Και οι Ζαπατίστας πατριώτες ;

Ο EZLN προειδοποιεί τον μεξικανό πρόεδρο:”θα υπερασπιστούμε μέχρι θανάτου τη γη μας ενάντια στα μεγάλα έργα”

Της Σύλβιας Βαρνάβα

Ο EZLN επανέλαβε τη θέση του έναντι των κυβερνητικών πολιτικών που συνεπάγονται εξορυκτικά έργα και προειδοποίησε, ότι θα υπερασπιστεί την επικράτειά του. Ζήτησε να ενισχυθούν τα κοινωνικά μοντέλα που βασίζονται στην αυτοδιάθεση και στις γνώσεις των ιθαγενών λαών.
Ένας χρόνος ήταν αρκετός για τις βάσεις στήριξης, τους συλλόγους και τις οργανώσεις που υποστήριξαν σε κάποια στιγμή το πολιτικό σχέδιο και την κυβέρνηση του Andrés Manuel López Obrador (AMLO), για να επιστρέψουν τελικά στον Εθνικό Απελευθερωτικό Στρατό των Ζαπατίστας (EZLN).
Από τις ζοφερές ομιλίες του Δεκεμβρίου του 2018 που χαρακτηρίζονταν με τη φράση: «Είμαστε μόνοι», οι Ζαπατίστας έφτασαν αυτόν τον Δεκέμβριο του 2019, στην οργάνωση και τον εορτασμό πέντε μαζικών εκδηλώσεων για διάφορους κοινωνικούς τομείς, αλλά και στο να δηλώσουν απερίφραστα, πως θα υπερασπιστούν τη γη τους ενάντια στα κυβερνητικά οικονομικά έργα, “μέχρι θανάτου, αν χρειαστεί”.

Ο νόμος των Ζαπατίστας: παρουσίαση των νόμων που θέσπισε ο EZLN

Σαν σήμερα, στις 16 Φεβρουαρίου του 1996, οι Ζαπατίστας και η κυβέρνηση του Μεξικού υπέγραψαν για πρώτη φορά ένα πακέτο συμφωνιών ως αποτέλεσμα του Διαλόγου του Σαν Αντρές: 40 σελίδες με εθνικές μεταρρυθμίσεις που κατοχύρωναν τα Δικαιώματα των Ιθαγενών και της Κουλτούρας τους. Όμως, ο κομαντάντε David προειδοποιούσε: «Αυτή δεν είναι παρά μια μικρή συμφωνία στα χαρτιά. Δεν θα πέσουμε στην παγίδα να τη θεωρήσουμε ως μία συνθήκη ειρήνης…» Και αυτό μας αποδεικνύει ο αγώνας τους για αυτονομία που συνεχίζεται ως σήμερα… Παρακάτω παρουσιάζουμε κάποια σημαντικά κομμάτια των νόμων και των κανόνων τους, μέρος μιας διαρκούς αυτοθέσμισης που τους κρατά ζωντανούς εδώ και 26 χρόνια.

Του Alex Kostantopoulos

Στους αυτόνομους δήμους των Ζαπατίστας, οι νόμοι που περνούν από το Συμβούλιο Διακυβέρνησης δεν επιβάλλονται από την αστυνομία ή κάποιο δικαστικό σύστημα, αλλά με έναν τρόπο ώστε να αντιμετωπίζονται οι παραβάτες ως μέλη της κοινότητας. Η δικαιοσύνη παρέχεται από τις Αρχές των Ζαπατίστας. Επιλύουν ζητήματα μεταξύ των μελών της κοινότητας αλλά και μεταξύ των Ζαπατίστας και των μη-Ζαπατίστας.

Αν κάποιος διαπράξει μια αδικία, ανάλογα με τη σημαντικότητά της, την πρώτη φορά δίνεται μία προειδοποίηση, τη δεύτερη φορά επιβάλλεται κοινωνική εργασία. Εάν ο δράστης επαναλάβει το αδίκημα, τότε αυτός/-ή οδηγείται στο Συμβούλιο της Δίκαιης Διακυβέρνησης.

Μια επαναστατική διαδικασία πρέπει να ξεκινήσει με την ανάκτηση των ιδεών του Έθνους και της Πατρίδας...

"Αυτοί που υπερασπίζονται το Έθνος δολοφονούνται ή εξορίζονται. Το νεοφιλελεύθερο σχέδιο απαιτεί διεθνοποίηση της ιστορίας, απαιτεί διαγραφή της εθνικής ιστορίας και μετατροπή της σε διεθνή...

Ο μεξικανός επαναστάτης Εμιλιάνο Ζαπάτα

Ο «τίγρης του Νότου» που ηγήθηκε της επαναστατικής εποποιίας των Ζαπατίστας!

Με σύνθημα «Γη και Ελευθερία» (Tierra Υ Libertad), η ηγετική μορφή του ξεσηκωμού των ακτημόνων ενάντια στον δικτάτορα του Μεξικού κήρυξε τον πόλεμο στα συμφέροντα που ήθελαν τους αγρότες εξαθλιωμένους.

Κι έτσι τον Μάιο του 1911 προσχωρεί στην αγροτική επανάσταση (1910-1920), που έχει στο τιμόνι της εμβληματικές αντάρτικες μορφές, όπως τους Μαδέρο, Ορόθκο και Πάντσο Βίλα, οι οποίοι καταφέρνουν να ανατρέψουν τελικά τον δικτάτορα Πορφίριο Ντίαζ!

Ιστορική απόφαση: Οι Ζαπατίστας για πρώτη φορά στις εκλογές!

Ο Εθνικοαπελευθερωτικός Στρατός των Ζαπατίστας (EZLN) και το Εθνικό Συνέδριο Ιθαγενών (CNI) γνωστοποίησαν πως θα συμμετάσχουν στις προεδρικές εκλογές που θα διεξαχθούν στο Μεξικό. Η ανακοίνωση αναφέρει πως το "κατέβασμα" θα πραγματοποιηθεί με μια γυναίκα ιθαγενή.

Η απόφαση αυτή της 14ς Οκτωβρίου αποτελεί κομβικό σημείο για την πορεία των αγώνων των ιθαγενών πληθυσμών του Μεξικό, τον τρόπο που θα πραγματοποιούνται, την κατεύθυνσή και εξέλιξή τους.

Με τίτλο «Να σειστεί το κέντρο της Γης», το κείμενο αποτελεί έκκληση προς τον λαό για να οργανωθεί

Η απόφαση για συμμετοχή στις εκλογές του 2018 πάρθηκε στο 5ο Εθνικό Συνέδριο Ιθαγενών που πραγματοποιήθηκε στην πόλη San Cristbal.

Οι Ζαπατίστας για το “Μέτωπο” και τους Έλληνες κινηματάρχες!

“Τα μέτωπα δεν τα κάνουν ούτε οι προσωπικότητες, ούτε τα κόμματα, αλλά ο λαός που αυτο-οργανώνεται και πολεμαει!”

Του Παναγιώτη Παπαδομανωλάκη

Φίλος και συναγωνιστής μετέφερε την παρακάτω ιστορία, η οποία αφορά τις μετωπικές διεργασιές στην Ελλάδα. Πρωταγωνιστής είναι ένας δικός του φίλος(γνωστός στα κινήματα) που επισκέφτηκε την γη των Ζαπατίστας.

Εργασία, Ψωμί, Υγεία, Παιδεία, Ανεξαρτησία, Δημοκρατία, Ελευθερία... Αυτές είναι οι απαιτήσεις μας...

«Αδελφοί μου...
Γεννηθήκαμε μέσα στην νύχτα...
Μέσα σ' αυτήν ζούμε και σ' αυτήν θα πεθάνουμε...
Αλλά το ΦΩΣ θα είναι αύριο για περισσότερους...
Για όλους αυτούς που σήμερα κλαίνε μέσα στη...
νύχτα...
Για όλους αυτούς που η μέρα αρνείται...
Για όλο το ΦΩΣ...

Ζαπατίστας: ο Υποδιοικητής Μάρκος ελεύθερος κατηγοριών μετά από 20 χρόνια…

Ο Υποδιοικητής Μάρκος αντιμετώπιζε κατηγορίες για τρομοκρατία και παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου από το 1995, ένα χρόνο μετά, αφού οι Ζαπατίστας κήρυξαν τον πόλεμο στο Μεξικό.

Ο εμβληματικός ηγέτης του Εθνικού Απελευθερωτικού Στρατού των Ζαπατίστας, υποδιοικητής Μάρκος, δεν καταζητείται πλέον για κανένα εγκλήμα, μετά την ανακοίνωση ενός μεξικανού ομοσπονδιακού δικαστή, την Τρίτη 23  Φεβρουαρίου, που δήλωνε ότι η διαταγή για τη σύλληψή του, που είχε εκδοθεί το 1995, έχει λήξει.

Οι μάσκες που φορούν οι Ζαπατίστας είναι ένας τρόπος για να μας καλέσουν όλους στον αγώνα…

Γιατί οι Ζαπατίστας φορούν μάσκες;

Στις φοιτητικές διαδηλώσεις της περασμένης Τετάρτης (11/11/2015) στο Λονδίνο, το κάλεσμα προς τους διαδηλωτές περιλάμβανε και την προτροπή να έχουν καλυμμένα τα πρόσωπά τους, για να προστατεύσουν την ιδιωτική τους ζωή.  Η ίδια προτροπή δίνεται πολλές φορές προς τους διαδηλωτές που μετέχουν σε διαμαρτυρίες ανά τον κόσμο. Το παρακάτω κείμενο από την Ομάδα Αλληλεγγύης στο Μεξικό του Λονδίνου, είναι μια υπενθύμιση, ωστόσο, ότι στην μεξικανική πολιτεία Τσιάπας, οι Ζαπατίστας φορούν μάσκες για να εξασφαλίσουν, ότι θα τους δουν.

Κοιτάζοντας τον ορίζοντα: Τρεις γενιές παιδιών Ζαπατίστας…

Η μελέτη αυτή αποτελεί μια σύντομη και στοχαστική έρευνα σε μια σειρά από ιστορικές εμπειρίες στην οποία οι κύριοι παράγοντες είναι τα παιδιά στις κοινότητες των Ζαπατίστας. Πιο συγκεκριμένα, θα εστιάσει στη σημασία της συνοδείας των ενηλίκων και στην πολιτική συμμετοχή των νέων ως πλήρη μέλη των αντιστασιακών κοινοτήτων, των κοινωνικών κινημάτων και των πολιτικών οργανώσεων.
Γεννημένο μέσα από το Σεμινάριο «20 Χρόνια Ζαπατιστικής Εξέγερσης», που πραγματοποιήθηκε στο Αυτόνομο Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο (Unidad Xochimilco), το κείμενο αυτό συντάχθηκε με τη βοήθεια πολλών συνεδρίων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων σχετικά με: τη γη και το έδαφος, την εκπαίδευση, την οικονομία, την υγεία, την οικονομία και τους συνεταιρισμούς, το φύλο, την αυτονομία και, φυσικά, τα παιδιά και τους νέους στο ταξίδι του Ζαπατισμού.

subcomandante marcos - ιστορίες του γερο - αντόνιο

Η συνείδηση της κοινότητας και το όπλο των λέξεων

Μου δίδαξε ο γέρο – Αντόνιο πως κάποιος είναι τόσο μεγάλος όσο ο εχθρός που διάλεξε να παλέψει, κι ότι κάποιος είναι τόσο μικρός όσο μεγάλος είναι ο φόβος που τον διακατέχει. «Διάλεξε ένα μεγάλο εχθρό, κι αυτό θα σ’ αναγκάσει να μεγαλώσεις για να μπορέσεις να τον αντιμετωπίσεις. Μίκρυνε το φόβο σου, γιατί, αν μεγαλώσει, εσύ θα γίνεις μικρός» μου είπε ο γερο – Αντόνιο ένα βροχερό μαγιάτικο απόγευμα, την ώρα εκείνη που βασιλεύουν το ταμπάκο και το λόγος. Η κυβέρνηση τον τρέμει τον λαό του Μεξικού, γι’ αυτό έχει τόσους στρατιώτες και αστυνομικούς. Έχει ένα φόβο πολύ μεγάλο. Κατά συνέπεια, η ίδια είναι πολύ μικρή. Εμείς φοβόμαστε τη λήθη, που πάμε να τη μικρύνουμε με πόνο και αίμα. Γι’ αυτό είμαστε μεγάλοι. [σ. 79]

Ο Υποδιοικητής Μάρκος έχει διπλή ιδιότητα: είναι ο στρατιωτικός του αντάρτικου και ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης του νεοζαπατιστικού κινήματος αλλά και ο επιφορτισμένος με την επικοινωνία των εξεγερμένων ιθαγενικών κοινοτήτων με τον έξω κόσμο. Η δεύτερη ιδιότητά του είναι η πιο γνωστή: αντί για σφαίρες – που παραμένουν πάντως σε ετοιμότητα – πυροβολεί με κείμενα, ποιήματα, διηγήματα, παραμύθια. Ο πρωτότυπος λόγος του συνδυάζει τα εκφραστικά μέσα των ιθαγενών, αγαπημένα του ποιήματα και στίχους τραγουδιών, κινηματογραφικές ατάκες, χιούμορ και αυτοσαρκασμό κ.ά. και οτιδήποτε άλλο κρίνεται κατάλληλο για να αποδώσει την πραγματικότητα των ιθαγενών και να κάνει γνωστά τα αιτήματά τους σε όλο τον κόσμο.


Ο Μάρκος χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να φτάσει παντού η φωνή τους (βιβλία, περιοδικά, διαδίκτυο, τηλεόραση, ραδιόφωνο, τηλεφωνικές συνδέσεις με κινηματογράφους), μένοντας πιστός στον συμβολισμό της εικόνας: το πηλίκιο με τα κόκκινα αστέρια ως μακρά ιστορία του αντάρτικου, ο ασύρματος ως στρατιωτική οργάνωση, το παραδοσιακό κόκκινο μαντήλι ως χαρακτήρας ιθαγένειας, η μαύρη κουκούλα ως σήμα των Ζαπατίστας. Ύστερα από διάφορες τραγελαφικές «αποκαλύψεις» από τους απανταχού εχθρούς του, όσοι αγωνιούσαν μπορούν πλέον να πιστεύουν πως διαθέτουν τα πλήρη στοιχεία της ταυτότητάς του και να αναζητούν κρυμμένα μηνύματα στις ακαδημαϊκές του μελέτες. Η απάντησή του εξίσου γνωστή: Άκουσα ότι ανακάλυψαν κι άλλον Μάρκος, κι ότι είναι από το Ταμπίκο. Τουλάχιστον αυτός ο καινούργιος Υποδιοικητής Μάρκος είναι όμορφος; Γιατί τελευταία όλο κακάσχημους μου βάζουν και μου καταστρέφουν όλη τη γυναικεία αλληλογραφία…

Ανακοίνωση EZLN: Για τον πόνο, την οργή, την αλήθεια, τη δικαιοσύνη

Σεπτέμβριος  2015

Συντρόφισσες, σύντροφ@ & σύντροφοι της έκτης διακήρυξης στο Μεξικό και στον κόσμο :

Αδελφές και αδελφοί των ανθρώπων της Γης:

Η συλλογική μας καρδιά γνωρίζει, πριν και τώρα, ότι η θλίψη μας δεν είναι ένας στείρος θρήνος.

Ξέρει ότι η οργή μας δεν είναι μια ανώφελη εκτόνωση.

Ξέρουμε ποιοι και τι είμαστε, ξέρουμε ότι οι λύπες και η οργή μας γεννιούνται και τρέφονται από τα ψέματα και τις αδικίες.

Είμαστε αυτό που είμαστε, γιατί αυτός που είναι πάνω, σε βάρος όσων από εμάς είμαστε κάτω, λέει ψέματα για να κάνει πολιτική και να στολίζει το θάνατο, την απαγωγή, τη φυλάκιση, την δίωξη και τη δολοφονία, με το σκάνδαλο της διαφθοράς του.

Αυτός που είναι πάνω είναι ένας εγκληματίας με ασυλία και χωρίς ντροπή, το χρώμα της πολιτικής του, δεν έχει σημασία. Δεν έχει σημασία, αν προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από την αλλαγή ενός ονόματος και ενός πανό.

Είναι πάντα το ίδιο πρόσωπο, η ίδια αλαζονεία, η ίδια φιλοδοξία και η ίδια βλακεία.

Σα να θέλουν με την εξαφάνιση και τη δολοφονία, να εξαφανίσουν και να δολοφονήσουν και τη μνήμη.

Πότε επιτέλους θα ξυπνήσουν οι εν υπνώσει νεοέλληνες;

Είσαι στο έδαφος των Ζαπατίστας! 

Εδώ ο λαός κυριαρχεί και η κυβέρνηση υπακούει! 

Γυναίκες στα όπλα: οι Ζαπατίστας και οι Κούρδοι της Ροχάβα Διαμορφώνουν μια Νέα Πολιτική για το Φύλο

Της Charlotte Maria Sáenz ( Μετάφραση: Συραγώ Λιάτσικου)

Η αντίσταση και η δύναμη μοιάζουν με το άγριο χορτάρι που ξεπηδάει μέσα από τις ρωγμές στην Τσιάπας, στο Μεξικό και στο διακρατικό Κουρδιστάν, όπου οι Ζαπατίστας και το Κουρδικό κίνημα αντίστασης, αντίστοιχα, δημιουργούν νέες σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων ως πρωτεύον κομμάτι της πάλης τους και της διαδικασίας οικοδόμησης ενός καλύτερου κόσμου. Και στα δύο μέρη, η συμμετοχή των γυναικών στις ένοπλες δυνάμεις έχει εισάγει μια νέα κοινωνική ερμηνεία της σχέσης των δύο φύλων βασισμένη στην ισότητα.

Μερικές σκέψεις για την Αριστερά με αφορμή το βιβλίο ‘Οι άλλες ιστορίες’

Του Σίμου Ανδρονίδη

«Αν δεν καώ εγώ, αν δεν καείς εσύ, αν δεν καούμε εμείς, πως θα γενούνε τα σκοτάδια λάμψη;» (Ναζίμ Χικμέτ, ‘Όπως ο Κερέμ’).

Το βιβλίο του υποδιοικητή Μάρκος, που φέρει τον εύγλωττο τίτλο ‘Οι άλλες ιστορίες’ μας προσφέρει την δυνατότητα συμβολής στη θεωρητική συζήτηση περί Αριστεράς. Και υπάρχει μία νοητή γραμμή που συνδέει την Αριστερά με το βιβλίο του Μάρκος: αυτή η νοητή γραμμή αφορά την «αναζήτηση» του ανθρώπου, του ανθρώπου που μέσα από ρήξεις και υπερβάσεις δημιουργεί την ιστορία του κοινωνικού όλου. Τι σημαίνει αριστερή πολιτική πράξη σήμερα; Ποια είναι η Αριστερά του 21ου αιώνα; Πως προσδιορίζεται; Οι μικρές και έξοχες ιστορίες του εμβληματικού και ταυτόχρονα «πολλαπλού» ηγέτη των Ζαπατίστας επιδιώκουν να απαντήσουν στα συγκεκριμένα ερωτήματα. Και είναι ακριβώς αυτή η προσπάθεια απάντησης που υπερβαίνει τις θεωρητικές αναζητήσεις των «ταγών» της Αριστεράς.

Η εξέγερση των Ζαπατίστας

Του Σίμου Ανδρονίδη

«Εσείς που περνάτε μέσα από λόγια εφήμερα, πάρτε τα ονόματα σας και φύγετε. Από τις ώρες σας μακριά ο χρόνος μας. Φύγετε. Αρπάξτε ό,τι μπορείτε απ’ το μπλε της θάλασσας κι απ’ την άμμο της μνήμης, φωτογραφίστε ό,τι θέλετε, μήπως και καταλάβετε αυτό που πάντα θα σας είναι ακατανόητο: πως γίνεται μια πέτρα απ’ τη γη μας τη στέγη τ’ ουρανού να χτίζει. Εσείς που περνάτε μέσα από λόγια εφήμερα, εσείς το ξίφος, εμείς το αίμα, εσείς ατσάλι και φωτιά, εμείς τη σάρκα μας… Πέτρες εμείς, εσείς ερπύστριες. Δακρυγόνα εσείς, εμείς βροχή». (Μαχμούντ Νταρουίς, ‘Εκείνοι που περνάνε μέσα απ’ τα εφήμερα λόγια’).

Συμπληρώθηκαν 21 χρόνια από την εξέγερση του Εθνικοαπελευθερωτικού Στρατού των Ζαπατίστας, μία εξέγερση που συντάραξε συθέμελα το Μεξικό, μεταβάλλοντας ταυτόχρονα την ίδια την κίνηση του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής. Η εξέγερση του Εθνικοαπελευθερωτικού Στρατού των Ζαπατίστας κινήθηκε ενάντια στις νόρμες του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής, ο οποίος, ‘αναπτυσσόμενος’ εντός της εδαφικής επικράτειας του Μεξικού ενσωμάτωνε μορφές ενός φεουδαρχικού πράττειν. Η ‘ποιοτική’ κίνηση των Ζαπατίστας επεδίωξε την σύζευξη του ειδικού ( οργάνωση της εξέγερσης στην επαρχία Τσιάπας) με το γενικό, (σύμφυση με τις ευρύτερες στοχεύσεις του μπλοκ των λαϊκών-κυριαρχούμενων τάξεων της χώρας).

Οι άλλες ιστορίες

«Ήταν η νύχτα του καϊμάν, νύχτα καθάρια πνιγμένη στα ρύγχη που πρόβαλαν μες απ’ τη λάσπη, κι απ’ τα υπναλέα τενάγη ένας μουντός θόρυβος από πανοπλίες γυρνούσε στη χθόνια καταγωγή». (Pablo Neruda, ‘Mερικά Ζωντανά’).

Οι εκδόσεις των συναδέλφων εξέδωσαν το 2014 το βιβλίο ‘Οι άλλες ιστορίες’ του υποδιοικητή Μάρκος, μίας εμβληματικής μορφή του κινήματος των Ζαπατίστας. Οι μικρές ιστορίες που περιέχονται σε αυτό το μικρό βιβλίο συμπυκνώνουν την στάση ζωής, την κουλτούρα και την σοφία των ιθαγενών της επαρχίας Τσιάπας του Μεξικού. Και αυτήν ακριβώς την σοφία κατέγραψε στις μικρές «αυτόνομες» ιστορίες του ο υποδιοικητής Μάρκος, ανασύροντας στην επιφάνεια όλο τον πνευματικό «πλούτο» των ιθαγενών. Θα λέγαμε πως η ώσμωση, η σύμφυση μεταξύ ιθαγενών και Ζαπατίστας αποκρυσταλλώνεται και στο κατεξοχήν λογοτεχνικό πεδίο, το οποίο δεν καταγράφει απλώς και μόνο ιστορίες, αλλά «εμπλουτίζει» την ζωή. Οι ‘άλλες ιστορίες’ του υποδιοικητή Μάρκος συγκροτούν την πράξη του διαρκούς στοχασμού πάνω στη ζωή και στη φύση, στο πολιτικό και στην ενεργή αντίσταση. Δεν εκμαιεύει την συγκίνηση των αναγνωστών, αντιθέτως, θα λέγαμε πως συμβάλλει στην ενεργοποίηση των αντανακλαστικών του ανθρώπου ως κατεξοχήν κοινωνικού και πολιτικού «ζώου». Με αυτόν τον τρόπο, οι ιστορίες του Μάρκος «επικοινωνούν» οργανικά με τις ευρύτερες συνηχήσεις της ρήσης του Αριστοτέλη.

Οι Ζαπατίστας φιλοξενούν το παγκόσμιο φεστιβάλ Αντίστασης και Εξέγερσης…

Οι Ζαπατίστας φιλοξενούν το παγκόσμιο φεστιβάλ Αντίστασης και Εξέγερσης

Του Λεωνίδα Οικονομάκη *

Αυτό το μήνα ( Δεκέμβριος 2014) , οι Ζαπατίστας διοργανώνουν μια σημαντική διεθνή συνάντηση στην Τσιάπας: το Παγκόσμιο Φεστιβάλ Αντίστασης και Εξέγερσης κατά του καπιταλισμού.

Caracol II, Oventik, Los Altos, Chiapas.

Δεν λένε «πώς είσαι;» Αντ’ αυτού, προτιμούν να ρωτήσουν «τι λέει η καρδιά σου;»Αν είσαι καλά, θα απαντήσεις «jun ko’on» (η καρδιά μου είναι ενωμένη). Αν όχι, θα πρέπει να απαντήσεις ότι η καρδιά σου είναι κομμάτια («chkat ko’on»). Και θα πρέπει να είσαι ειλικρινής.

Το ρήμα «αγωνίζομαι» δεν υπάρχει στη γλώσσα τους. Αντ’ αυτού, χρησιμοποιούν τη φράση «σχηματίζω τη λέξη.» Αν κάποιος θέλει να κατανοήσει τον αγώνα των Ζαπατίστας, είναι σημαντικό πρώτα να καταλάβει τη γλώσσα τους.

Αυτοί είναι οι tsotsiles Ζαπατίστας της περιοχής Los Altos και της Caracol II του Oventik, και ετοιμάζονται να φιλοξενήσουν το πρώτο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Αντίστασης και Εξέγερσης Ενάντια στον Καπιταλισμό. Το φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί από 3 Δεκεμβρίου έως και 3 Ιανουαρίου, και η κεντρική εκδήλωση (η οποία θα είναι επίσης η επέτειος της εξέγερσης των Ζαπατίστας την 1η Ιανουαρίου 1994) θα φιλοξενηθεί εδώ στο Oventik στις 31 Δεκεμβρίου.

Οι ζαπατιστικοί συνεταιρισμοί καφέ

Το κίνημα των Zαπατίστας

Η Τσιάπας είναι η νοτιότερη και μια από τις φτωχότερες πολιτείες του Μεξικού. Από τους 4 εκατ. κατοίκους της, το ένα τρίτο περίπου είναι ιθαγενείς. Απόγονοι των Μάγιας και των Ολμέκων, πολιτισμών με ιστορία χιλιάδων χρόνων στην Κεντρική Αμερική, οι αυτόχθονες της Τσιάπας έζησαν και άντεξαν εδώ και πέντε περίπου αιώνες τη συστηματική γενοκτονία στην αρχή, την εκμετάλλευση και τον απάνθρωπο ρατσισμό στη συνέχεια. Το τέλος της αποικιοκρατίας στο Μεξικό, στις αρχές του 20ού αιώνα, δεν αφορούσε αυτούς: παρέμειναν «παρίες» του μεξικανικού κράτους, άνθρωποι χωρίς δικαιώματα και στοιχειώδεις υποδομές, ξεχασμένοι και αόρατοι.

Την πραγματικότητα αυτή, όμως, δεν την υπέμειναν στωικά: η ιστορία της περιοχής είναι πλούσια σε εξεγέρσεις. Την 1η Ιανουαρίου 1994, ύστερα από 10 χρόνια σιωπηλής προετοιμασίας, χιλιάδες ένοπλοι ιθαγενείς, οργανωμένοι στον Ζαπατιστικό Στρατό Εθνικής Απελευθέρωσης (EZLN), κατέλαβαν τα μεγαλύτερα αστικά κέντρα της πολιτείας φωνάζοντας «Φτάνει πια!» και απαιτώντας «Δημοκρατία, Ελευθερία και Δικαιοσύνη», όχι μόνο για αυτούς αλλά και για όλους τους Μεξικανούς.