Στην 20η επέτειο από τη γέννηση του ευρώ, ο Economist αφιερώνει δύο άρθρα με τίτλους «Το ευρώ δεν είναι ακόμη ασφαλές» και «Η μη ικανοποιητικά μαγειρεμένη Ένωση». Σε αυτά τα άρθρα αναγνωρίζεται ότι η κρίση του δημόσιου χρέους, που ακολούθησε την αμερικανική χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, είχε διαδώσει τον φόβο ότι το ευρωπαϊκό νόμισμα θα καταρρεύσει, αλλά η ισχυρή στήριξη που δόθηκε από τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης και από την κοινή γνώμη απέφυγε το δράμα. Ωστόσο, αποδέχονται ότι "η στήριξη αυτή δεν αντικατοπτρίζει την οικονομική και πολιτική επιτυχία", καθώς η ευρωπαϊκή ανάπτυξη παραμένει χαμηλή και άνισα διανεμημένη, η ανεργία παραμένει υψηλή σε αρκετές χώρες μέλη και οι μισθοί στο σύνολο των κρατών αυξάνονται ελάχιστα.
"Η ιστορία του ευρώ - συνεχίζει το έγκριτο εβδομαδιαίο- είναι διάσπαρτη από τα λάθη των τεχνοκρατών". Το χειρότερο όλων είναι η μη αναγνώριση του ελληνικού χρέους ως απεχθούς [μη αποπληρωτέου] και οι αποφάσεις που ελήφθησαν για την υπεράσπισή του προκάλεσαν μιαν ύφεση που μείωσε κατά 1/4 το ΑΕΠ της Ελλάδας. Η αυστηρότητα των λεγομένων αφορά, επίσης, στην ΕΚΤ «που έχει μια επαίσχυντη ιστορία περιοριστικής νομισματικής πολιτικής» η οποία πολιτική, μεταξύ άλλων, «εγκατέλειψε μόνες και στην τύχη τους συνειδητά τις υποβαθμισμένες σε ύφεση περιοχές» και «καθυστέρησε ιδιαίτερα να αντιδράσει στο αμερικανικό κραχ του 2008, εξετάζοντας το με έναν αλαζονικό τρόπο ως ένα μεμονωμένο αμερικανικό πρόβλημα.
