Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΥΡΕΤΑΣ Δ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΥΡΕΤΑΣ Δ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 17 Ιουλίου 2022

Πώς καταστρέψαμε την πρωτογενή μας παραγωγή και πώς θα αναστήσουμε το ελληνικό brand name

Του Δημήτρη Κουρέτα*

Το 1980 το ποσοστό της πρωτογενούς παραγωγής στο ΑΕΠ ήταν 25% και της μεταποίησης 15%. Το 1983 τα ποσοστά έγιναν 19% και 14% αντίστοιχα. Το 1987, 11% και 15% αντίστοιχα. Εκεί παρέμειναν μέχρι το 2000. Μετά σιγά-σιγά άλλαξαν και σήμερα είναι πρωτογενής 3% και μεταποίηση 6%. Δηλαδή, τη δεκαετία 1981-1990 σημειώθηκε ραγδαία πτώση του ΑΕΠ της γεωργίας με μέσο ετήσιο ρυθμό -7,8%, τάση που αναστράφηκε μερικά την περίοδο 1991-1999, οπότε σημειώθηκε μέση ετήσια αύξηση 2,6%. Συνολικά όμως, για τη 19ετία ‘80-’99, η μέση ετήσια μεταβολή του ΑΕΠ του πρωτογενούς τομέα κινήθηκε στα επίπεδα του -3,0%, καθορίζοντας την πτωτική τάση του τομέα.

Λένε πολλοί σήμερα: E και; Και τι έγινε;

Διαβάστε χαρακτηριστικά από μια ομιλία του υπουργού Γεωργίας Στέφανου Τζουμάκα στο ΙΣΤΑΜΕ το 1998: Έλεγε ο Τζουμάκας: «Φέτος ο προϋπολογισμός είναι 15 τρισεκατομμύρια. Απ' αυτά έχουμε τα δέκα. Τα δέκα θα τα διαθέσουμε ως εξής: τρία τρισεκατομμύρια για χρεολύσια από τα προη­γούμενα δάνεια του κράτους, τρία τρισεκατομμύρια για τόκους των δάνειων αυτών. Έξι, λοιπόν, τρις για χρεολύσια και τόκους, που δανείζονταν οι προηγούμενες κυβερνή­σεις και έδιναν μέσα από το κράτος ενισχύσεις. Τρία τρισεκατομμύρια θα πάνε για μισθούς και για συντάξεις στο Δημόσιο. Και θα μείνει ένα τρισεκατομμύριο για να κάνει πολιτική η κυβέρνηση στην παιδεία, στην εκπαί­δευση, στον πολιτισμό, στα δημόσια έργα, σε όλες τις άλλες δραστηριότητες, στην άμυνα. Σε ό,τι άλλο διαμορφώνεται στο ελληνικό κράτος. Και επειδή δεν μπορούμε με ένα τρισεκατομμύριο να κάνουμε πολιτική, θα δανει­στούμε άλλα πέντε τρισεκατομμύρια σε ομόλογα, σε συνάλλαγμα, για να μπορέσουμε να εκτελέσουμε τον προϋπολογισμό».

Τετάρτη 18 Μαρτίου 2020

Επιστολή Κουρέτα σε Μητσοτάκη: «Κάντε τεστ με τυχαία δείγματα σε δρόμους και πλατείες»


Επιστολή στον πρωθυπουργό απέστειλε ο καθηγητής Βιοχημίας και Βιοτεχνολογίας στην οποία ζητεί εντοπισμό, ακριβή καταγραφή των κρουσμάτων και απομόνωση από τον υγιή πληθυσμό
Ο πρόεδρος της ελληνικής εταιρείας τοξικολογίας και καθηγητής Βιοχημίας και Βιοτεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Δημήτρη Κουρέτας απέστειλε επιστολή στον πρωθυπουργό, αναφορικά με τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν για την εξάπλωση του κορονοϊού.
Σε αυτήν, αναφέρεται στην ανάγκη να απομονώσουμε τα κρούσματα από τον υγιή πληθυσμό.
Αναλυτικά, ολόκληρη η επιστολή του στον Κυριάκο Μητσοτάκη.
«Κύριε Πρωθυπουργέ
Στην κατάσταση που βρίσκεται η χώρα αυτή τη στιγμή λόγω του κοροναϊού έχουμε να λύσουμε δύο θέματα
1. Εντοπισμό και ακριβή καταγραφή των κρουσμάτων σε όλο τον πληθυσμό.
2. Απομόνωση όλων των κρουσμάτων από τον υγιή πληθυσμό.
Στην Ελλάδα βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή στην αρχή της επιδημίας και βλέπουμε ότι διενεργούνται καθημερινά ελάχιστα τεστ και κυρίως σε μεγάλους στην ηλικία ( το πολύ 300-400), δηλαδή χάνουμε τη δυνατότητα καταγραφής και εντοπισμού των κρουσμάτων, στις νέες ηλικίες. Αυτό έκανε και η Ιταλία με πολύ άσχημα αποτελέσματα. Επίσης χάνουμε τη δυνατότητα απομόνωσής τους από τους υγιείς. Η Ιταλία ενώ έπαιρνε δείγματα κυρίως από μεγάλους στην ηλικία, η Γερμανία και η Κορέα από όλες τις ηλικίες και μάλιστα μαζικά. Η ηλικιακή κατανομή του πληθυσμού στην Νότια Κορέα συμβαδίζει σχεδόν απόλυτα με την ηλικιακή κατανομή των κρουσμάτων προσβολής από τον κορονοϊό. Το γεγονός ότι η Κορέα με 50 εκατ. πληθυσμό παίρνει 20.000 δείγματα τη μέρα, ήταν σαν εμείς να παίρναμε 3.000 δείγματα τη μέρα από όλες τις ηλικίες. Ετσι η Κορέα έχει σχεδόν 10 φορές λιγότερα θύματα και η Γερμανία 25 φορές λιγότερα από την Ιταλία, επειδή ακριβώς κατήρτησε χάρτη της διασποράς σε όλες τις ηλικίες και απομόνωσε τους φορείς του ιού.

Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2017

Το «έγκλημα» της φέτας…

Ποια είναι η αλήθεια για την ελληνική φέτα; Τι συνέβη στην Ευρωβουλή; Πόσο κινδυνεύει η ελληνική φέτα στις αγορές του εξωτερικού; Ο καθηγητής Δημήτρης Κουρέτας απαντά σε όλα τα εύλογα ερωτήματα και ξεκαθαρίζει τον μύθο από την πραγματικότητα, σε μία άκρως διαφωτιστική συνέντευξή του στον Θανάση Μαυρίδη.
- Κύριε Κουρέτα τι χάσαμε από την ψηφοφορία στην  Ευρωβουλή. Θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι όσοι δεν παρακολουθούμε τα πράγματα από πολύ κοντά έχουμε μία συγκεχυμένη εικόνα για το τι πραγματικά συνέβη. Χάσαμε τη φέτα;
Δεν συνέβη απολύτως τίποτα! Δεν χάσαμε την ελληνική φέτα κι αυτό που συνέβη με τον Καναδά δεν δημιουργεί κάποιου είδους ουσιαστικό πρόβλημα για τους Έλληνες παραγωγούς. Κάποιοι όμως έχασαν πολιτικά κι αναφέρομαι στους ευρωβουλευτές της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού, επειδή υπάκουσαν στα ευρωπαϊκά κόμματα στα οποία ανήκουν και ψήφισαν υπέρ της CETA,  που περιελάμβανε και το θέμα της φέτας.
Νομίζω ότι οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ενήργησαν πιο έξυπνα. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε συμφωνήσει πέρυσι να ψηφίσει την CETA και τελικά ψήφισε «όχι», θέλοντας έτσι να εξαργυρώσουν το θέμα αυτό πολιτικά στο εσωτερικό της χώρας. Επί της ουσίας, πάντως, πρόκειται για μία μάχη εντυπώσεων και όχι ουσίας. Για να είμαστε περισσότερο δίκαιοι, η ουσία βρίσκεται μακριά από εκεί που την αναζητούν οι λαϊκιστές.

Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2016

Μια διέξοδος για τον αγροτικό τομέα

Τα μπλόκα των αγροτών, η ιστορία της σταφίδας και τα ρούχα των στρατιωτών που φτιάχνονται στα Άδανα!
Του Δημήτρη Κουρέτα  
Η Ελλάδα από τη στιγμή που έγινε κράτος το 1827 και για περίπου 100 χρόνια ζούσε σχεδόν από ένα προϊόν. Τη σταφίδα. Με αυτή μεγάλωσαν και σπούδασαν σχεδόν τέσσερις γενιές. Η σταφίδα κάλυπτε το 50% των εξαγωγών μας ως χώρα, συνολικά. Δηλαδή αν υποθέσουμε ότι σήμερα που οι εξαγωγές μας είναι 27 δισ. ευρώ, σαν να έχουμε εξαγωγές σταφίδας 13,5 δισ. Ενημερωτικά φέτος κλείσαμε με εξαγωγές σταφίδας 39 εκατ. ευρώ. Λίγο πριν το ’80 στην Ελλάδα το 35% του πληθυσμού ασχολείτο με την αγροτική παραγωγή και παρήγαγε το 12% του ΑΕΠ. Σήμερα τα νούμερα είναι 11% του πληθυσμού και μόλις το 2,9% του ΑΕΠ. Θα μπορούσε να πει κάποιος, και τι έγινε;
Σημαντική ερώτηση. Το 2000 η χώρα είχε 60 νηματουργεία και παρήγαγε νήμα από βαμβάκι το οποίο το έκανε ρούχα. Σήμερα υπάρχει μόνο ένα νηματουργείο μεγάλο, ο Επίλεκτος στα Φάρσαλα. Το βαμβάκι μας εξάγεται στην Τουρκία κυρίως, παίρνουν οι αγρότες 350 εκατ. ευρώ, γίνεται εκεί νήμα και το εισάγουμε πληρώνοντας 1,5 δις! Και τα ρούχα του Ελληνικού Στρατού φτιάχνονται στα Άδανα της Τουρκίας. Αυτό έγινε. Αυτή τη χώρα φτιάξαμε και καλούμαστε όλοι μας να την αλλάξουμε. Και την καταντήσαμε έτσι με σειρά εγκληματικών πολιτικών για τη ανάπτυξη μετά το 1980.