Η ανταρσία της ΚΝΕ 1989 – Χρονικό

Ένα σύντομο χρονικό για την ανταρσία της ΚΝΕ και την πορεία της αριστερής αμφισβήτησης, 1989 – 1990

Η ανταρσία της ΚΝΕ και η διάσπαση του 1989 πραγματοποιήθηκε όταν χιλιάδες αγωνιστές της ΚΝΕ και του ΚΚΕ συγκρούστηκαν ανοιχτά με τις πολιτικές επιλογές της ηγεσίας του ΚΚΕ και του ενιαίου ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ να συμμετάσχουν στη συγκυβέρνηση Τζαννετάκη με τη ΝΔ και στη συνέχεια στην λεγόμενη «οικουμενική» κυβέρνηση και με τη ΝΔ και με το ΠΑΣΟΚ. Ήταν μια αντιπαράθεση στην καταστροφική-για το κίνημα και την Αριστερά-γραμμή ταξικής συνεργασίας και υποταγής. Σε αυτές τις συνθήκες διαμορφώθηκαν τάσεις και ρεύματα αριστερής κριτικής και αναζήτησης. Η κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» όξυνε και βάθυνε την κρίση της κομμουνιστικής Αριστεράς. Αναθέρμανε την αναζήτηση των βαθύτερων αιτιών της ανεπάρκειας της κυρίαρχης αριστεράς να αντιπαρατεθεί στην καπιταλιστική επίθεση και βαρβαρότητα, όξυνε τις διαφωνίες και την κριτική που υπήρχε για πολλά χρόνια και εντός του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Γέννημα αυτών των αναζητήσεων και της κριτικής, των διεργασιών στο κίνημα και την κομμουνιστική αριστερά, είναι και η προσπάθεια και η πορεία συγκρότησης του ΝΑΡ.

Το παρακάτω κείμενο δεν αποτελεί μια ολοκληρωμένη ιστορική αναδρομή, ούτε μια πολιτική και θεωρητική προσέγγιση των αιτιών και των γεγονότων της διάσπασης του 1989, αλλά ένα σύντομο χρονικό, μια παράθεση των κύριων γεγονότων και εξελίξεων με τη χρονική σειρά των βασικών «σταθμών» της αντιπαράθεσης από την αρχή του 1989 έως την αρχή του 1990.

Σαν σήμερα το 1989 ανακοινώνεται η συνεργασία Ν.Δ - ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

Του Γ.Γ.

Στην αστική κοινωνία ο ρόλος της Αριστεράς είναι ο ρόλος του κόμματος αντιπολίτευσης. Σε κόμμα εξουσίας επιτρέπεται να υψωθεί μόνο πάνω στα ερείπια του αστικού κράτους.

Ρόζα Λούξεμπουργκ

Η παραπάνω άποψη της Ρόζας είναι ολόσωστη γιατί όσοι/ες έχουν ακόμα και επιδερμική επαφή με τον μαρξισμό – λενινισμό γνωρίζουν ότι στον καπιταλισμό κυβέρνηση και εξουσία δεν ταυτίζονται. 
Οποιος κυβερνητικός θίασος και να υπάρχει, η εξουσία βρίσκεται σ’ αυτούς που κατέχουν τα μέσα παραγωγής, Στους πλουτοκράτες δηλαδή. Και το κυβερνητικό πολιτικό προσωπικό στην ουσία περιορίζεται σε υπηρετικό ρόλο για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης.

Όταν λοιπόν σαν σήμερα 1 Ιούλη του 1989 τα μέλη και οι οπαδοί του ΚΚΕ πληροφορήθηκαν ότι ο τότε ηγέτης του ΚΚΕ Χαρίλαος Φλωράκης, έχοντας προφανώς και την σύμφωνη γνώμη των καθοδηγητικών οργάνων του κόμματος, συμφώνησε στην δημιουργία συγκυβέρνησης του ενιαίου τότε Συνασπισμού με την Ν.Δ και πρωθυπουργό τον Τζ. Τζανετάκη αισθάνθηκαν ένα σοκ.

Μοναδικό ντοκουμέντο: Η απίστευτη ιστορία με το χρέος του ΣΥΡΙΖΑ στα Σκόπια - Ολα έχουν μια εξήγηση

(Αρχικό κείμενο 14.02, 06/02/2018): Μόνο τυχαία δεν είναι επιμονή της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ να αποδεχθεί την ονομασία «Μακεδονία» χωρίς καν να  υπάρξει άμεση εφαρμογή των προαπαιτούμενων, δηλαδή απαλοιφή όλων των αλυτρωτικών συμβόλων και των διατάξεων του σκοπιανού Συντάγματος, που μιλάνε για κατεχόμενη από τους Ελληνες "Μακεδονία του Αιγαίου".

Ο ΣΥΡΙΖΑ, πολιτική συνέχεια της "αναθεωρητικής ομάδας του ΚΚΕ", του ΚΚΕ Εσωτερικού, της ΕΑΡ και του Συνασπισμού της Αριστεράς, (όλοι οι παραπάνω είναι μία κομματική γραμμή από το 1968 και μετά) οφείλει πολλά στα Σκόπια.

Εχει ισχυρούς δεσμούς και σφυρηλατημένους σε δύσκολους καιρούς, όπως αναφέρει το βιβλίο των Αλ. Δάγκα και Γ. Λεοντιάδη, που αποκαλύπτει τον ρόλο των Σκοπίων στην απίστευτη διαμάχη για το αρχείο του ΚΚΕ και ειδικά εκείνο το αρχείο που απέσπασε το 1968, μετά τη διάσπαση του ΚΚΕ (12η Ολομέλεια), ο ΣΥΡΙΖΑ της εποχής, ο πολιτικός πρόγονος της σημερινής κυβέρνησης, η αποκαλούμενη «αναθεωρητική ομάδα» του ΚΚΕ.

Ο 34χρονος Αλέξης Τσίπρας πρόεδρος του Συνασπισμού

Δέκα κώλοι που γυρεύουν καρέκλα...

Είχε μαντικές ικανότητες το Μαλβινάκι;

Η αριστερά ως πρόβλημα

Σύμφωνο συμβίωσης με το σύστημα

Η αναγνώριση της δομικής ανεπάρκειας πρώτο καθήκον για όποιον ενδιαφέρεται για μια διαφορετική πορεία

Του Ρούντι Ρινάλντι

Είναι αναγκαίο να κατανοηθεί το γεγονός της χρεοκοπίας της Αριστεράς, όσο οδυνηρή κι αν είναι η διαπίστωση αυτή για τους αριστερούς ανθρώπους και να περιγραφούν οι σημερινοί όροι της χρεοκοπίας, σε σχέση με τη στάση της στο νέο καθεστώς που έχει επιβληθεί μέσα από τη «μνημονιακή θεραπεία». 

Σύστημα αγάπη μου…

Η Αριστερά ως δύναμη ελπίδας, ως φορές του «νέου» αλλά και χάραξης μιας εναλλακτικής πορείας δεν υφίσταται αυτή την στιγμή. Οι επιλογές που έγιναν από τον ΣΥΡΙΖΑ και η διαχείριση του ριζοσπαστισμού που αναδύθηκε στην περίοδο 2010-2015, διαχείριση που επέλεξε συνειδητά η ηγεσία του, οδήγησαν στην πλήρη ενσωμάτωση, τη μετάλλαξη και τη μετατροπή του οργανισμού σε πυλώνα της μνημονιακής και μεταπρατικής Ελλάδας, μέσα από τη φόρμουλα της Κεντροαριστεράς. Η εκτίναξη μιας δύναμης από το 4%-5% στη διακυβέρνηση θα ήταν ανεξήγητη αν δεν υπήρχε το πλαίσιο μιας καθολικής κρίσης που περικύκλωσε την χώρα οδηγώντας σε κατάρρευση το σύστημα των «παλιών» κομμάτων. Η απόσταση, όμως, από το αριστερό κόμμα καταγγελίας και ριζοσπαστικής κριτικής έως το συστημικό κυβερνητικό μόρφωμα διαχείρισης της κρίσης με δουλοπρεπή τρόπο προς την πραγματική εξουσία, όπως φάνηκε, δεν ήταν μεγάλη.

Ο Αλέκος Αλαβάνος έκανε καλό στην Ελλάδα, προωθώντας τον Αλέξη Τσίπρα

Του πιτσιρίκου

Είναι ολοφάνερο πως ο Αλέκος Αλαβάνος αισθάνεται μεγάλες ενοχές επειδή είναι ο άνθρωπος που ουσιαστικά έβαλε στο πολιτικό παιχνίδι τον Αλέξη Τσίπρα, αφού παραιτήθηκε ο ίδιος, για να γίνει ο Τσίπρας πρόεδρος του Συνασπισμού.

Ο Αλέκος Αλαβάνος έχει παραδεχτεί αρκετές φορές στο παρελθόν πως ήταν λάθος του να πιστέψει στον Αλέξη Τσίπρα και να τον προωθήσει , ενώ μιλώντας στην πανελλήνια συνδιάσκεψη της Λαϊκής Ενότητας, που διεξήχθη το Σαββατοκύριακο, υποστήριξε πως η κυβέρνηση Τσίπρα «θα πρέπει να φύγει με πίσσα και πούπουλα».

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο Αλέκος Αλαβάνος είναι πολύ σκληρός και άδικος με τον εαυτό του.

Προωθώντας τον Αλέξη Τσίπρα, ο Αλέκος Αλαβάνος έκανε μεγάλο καλό στην ελληνική κοινωνία.

Το μεγαλύτερο καλό είναι πως ήρθαν επιτέλους στην κυβέρνηση όλοι αυτοί οι αριστεροί που γκρίνιαζαν τόσα χρόνια και υποστήριζαν πως είναι ανώτεροι και πιο ηθικοί από τους άλλους, αλλά, με το πού έγιναν κυβέρνηση, αποδείχτηκαν εξίσου απατεώνες, ξεπουλημένοι και πεινασμένοι όσο οι προηγούμενοι.

Πικρές αλήθειες !!!

Μια απορία από το "βρόμικο '89"

Λεωνίδας Κύρκος (αριστερά) και Χαρίλαος Φλωράκης (δεξιά) έχουν ανάμεσά τους την Μαρία Δαμανάκη, η οποία αναδείχτηκε πρόεδρος της βουλής που προέκυψε από τις εκλογές τού Ιουνίου 1989.

Του Θοδωρή Αθανασιάδη

Με τον Βασίλη Λεβέντη δεν είχα σκοπό να ασχοληθώ, όπως δεν ασχολήθηκα ποτέ στην ζωή μου μέχρι σήμερα. Όμως, παίρνω αφορμή από κάτι που είπε προ ημερών στην βουλή, ώστε να μιλήσω για κάτι άλλο που μου κάθεται εδώ και χρόνια στον λαιμό.

Η ιστορία μάλλον σας είναι γνωστή. Το ΚΚΕ χαρακτηρίζει την Ένωση Κεντρώων ως "λαγό τού συστήματος", με την έννοια ότι το εν λόγω κόμμα και ο αρχηγός του μας έχουν πρήξει με τα "εννιά σημεία" τους, τα οποία συνιστούν στο σύνολό τους ευχής έργον για την εξουσία. Έτσι, ο Βασίλης Λεβέντης είπε από το βήμα τής βουλής, απευθυνόμενος σε βουλευτή τού ΚΚΕ: "Εσείς μάλλον με είπατε λαγό χθες. Θα δούμε ποιος είναι ο λαγός θα το δείξει η ιστορία. Mε τον Μητσοτάκη είδαμε ποιος είναι ο λαγός", εννοώντας προφανώς την συγκυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τον -ενιαίο τότε- Συνασπισμό το 1989.

18 Μαρτίου 1991 ... Τι κάθομαι και θυμάμαι κι εγώ!

Του Γιώργου Αλεξάτου

18 Μαρτίου 1991. Ο Χαρίλαος Φλωράκης παρατείται από τη θέση του προέδρου του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου, στην οποία ανέρχεται η Μαρία Δαμανάκη. Τόπο στα νιάτα! Ανανέωση! Τόλμη και γοητεία!


Τι εποχές κι αυτές!


Να έχουν πάρει το 13% τον Ιούνιο 1989 και να το έχουν κάνει 11% τον Νοέμβριο και 10% τον Απρίλιο 1990.



Να μην τολμάς να ασκήσεις κριτική στη συγκυβέρνηση Τζανετάκη και στην Οικουμενική του Ζολώτα, γιατί θα σε κατακεραύνωναν που ήθελες την Αριστερά στη γωνία και δεν έβλεπες τις λαμπρές προοπτικές που ξανοίγονταν!



Ακόμη περισσότερο αν τολμούσες να πεις κάτι για τον Γκορμπατσόφ ή τον Γέλτσιν! Αντισοβιετικό σε ανεβάζανε, αντικομμουνιστή σε κατεβάζανε, αυτοί οι ίδιοι που και παλιότερα σου πρόσαπταν τους ίδιους χαρακτηρισμούς, επειδή ασκούσες κριτική στον Μπρέζνιεφ!



Μάαστριχτ, ή Ουτοπία και Ιστορία: Δυο κείμενα απ’ το 1992

Μάαστριχτ, ο Συνασπισμός και ο Τάκης Φωτόπουλος

Aναδημοσιεύουμε εδω μια καίρια σύγκριση που εχει κανει ο διαχειριστής του ιστολογίου LeninReloaded, δυο κειμένων απο τη μια το κείμενο του Συν που δικαιολογούσε την υπογραφή της συνθήκης του Μααστριχτ απο του ίδιους και απο κατω το σχετικό κείμενο του Τακη Φωτόπουλου που μίλαγε ακριβώς για τις συνέπειες της υπογραφής αυτής και το ρόλο που έπαιζε απο τοτε η ρεφορμιστική “αριστερά”.

Η αντιπαραβολή των άρθρων εχει ιδιαίτερη σημασία για να καταλάβουν οι αναγνώστες μεσω ποιων πολιτικών (θεσμικών αποφασεων) φτάσαμε εδω που φτάσαμε, δηλ και στην τυπική προτεκταριοποίηση της χώρας και ποιοι ήταν/είναι αυτοί οι πολιτικοί χώροι που παίζουν το παιχνίδι του συστημικού αριστερού στυλοβατη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Απόφαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου για το ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ

18/07/1992 

1. Ο ΣΥΝ επανιδρύθηκε ως δύναμη της Ευρωπαϊκής Αριστεράς με πρωταρχικό στοιχείο της νέας του ταυτότητας, τον σταθερό ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Είμαστε υπέρ της πορείας προς μια Ενωμένη Ευρώπη, που 8α είναι δημοκρατική, κοινωνική, οικολογική και θα βασίζεται στις μεγάλες ανθρωπιστικές αξίες του πολιτισμού στην ήπειρο μας. Μια Ευρωπαϊκή Ένωση όχι φρούριο μέσα σε ένα πεδίο οικονομικής αποσύνθεσης και δυστυχίας, αλλά ανοιχτή στις προσδοκίες των λαών της Ανατολικής Ευρώπης για στήριξη, συνεργασία και μελλοντική ένταξη, αλληλεγγύη με τους λαούς του Νότου.