Σαν σήμερα το 1989 ανακοινώνεται η συνεργασία Ν.Δ - ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

Του Γ.Γ.

Στην αστική κοινωνία ο ρόλος της Αριστεράς είναι ο ρόλος του κόμματος αντιπολίτευσης. Σε κόμμα εξουσίας επιτρέπεται να υψωθεί μόνο πάνω στα ερείπια του αστικού κράτους.

Ρόζα Λούξεμπουργκ

Η παραπάνω άποψη της Ρόζας είναι ολόσωστη γιατί όσοι/ες έχουν ακόμα και επιδερμική επαφή με τον μαρξισμό – λενινισμό γνωρίζουν ότι στον καπιταλισμό κυβέρνηση και εξουσία δεν ταυτίζονται. 
Οποιος κυβερνητικός θίασος και να υπάρχει, η εξουσία βρίσκεται σ’ αυτούς που κατέχουν τα μέσα παραγωγής, Στους πλουτοκράτες δηλαδή. Και το κυβερνητικό πολιτικό προσωπικό στην ουσία περιορίζεται σε υπηρετικό ρόλο για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης.

Όταν λοιπόν σαν σήμερα 1 Ιούλη του 1989 τα μέλη και οι οπαδοί του ΚΚΕ πληροφορήθηκαν ότι ο τότε ηγέτης του ΚΚΕ Χαρίλαος Φλωράκης, έχοντας προφανώς και την σύμφωνη γνώμη των καθοδηγητικών οργάνων του κόμματος, συμφώνησε στην δημιουργία συγκυβέρνησης του ενιαίου τότε Συνασπισμού με την Ν.Δ και πρωθυπουργό τον Τζ. Τζανετάκη αισθάνθηκαν ένα σοκ.

Εκείνη η τρομοκρατική οργάνωση...

...που αλλάζει συνεχώς ονόματα ανάλογα με το ποιος είναι κυβέρνηση,
που οδήγησε 10.000 άτομα στην αυτοκτονία, που δημιούργησε 3 εκ άνεργους, έναν λαό εξαθλιωμένο, υπερφορολογημένο, συνελήφθη ???
ΚΟΙΤΑ ΠΟΥ ΓΙΑ ΟΛΑ ΕΦΤΑΙΓΕ ΜΟΝΟ Ο ΑΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΣΜΠΟΚΟΣ !!!

Παλιές στιγμές σκληρής διαπραγμάτευσης

Ανάρτηση από: http://www.koutipandoras.gr

Παίζει τα ρέστα του στον φόβο

Με πολλά τρομοκρατικού χαρακτήρα διλήμματα προς τους πολίτες, με πόλωση, σύγκριση του Αντώνη Σαμαρά με τον Αλέξη Τσίπρα και απόπειρα πλαγιοκόπησης των δεξιών ψηφοφόρων του Καμμένου που δεν θέλουν συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο απερχόμενος πρωθυπουργός θα παίξει τα ρέστα του στην προεκλογική εκστρατεία - εξπρές των 25 ημερών.

Ο Σαμαράς στοχεύει να διατηρήσει δυνάμεις προσεγγίζοντας το πο­σοστό των εθνικών εκλογών του 2012, ώστε να διατηρηθεί ως ισχυρός παίκτης στο μετεκλογικό σκηνικό.

Υπό τον τίτλο «Αλήθεια και ευθύνη κόντρα στον λαϊκισμό και τις ψεύτι­κες υποσχέσεις» έχει εκπονηθεί ειδι­κό σχέδιο για τη δημιουργία φόβου στους πολίτες, ώστε την ύστατη ώρα να στραφούν προς τη Ν.Δ. Ο Χρύ­σανθος Λαζαρίδης και ο Δημήτρης Σταμάτης έχουν καταγράψει όλες τις εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ και θα επιχει­ρήσουν να εξηγήσουν τι θα συμβεί στην οικονομία εάν ο Τσίπρας υλο­ποιήσει τις εξαγγελίες του για τις σχέ­σεις με τους δανειστές.

Χρήσιμοι μόνο για τον εαυτό τους

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η απερχόμενη κυβέρνηση Σαμαρά έπεσε χωρίς να ανοίξει ρουθούνι, χωρίς να συγκλονιστεί το πανελ­λήνιο και χωρίς κανείς να κλάψει γι' αυτήν, εκτός από τους άμεσα ωφεληθέντες από την παρουσία της. Στην πραγματικότητα έπεσε εύκολα επειδή δεν είχε νόημα να συνεχίσει να υπάρχει.
 
Στην Ελλάδα δεν είχε σοβαρή λαϊκή απήχηση πέ­ραν του στενά παραταξιακού κόσμου των κομμά­των που την αποτελούσαν. Η απεμπόληση όλων των υποσχέσεων για σκληρή διαπραγμάτευση με τους δανειστές αλλά και η σκληρή πολιτική που ακολού­θησε, η οποία βύθισε στην ανέχεια μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, μαζί με όλη την ακροδεξιά οσμή, τους Μπαλτάκους και τα υπόλοιπα παρακμιακά και παλαιοκομματικά χαρακτηριστικά της, την αποστέ­ρησαν από την όποια αξιόλογη επιρροή της εντός της χώρας.
 
Γι’αυτό σήμερα επενδύει στον φόβο για τον «άγνω­στο» ΣΥΡΙΖΑ, που αποτελεί το μόνο στοιχείο το οποίο κρατάει τη Ν.Δ. όρθια.

Τα 17 παλούκια που μας περιμένουν

Μετά τη δεύτερη ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας λείπουν ακόμη δώδεκα βουλευτές, οι οποίοι αθροιζόμενοι στους 168 της ψηφοφορίας της περασμένης Τρίτης – εκτός από το να εκλέξουν τον Σταύρο Δήμα Πρόεδρο της Δημοκρατίας – θα προσφέρουν στη συγκυβέρνηση τη δυνατότητα να συνεχίσει την πολιτική της.
 
Το ποια ακριβώς είναι αυτή η πολιτική έχει κρυφτεί κάτω από τη σκόνη των ημερών. Ωστόσο, σε γενικές γραμμές, αυτό που περιμένει την ελληνική κοινωνία, στην περίπτωση που η συγκυβέρνηση καταφέρει να αποφύγει τις εκλογές, είναι γνωστό...
 
Πρόκειται για μια πολιτική με εξαιρετική σαφήνεια, για την οποία εγχώριοι και ξένοι παράγοντες επιδιώκουν να συνεχιστεί πάση θυσία. Αυτή η πολιτική μπορεί να συνοψιστεί από το πρόσφατο σημείωμα της τρόικας προς το Eurogroup. Σύμφωνα με αυτό το σημείωμα, οι κύριοι Σαμαράς - Βενιζέλος και η κυβέρνησή τους έχουν ήδη δεσμευτεί απέναντι στους δανειστές για 17 προαπαιτούμενα, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνονται:

♦ Αύξηση στον ΦΠΑ, δηλαδή ανατιμήσεις σε τρόφιμα, ρεύμα, ύδρευση, βιβλία, περιοδικά, εισιτήρια Μέσων Μαζικής Μεταφοράς και θεάτρου.
♦ Αλλαγές στη ρύθμιση για τα ληξιπρόθεσμα.
♦ Κατάργηση του ΕΚΑΣ.
♦ Επιτάχυνση ιδιωτικοποιήσεων.
♦ Αύξηση του συντελεστή ΦΠΑ για τα ξενοδοχεία από το 6,5% στο 13%.
♦ Περισσότερες – ευκολότερες – κατασχέσεις.

Μωρ’ δε γαμιέστε!

Του Καρτέσιου

Αν πάμε σε εκλογές θα βγει ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα. Αυτό πλέον το πιστεύουν όλοι – πλην ίσως του Καμπουράκη που πιστεύει ότι η «ψαλίδα» κλείνει. Το πιστεύει και ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος και ο Γεωργιάδης. Το «πιστεύουν» είναι υποκειμενικό. Σωστότερο είναι το «ξέρουν».

Γι’ αυτό και από τώρα ο βομβαρδισμός των χαφιέδων έχει σχέση με την καταστροφή που θα έρθει αν γίνουν εκλογές. Εξ αρχής. Ούτε καν θα περιμένουν οι αγορές να γίνουν οι εκλογές, να βγουν τα αποτελέσματα και να υπάρξει κυβέρνηση, απ’ ό,τι λέει η Βούλτεψη.

Λένε, λοιπόν, οι χαφιέδες ότι η μόνη περίπτωση να υπάρξει πολιτική σταθερότητα στη χώρα είναι να εκλεγεί πρόεδρος Δημοκρατίας ο Δήμας και να μην πάμε σε εκλογές. Βρίσκονται οι 180, εκλέγεται ο Δήμας…. και; Τι γίνεται μετά; Παραμένουμε στην πολιτική σταθερότητα που υπάρχει σήμερα;

Μα δεν υπάρχει πολιτική σταθερότητα σήμερα. Η συγκυβέρνηση δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει, το ΠΑΣΟΚ υπάρχει μόνο στα χαρτιά και στην παράνοια του Βενιζέλου, η ΔΗΜΑΡ διαλύθηκε, οι ΑΝ.ΕΛ. μετριούνται κάθε μέρα να δουν πόσοι απέμειναν και το μισό ναζιστολόι είναι στη φυλακή. Έχει κάποια σχέση η σύνθεση της σημερινής Βουλής με εκείνη που σχηματίστηκε την επομένη των εκλογών;

Ίσωμα…

Πληροφορήθηκα (από εδώ) ότι υπάρχει μια οργάνωση τα μέλη της οποίας πιστεύουν ότι η γη είναι επίπεδη.

Μη σας εκπλήσσει αυτή τους η πεποίθηση. Ελεύθερος είναι ο ανθρώπινος νους να πιστεύει ό,τι του κατέβει. Σάμπως ο Γκίκας Χαρδούβελης δεν υποστήριξε χθες στη Βουλή ότι το χρέος της χώρας μας δεν είναι μεγάλο; Το υποστήριξε. Και να σκεφθείτε ότι δηλώνει Οικονομολόγος και διδάσκει φοιτητές σε Πανεπιστήμιο. Τουλάχιστον τα μέλη της οργάνωσης «Επίπεδη Γη» δεν λένε, οι άνθρωποι, ότι είναι Φυσικοί. Ούτε διδάσκουν πουθενά. Άρα, εδώ που τα λέμε, δεν βλάπτουν κανέναν. Σε αντίθεση με τον Γκίκα Χαρδούβελη.

Μαγκιές... δαντελωτές

Του Δημήτρη Μηλάκα

Υπάρχει κράτος! Το αποδεικνύουν οι «σιδηρές» αποφάσεις για τον απεργό πείνας Νίκο Ρωμανό. Το φανερώνει η αποφασιστικότητα των ΜΑΤ που μπορούν να δέρνουν από καθαρίστριες και περιπτεράδες μέχρι ΑμεΑ. Υπάρχει κράτος! Το υπογραμμίζει η «έτσι θέλω» διακυβέρνηση της χώ­ρας με Προεδρικά Διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις.

Και σε ένα τέτοιο κράτος υπάρχουν οι «μάγκες», οι οποίοι, αφού πήραν την εξουσία πουλώντας προε­κλογικά παραμύθια με την οκά (κανένα νέο μέτρο, επαναδιαπραγμάτευση κ.λπ.), θεωρούν πως μπο­ρούν να παραμείνουν στις (πρωθ)υπουργικές τους πολυθρόνες (ή στις παχυλές βουλευτικές τους αποζημιώσεις) πουλώντας αγριάδα και νταηλίκι. Το πολιτικό (και άλλο) νταηλίκι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο (με το καλό ή με το άγριο) συνήθως πι­άνει αν «υπάρχει κράτος»...

Την προκειμένη  ελληνική περίπτωση, όμως, το κράτος έχει παραδοθεί στην τρόικα, στα τεχνι­κά κλιμάκια, στην ομάδα κρούσης του Ράιχενμπαχ και στους υπαλλήλους των δανειστών. Οι «μά­γκες» της κυβέρνησης δεν μπορούν να ορίσουν ούτε τον ΦΠΑ χωρίς τη συμφωνία των δανειστών και μένουν με την απορία: «Αφού τους τα δίνουμε όλα, γιατί μας φέρονται έτσι;».

Η κατάσταση πλέον ξεφέγει από κάθε έλεγχο - Ετοιμαστείτε..

Του Κ. Κυριακόπουλου

Στο Παρίσι οι συμμορίες και η μαφία των δανειστών, δε ζήτησαν 2 δις. Ζήτησαν τα πάντα με αντάλλαγμα το απόλυτο τίποτε, και έκαναν σαφές πως δεν παζαρεύουν τίποτε και με κανέναν, φροντίζοντας να θυμίσουν στους πάντες ότι τους έχουν δεμένους χειροπόδαρα...

Τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά απ ότι επιχειρούν να εμφανίσουν τόσο οι πρωταγωνιστές όσο και οι κομπάρσοι αυτής της κακοστημένης παράστασης.

Αυτό που συνέβη στο Παρίσι, δεν ήταν μια ακόμη σφαλιάρα των επικυρίαρχων στα χειραγωγούμενα ανδρείκελα της Αθήνας, που είδαν την επικοινωνιακή παραμύθα τους να καταρρέει σαν χάρτινος πύργος, από τον άσπλαχνο τρόπο με τον οποίο τους αντιμετώπισαν τα ίδια τους τα αφεντικά.

Οι εξελίξεις στο Παρίσι ουσιαστικά σηματοδότησαν πως έχουμε μπει πια στην τελική ευθεία, και αυτό που γράφεται αυτή τη στιγμή, είναι ο επίλογος για την ίδια την Ελλάδα.

Πριν αρχίσουν να σκάνε στον αέρα οι λεπτομέρειες από το ταξίδι αυτοκτονίας στη Γαλλική πρωτεύουσα, ας δούμε πως έχουν τα πράγματα ως προς την ουσία των προβλημάτων.

Απλά τα πράγματα

Του Καρτέσιου

16 Νοεμβρίου 2011, Λουκάς Παπαδήμος: «Πρωταρχικός στόχος η παραμονή μας στο ευρώ».

18 Νοεμβρίου 2014, Γκίκας Χαρδούβελης: «Θα κρατήσουμε την Ελλάδα στο ευρώ».

Ύστερα από τόση εξαθλίωση, ύφεση, θανάτους, καταστροφές κοινωνικών δομών, το ζητούμενο παραμένει το ίδιο. Είμαστε εκεί που ξεκινήσαμε. Στη «σωτηρία της χώρας».

Το σκηνικό σήμερα είναι ακριβώς το ίδιο μ’ εκείνο προ 4ετίας. Η «αγωνία», η «δόση», οι «απαιτήσεις των δανειστών», «θα καταρρεύσουν οι τράπεζες», «η κυβέρνηση δίνει μάχη». Ούτε οι λέξεις δεν άλλαξαν. Κι άλλωστε πόσες νέες λέξεις να βρεις για τον ίδιο φόβο, τον ίδιο εκβιασμό, την ίδια τρομοκρατία, το ίδιο έγκλημα;

Το σύνολο των «επιτυχιών» της κυβέρνησης Σαμαρά δημιούργησε μία τεράστια αποτυχία. Για εμάς. Για εκείνον προφανώς και θεωρείται επιτυχία η διαρκής εξυπηρέτηση των δανειστών. Οδηγούμαστε σε ένα «επικίνδυνο αδιέξοδο» και το «νέο μνημόνιο είναι η μόνη λύση για να παραμείνουμε στην ευρωζώνη, να πληρωθούν οι συντάξεις, να σταθούμε όρθιοι, να μην κλείσουν οι τράπεζες και χάσουν τα λεφτά τους οι μικροκαταθέτες». Αυτό θα είναι το επόμενο επεισόδιο. Ακριβώς το ίδιο με το προηγούμενο.

Οι μικροκαταθέτες! Αυτοί δηλαδή που έφαγαν τις καταθέσεις τους πληρώνοντας φόρους, χαράτσια και ιδιωτικά νοσοκομεία επειδή το ΠΕΔΥ του Αδώνεως μάς άφησε χρόνους αβάφτιστο και η αναμονή στα επείγοντα των δημόσιων νοσοκομείων ξεπέρασε τις 6 ώρες. Τόση είναι η αγωνία της κυβέρνησης για τους μικροκαταθέτες!

Υπάρχουν Έλληνες που ακόμη διερωτώνται, ποιος κυβερνά αυτή τη χώρα;…

Γράφει ο Μαγια.

Είναι τζάμπα μάγκες, είναι γελοίοι; Η, μήπως, συνιστούν την ζώσα επιτομή της δουλοφροσύνης; Το βέβαιο, πάντως, είναι πως ο Μνημονιακός συρφετός δεν διαθέτει ίχνος τσίπας.
Μια κυβέρνηση (ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί, οι βουλευτές) όταν φθάνει στο σημείο όχι μόνον να αυτογελοιοποιείται, αλλά να τη γελοιοποιούν και οι πάτρονές της, με ποιο κύρος μπορεί να παραμένει στην εξουσία; (Ρητορικό το ερώτημα…)
Η απόσυρση της διάταξης για τη ρύθμιση των χρεών προς τις εφορίες, προτού καν στεγνώσει το μελάνι, αποτελεί το κερασάκι στην τούρτα. Και απαντά, με τον πιο κρυστάλλινο τρόπο, στο ερώτημα: ποιος κυβερνά αυτή τη χώρα. H απάντηση είναι σαφής, η Τρόικα.

Όπως μονότονα επαναλαμβάνουμε, οι επικυρίαρχοι δεν έχουν τελειώσει ακόμη τη «δουλειά». Δεν έχουν εκτελεστεί όλα τα «συμβόλαια», προκειμένου η Ελλάδα να ολοκληρωθεί σαν προτεκτοράτο χρέους. Και φυσικά δεν επιτρέπουν στους εντελοδόχους ούτε «να βγάζουν γλώσσα», ούτε να παρεκλίνουν των εντελών τους. Ακόμη και για επουσιώδη θέματα.

Αυταρχικές ανίκανες μαριονέτες

Δαπάνη ούτε για χαρτί υγείας χωρίς την άδεια της τρόικας δεν μπορεί να αποφασίσει η κυβέρνηση

Του Δημήτρη Μηλάκα

Αν η κυβέρνηση δεν μπορεί να ρυθμίσει ούτε με ποιον τρόπο θα εισπραχτεί ένας φόρος- στην προκειμένη περίπτωση ο ΕΝΦΙΑ—χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της τρόικας, βάσιμα μπορεί  να υποθέσει κανείς πως αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να αποφασίσει για την παραμικρή δαπάνη του κράτους, ούτε καν για χαρτί υγείας χωρίς να λάβει άδεια από τους δανειστές.

 Αυτή η κυβέρνηση, λοιπόν, που δεν μπορεί να αγοράσει χωρίς να λάβει έγκριση από την τρόικα  ούτε κωλόχαρτο είναι αυτή που μας λέει ότι θα διώξει την τρόικα, το ΔΝΤ εμφανίζεται τιμητής της τάξης και της νομιμότητας.

• Ακούμε τον υπουργό δικαιοσύνης στη Βουλή να μας λέει πως τα ΜΑΤ που έκλεισαν τα πανεπιστήμια εφαρμόζουν την τάξη και τον νόμο.
• Ακούμε από το βήμα της βουλής τον Μαρκόπουλο να μας λέει στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης πως είναι με τους διασαλευτές της τάξης και τους τρομοκράτες καταληψίες.
• Ακούμε και τον Γιακουμάτο να μας λέει πως οι 100 δόσεις για τις οφειλές είναι πια νόμος του κράτους και θα εφαρμοστεί θέλει δε θέλει η τρόικα γιατί οι νόμοι εφαρμόζονται.

Είστε μια ντροπή – Φύγετε!

Του Νίκου Μπογιόπουλου

 Αυτή η κυβέρνηση, η κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ πρέπει να φύγει. Τώρα. Έπρεπε να είχε φύγει από χτες! Γιατί;

• Γιατί την φορολεηλασία οθωμανικού τύπου, την αρπαγή μισθών και συντάξεων τα βάφτισε «πατριωτισμό».  
• Γιατί το χαράτσι το βάφτισε «αλληλεγγύη».
• Γιατί το συμφέρον των πολυεθνικών που χαίρουν φοροασυλίας είτε μέσω Καραγιώργη Σερβίας είτε μέσω Λουξεμβούργου και γιατί τα εξωδικαστικά κουκουλώματα υποθέσεων τύπου «Ζήμενς» τα βάφτισε «εθνικό συμφέρον».
• Γιατί την απόλυση και την ανεργία τα βάφτισε «εφεδρεία».
• Γιατί το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και την εξυπηρέτηση συμφερόντων του εκάστοτε «ενός μειοδότη» τα βάφτισε «αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας».
• Γιατί την αιθαλομίχλη της ανέχειας, την επιστροφή της χώρας στην εποχή των μαγκαλιών και τις χιλιάδες αυτοκτονίες τα βάφτισε «σωτηρία».

«Καίει» την κυβέρνηση έγγραφο-βόμβα που έφτασε στη Βουλή

«Κόλαφο» για την κυβέρνηση και την κεντρική διοίκηση αποτελεί έγγραφο «βόμβα» του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρου Ρακιντζή που διαβιβάστηκε στη Βουλή μετά από ερώτηση του Προέδρου των Ανεξαρτήτων Ελλήνων Π. Καμμένου με το οποίο έρχονται στο φως 14 νομοθετικές ρυθμίσεις που «καλύπτουν αναδρομικά παραβάσεις ή απαλλάσσουν σε παρόντα και μέλλοντα χρόνο από ευθύνες δημοσίων λειτουργών». 

Υπενθυμίζεται, ότι ο κ. Ρακιντζής στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής είχε κάνει λόγο για «ιδιότυπη ασυλία των επωνύμων και για εμπόδια στο έργο του, όποτε προσπαθεί να ελέγξει επωνύμους» καθώς και για «απαλλαγή των ΔΕΚΟ από ευθύνες, γεγονός που υποκρύπτει αμνηστία εξαιτίας νόμου που ψήφισε η Βουλή». 

Τους έπιασαν!

Ανάρτηση από: The Bloopers Team (web radio)

Πορεία προς το άγνωστο

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Αν παρακολουθούσε κάποιος την προεκλογική αντιπαράθεση, ίσως πιστέψει ότι η Ελλάδα βγαίνει από το τρισκατάρατο «μνημόνιο».
 
Είναι όμως έτσι; Και τι ακριβώς θα συμβεί μετά την έξοδο; Θα πλεύσουμε ανεμπόδιστοι προς την ανάπτυξη; Πριν σπεύσουμε να δώσουμε απαντήσεις - ο καθένας τη δική του -, ας δούμε μερικές σοβαρές επισημάνσεις στην τελευταία έκθεση του ανεξάρτητου Γραφείου Προ­ϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή.
 
Κατ’αρχάς υπάρχει στρατηγική για την περίοδο «μετά το μνημόνιο»; Σύμφωνα με το Γραφείο: «Συμπτωματικό της ρευστής κατάστασης είναι ότι δεν έχει ακό­μη διαμορφωθεί ένα εθνικό πρόγραμμα για την επο­χή μετά το τρέχον "μνημόνιο" (...). Όσα έχουν αναγ­γελθεί έως τώρα για ένα τέτοιο σχέδιο επαναλαμβά­νουν γενικούς στόχους (...), χωρίς να συνοδεύονται από συγκεκριμένα μέτρα, χρονοδιαγράμματα, αιτι­ολογήσεις. (...) Είμαστε η τελευταία από τις χώρες που στηρίχθηκαν από Ε.Ε. και ΔΝΤ που ακόμα διαπραγματεύεται διάφορα ζητήματα του προγράμμα­τος προσαρμογής και δεν έχει διαμορφώσει στρατη­γική για την περίοδο μετά το "μνημόνιο"».

Νέα πρωτιά για τους Έλληνες

Του πιτσιρίκου

Νέα δημοσκόπηση της Public Issue δίνει προβάδισμα 8,5 ποσοστιαίων μονάδων στον ΣΥΡΙΖΑ έναντι της Νέας Δημοκρατίας, και πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν πως η κυβέρνηση πρέπει να παραιτηθεί και να οδηγήσει τη χώρα στις εκλογές γιατί δεν έχει πια τη λαϊκή νομιμοποίηση.  

Εγώ πιστεύω πως πρέπει να αφήσουμε την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου να ολοκληρώσει το έργο της και οι εκλογές να γίνουν το 2016.  

Είμαστε σχεδόν στη μέση της τετραετίας και δεν φαίνονται ακόμα τα αποτελέσματα της καλής δουλειάς που έχει κάνει η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.  

Για την ώρα, το επιτυχημένο έργο της κυβέρνησης το βλέπουν μόνο ο Πρετεντέρης και οι άλλοι έγκριτοι και διορατικοί δημοσιογράφοι των δελτίων ειδήσεων.  

Σύντομα θα το δούμε όλοι.

Κείμενο των Δ. Κουφοντίνα και Κ. Γουρνά

Οταν στο τέλος του καλοκαιριού το πολιτικό προσωπικό της συγκυβέρνησης, με τους γνωστούς παραληρηματικούς ακροδεξιούς, αποδοκίμαζε τη στάση της Αργεντινής στη διαμάχη της με βορειοαμερικάνικο fund, νομιμοποιούσε ουσιαστικά τη δυνατότητα αυτών των αρπακτικών κερδοσκοπικών κεφαλαίων να επιβάλλονται στις εθνικές οικονομίες και να καθορίζουν τις τύχες των λαών. Υστερα από δύο μήνες ήρθε η ώρα να υποστούν οι ίδιοι έναν αντίστοιχο εκβιασμό, όταν τέτοια funds, που διακρατούν τίτλους και ομόλογα, προκάλεσαν την κατρακύλα του Χρηματιστηρίου και την άνοδο των περιθωρίων επιτοκίου των δεκαετών ΟΕΔ. Χρειάστηκαν μονάχα λίγες ώρες για να εγκαταλείψουν σαν βρεγμένες γάτες τα μεγαλεπήβολα σχέδιά τους για αποδέσμευση από το ΔΝΤ και το εναπομείναν πρόγραμμα και να υπακούσουν στις επιταγές της τρόικας για νέο συγκεκαλυμμένο μνημόνιο, με χρήματα μάλιστα τα οποία ήδη υπάγονται στο εκτελούμενο πρόγραμμα. Απέδειξαν για ακόμη μια φορά πόσο πιστοί παραμένουν στην πολιτική υποτακτικών που τους ανέδειξε στην εξουσία και πόσο ευθυγραμμισμένοι είναι με τη γερμανική πολιτική λιτότητας που κυριαρχεί στην Ευρώπη.

Ζητάνε εκδίκηση τα χρόνια

Του Καρτέσιου

Τελείωσαν. Το ξέρουν. Σπαρταράνε. Εκλιπαρούν για «εθνική συνεννόηση». Δηλαδή να τους δοθεί μια παράταση στην Εξουσία. Εθισμένοι, που δεν τους αξίζει οίκτος. Με το ναρκωτικό της αλαζονείας. Ξιπασμένα τίποτα.

Αρνούνται να πιστέψουν ότι δε θα επιστρέψουν σε εκείνο που ήταν πριν, αλλά στα χειρότερα. Καίνε πριν φύγουν. Στήνουν παγίδες. Σκάβουν ακόμη πιο βαθιά τους λάκκους που ετοίμαζαν για εμάς. Ελπίζοντας ότι ακόμη κι όταν φύγουν, εμείς θα συνεχίσουμε να πέφτουμε μέσα.

Χρόνια ολόκληρα χαμένα για εμάς. Κερδισμένα γι’ αυτούς. Ζητάνε εκδίκηση τα χρόνια. Κάθε χαμένη μέρα ζητάει την εκδίκησή της. Τιμωρούσαν εμάς. Τις ώρες μας. Τις μέρες μας. Τις άγρυπνες νύχτες για το φόβο που ξημέρωνε.

Τώρα ψοφάνε. Εγκαταλειμμένοι από τ’ αφεντικά τους. Υποκρίνονται ότι γελάνε. Ότι διασκεδάζουν. Διαφημίζουν μία ανύπαρκτη άνεση. Μόνο και μόνο για να μη ζητήσουν συγγνώμη. Που ούτως ή άλλως δε θα γίνει δεκτή.

Μας βάφτισαν ενόχους για όσα εγκλήματα έκαναν εκείνοι. Μας τιμωρούσαν. Το απολάμβαναν. Το διασκέδαζαν. Ναι, αργήσαμε αλλά μάθαμε ποιοι είναι οι ληστοσυμμορίτες της Ιστορίας. Μάθαμε ποιοι ηδονίζονται να σφάζουν ανθρώπους. Ποιοι σκοτώνουν αθώους.