«Οι 22 καυλοί* που βίασαν την Αθήνα»

Μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, ο πολιτικός μηχανικός Κώστας Ζάμπας σχολιάζει τον «Μεγάλο Περίπατο της Αθήνας». 

Ήταν ισχυρό το αισθητικό σοκ που υπέστην το βράδυ του Σαββάτου 5/7, όταν εποχούμενος έφτασα στη διασταύρωση των οδών Βασ. Αμαλίας και Βασ. Σοφίας και αντίκρισα τη συστοιχία των καυλών με τις φούντες στην κεφαλή παρατεταγμένους στην Πανεπιστημίου μπροστά στο ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρετανίας (φωτ. 1). Πέρασα με κόκκινο αποσβολωμένος και αναρωτιόμουν αν εκτός από τον Δήμαρχο, που είναι περιχαρής για το έργο του, υπάρχει έστω και ένας Αρχιτέκτονας, Πολεοδόμος, Συγκοινωνιολόγος, Κηποτέχνης που θα υπέγραφε αυτόν τον αισθητικό βιασμό στην καρδιά της πόλης. Συνέχισα σκεπτόμενος ότι θα τρίζουν τα κόκκαλα του Σταμάτη Κλεάνθη και του Εδουάρδου Σάουμπερτ που συνέταξαν το πρώτο πολεοδομικό σχέδιο της Αθήνας και του Κώστα Μπίρη και του Ιωάννη Τραυλού που μελέτησαν την πολεοδομική εξέλιξη της πόλης και άφησαν πολύτιμα συγγράμματα.

Ένας Μεγάλος Περίπατος ή πολλοί μικροί;

Του Τάσου Αναστασίου

Η εκκίνηση του πρόσφατου έργου του Μεγάλου Περίπατου μας εξαναγκάζει σε σκέψεις για το σε ποια πόλη επιθυμούμε να ζούμε, όλοι εμείς οι ταλαίπωροι κάτοικοί της. Ας αναλογιστούμε, λοιπόν, τι Αθήνα θέλουμε;

        Θέλουμε μια Αθήνα με μια μεγάλη επένδυση στο κέντρο της, που θα την χαίρονται οι Γερμανοί τουρίστες, οι Κινέζοι και άλλοι; Ή θέλουμε αποκέντρωση των παρεμβάσεων στις γειτονιές με πολλούς μικρούς χώρους αναψυχής και πολιτισμού για να εισπράξει πραγματικά το όφελος ο κάθε Πατησιώτης, Κυψελιώτης, Γκυζιώτης κ.τ.λ.;

        Θέλουμε την περαιτέρω αύξηση της αξίας γης στις φημισμένες κεντρικές οδούς για να δύνανται μόνο οι πολυεθνικές και τα πολυκαταστήματα να επενδύουν ή μια βελτίωση της ποιότητας ζωής στις συνοικίες των Αθηνών που θα διασφαλίζει τις περιουσίες και τους μόχθους μιας ζωής όσων τις δημιούργησαν;

        Τι προτιμάμε; Να ξεπηδάνε «ευκαιρίες απασχόλησης» στην εστίαση για σερβιτόρους, μπουφετζήδες και σεκιούριτι; Ή να εισέλθουμε στην –δύσκολη αλλά γοητευτική- νοοτροπία της δημιουργίας νέου προϊόντος με ενδογενή παραγωγή και τη διατήρηση της υπεραξίας αυτού;

        Τι πραγματικά είναι καλύτερο; Μια πόλη μεταλλαγμένη σε γραφικό εστιατόριο με θέα την Ακρόπολη, ένα φιλόξενο μπαράκι για το ξεσάλωμα των δυτικών αποίκων που επισκέπτονται το εξοχικό τους; Ή έναν τόπο αυτόνομης παραγωγής αλλά και ανάπτυξης ανθρώπινων σχέσεων έξω από την σφαίρα της οικονομίας;

Η φωτογραφία της ημέρας...

Από Όλγα Σεβαστίδου 
Από τη σημερινή κινητοποίηση των εκπαιδευτικών! Δε γινόταν να μην απομονώσω αυτό το στιγμιότυπο..

Όσο αφήνουμε ανεπάγγελτους να κάνουν ''περίπατο'' ...

Του Περικλή Δανόπουλου

Δεν φτάνει που δεν ρώτησαν κανένα... δεν φτάνει που τα κόστη είναι αστρονομικά και ο καθένας αναρωτιέται πως γίνεται η διαχείριση των δημοτικών τελών.....δεν φτάνει που όλη η οικογένεια εμπλέκεται στην διανομή των χρημάτων... δεν φτάνει που χωρίς περιβαλλοντικό σχέδιο και μελέτες, πενταπλασιάστηκε το καυσαέριο στην Αθήνα και φρακάρει καθημερινά το κέντρο....βγαίνουν και από πάνω και μιλάνε για σύγχρονη Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα και ανάπλαση του κέντρου....

Και όλα αυτά για να περπατάνε όλοι οι αργόσχολοι, να κάνουν σούζες οι ποδηλάτες και να περιδιαβαίνουν όλοι οι αλλοδαποί, ''παν κατ, παν κατ'' που λένε και στα χωριά. Και φυσικά δεν μιλάει κανείς για γούστο και καλαισθησία.

Το να πει το τετριμμένο... ''μα καλά ένας Εισαγγελέας δεν υπάρχει να κάνει έρευνα'', είναι μάλλον άσκοπο.

Το Μεγάλο Φιάσκο της Πανεπιστημίου

Δεν υπήρχε χειρότερο (και ανεξήγητα βιαστικό) timing, για να γίνει η πεζοδρόμηση ενός από τους πιο σημαντικούς δρόμους του κέντρου.

Του Προκόπη Δούκα από την athensvoice.gr

Ακούγοντας, προ καιρού, τον επικεφαλής καθηγητή του ΕΜΠ να παραδέχεται, σε ραδιοφωνική του συνέντευξη στον Παύλο Τσίμα, ότι «τρέχουν και δεν φτάνουν» τους τελευταίους μόλις 4-5 μήνες για την ανάπλαση του Μεγάλου Περιπάτου, καταλάβαινες ότι κάποια πράγματα έγιναν απλώς με προχειρότητα. Κι αν ζεις και ζούσες όλη σου τη ζωή στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, ήσουν ικανός να διαβλέψεις αμέσως την άγνοια για τη ζωή της πόλης και την απόσταση από τη θεωρία στην πράξη. 

Κι αν μερικές παρεμβάσεις, όπως ο αποκλεισμός των οχημάτων από τις οδούς Μητροπόλεως, Αθηνάς και το (εναπομείναν) κομμάτι της Ερμού μοιάζουν λογικές, γιατί θα ανακουφίσουν αυτό το καθημερινό κομφούζιο στο Μοναστηράκι και τη διοχέτευση του μέσω Ψυρρή και πλατείας Κουμουνδούρου, η πεζοδρόμηση της Ηρώδου Αττικού και μερικώς της Πανεπιστημίου φαίνονταν εξαρχής αψυχολόγητες και εύκολες προσπάθειες εντυπωσιασμού. Όλοι μαζί δεν χειροκροτήσαμε την απόδοση της πρώτης στην κυκλοφορία από την παρούσα κυβέρνηση και την κατάργηση του αποκλεισμού της από λεωφορεία των ΜΑΤ; 

Ποια η ΑΠΑΤΗ και η σκοπιμότητα του «Μεγάλου Περιπάτου»;

Ποια ΑΠΑΤΗ ή σκοπιμότητα κρύβεται πίσω από το έργο των νέων μητσοτακικών μαθητευόμενων μάγων (Μπακογιάννης): Ο «Μεγάλος Περίπατος»;;;
Για τους «πολίτες της Αθήνας» πάντως δεν έγινε, για πολλαπλούς λόγους:
α). Οι καθεστωτικοί δήμιοι των λαών δεν νοιάστηκαν ποτέ για τους «περιπάτους» των ιθαγενών θυμάτων τους…β). Αντίθετα, τα καθεστωτικά παράσιτα,
με κίνητρο το δικό τους φαγοπότι και τις δικές τους σκοπιμότητες και απατεωνιές, κατασκευάζουν έργα που ταλαιπωρούν του πολίτες, έργα που τους κάνουν τη ζωή ακόμα πιο μαύρη…
Τέτοιο έργο είναι Ο «μεγάλος περίπατος»: έργο που προκαλεί κυκλοφοριακό έμφραγμα σε όλη την Αθήνα και την περιφέρειά της.

Τέτοιο κυκλοφοριακό ΕΦΙΑΛΤΗ δεν έχουμε ξαναζήσει. Από την Πλατεία της Αγίας Παρασκευής μέχρι το Χίλτον, διένυσα την απόσταση (σήμερα 16/6) σε μία ώρα και ένα τέταρτο: Από τις 8.30 το πρωί μέχρι 9.45!!!