Ο πολιτικός κόσμος υπόσχεται «σωτηρία μέσω υποτέλειας»

Έξω διπλή «φινλανδοποίηση», μέσα καλλιέργεια αυταπατών

Του Κώστα Δημητριάδη

Το 2024 κλείνει με μεγάλες αναταράξεις. Σε Συρία – Μ. Ανατολή αλλά και σε Ουκρανία και ευρύτερα στον ευρωπαϊκό χώρο. Σε ό,τι αφορά τη δική μας εγχώρια πολιτικοκοινωνική κατάσταση έχει ενδιαφέρον να σκεφτούμε κάνοντας μια σύγκριση. Από τη μια μεριά να βάλουμε τα σοβαρά ζητήματα από τα οποία θα κριθούν οι προοπτικές της χώρας το επόμενο χρονικό διάστημα – το επόμενο έτος σε πρώτη φάση. Τα ελληνοτουρκικά και την πιεζόμενη γενικότερη θέση Ελλάδας και Κύπρου μέσα στο διεθνές πλαίσιο μεγάλων γεωπολιτικών αναταράξεων αλλά και το παραγωγικό μοντέλο της χώρας, το προς τα που κινείται, εν μέσω σοβαρής, δομικής κρίσης στις χώρες – πυλώνες της ευρωπαϊκής ένωσης. Από την άλλη, να βάλουμε τις εικόνες που προβάλλει η κυβέρνηση και οι λοιπές «αντιπολιτευόμενες» συστημικές δυνάμεις, τις προτεραιότητές τους, και τους χειρισμούς της κοινής γνώμης που επιχειρούνται.

«Γενναία» υποτελής περπατησιά «διαλόγου» με διακομματική συναίνεση

Η έκταση των όσων προωθούνται σ’ ένα πλαίσιο αποδοχής των τουρκικών αξιώσεων σε βάρος της κυριαρχίας της χώρας μας, γίνεται αντιληπτή ακόμη και αν περιοριστούμε στα μοτίβα εκλογίκευσης της πολιτικής τους «προς τα έσω» που προβάλλουν οι πολιτικές ελίτ. Κεντρικός άξονας, ο παραπειστικός τρόπος που χρησιμοποιείται απ’ όλες τις πτέρυγες, το δίλημμα «διάλογος ή πόλεμος». Στην πιο τυπικά ενδοτική μορφή με πλήρη απαλοιφή των προϋποθέσεων που απαιτούνται για τη διαμόρφωση ενός συσχετισμού δυνάμεων τέτοιου ώστε ο διάλογος να μην είναι απλώς η αποδοχή των αξιώσεων του ισχυρότερου. Η απίστευτη, επαναλαμβανόμενη τοποθέτηση Γεραπετρίτη (η κυβερνητική δηλαδή θέση) ότι η Ελλάδα δεν έχει συναλλακτική λογική (!) αλλά βασίζει την πολιτική της στη συνεπή υπεράσπιση του «διεθνούς Δίκαιου» απ’ όπου αντλεί το κύρος που απολαμβάνει ανάμεσα στους ισχυρούς της συμμάχους (!). Σε απλά ελληνικά: ο ορίζοντας είναι η οργανική υποτέλεια στη Δύση (δεδομένη και χωρίς υπόνοια οποιασδήποτε «συναλλακτικής λογικής») και η μέχρις εσχάτων προσδοκία του ελληνικού αστισμού ότι η πρόσδεση στον ευρωατλαντισμό τον εξασφαλίζει απέναντι σε πιέσεις μη διαχειρίσιμες πολιτικά στο εσωτερικό. Αυτό μας φέρνει στην γνωστή τοποθέτηση που δεν παύει να επαναλαμβάνει μονότονα ο Ε. Βενιζέλος (και βεβαίως την ασπάζεται και την προβάλλει μια πολυμελής «χορωδία» κύκλων – ΕΛΙΑΜΕΠ, Ντ. Μπακογιάννη και πολλοί άλλοι) ότι η μεγαλύτερη δυσκολία στην συνεννόηση με την Τουρκία προκύπτει κυρίως από τα εμπόδια που θέτει ο εγχώριος «λαϊκισμός». Η σημαντικά ισχυροποιούμενη θέση της Τουρκίας μετά από την ανατροπή Άσαντ στη Συρία, αναμένεται ότι θα φέρει νέο κύμα ενίσχυσης της γραμμής «φινλανδοποίησης». Ως ανάγκης ρεαλισμού γιατί αλλιώς… «σύγκρουση και πόλεμος» αλλά και γιατί «δίνει λεφτά» η (και εδαφική πλέον) εκποίηση της χώρας.

Το αφήγημα της "Δημοκρατίας"

Πάντως είναι πραγματικά εντυπωσιακό πως το σύστημα συντηρεί το αφήγημα της "Δημοκρατίας" και ρίχνει στάχτη στα μάτια των δούλων. Κάθε μέρα διαβάζουμε ιστορίες του τύπου:

-"Το πήρε πάνω του ο πρωθυπουργός και αποφάσισε..."

-"Έντονη διαμάχη ξέσπασε μεταξύ των βουλευτών του τάδε με τους τάδε.."

- "Παρά τη δύσκολη κατάσταση, η κυβέρνηση αποφάσισε να χαλαρώσει τα μέτρα..."

-"Έντονη υπήρξε η αντίδραση της αντιπολίτευσης...."

-"Επανάσταση από τους βουλευτές της τάδε που ψήφισαν "παρόν" στο νέο νομοσχέδιο...."

Φυσικά, όποιος έχει δραπετεύσει από το "σπήλαιο του Πλάτωνα" αντιλαμβάνεται ότι όλες αυτές οι παπαρiές έχουν αποκλειστικό στόχο να περάσουν το μήνυμα πως "η Δημοκρατία δουλεύει" και ότι οι μάχιμοι πολιτικοί μας δίνουν τρομερό αγώνα καθημερινά για να βελτιώσουν τη ζωή μας. Γνωρίζει ότι μιλάμε για άτομα που είναι κολλητοί μεταξύ τους, αλλάζουν κόμματα και ιδεολογίες σαν τα πουκάμισα και βγαίνουν για μεζέδες και τσίπουρα μετά τη δήθεν αντιμαχία τους στα κανάλια.

«Άπιστον θυμίαμα της κολακείας»

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

Αναπλ. Καθηγητής στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθήνας. Διευθυντής του περιοδικού «Σύναξη»

«Άπιστον θυμίαμα της κολακείας».

Ε, και να ζούσε σήμερα ο Ανδρέας Κάλβος, και να εκκλησιαζόταν μεσούσης της προεκλογικής περιόδου! Και να ‘βλεπε τους θλιβερούς υποψήφιους που στριμώχνονται μπροστά από το ιερό και κοντεύουν να πάθουν αυχενικό από το τέντωμα για μην τους κρύψει κάποιος ανταγωνιστής! «Άπιστον θυμίαμα της κολακείας», από ανθρώπους που δηλώνουν ευσεβείς και παίρνουν προεκλογική σβάρνα τους ναούς, όπως παίρνουν προεκλογική σβάρνα τις καφετέριες. Όχι απλώς εργαλειοποίηση της πίστης. Εκπόρνευσή της!

Αν νομίζει κάποιος πολιτευόμενος ότι έτσι γοητεύει θρησκευόμενους, τότε απλώς τους βλέπει σαν γίδια. Και όσοι θρησκευόμενοι δεν προσβάλλονται, τότε έχουν ήδη αντικαταστήσει τον ελεύθερο και ελευθερωτή Χριστό με κάποιον γιδοβοσκό. Σε τέτοια ατμόσφαιρα μαντριού-πασαρέλας δεν απομένει ούτε χριστιανισμός ούτε δημοκρατία.

Σκέφτομαι τον Κάλβο να ψέλνει αντικριστά με τον Μ. Βασίλειο. Και στην συγκλονιστική ψαλμουδιά του Κάλβου, «άπιστον θυμίαμα της κολακείας», ο άγιος Βασίλειος να τα ψέλνει στο εκκλησίασμα:

«Μονάχα μην εξαπατηθείτε από τις ψευδολογίες τους, καθώς δηλώνουν πως πιστεύουν ορθόδοξα. Τέτοιοι άνθρωποι είναι Χριστέμποροι και όχι χριστιανοί, και σ’ όλη τη ζωή τους προτιμούν αυτά που τους φέρνουν όφελος, παρά το να ζουν σύμφωνα με την αλήθεια».

Εύχεσαι να είναι όνειρο...

Του Πέτρου Μαγγανιάρη

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης  ως ο πολιτικός προϊστάμενος του ελληνικού κράτους, αδιαμφισβήτητα έχει την τελική ευθύνη, αυτό να  παρέχει στους πολίτες του ασφαλείς χερσαίες, θαλάσσιες και εναέριες μετακινήσεις.

Το ανθρώπινο λάθος ενός σταθμάρχη, αν είναι ικανό να οδηγήσει στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, όχι μόνο δεν αποτελεί άλλοθι, αλλά αντίθετα αναδεικνύει την απόλυτη αποτυχία του κράτους δηλαδή των πολιτικών προϊσταμένων του και κυρίως του ιδίου του πρωθυπουργού.

Η λειτουργία ενός κέντρου τηλεδιοίκησης – σηματοδότησης σιδηροδρομικού δικτύου αφαιρεί τον ανθρώπινο παράγοντα και φυσικά θα απέτρεπε την χθεσινή τραγωδία. 

Η μη λειτουργία του αντίθετα αποτελεί όνειδος για το πολιτικό σύστημα και βεβαίως κυρίως για τον επί την τελευταία τετραετία πρωθυπουργό, καθιστώντας τον ως τον κύριο εκ των ηθικών αυτουργών του εγκλήματος των Τεμπών.

Και όμως. Αυτό το ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ  κέντρο τηλεδιοίκησης – σηματοδότησης  θα... επισκεπτόταν ο πρωθυπουργός εχθές αν το δυστύχημα δεν ανέβαλε το πρόγραμμά του.

Όποιος μιλά για ανθρώπινο λάθος, θέλει να κουκουλώσει τις ευθύνες

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποφάνθηκε στο διάγγελμά του ότι “όλα δείχνουν τραγικό ανθρώπινο λάθος”. Η γραμμή όμως είχε δοθεί από την πρώτη στιγμή και το σύνολο των ΜΜΕ την αναπαράγει: Λάθος του σταθμάρχη. Οι πιο φανατικοί της κυβερνητικής γραμμής, μας ανακοινώνουν όχι απλά την ετυμηγορία αλλά και την ποινή: Πόσα χρόνια κάθειρξης περιμένουν τον σταθμάρχη. 

Σε αντίθεση με το κυβερνητικό αφήγημα, στον 21ο αιώνα, το “ανθρώπινο λάθος”, ως ερμηνεία τραγωδιών, απαγορεύεται. Γιατί μια πληθώρα διαδικασιών, αυτοματισμών, δικλείδων ασφαλείας, έχουν αναπτυχθεί ακριβώς για να επισημαίνουν το “ανθρώπινο λάθος” και να αποτρέπουν τα αποτελέσματά του. 

Δεν ζούμε στον 19ο αιώνα για να εξαρτάται η πορεία δύο τρένων από την αντιληπτική ικανότητα ενός σταθμάρχη. Ζούμε στον 21ο αιώνα, όπου έχουν αναπτυχθεί συστήματα ασφαλείας, εφαρμογές, αλγόριθμοι και τυποποιημένες λειτουργίες. 

Οι θετικές επιστήμες έχουν διατυπώσει και εφαρμόσει ένα πλήθος τεχνικών που αναζητούν βήμα το βήμα τις αιτίες υπό τις οποίες μπορεί να συμβεί ένα ατύχημα και αναπτύσσουν τρόπους να τις διορθώσουν. Από την RCA μέχρι την CAPA και από την SOP μέχρι το QMS, οι οργανισμοί, μικροί ή μεγάλοι έχουν να επιλέξουν μια πληθώρα εργαλείων και διαδικασιών που θα διασφαλίζουν την ποιότητα και την ασφαλή λειτουργία. Και ακόμα περισσότερο, υπάρχουν διαδικασίες, που ελέγχουν τις διαδικασίες, που ελέγχουν τις διαδικασίες, που ελέγχουν το ανθρώπινο λάθος. 

Οι άριστοι απόφοιτοι του Κολλεγίου Αθηνών, του Κολούμπια και του Ταφτς, δεν έχουν ακούσει τίποτα για αυτά;

Αυτούς που βλέπεις, πάλι θα τους ξαναδείς

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Ένας ανόητος, υπερφίαλος και ανεύθυνος υπουργός παραιτήθηκε. Ένας πολιτικός που τον ενδιαφέρει μονάχα η εξουσία και παλεύει με τον τρόπο που ξέρουν να παλεύουν οι έλληνες πολιτικοί για την διατήρηση του στους θαλάμους της εξουσίας και η αναρρίχηση του σε ακόμη μεγαλύτερα αξιώματα. Όπως όλοι οι πολιτικοί που πέρασαν και κράτησαν θέσεις ευθύνης τα τελευταία σαράντα εννέα χρόνια τουλάχιστον.

 Ένας ανεύθυνος πρωθυπουργός, όχι λάθος, ένας ακόμη ανεύθυνος πρωθυπουργός μιλά για ανθρώπινο λάθος. Πριν από λίγους μήνες, στην δολοφονία του εντεκάχρονου μαθητή από έκρηξη λέβητα στις Σέρρες, δήλωνε αθώος και ανεύθυνος, άλλοι έλεγε είχαν την ευθύνη. Ο ίδιος την μοναδική ευθύνη που έχει είναι να κυβερνά δοξάζοντας τον εαυτό του.

 Τον κύριο Καραμανλή θα τον ξαναδούμε, άσπιλο και αμόλυντο στους διαδρόμους της εξουσίας ευθύς μόλις γλυκάνει ο πόνος. Και ο κύριος Μητσοτάκης θα βρίσκεται πάλι μπροστά μας κομπορρημονώντας. Όπως κι ο κύριος Τσίπρας κι ο κύριος Ανδρουλάκης κι όλοι οι υπόλοιποι μαζί με τους υποτακτικούς που τους λένε συνεργάτες.

Η ιστορία του «πόθεν έσχες» των πολιτικών

Του Παύλου Παπανότη*

Το πλήθος των οικονομικών σκανδάλων που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Θεόδωρου Πάγκαλου συντέλεσε στην πλήρη απαξίωση των πολιτικών. Γι’ αυτό μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας έγινε κοινή συνείδηση πως ήταν επιβεβλημένη η λήψη μέτρων για την πάταξη της πολιτικής διαφθοράς. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα για την καθιέρωση του «πόθεν έσχες». «Γεννήτορές» της ήταν δυο βουλευτές, πραγματικά κοσμήματα του Κοινοβουλίου: ο Μεσσήνιος Φώτης Μοσχούλας και ο Κρητικός Ρούσος Κούνδουρος.

Ο Φώτης Μοσχούλας υποβάλλοντας στη Βουλή τη 2α Δεκεμβρίου 1927 πρόταση για τη θέσπιση νόμου περί του «Πόθεν έσχες» των δημόσιων λειτουργών τόνιζε: «Δυστυχώς δεν ελήφθη ακόμη πρόνοια περί καθαρμού και κολασμού όλων των ασεβησάντων κατά της ιδέας του κράτους και κατά του δημοσίου χρήματος. Τον καθαρμόν και τον κολασμόν τούτων έχει ως σκοπόν η πρότασίς μου περί του πόθεν έσχες». Ο Ρούσος Κούνδουρος, βουλευτής του κόμματος των Φιλελευθέρων, παίρνοντας στη συνέχεια το λόγο δήλωσε ότι συνεργάστηκε με τον Φ. Μοσχούλα στην κατάρτιση της πρότασης για το «πόθεν έσχες», γιατί πίστευε ότι ο νόμος αυτός ψηφίστηκε ήδη στην κοινή συνείδηση και ότι από αυτόν εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό η μελλοντική εξέλιξη της Ελλάδας. Μάλιστα υποστήριξε ότι θα έπρεπε να εξεταστεί η περιουσιακή κατάσταση όλων αυτών που πολιτεύτηκαν και ανέλαβαν λειτουργήματα στην Ελλάδα από το 1914 και εξής (εφημερίδα ΣΚΡΙΠ, φύλλο της 3ης Δεκεμβρίου 1927). Τελικά στην πλειονότητά τους οι βουλευτές αρνήθηκαν να ψηφίσουν την υποβληθείσα πρόταση νόμου.

Η ιστορική μας αυτεξαφάνιση

Του Χρήστου Γιανναρά

Αναξιοπρεπές επάγγελμα η πολιτική, πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που υπάρχουν ακόμα άνθρωποι διατεθειμένοι να το αναλάβουν. Δεν χρειάζεται κανένα τυπικό προσόν, πτυχίο ή εξειδίκευση, ούτε και προϋπηρεσία ευδόκιμη – τίποτα. Ακόμα και με χαμηλότατο δείκτη ευφυΐας, με ανικανότητα έκφρασης και κωμική άγνοια της μητρικής του γλώσσας, μπορεί ένα κομματικό στέλεχος να υπουργήσει τα καίρια του συλλογικού βίου. Είναι για την κοινωνία μας αυτονόητο.

Τους αποδεχόμαστε σαν ικανούς να διαχειριστούν οποιαδήποτε αρμοδιότητα. Γι’ αυτό και μεταπηδούν από υπουργείο σε υπουργείο, σαν σοφοί παντογνώστες, «αντιστάσεως μη ούσης». Από την άκρα επιστημονική πολυπλοκότητα της σύγχρονης πολεμικής τεχνολογίας και στρατηγικής μεταφέρονται, ως αυτονοήτως ειδήμονες, στον σχεδιασμό της βιομηχανικής ανάπτυξης, στη διαχείριση των παραγωγικών λειτουργιών και των απαιτήσεων της αγοράς. Από τα ερμητικώς εξειδικευμένα προβλήματα της εκπαίδευσης «μεταφυτεύονται» (χωρίς την παραμικρή προετοιμασία ή προειδοποίηση) στα λαβυρινθώδη προβλήματα λειτουργίας της Δικαιοσύνης και του σωφρονιστικού συστήματος.

Γνωστή η αιτιολογία που προβάλλεται – αυτός, λένε, ήταν πάντοτε ο ρόλος των πολιτικών, η πολιτική είναι ταλέντο ηγετικό, όχι επιστήμη. Να ξέρεις να λειτουργείς «επιτελικά» σε οποιονδήποτε τομέα: να ιεραρχείς προτεραιότητες, να συντονίζεις ευθύνες, να αναθέτεις αρμοδιότητες. Κυρίως, να εξασφαλίζεις τον κοινωνικό χαρακτήρα κάθε κρατικής λειτουργίας. Είναι άλλης τάξεως από την επιστημονική εξειδίκευση η λογική της πολιτικής.

Ευτυχώς που δεν είχαμε παρελάσεις...

 

Ευτυχώς που δεν έγιναν παρελάσεις και απέφυγαν Πρόεδρος Δημοκρατίας, Πρωθυπουργός, αρχηγοί κομμάτων τις δοξολογίες! 

Εκτός αν κάτι εξυφαίνεται και είμαστε θύματα ενός συνωμοτικού σχεδίου μαζικής εξόντωσης σε μέσα μαζικής μεταφοράς και σχολεία των πληβείων για να επιβιώσουν οι άριοι ηγέτες μας και οι κλώνοι τους.

Αν συνεχίσουμε έτσι σε λίγες ημέρες θα είμαστε η μοναδική χώρα με πολιτική ηγεσία χωρίς λαό! 

Ασπόνδυλοι δημοσιογράφοι, πολτοποιημένοι βουλευτές...

Του Πέτρου Πιζάνια

Ποιος πάει να οργανωθεί σε πολιτικό κόμμα τα τελευταία χρόνια; Και συμπληρωματικά ποιοι γίνονται δεκτοί ως δημοσιογράφοι από τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ; Θα απαντήσω πρώτα μεταφορικά, άρα συνοπτικά: και στις δύο περιπτώσεις η μεγάλη πλειονότητα προέρχεται από τα πολιτιστικά έγκατα της ελληνικής κοινωνίας.

Όσοι και όσες δεν διαθέτουν αυτό το πολιτιστικό προφίλ, όσοι διαθέτουν έστω στοιχειώδη αυτοσεβασμό και καλλιέργεια, απλώς σπανίζουν εντός των ΜΜΕ και των πολιτικών κομμάτων, ή είναι περιθωριοποιημένοι κάπου, ανεξαρτήτως της πολιτικής τους ιδεολογίας. Πρόκειται, όμως, για μια απάντηση που δείχνει το αποτέλεσμα, την κατάληξη του εν λόγω προσωπικού σήμερα. Ας ξεκινήσω, λοιπόν, από την αρχή.

Για τους δημοσιογράφους η εξήγηση είναι κάπως απλούστερη. Στον βαθμό κατά τον οποίο τα ΜΜΕ, παντού στον κόσμο, άρχισαν να ελέγχονται από κεφαλαιούχους κάθε είδους, ανώνυμους υπό την μορφή των γιγαντιαίων επιχειρήσεων, ή επώνυμους υπό την μορφή των μεγιστάνων του κεφαλαίου, αποκτούσαν την λειτουργία του σκέτου εργαλείου προπαγάνδας αυτής της οικονομικής ισχύος.

Στη χώρα μας αυτή η εκδοχή πήρε μια τροπή συγκρότησης παραεξουσίας στα πλευρά του πολιτικού παίγνιου ως εργαλείο εκβιασμού, μετά την εκπληκτικά επιπόλαιη όσο και ιδιοτελή ιδιωτικοποίηση κάθε είδους συχνοτήτων. Και μάλιστα χωρίς ουσιωδώς κανένα όργανο εποπτείας και ελέγχου τόσο των τύπων όσο και του περιεχομένου. Και ας αλαλάζουν ακριβώς οι παραγωγοί σκουπιδιών στα ΜΜΕ περί ελευθερίας της έκφρασης και κινδύνου επιβολής λογοκρισίας.

Απέλπιδες προσπάθειες...

Η Αγιά Σοφιά τζαμί! Η πολιτική τάξη της χώρας "οδύρεται"

Του Γιώργου Τασιόπουλου

Οι παρακλήσεις ή οι υποτονικές, ψοφοδεείς διαμαρτυρίες κομμάτων και πολιτικών για την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί δεν έχουν καμία αξία. 

Οι ίδιοι πολιτικοί δεν αδιαφόρησαν για τις 500 συλημένες εκκλησίες στην κατεχόμενη Κύπρο;

Η υπεράσπιση της Αγιά Σοφιάς σαν μνημείο διαθρησκειακής συνάντησης αποτελεί ύβρη! Η Αγιά Σοφιά χτίστηκε σαν Ρωμαίικος Χριστιανικός ναός και δύο φορές κατακτήθηκε και αφού βανδαλίστηκε, μετατράπηκε το 1204 σε παπικό ναό και το 1453 σε ισλαμικό τέμενος.

Φτάνει πια η επίκληση της διεθνούς νομιμότητας και της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. 

Η υπεράσπιση της πατρίδας, του Καστελόριζου, και του Ριζοκάρπασου είναι υποχρέωση και καθήκον κάθε Έλληνα!

Δικαίωμα για διαμαρτυρία έχουν μόνο όσοι βλέπουν ακόμη στο προαύλιο της Αγιά Σοφιάς, όπως ο λαϊκός ζωγράφος Θεόφιλος, τον τελευταίο μαρτυρικό βασιλιά της, τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο.

Όλοι αυτοί που χόρεψαν ζεϊμπέκικο, κατάθεσαν στεφάνι στο τάφο του Κεμάλ και έκαναν κουμπαριές με το νέο Σουλτάνο διέπραξαν ύβρη.

Δυστυχώς, ελληνικέ λαέ εσύ τους ψήφισες και τους ξαναψήφισες και ως γνωστόν την ύβρη ακολουθεί η Νέμεσις...

Πόθεν έσχες: Τι δήλωσαν οι πολιτικοί αρχηγοί - Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ο πιο πλούσιος (pdf)

Τα πόθεν έσχες του 2019 οικονομικού έτους 2018 δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα από τη Βουλή. Πλουσιότερος των πολιτικών αρχηγών εμφανίζεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης και φτωχότερος ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας.

Το πλήθος των προς δημοσίευση δηλώσεων είναι συνολικά χίλιες εβδομήντα δύο (1.072) και ο έλεγχός τους είναι σε εξέλιξη.

Οι δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης θα παραμείνουν αναρτημένες στον διαδικτυακό τόπο της Βουλής για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η θητεία των υπόχρεων, πλέον τριών ετών από τη λήξη αυτής.

Κυριάκος Μητσοτάκης

Το συνολικό καθαρό εισόδημα του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, σύμφωνα με το Πόθεν Έσχες του 2019 (χρήσης 2018) ήταν 36.964 ευρώ συν άλλες 10.000 ευρώ από ακίνητα, ενώ υπάρχει και ένα πόσο στην κατηγορία «δάνεια» ύψους 150.000 ευρώ.

Εισόδημα από αγροτική επιχειρηματική δραστηριότητα ύψους 1.884,85 ευρώ δηλώνει μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Διαθέτει 11 διαφορετικούς τραπεζικούς λογαριασμούς σε ελληνικές τράπεζες (με μικροποσά), την ίδια ώρα που η σύζυγός του Μαρέβα Γκαμπόφσκι διαθέτει λογαριασμούς επίσης σε ελβετικά και γαλλικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, δηλώνοντας εισόδημα της τάξης των 41.364 ευρώ συν άλλες 30.500 ευρώ από ακίνητα.

Ο ειλικρινέστερος Έλληνας υπουργός – Το "Εκτός Ύλης" εντός του σπιτιού μας

Ο ειλικρινέστερος Έλληνας υπουργός – Το "Εκτός Ύλης" εντός του σπιτιού μας - slpress.gr: Η μεγάλη επιτυχία του θεατρικού έργου 'Εκτός Ύλης' του συγγραφέα Κώστα Λεϊμονή θα ανέβει διαδικτυακά για δύο μόνο online παραστάσεις.

Κανένας από μας, που βιώσαμε τις πολιτικές σας, δεν αποδέχεται το "όλοι μαζί"!

Της Ιωάννας Υψηλάντη

"Όλοι μαζί θα το ξεπεράσουμε", "δεν είναι ώρα για αντιπαραθέσεις" και άλλα τέτοια συγκινητικά και δακρύβρεχτα ακούγονται, απ΄όλες τις...
πολιτικές φωνές.
Ε, λοιπόν, όχι! Δεν θα το ξεπεράσουμε όλοι μαζί!
Εσείς θα έχετε την βουλευτική σας αποζημίωση, χωρίς περικοπές, θα κλειστείτε σπίτια σας, θα απαγγέλλετε μέτρα και συμπάθεια, από το Skype και θα συνιστάτε ψυχραιμία.
Κανένας, από σας δεν θα ξεστομίσει την φράση "κάναμε λάθος¨".
Κανένας από σας, που σήκωνε χεράκι, στη Βουλή, για να ψηφίζει Μνημόνια, περικοπές, λιτότητα, καταστροφή του Δημόσιου συστήματος υγείας, κλείσιμο των νοσοκομείων, εξαγωγές γιατρών και επιστημόνων σε άλλες χώρες, κανένας μα κανένας δεν θα δικαστεί!
Η... Δικαιοσύνη σας χαρακτήρισε "νόμιμους".
Κανένας δεν θα δώσει εξηγήσεις, γιατί το ιατρικό προσωπικό δουλεύει όλη την ημέρα με μία μάσκα!

Αντ. Φώσκολος : Πως καταστράφηκε η ΔΕΗ, το "τρικ" της "πράσινης" ανάπτυξης"

Ο ομότιμος καθηγητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης και μέλος του Ινστιτούτου Γεωλογίας του Καναδά, Αντώνης Φώσκολος, μιλώντας στον 98.4, υποστήριξε ότι η κατάρρευση της ΔΕΗ επί της ουσίας, είναι διαχρονική κυβερνητική ευθύνη από το 1997 και κυβερνήσεις της ΝΔ αλλά και του ΠΑΣΟΚ, όπως σήμερα ο Υπουργός Κώστας Χατζηδάκης, δεν θα πρέπει να αποκρύπτουν ότι βασική αιτία είναι το ποιος ανάγκασε την ΔΕΗ, να χρησιμοποιεί το 60% του εισαγόμενου πανάκριβου ρωσικού φυσικού αερίου για ηλεκτροπαραγωγή.

Ο πραγματικός φόβος του πολιτικού συστήματος: Μια πολεμική αναμέτρηση με τη Τουρκία

Λυπάμαι που θα στενοχωρήσω τη νεόκοπη κυβέρνηση Μητσοτάκη αλλά η πεποίθησή μου είναι πως η επιτυχία ή η αποτυχία της δεν θα κριθεί τελικά ούτε από τη μείωση του ΕΝΦΙΑ, ούτε από την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου ούτε από την απαγόρευση του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους.

Το διαβάσαμε στο capital.gr και είναι σχόλιο ενός αναγνώστη με το όνομα Stirlitz

Οπωσδήποτε είναι θετικά τα πρώτα βήματα που κάνει, αλλά δεν θα τη θυμούνται για αυτά ο ελληνικός λαός και η Ιστορία. Η κυβέρνηση αυτή θα κριθεί κατά πάσα πιθανότητα από την τροπή που θα πάρει η κρίση με τη νεο-οθωμανική Τουρκία του Ερντογάν σχετικά με τις ιταμές διεκδικήσεις της τελευταίας για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του Αιγαίου και (κυρίως) της Ανατολικής Μεσογείου. Ως προς αυτό το μείζον εθνικό ζήτημα που θα καθορίσει το μέλλον της χώρας μας για πολλές δεκαετίες, δεν ακούμε σχεδόν τίποτα από την κυβέρνηση πέρα από χλιαρές διαβεβαιώσεις ότι είναι έτοιμη να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και ότι δήθεν έχει σχέδιο για το ενδεχόμενο τουρκικής απόπειρας ερευνών στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Οι Τούρκοι έχουν αντιληφθεί πολύ καλά ότι οι κυβερνήσεις σε Ελλάδα και Κύπρο δεν έχουν ούτε τα κότσια ούτε τη βούληση να αντιδράσουν δυναμικά στις αξιώσεις τους και να υπερασπιστούν τα εθνικά τους συμφέροντα, και ότι νοιάζονται μόνο για το τομάρι τους και την καλοπέρασή τους. Στόχος του ελληνικού πολιτικού συστήματος είναι ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ: να αποφύγει πάση θυσία οποιονδήποτε σοβαρό κραδασμό που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια νέα Μεταπολίτευση και στην εκπαραθύρωση του υπάρχοντος πολιτικού προσωπικού, ώστε να συνεχίσει βεβαίως να νέμεται ανενόχλητο την εξουσία και τα προνόμια που απορρέουν απ’ αυτή, ακόμα κι αν χαντακώσει το μέλλον της Ελλάδας για αιώνες. Ένας πόλεμος ή ακόμη και θερμό επεισόδιο με την Τουρκία ενέχει οπωσδήποτε ένα μεγάλο ρίσκο, ιδίως όταν είσαι απροετοίμαστος επί δεκαετίες όπως είμαστε εμείς οι Έλληνες.

Ιστορική αλήθεια...

Στην υγεία των κορόιδων λοιπόν!

Σχόλιο του Γιώργου Τασιόπουλου

Αν κρίνουμε από τις επιλογές των Ελλήνων ψηφοφόρων στις ευρωεκλογές, μάλλον θα πρέπει να μας μελαγχολήσουν τα κριτήρια των επιλογών τους. Από τη Νέα Δημοκρατία επανεκλέγεται η κυρία Βόζεμπεργκ η οποία βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις συμμετοχής στο σύνολο των ευρωβουλευτών, καθώς από τους 751 ευρωβουλευτές βρίσκεται στην 727η θέση.

Αρνητικό ρεκόρ συμμετοχής είχε μαζί με την κυρία Βόζεμπεργκ και η κυρία Σπυράκη που επανεξελέγη και αυτή και βρίσκεται στην 717η θέση. Χειρότερος ο κ. Ζαγοράκης, 734η θέση!

Μάλιστα ως προς τη συμμετοχή τους στις κρίσιμες ψηφοφορίες η

πρώτη ήταν στην 20η θέση από τους 21 Έλληνες, δηλαδή προτελευταία αλλά και η κυρία Σπυράκη στην 19η θέση! 

Στην υγεία των κορόιδων λοιπόν!

Είναι πολλά τα λεφτά Άρη