του εξοντώνεται συστηματικά εδώ και δεκατρία χρόνια από το κράτος και την άμεση απελευθέρωση των συγγενών των μελών της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς.

Απόδραση από τα Βούρλα: Oύτε στον κινηματογράφο (video)

Iούλιος 1955, λίγο μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου.
  Στις φυλακές των Βούρλων, στον Πειραιά, 27 πολιτικοί κρατούμενοι οργανώνουν μια από τις πιο εντυπωσιακές αποδράσεις στην παγκόσμια ιστορία.
  Οι φύλακες τους παρακολουθούν κάθε στιγμή. Το ΚΚΕ, το κόμμα στο οποίο πιστεύουν, είναι αντίθετο στις αποδράσεις. 
Χωρίς να το ξέρουν ούτε οι υπόλοιποι κρατούμενοι σύντροφοι τους, καταστρώνουν ένα παράτολμο σχέδιο: να σκάψουν μια σήραγγα κάτω από τη φυλακή, κάτω από τον δρόμο και να βγουν απέναντι, στην ελευθερία...

Σύμφωνα με ορισμένες μαρτυρίες, η απόδραση ενέπνευσε την γνωστή ταινία «Η Μεγάλη απόδραση» και το βέβαιο είναι ότι είχε μεγάλο αντίκτυπο στο εξωτερικό και την Ελλάδα.

Σε μια γελοιογραφία της εποχής που δημοσιεύθηκε στην «Βραδινή», ο τότε υπουργός Δημοσίων Έργων Κ. Καραμανλής ζητούσε να προσλάβει τους δραπέτες για να προχωρήσουν τα δημόσια έργα στην Ελλάδα.

Σιωπηρός θάνατος: Μια πνιγμένη κραυγή από τα κελιά της απομόνωσης

Απουσία δικαιοσύνης......

Ανάρτηση από: https://www.facebook.com/pages/Save-Skouries

Ελληνοφρένεια: Κοινή επιστολή Άκη, Λάκη, Μάκη, πολιτικών κρατουμένων της Τρόικας

Ανάρτηση από : http://youpayyourcrisis.blogspot.com/

Ευχαριστώ τον φίλο Βασίλη Ν.