Να είσαι πατριώτης σημαίνει να αντιλαμβάνεσαι ως εχθρούς της πατρίδας σου εκείνους που επιβουλεύονται την εδαφική της ακεραιότητα και όχι τους κομμουνιστές που είναι πάντα έτοιμοι, με το όπλο παρά πόδα, για να την υπερασπιστούν.
Να είσαι πατριώτης σημαίνει να θέλεις να ριχτείς στη μάχη για να προστατέψεις τη γη σου – τις καλύβες και τα πεζούλια μας που έλεγε ο Βελουχιώτης – και όχι να συντάσσεσαι με τους ταγματασφαλίτες και τους δοσίλογους, για να χτυπήσεις τους κομμουνιστές.
Να είσαι πατριώτης σημαίνει να μη βλέπεις τους ξένους εισβολείς ως επενδυτές, μεταρρυθμιστές κι όλες αυτές τις γελοιότητες που χρησιμοποιούν οι διάφοροι ακροδεξιοί για να τους νομιμοποιήσουν στη συνείδηση του κόσμου.
Να είσαι πατριώτης σημαίνει να αγαπάς πάνω από όλα το λαό της χώρας σου, τους ανθρώπους που ζουν, εργάζονται και μοχθούν καθημερινά γι’ αυτήν, οιοσδήποτε χρώματος και εθνικότητας κι αν είναι.
Να είσαι πατριώτης σημαίνει να αντιλαμβάνεσαι πότε η αγορά οπλικών συστημάτων είναι προς το συμφέρον της αμυντικής θωράκισης της πατρίδας σου και όχι προς τέρψιν των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων των μεγάλων δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή.
Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2021
Τι σημαίνει να είσαι πατριώτης
Κυριακή 16 Μαΐου 2021
Η Παλαιστίνη φλέγεται και οι φασίστες χαίρονται
Τρεις κατηγορίες ανθρώπων, τρεις διαφορετικές στάσεις ενάντια στην αποικιοκρατική ισραηλινή κατοχή.
Του Παναγιώτη Κολέλη
«Η αδικία, οπουδήποτε κι αν συμβαίνει, απειλεί τη δικαιοσύνη παντού», υποστήριζε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Και στην Παλαιστίνη συντελείται μια διαχρονική αδικία, ένα έγκλημα χωρίς σταματημό, απέναντι σε ένα λαό που πασχίζει για το αυτονόητο: να αποκτήσει τη δική του πατρίδα και να γίνει νοικοκύρης στον τόπο του.
Όμως αυτή η αδικία δεν αναγνωρίζεται από όλους. Αντίθετα, υπάρχουν ορισμένοι που προσπαθούν να παρουσιάσουν το Ισραήλ ως θύμα, όχι μόνο στηρίζοντας και δικαιολογώντας τον εποικισμό και τις δολοφονίες του, αλλά και εξισώνοντας ακόμα και τον τεχνολογικά προηγμένο στρατιωτικό του εξοπλισμό με τις αυτοσχέδιες ρουκέτες που χρησιμοποιούν οι Παλαιστίνιοι.
Κάθε βόμβα που πέφτει πάνω στη Λωρίδα της Γάζας, εκείνοι την αντιλαμβάνονται με όρους γεωπολιτικής αναβάθμισης, αμυντικής συνεργασίας και στρατιωτικών συνεκπαιδεύσεων. Φαντασιώνονται «δικαιώματα αυτοάμυνας» και «αληθινούς φίλους», όμως τα «δικαιώματα» και η «φιλία» τους είναι έννοιες που μεταβάλλονται κάθε φορά καταπώς τους συμφέρει. Μαζί με την αλληλεγγύη και τον ανθρωπισμό μπαίνουν στο ζύγι των πολιτικών σκοπιμοτήτων, των οικονομικών συμφερόντων και του κέρδους. Κέρδος όχι για τους πολλούς, όπως τάχα μου υποστηρίζουν, αλλά για την «αγία» Ε.Ε και τις ΗΠΑ. Τους «καλούς» μας συμμάχους, που κινούν τα νήματα και θέτουν τις κατευθυντήριες γραμμές σε ένα συνεχές αλισβερίσι ανταγωνισμών και διεθνών ανακατατάξεων.

