Γρήγορη Μόδα και Εργασιακή Εκμετάλλευση

Της Ιωάννας Μπάλλα, ερευνήτριας της ομάδας «Κοινωνικά & Ανθρωπιστικά Ζητήματα»

Τα τελευταία 30 χρόνια η παγκοσμιοποίηση έχει δώσει ένα διαφορετικό χαρακτήρα στην ανάγκες των κοινωνιών. Μια από αυτές τις ανάγκες είναι η ένδυση. Η βιομηχανία των ρούχων είναι μια από τις πιο παγκοσμιοποιημένες και σημαντικές του σύγχρονου κόσμου. Η μόδα σήμερα είναι ένα ακόμα επιχειρησιακό μοντέλο, είναι ένα μέσο κατανάλωσης με τις υλιστικές αξίες να προωθούνται. Μεγάλες εταιρίες ρούχων προωθούν μαζικά φτηνά ρούχα για κάθε γούστο σε χαμηλές τιμές.

Οι αλυσίδες αυτές απομυζούν τεράστια κέρδη ετησίως και ανήκουν στην κατηγορία fast fashion, δηλαδή παραγωγή και η προώθηση φθηνών και εύκολα διαθέσιμων ρούχων.

Οι έμποροι λιανικής πώλησης που αναδιαμορφώνουν τη βιομηχανία είναι ευρωπαϊκές και αμερικανικές εταιρείες όπως η Zara, H & M, GAP, οι οποίες προσφέρουν φτηνό εμπόρευμα. Με τις διαρκείς διαφημιστικές καμπάνιες παρακινούν το κοινό να αγοράσει περισσότερο πριν προλάβει να αναρωτηθεί εάν έχει πραγματική ανάγκη για κάτι καινούργιο. Οι αλυσίδες καθημερινής ένδυσης ανανεώνουν ακόμα και καθημερινά τις συλλογές τους με νέα σχέδια και με τεράστιες ποσότητες ρούχων. Το 60% των ρούχων που παράγονται δεν θα φορεθούν ποτέ και θα καταλήξουν σε χωματερές, χωρίς να είναι βιοδιασπώμενα ή θα καούν αυξάνοντας τα περιβαλλοντολογικά ζητήματα.[1]Η βιομηχανία ρούχων είναι η δεύτερη πιο ρυπαίνουσα στον κόσμο μετά την πετρελαϊκή βιομηχανία.

Σφάζουν μαύρα ανθρωπάκια για να έχουν PlayStation άσπρα ανθρωπάκια

Του Κώστα Κάππα

Διαβάζουμε την είδηση: «Ήταν 3 Δεκεμβρίου του 1994, όταν η Sony κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία την πρώτη της κονσόλα, το γνωστό σε όλους μας Playstation, με το οποίο και έφερε πραγματική επανάσταση στην αγορά των video games, καθώς κατάφερε να αλλάξει ολόκληρη την κουλτούρα του gaming.   To Playstation έχει αποτελέσει διαχρονικά ένα μέσο για να απασχολούνται και να διασκεδάζουν τα παιδιά…».

Μόνο που κάποια άλλα παιδιά δυστυχούν για να διασκεδάζουν αυτά τα παιδιά….

Αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Κώστα Κάππα, που για πρώτη φορά έθιξε το θέμα με άρθρο του στο Artinews:

 Αποστολή στην Tanzania. Δωρεά του Ο.Η.Ε. και της IAEA  (International Atomic Energy Agency) μίας μονάδας ραδιενεργού Κοβαλτίου και αποστολή της ΚΘ και του ΚΚ να την θέσουν σε λειτουργία και να εκκινήσουν τις θεραπείες των καρκινοπαθών.

Τοποθεσία, Mwanza, 150 km μόνο μακριά από την μελανότερη τρύπα του ανθρώπινου πολιτισμού, Rwanda & Kivu (Congo).

Πρωινό με την αγγλόφωνη ‘The Citizen of Tanzania’ και ξύλινος υπέρτιτλος: “Ευχαριστούμε την Ιρλανδία για την δωρεά χιλιάδων τόνων τροφής για τους πρόσφυγες από Kivu και Rwanda”.Πρόσφυγες; Ακόμη; Που; “Μεταξύ του ξενοδοχείου σου λευκέ και των συνόρων. Φοβούνται ακόμη να επιστρέψουν και τους φιλοξενούμε εμείς παρ’ όλη την φτώχεια μας!” η σιωπηλή απάντηση του μαύρου ρεσεψιονίστα μέσα από ένα σταθερό βλοσυρό βλέμμα. Τι συνέβη; Που φοβούνται να επιστρέψουν;

Πικρό μείγμα: Η συγκλονιστική πραγματικότητα πίσω από τον καφέ

Υπάρχουν δύο βασικές ποικιλίες καφέ: η arabica και η robusta. Η πρώτη (που θεωρείται καλύτερης ποιότητας) προέρχεται κυρίως από τη Λατινική Αμερική, την Αιθιοπία και την Κένυα. Η δεύτερη από τη Βραζιλία, το Βιετνάμ και την Ουγκάντα. 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, που αποτελούν το μεγαλύτερο καταναλωτή παγκοσμίως, αυτό που κάποτε ήταν μια εξωτική πολυτέλεια, έχει καταλήξει να είναι τόσο εμποτισμένο στην κουλτούρα ώστε να θεωρείται βασικό προϊόν. Δυστυχώς, ο καφές είναι συνδεδεμένος με τη μακρά ιστορία της αποικιοκρατίας και της δουλείας, και η παραγωγή του παραμένει μέχρι σήμερα ένα μελανό σημείο όσον αφορά την εκμετάλλευση και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Παιδική εργασία

Η παιδική εργασία είναι ευρέως διαδεδομένη στην καλλιέργεια του καφέ. Όταν ανεβαίνει η τιμή του καφέ, μεγαλώνει και η ανάγκη των οικογενειών που τα βγάζουν δύσκολα πέρα, να πάρουν τα παιδιά τους από το σχολείο και να τα στείλουν να δουλέψουν. Την ίδια στιγμή, η πτώση των τιμών του καφέ αυξάνει τα επίπεδα της φτώχειας σε περιοχές που εξαρτώνται από την καλλιέργειά του, γεγονός που επίσης αποτρέπει τα παιδιά από το να πάνε στο σχολείο. Καθώς, μακροπρόθεσμα, όσο ανώτερη είναι η εκπαίδευση, τόσο μεγαλύτερες είναι και οι πιθανότητες για υψηλότερο εισόδημα, και καθώς τα παιδιά των φτωχών οικογενειών είναι πιθανότερο να σταλούν για δουλειά αντί να πάνε στο σχολείο, η παιδική εργασία συντηρεί τον κύκλο της φτώχειας για πολλές γενιές. Και για το λόγο αυτό είναι σημαντικό για τα παιδιά να πάνε στο σχολείο και για τους καλλιεργητές να πληρώνονται ένα βιώσιμο εισόδημα.

Ας γνωρίζουμε τουλάχιστον τί κρύβεται πίσω απ' τα κινητά τηλέφωνα

Το παρακάτω κείμενο το αλιεύσαμε από το διαδίκτυο και συγκεκριμένα από την προσωπική σελίδα του Βαγγέλη Μητράκου στο facebook.
Αν και τα όσα αναφέρει δεν είναι άγνωστα, θεωρούμε σκόπιμο να τα αναπαράγουμε:

Για να φτιαχτούν τα "έξυπνα" κινητά μας τηλέφωνα, χρειάζεται κοβάλτιο.
Και για να βγει το κοβάλτιο από τη γη, χιλιάδες παιδιά στο Κονγκό, ακόμα και 7 χρονών, εργάζονται επί 12 ώρες την ημέρα για 1-2 δολάρια, κάτω από πολύ επικίνδυνες συνθήκες.

Βάλε ένα τέλος στην παιδική εργασία αποφεύγοντας αυτές τις 7 μεγάλες εταιρείες

Σε ποιον δεν αρέσει η σοκολάτα; Οι περισσότεροι την απολαμβάνουν με μεγάλη ευχαρίστηση, αγνοώντας βασικές πληροφορίες για το προϊόν που καταναλώνουν, όπως τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έχει παραχθεί.

Τον περασμένο Ιανουάριο, η Nestle και άλλες μεγάλες εταιρείες παραγωγής σοκολάτας ήρθαν αντιμέτωπες με μηνύσειςεπειδή χρησιμοποιούν παιδιά - σκλάβους στις φυτείες κακάο στην Ακτή Ελεφαντοστού.

Στο πλαίσιο έρευνας που διεξήχθη από τη Fair Trade Hellas, διαπιστώθηκε ότι οι περισσότερες σοκολάτες ιδιωτικής ετικέτας ΔΕΝ πληρούν οικολογικά και κοινωνικά κριτήρια, ενώ παγκοσμίως οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ επωμίζονται μεγάλα κέρδη, τη στιγμή που οι μικροί παραγωγοί κακάο ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Η οικολογική καταστροφή λόγω των βλαβερών και πολύ τοξικών φυτοφαρμάκων που χρησιμοποιούνται στις καλλιέργειες είναι ανυπολόγιστη.

Και ενώ τα παιδιά του "αναπτυγμένου" κόσμου απολαμβάνουν την γλυκιά γεύση της, η πραγματικότητα για τα παιδιά στην Αφρική μόνο πίκρα κρύβει. 

Τα Άθραυστα Αγόρια

Της Κατερίνας Γκαράνη

Τα «Breaker boys” ήταν τα αγόρια που δούλευαν στα ανθρακωρυχία της Αμερικής και της Αγγλίας. Στην έξαρση της εξόρυξης του ορυκτού αυτού πλούτου οι επιχειρηματίες βρήκαν πολλά και φθηνά εργατικά χέρια μέσα από τις εκατομμύρια φτωχές οικογένειες των βιομηχανικών αυτών χωρών. 

Στα μέσα του 1860 ξεκίνησε αυτή η απίστευτη εκμετάλλευση παιδιών τα οποία αντιμετωπίζονταν, παρά την ηλικία τους, ως ενήλικοι εργάτες. Η δουλειά τους ήταν να σπάνε το κάρβουνο μετά την εξόρυξή του και να το στοιβάζουν ανάλογα με το μέγεθος για την μετέπειτα πώλησή του. Η ηλικία των αγοριών που ήταν κατάλληλα για αυτή την εργασία ήταν από 8 μέχρι 12 χρονών. Κάθονταν επί 10 ώρες σε ξύλινους πάγκους και για 6 ημέρες την εβδομάδα διαχώριζαν, έπλεναν το ορυκτό και το στοίβαζαν. 

Kemal Yildiz 15χρονος νεκρός εργάτης

Για τον 15χρονο Μπερκίν ρωτούσαν «τι έκανε το παιδί στη διαδήλωση;» 

Για τον 15χρονο εργάτη Κεμάλ δεν ρώτησαν «τι έκανε στο ορυχείο;»

Δολοφονήθηκε γιατί αρνήθηκε να ζει σαν σκλάβος

Ο δωδεκάχρονος, Ικμπάλ Μασί, πάλεψε για τα δικαιώματα των παιδιών, για την παιδική εργασία και βραβεύτηκε. Μόνο που δεν πρόλαβε να χαρεί τη ζωή του ούτε και να αγωνιστεί για τους συνομήλικούς του που πέφτουν θύματα εμπορίας ανθρώπων, πουλιούνται σε σκλαβοπάζαρα και είναι αναγκασμένα να εργάζονται στην πιο τρυφερή τους ηλικία. Κάτι που συμβαίνει, φυσικά, σε πολλές χώρες του κόσμου, όπου η παιδική εργασία δεν θεωρείται και τόσο… έγκλημα.

Ποιος όμως ήταν ο Ικμπάλ Μασί; Ο δωδεκάχρονος ήταν από το Πακιστάν και λόγω του αγώνα του ενάντια στην εκμετάλλευση της παιδικής εργασίας, έγινε σύμβολο παγκοσμίως.

Το νεαρό αγόρι γεννήθηκε στο Πακιστάν το 1982. Μόλις συμπλήρωσε το τέταρτο έτος της ηλικίας του, η οικογένειά του τον πούλησε σαν σκλάβο σε ένα ταπητουργείο. Ο λόγος ήταν ένα δάνειο μόλις 16 δολαρίων.

Ο Ικμπάλ αναγκάστηκε για έξι χρόνια, από τα 4 δηλαδή μέχρι τα 10 του, να εργάζεται για δώδεκα ώρες την ημέρα, αλυσοδεμένος στο ίδιο σημείο. Έφτιαχνε χαλιά. Σιτιζόταν με λίγο φαγητό και ελάχιστο νερό που του έδιναν. Τον τιμωρούσαν συνέχεια κλείνοντάς τον σε ένα σκοτεινό υπόγειο που ήταν γεμάτο υγρασία, έντομα και ερπετά.

Κοίτα τί σου έφτιαξαν τα παιδάκια στην Ταϊβάν!

Ανάρτηση από: http://antipetroula.blogspot.de