Διακόσια χρόνια φαγούρα

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

«Συμμετείχα στις πορείες, γιατί εύχομαι ν’ αλλάξουν τα πράγματα το συντομότερο» Ν.Μαραντζίδης

Πριν από δύο χρόνια γιορτάσαμε με πανηγυρισμούς τα διακόσια χρόνια από την έναρξη της επανάστασης του 21. Μερικοί εξυπνάκηδες άρχισαν πάλι να λένε πως γιορτάζουμε την έναρξη κι όχι την λήξη, τη νίκη. Όμως εμείς επιμένουμε να θυμόμαστε και να γιορτάζουμε το γεγονός πως μερικοί ανυπότακτοι «κουρελήδες» είπανε «φτάνει πιά» κι ορθώσανε το ανάστημα τους ζητώντας ελευθερία.

 Φέτος όμως συμπληρώνονται διακόσια χρόνια επίσης από μιαν άλλη επέτειο. Αυτηνής δεν της πρέπουνε γιορτές. Δεν πρέπει όμως και να την ξεχνάμε. Πρέπει να σκύβουμε και να την μελετάμε μήπως κι αποκτήσουμε φώτιση.

 Συμπληρώνονται διακόσια χρόνια από το 1823, την μαύρη εκείνη χρονιά που ξεκινήσανε οι εμφύλιοι σπαραγμοί. Και το αβυσσαλέο μίσος που κυριάρχησε συνεχίστηκε και δυστυχώς συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Αυτή την χρονιά, το 1823, δημιουργήθηκαν οι πρώτες «παρατάξεις» που εξελίχθηκαν σε κόμματα. Κόμματα που πολεμούσαν μέχρις εξοντώσεως των αντιπάλων μόνο και μόνο για την εξουσία. Κόμματα που καλλιεργούσαν τον Διχασμό και οδηγούσαν σε εθνικές καταστροφές μόνο και μόνο για να αποκτήσουν και να διατηρήσουν την εξουσία.

 Η Διχόνοια που κρατάει ένα σκήπτρο η δολερή. Το σκήπτρο δεν σημαίνει απλώς εξουσία. Σημαίνει απόλυτη εξουσία. Χωρίς έλεγχο. Χωρίς αντιπάλους. Αυτοί πρέπει να εξοντωθούν.

Αμηχανία, Ασφάλεια, Θολούρα

Του Βαγγέλη Παυλίδη

Είναι φανερό πως το μόνο που κρατάει ενωμένη την ΝΔ στο θέμα του Σκοπιανού -τον Άδωνι με την Ντόρα, τον Μητσοτάκη με τον Καραμανλή, την Ντόρα με τον Κυριάκο, τον Καραμανλή με τον Άδωνι, τον Σαμαρά με όλους τους άλλους- είναι ο εξ αρχής κοινός πόθος να πέσει πάση θυσία η Κυβέρνηση. Και τώρα θεωρούν πως βρήκαν την μεγάλη ευκαιρία. Να φορτωθεί δηλαδή η κυβέρνηση όλο το βάρος των διαπραγματεύσεων και τις συνέπειες τυχόν αποτυχίας και η ΝΔ να εκμεταλλευτεί τις ανησυχίες και τις αντιδράσεις του πολυποίκιλου, πολυσύνθετου και πολιτικά πολύχρωμου πλήθους των συλλαλητηρίων, εκεί όπου ο καθένας μπορεί να αντιδρά και να φωνάζει για τους δικούς του θεμιτούς ή αθέμιτους λόγους.

Σκόπια: Γραμμή Μητσοτάκη – Γραμμή Σαμαρά

Του Βαγγέλη Παυλίδη

Πολύς λόγος γίνεται τις ημέρες αυτές για το “Μακεδονικό” και την ονομασία της FYROM. Ως συνήθως, στις πολιτικές αντιπαραθέσεις του είδους μικρή αναφορά γίνεται -αν γινεται καν- στις, σημαντικές όχι μόνο για ιστορικούς λόγους, ρίζες του εκάστοτε προβλήματος, καθώς η κάθε πλευρά -και ιδιαίτερα αυτή που φέρει την μεγαλύτερη ευθύνη- ερμηνεύει τα γεγονότα κατα βούληση και μοιράζει τις ευθύνες όπως την βολεύει. Έτσι και τώρα.
Για να φρεσκάρουμε λίγο την μνήμη μας να ένα σκίτσο μου απο το ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 29/3/1992.
Πρωτοσέλίδο άρθρο την ίδια μέρα, με τίτλο ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΥΠΟ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΝ που υπογράφει ο πολύς Ι. Πρετεντερης. Εκεί κάπου λέει “…Βασικός παράγων των εξελίξεων; ο κ. Α. Σαμαράς. Και πέτρα του “σκανδάλου”: η υπόθεση της αναγνώρισης των Σκοπίων…”

Μητσοτάκειος κοινωνική ισότητα

Γράμμα στον Αγ. Βασίλη

Ανάρτηση από: http://pavlidiscartoons.com

Το Κουαρτέτο των Θεσμών

Οι φαιδρές εκλογές

Διαβάζω πως εταιρεία λογισμικού κατέθεσε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ζητώντας την αναβολή των εκλογών της ΝΔ και καταγγέλλει μεθοδεύσεις από την πλευρά των υπευθύνων της Νέας Δημοκρατίας με σκοπό να ανατεθεί ο διαγωνισμός στην Vodafone.
Οι λεπτομέρειες αυτές ολίγο με ενδιαφέρουν, όπως ολίγο με ενδιαφέρει ποιά εταιρεία θα αναλάβει την διενέργεια των εκλογών.  Αυτό όμως που με ενδιαφέρει ως πολίτη είναι το αλαλούμ που επικρατεί στην αξιωματική αντιπολίτευση της χώρας μου, στο κόμμα που στόχο έχει να γίνει πάση θυσία (ακόμα κι αν η θυσία αυτή είναι βλαπτική για τον τόπο) να γίνει λοιπόν “Χαλίφης στην θέση του Χαλίφη”.

Ανακούφιση

Ανάρτηση από: http://pavlidiscartoons.com

Το φερμουάρ

Η Αριστερά έχει παράδοση στις διασπάσεις.  Η πολυφωνία και η διαφωνία είναι στη βάση της δημοκρατίας, σκέφτομαι , σε αντίθεση με την μονολιθικότητα της “ενος ανδρος αρχής”, του “αρχηγού”.

Πώς αλλάζουν οι καιροί…

Ανάρτηση από: http://pavlidiscartoons.com

Προβληματισμός

Ανάρτηση από: http://pavlidiscartoons.com

Ορθοπεταλιά

Ανάρτηση από: http://pavlidiscartoons.com

Το μάθημα

Ανάρτηση από: http://pavlidiscartoons.com

“Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!”

Γραμμένο απο τον Κάρολο Μαρξ και τον Φριντριχ Ένγκελς, στις 21 Φεβρουαρίου 1848, μια μέρα σαν σήμερα πριν 167 χρόνια, κυκλοφορεί στο Λονδίνο η πρώτη έκδοση του “Κομμουνιστικού Μανιφέστου”, στα Γερμανικά. Από τότε, το Μανιφέστο έχει αναγνωριστεί ως ένα απο τα πιό σημαντικά πολιτικά κείμενα, καθώς παρουσιάζει αναλυτικά την ταξική πάλη, τα προβλήματα του καπιταλισμού και της καπιταλιστικής μέθοδου παραγωγής.

Μια μέρα αλλοιώτικη

Ανάρτηση από: http://pavlidiscartoons.com

Εκλογές και ψάρεμα

Τέλος λοιπόν τα αστεία. Οι μεταγραφές βουλευτών τέλειωσαν, τα εκρεμή και οι ακροβάτες καταστάλαξαν, οι άλτες πάνω απο κομματικούς φράχτες και μάντρες βρήκαν πια την θέση τους, όλα στην προσπάθεια να βρεθεί μια θέση στους συνδιασμούς κάποιου κόμματος. Ανακοινώθηκαν λοιπόν οι συνδιασμοί και η προεκλογική περίοδος είναι σε πλήρη εξέλιξη.  Υποσχέσεις, μεγαλοστομίες, κινδυνολογία, απειλές, ανούσιες πολυλογίες, όλο το οπλοστάσιο στην φόρα.  Οι υποψήφιοι τρέχουν τώρα να βγούν φωτογραφία δίπλα στον αρχηγό για να μας δείξουν πόσο σπουδαίοι είναι, μας στέλνουν σαχλές ευχές σε κάθε ευκαιρία, σε κάθε θρησκευτική ή άλλη γιορτή, τρέχουν σε κάθε εκδήλωση εθνικοτοπικού συλλόγου και σε βαφτήσια και μας διαβεβαιώνουν πως όλα τα κάνουν για το καλό μας για το οποίο θα αγωνιστούν -μας διαβεβαιώνουν ακόμα και εκείνοι που με θέρμη εναντιώθηκαν κάποτε στο “Μνημόνιο” για να το αγκαλιάσουν μετά χωρίς ενδιασμούς… ε Τσαμπίκα; Για το καλό μας όλοι και όλα.

Στο αρχείο η υπόθεση της καταγγελίας Χαϊκάλη

Ανάρτηση από: http://pavlidiscartoons.com

Ο κυρίαρχος Λαός

Άντε!  Για λίγο ακόμα εσείς, εγώ, εμείς, θα είμαστε οι άρχοντες και οι αφέντες αυτού του τόπου.  Όλα όσα επιθυμούμε  απλωμένα απλόχερα στα πόδια μας… με ωραίες μουσικές, εικόνες και χρώματα, με χάδια και κολακίες και κεράσματα, με βεντάλιες να μας αερίζουν μπας και ιδρώσουμε.  Εμείς, ο αφέντης, ο κυρίαρχος Λαός, οι ψηφοφόροι, τα κουκιά…

21 Απριλίου

Να την θυμηθώ;  Να την θυμηθώ, γιατί όχι.
21 Απριλίου 1967.  Αθήνα, οδός Λυκαβηττού.  Στην μιαν άκρη, γωνία με Σόλωνος, Διαφημιστική εταιρεία “Ολυμπικ”.  Στην πάνω άκρη, γωνία Στρ. Συνδέσμου, υπόγεια “γκαρσονιέρα” όπου κατοικεί ο Βαγγέλης Παυλίδης, γραφίστας, εργαζόμενος στην “Ολύμπικ”.
Αγουροξυπνημένος, 07.30, ξεκινάω τον κατήφορο να πιώ τον καφέ μου στο γραφείο πριν έλθουν οι άλλοι.  Στον δρόμο κάτι δεν μου πάει καλά.  Ησυχία παντού, φύλλο δεν κουνιέται.  Ούτε ένα αυτοκίνητο να περάσει.  Σταματάω στη Σκουφά και κοιτάζω πάνω κάτω -ψυχή!  Ρε, σκέφτομαι, μπας κι είναι καμμιά γιορτή, μπας κι είναι Κυριακή κι εγω πηγαίνω άδικα να δουλέψω;  Μα κι ο Αγιος Αντώνης κλειστός κι αυτός…
Φτάνω γωνία Σολωνος.  Απέναντι απο το γραφείο είναι ημιυπόγειο ψιλικατζίδικο και χρειάζομαι μπαταρίες για το τρανζιστοράκι.  Το φως είναι αναμένο μέσα μα η πόρτα κλειδωμένη.  Κοιτάζω απο τό τζάμι, οπότε απο την γωνία ξεμυτίζει ο ψιλικατζης.  Μου κάνει νόημα να κάνω ησυχία, ανοίγει χωρίς να πει τίποτα , μου δίνει της μπαταρίες και μου κάνει νόημα να φύγω γρήγορα.

Το δεκανίκι

Η κυβέρνηση Σαμαρά στηρίζεται στο δεκανίκι ΠΑΣΟΚ.  Το δεκανίκι ΠΑΣΟΚ είναι υπο διάλυση και προσπαθεί να στηριχθεί στην Ελιά, κι ίσως στην συκιά, στην ροδιά ή σε κάποιο άλλο οπωροφόρο δέντρο.
Αν δεν είμαστε μπροστά στις εκλογές αυτά ίσως να περνάγανε στα μουγκά.  Οι εκλογές όμως είναι καταλύτης.  Πρέπει να ικανοποιηθεί η τρόικα μα πρέπει να δείξουμε και στον κοσμάκη που πάσχει πως εμείς ως κυβέρνηση δεν ανεχόμαστε ευρωπαϊκά τσαμπουκαλίκια και πως αύριο μεθαύριο ξημερώνει νέα μέρα λαμπρή για όλους.  Μα τα πράγματα είναι ακόμα πιο μπερδεμένα.  Η ΝΔ θέλει δεξιούς ψήφους απ’ όλες τις μεριές. Μα διώκοντας την Χρυσή Κασίδα χάνονται οι ακροδεξιοί, αν δεν την διώξει χάνονται οι μετριοπαθείς ψήφοι. Να χτυπάς το κεφάλι στον τοίχο…