Κάνε την προσπάθεια

Είκοσι Αλήθειες για την Μαρίν Λεπέν

Του James Petras, Unz Review

[O αρθρογράφος είναι Ελληνο-Αμερικανός, τέως διπλωμάτης, διεθνώς σεβαστός δημοσιολόγος ευρείας παιδείας και φιλοσοφικής θεώρησης. Στο προκείμενο εκθέτει το επιμελώς αποκρυπτόμενο πρόγραμμα της υποψήφιας για την Προεδρία της Γαλλίας Μαρίν Λε Πεν, προς γνώσιν και κρίσιν -παντός ανθρώπου καλής πίστεως- της ίδιας και της πολυσύνθετης χορωδίας των υβριστών της. Έχει ακόμη πρακτική χρησιμότητα για τους παρεπιδημούντες Γάλλους ψηφοφόρους, αλλά διαρκή και διαφωτιστική(;) για πολλούς παρ ημίν Σόρο-αριστερούς]

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Εισαγωγή: Κάθε μέρα, με απίθανους τρόπους, ηγετικές μορφές από τη δεξιά και την αριστερά, από τον τραπεζικό κόσμο και παριζιάνους διανοουμένους, κατασκευάζουν ιστορίες και προωθούν συνθήματα κατασυκοφάντησης της προεδρικής υποψήφιας Μαρίν Λε Πεν.

Διαστρέφουν το πρόγραμμά της, κολλώντας την ετικέτα «εξτρεμιστική» στη δέσμευσή της υπέρ της τάξης των εργαζομένων και εναντίον του ιμπεριαλισμού. Φόβος και φθόνος για το γεγονός ότι η νέα γυναίκα ηγείται ενός λαϊκού κινήματος έχει εισρεύσει στα αφρίζοντα από σαμπάνια δείπνα των καλεσμένων του Εμμάνουελ «Μάννυ» Μακρόν. Και έχει πολλούς λόγους να ανησυχεί. Η Λε Πεν απευθύνεται στα στοιχειώδη συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας των Γάλλων εργατών, αγροτών, δημοσίων υπαλλήλων, ανέργων και υπο-απασχολούμενων νέων και εργατών σε ηλικία που πλησιάζουν τη συνταξιοδότηση.

« Welcome to generation selfie» !.. - «Οι λαοί έχουν τις selfies που τους αξίζουν».

Του Γιώργου Μουργή

Έκτος από τον εύστοχο τίτλο της «The Telegraph», ίσως έχουμε την καλύτερη φωτογραφία της χρονιάς.

Η αποτύπωση του πολιτικού υποκείμενου μέσα από το φαινόμενο των selfies και η αναπαραγωγή του σαν το νέο κοινωνικό φαινόμενο της γενιάς του αιώνα μας.

Οι ρόλοι αλλάζουν στο κάδρο της πολιτικής ευταξίας των καιρών αντικαθιστώντας τον πολιτικό λόγο από την δύναμη της εικόνας.

Ποιος νοιάζεται πια για αυτόν; 

Το πολιτικό κοινό βαριέται να ακούει, να επεξεργάζεται και να προβληματίζεται.

Ο πολιτικός λόγος είναι ανίσχυρος πλέον στη δύναμη του κινητού και του κατόχου του. Το ίδιο και τα πολιτικά πρόσωπα.

Η Χίλαρι Κλίντον υποβοηθούμενη από το βάθρο, ψηλώνει πίσω από τα διαχωριστικό κάγκελο και υψωμένα χέρια που αυτοφωτογραφίζονται μαζί της και χαιρετά... πλάτες.

Ουάου ή Γκάου;

Της Λιάνας Κανέλλη

Τι είναι πύρινος λόγος στο τουίτ; Τι είναι η ρητορική στο διαδίκτυο; Πόσο πιο εύκολα εκπαιδεύεσαι για τσιτάτα σε 140 χαρακτήρες; Τι μεθόδους διείσδυσης στην ιδιωτική σφαίρα του ανθρώπου παράγει η αυτόβουλη δημοσιοποίηση προσωπικών στιγμών στο φέισμπουκ και το ίνσταγκραμ; Αμα τα βάλεις στη σειρά αυτά κι άλλα τόσα ερωτηματικά είναι σα να ξεκινάς το ταξίδι του Μαγγελάνου και του Κολόμβου μαζί σε μια καινούρια ήπειρο, όπου οι ιθαγενείς σφάζονται από τους διάφορους σερφίστες Κορτέζ των ιστοτόπων με αντάλλαγμα σε μπίτκοϊν (διαδικτυακό νόμισμα) ή και απλώς την υπεραξία των εντυπώσεων την κατάλληλη στιγμή, στις κατάλληλες συνθήκες, την ώρα που φυσάει το κατάλληλο ρεύμα.

Η Αποκάλυψη του Ιωάννη μπορεί κι ίσως έχει ήδη εξελιχθεί σε παράδοση πίτσας με drones (τηλεκατευθυνόμενα αεροχήματα) στη μακρινή Νέα Ζηλανδία που ο πολύς κόσμος γνώρισε ως κουλτούρα από τη διαφήμιση στην οποία ο αγών και η νίκη πανηγυρίζονται με την επίδειξη των αχαμνών των παικτών ράγκμπι…

Animation προβληματισμού για τη χρήση των κοινωνικών δικτύων

Ανάρτηση από:http://ardin-rixi.net