Το Ελληνικό οικονομικό Βατερλό (2009-2022)

Του Κώστα Παπουλή

Είναι αδιανόητα πράγματα αυτά που ακούγονται από την παρέα Μητσοτάκη, και τα ΜΜΕ, σε σχέση με την οικονομική πραγματικότητα που βιώνει η χώρα και ο λαός της. Μια γκεμπελική προπαγάνδα, περί βελτίωσης κλπ της γενικής οικονομικής κατάστασης.… Αλλά και στο σύνολό του, ο κοινοβουλευτικός πολιτικός κόσμος, αρνείται να κάνει μια ουσιαστική δημόσια συζήτηση για την ελληνική τραγωδία…

Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε μονάδες αγοραστικής δύναμης σε συνδυασμό με το εξωτερικό χρέος, είναι σημαντικοί δείκτες για να ψηλαφίσει κανείς την εικόνα μιας οικονομίας.

Α) ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΑΕΠ ΣΕ ΜΟΝΑΔΕΣ ΑΓΟΡΑΣΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ: Όπως βλέπουμε στον παρακάτω πίνακα (1) η Ελλάδα, από 14^η στην Ε.Ε. σε δείκτη κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ΜΑΔ, με 95,3% του Μ.Ο. της Ε.Ε. το 2009, βυθίστηκε στην26η και προτελευταία θέση με 64,6% του Μ.Ο το 2021.

Βλέπουμε ότι άλλες περιφερειακές χώρες, π.χ. (οι Βαλκανικές), Ρουμανία, Βουλγαρία, Κροατία, Σλοβενία, αλλά και (μη Βαλκανικές) Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχία, Λιθουανία, Λετονία, Εσθονία κ.α. βελτίωσαν σημαντικά την θέση τους τόσο στην κατάταξη, αλλά κύρια στην προσέγγιση τους με τον Μ.Ο, της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αντίθετα σε χώρες όπως η Κύπρος, η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, είχαμε σημαντική επιδείνωση της θέση τους, χωρίς όμως να πλησιάζουν την ελληνική καταστροφή. Φαίνεται καθαρά ότι μεγάλες οικονομίες όπως η Ιταλία και η Ισπανία δεν τα καταφέρνουν με το ευρώ. Η δε επιδείνωση της θέσης της Γαλλίας σε σχέση με τον Μ.Ο. της Ε.Ε. είναι σχετικά μικρή.

Γιατί το ευρώ μας χρεοκόπησε

Του Κώστα Παπουλή

Αντίθετα με τις «θεωρίες» της δημόσιας «σπατάλης», όσο και της συνομωσίας (όπου η χώρα έπεσε θύμα ξένων κέντρων), οι αριθμοί αλλά και η οικονομική επιστήμη, αποδεικνύουν ως βασικό υπεύθυνο της χρεοκοπίας και της σημερινής δεινής κατάστασης, την ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ.

Αυτό που δεν λέγεται είναι ότι η χρεοκοπία δεν αφορά μόνο το μέγεθος του χρέους. Αλλά ότι οι κύριες αιτίες, είναι η αλλαγή της σύνθεσής του,από εσωτερικό σε εξωτερικό και ο μετασχηματισμός τουαπό δραχμικό σε «ξένο» νόμισμα, το ευρώ, καθιστώντας το έτσι ανεξέλεγκτο. Ας δούμε συνοπτικά αυτά τα τρία σημεία.

Πρώτον, Το μέγεθος του χρέους: Αρχές του 2001, το δημόσιο χρέος ήταν 141 δις ευρώ, ενώ το ΑΕΠ 135 δις και κατά συνέπεια η σχέση χρέους/ΑΕΠ ήταν 104%. Τέλη του 2009 (πριν εφαρμοστεί το μνημόνιο), το δημόσιο χρέος προσέγγισε τα 300 δις και το ΑΕΠ ήταν 231 δις και άρα η σχέση χρέους/ΑΕΠ έφτασε στο 130%. Αυτά τα χρόνια το ΑΕΠ αυξήθηκε ονομαστικά (λόγω πληθωρισμού) κατά 33%, ενώ πραγματικά κατά 29%, συνολικά 71%, μέση ετήσια αύξηση 6,2%. Το δε χρέος αυξήθηκε κατά 112%, μέση ετήσια αύξηση κατά 8,8%. Άρα τα «χρυσά» χρόνια του ευρώ και παρά τα όσα λέγονται, το χρέος μεγάλωσε δυσανάλογα σε σχέση με το ΑΕΠ.