Η "διακριτική" ΕΛ.ΑΣ. στη Νέα Φιλαδέλφεια

Αστυνομοκρατία

Σε αυτές τι εκλογές ας μπουν τα "αριστερόμετρα" στο συρτάρι.

Αν έχουμε λίγες και μέτριες επιλογές κάπου έχει γίνει λάθος, γιατί το επιτρέψαμε.

4 χρόνια κι άλλα 4 πριν... τι ακριβώς κάναμε;

Ας κοιτάξουμε καλά τη φωτογραφία κι ας αποφασίσει ο καθένας με πόση αστυνομία είναι ευχαριστημένος.

Και με τι είδους προσφοράς υπηρεσιών από μέρους της είναι ευχαριστημένος.

Σκεφτόμαστε την πρώτη διαδήλωση για το Πολυτεχνείο με κυβέρνηση Μητσοτάκη... τριπλές σειρές Ματ σε όλη τη διαδρομή λες και διαδήλωναν εγκληματίες... τα drone να πετάνε πάνω από τα κεφάλια μας και να μας φωτίζουν με τους προβολείς... ενώ για ώρες τα ελικόπτερα της αστυνομίας πετούσαν πάνω από το κέντρο με της Αθήνας δημιουργώντας ένα αίσθημα τρόμου και ανασφάλειας...

Αυτά είναι στιγμές που έχουμε κρατήσει στη μνήμη μας.

Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τον ματατζή που διέλυσε την ανθοδέσμη που άφησαν στο μνημείο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ούτε την απαγόρευση να πάει στο μνημείο ακόμα κι ο δάσκαλος του ή άλλα πρόσωπα που ήθελαν να τιμήσουν τη μνήμη του.

Η τωρινή επίθεση στο δημόσιο Πανεπιστήμιο

Του Κύρκου Δοξιάδη

Το ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο δέχεται διαρκώς επιθέσεις. Το καθεστώς ποτέ δεν μπόρεσε να συγχωρέσει στον εαυτό του το αμάρτημα στο οποίο περιέπεσε με τον νόμο 1268 του 1982, που εκδημοκράτισε τον πανεπιστημιακό θεσμό. Από τότε, δεν χάνει ευκαιρία να προσπαθεί να «ανανήψει» – είτε καταργώντας τον δημοκρατικό του χαρακτήρα είτε παραδίδοντάς το στην ασυδοσία των αγορών είτε και τα δύο. Και τούτο επί κυβερνήσεων τόσο της Ν.Δ. (Σουφλιάς, Γιαννάκου) όσο και του ΠΑΣΟΚ (Διαμαντοπούλου).

Σε τούτο το άρθρο, η σύντομη αναφορά μου στην τελευταία επίθεση εναντίον της δημόσιας Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης δεν θα είναι από τη σκοπιά της αριστερής ιδεολογίας, αλλά από εκείνην της αριστερής κοινωνικής και πολιτικής θεωρίας. Υπάρχει βαθιά σύνδεση μεταξύ των δύο, αλλά κάποιες φορές καλό είναι να διακρίνονται.

Ας αφήσουμε, λοιπόν, κατά μέρος μια ιδεολογική αναπαράσταση του δημόσιου Πανεπιστημίου, που σε μεγάλο βαθμό έχει επικρατήσει στην Αριστερά: το Πανεπιστήμιο ως αγνός θεσμός παιδείας και πνευματικής καλλιέργειας, μακριά από συμφέροντα και παιχνίδια εξουσίας, που (καλώς εχόντων των πραγμάτων) καταξιώνει την ύπαρξή του ασχολούμενος αποκλειστικά με τη μόρφωση των νέων και την προώθηση της επιστημονικής έρευνας.

Για την αστυνομοκρατία στο ΑΠΘ

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Ή με την βιβλιοθήκη ή με την βαριοπούλα” βρήκε να πει ο κος Μητσοτάκης για το  όργιο βίας που προκάλεσαν οι “δυνάμεις του νόμου και της τάξης” στο ΑΠΘ. 

Ένας πρωθυπουργός που ψεύδεται καθημερινά… Ένας πρωθυπουργός που κυβερνά πλέον ελέω των ροπάλων των πραιτωριανών του. 

Παρέλειψε τα εξής σημαντικά: 

1.- Ότι η χρηματοδότηση του ΑΠΘ από 55 εκατομμύρια το 2010 έχει συρρικνωθεί σε κάτι γύρω στα 10 εκατομμύρια. Βασικό θύμα των περικοπών η αγορά βιβλίων για τις βιβλιοθήκες του ΑΠΘ. Που βρίσκει το θράσος να μιλά για βιβλιοθήκες; 

2.- Η επί τρεις εβδομάδες παρουσία των αστυνομικών δυνάμεων στο ΑΠΘ και τα καθημερινά επεισόδια έχουν ουσιαστικά διακόψει την εκπαιδευτική διαδικασία στο ΑΠΘ (πολύ μικρή η προσέλευση φοιτητών ή και διδασκόντων) 

3.- Χθες κάτω από την σκιά των επεισοδίων εκκενώθηκε και το κτίριο της διοίκησης του ΑΠΘ. Έτσι διακόπηκε και η διοικητική λειτουργία του ιδρύματος. Το σωστό ερώτημα είναι: Ή με τον Μητσοτάκη ή με το Πανεπιστήμιο και την Παιδεία.  

Και τα δύο μαζί αποδεδειγμένα δεν γίνονται.