Δρ. θεολογίας, εκπαιδευτικός
Ο μήνας της βασιλόπιτας. Κόβονται βασιλόπιτες, πράγμα που σημαίνει ότι μοιράζονται κομμάτια. Αλλά, μοιράζονται πού;
Επί χρόνια κάνω, τέτοιες μέρες, μια μικρή "έρευνα". Ρωτώ τους μαθητές μου (κι έτσι, ικανό αριθμό οικογενειών), πώς ονοματίζουν τα κομμάτια που κόβουν. Πολλοί, λοιπόν, ξεκινούν με το κομμάτι του Χριστού, πολλοί χωρίς αυτό. Η γνωστή υπόθεση πίστης και απιστίας (άλλο θέμα, πόσο συνειδητή είναι και η μια και η άλλη). Αλλά δεν θα σταθώ σ' αυτό. Θέλω να επισημάνω ότι σε λίγες μόνο οικογένειες υπάρχει η υπέροχη συνήθεια, ένα κομμάτι να είναι του φτωχού και του ξένου. Στα δικά μου παιδικά χρόνια, μετά τα κομμάτια του Χριστού, της Παναγίας και, ίσως, του αγίου Βασιλείου, ερχόταν το κομμάτι του φτωχού και του ξένου, και μόνο μετά απ' αυτό ξεκινούσαν τα κομμάτια της οικογένειας. Όμως εδω και χρόνια παρατηρώ ότι ακόμη και θρησκευόμενες οικογένειες κόβουν κάμποσα κομμάτια για το Χριστό και αγίους, κόβουν κομμάτια για όλα τα μέλη της οικογένειας... και πάπαλα. Αντίστοιχα και πλήθος ενοριών.
