Φρένο σύντροφε, ο εφιαλτικός νέος κόσμος είναι πάλι μπροστά σου

Του Γιάννη Παπαμιχαήλ

Το πιο μύχιο όνειρο του φιλελευθερισμού ήταν πάντα η πολιτικο-πολιτισμική απεξάρτηση του καθαρού καπιταλισμού από τα βάρη της ανθρώπινης ιστορίας και των συλλογικών πολιτικών παθών. Σήμερα, το όνειρο αυτό μοιάζει να υλοποιείται λίγο-πολύ παντού παρά τις πολλές κοινωνικές αντιστάσεις, υπό το πρόσημο της (πολιτισμικά) ριζοσπαστικής και (πολιτικά) αντιδραστικής "Αριστεράς": Αναφέρεται σ' ένα ανύπαρκτο, απολύτως φανταστικό πολιτικό υποκείμενο. Πρόκειται για την "ανθρωπότητα", ή πιο κοσμοπολίτικα "πολίτες του κόσμου".

Ως άτομα ή "μειονότητες" συναντώνται, υποτίθεται ειρηνικά, στο πλαίσιο μιας "ανοικτής κοινωνίας" της διεθνοποιημένης αγοράς, της οποίας το ουσιαστικό περιεχόμενο συγκροτείται γύρω από την οικονομία. Η μορφή της αποδίδεται από μια εξατομικευτική ιδεολογία του Δικαίου, δηλαδή από τα "ατομικά ανθρώπινα δικαιώματα". Το ηθικό υπόβαθρο μιας τέτοιας αντισυνεκτικής κοινωνίας συνοψίζεται ως γνωστόν στο αφελές πρόταγμα της "ανεκτικότητας". Ευρύτερα στην αντιρατσιστική υποτίθεται άρνηση της απόρριψης του δικαιωματούχου "Άλλου".

Δια της "ανεκτικότητας" υποτίθεται ότι ο πολιτικά ορθός Δυτικός Κόσμος φαίνεται να απορρίπτει μετά βδελυγμίας τα ιστορικά πάθη του παρελθόντος. "Ψύχραιμα" (δηλαδή με την δέουσα "πολιτισμένη νηφαλιότητα") ανακαλύπτει αυτάρεσκα τις καθημερινές καθησυχαστικές ενδείξεις ότι έχει "προοδεύσει" όχι μόνο τεχνολογικά, αλλά και ηθικά-πολιτικά.

O ακήρυχτος πόλεμος της μετανάστευσης – Ολοταχώς για νεοφεουδαλικές κοινωνίες

Του Απόστολου Αποστολόπουλου

Το παγκόσμιο γεγονός της μετανάστευσης είναι πολλαπλής χρήσης και ερμηνείας ανάλογα με την οπτική, τα κίνητρα και τους υποκινητές. Άλλο οι μετανάστες-εισβολείς στον Έβρο κι άλλο οι μετανάστες εργάτες, συλλέκτες φράουλας στη Μανωλάδα. Για τον Έβρο μιλάμε ακόμα γιατί η απειλή δεν έχει τελειώσει και δεν είναι καθ’ αυτό οι μετανάστες, αλλά οι Τούρκοι. Οι Αφρικανοί και άλλοι στη Μανωλάδα που κοψομεσιάζονται να μαζεύουν τις φράουλες για "δυο δεκάρες" μεροκάματο ξεχάστηκαν.

Αν, όμως, οι μαύροι της Μανωλάδας έφευγαν ξαφνικά, οι Έλληνες "αγρότες" θα έπρεπε να γυρίσουν στα χωράφια, ύστερα από πολλά χρόνια, κι εμείς στις πόλεις θα πληρώναμε τις φράουλες χρυσάφι. Γράφτηκε στο διαδίκτυο προ ημερών ότι πολλοί αγρότες πήγαν ξανά στο χωράφι, ύστερα από 30 χρόνια που τα δούλευαν ξένοι (Αλβανοί μετανάστες που «δεν θα γίνουν Έλληνες ποτέ», το θυμόμαστε το "πανέξυπνο" σύνθημα). Οι Αλβανοί μετανάστες νοίκιασαν χωράφια Ελλήνων, τα δουλεύουν και ζούνε μια χαρά, συνολικά γύρω στις 150.000 ελληνοποιημένοι.

Αυτοί δουλεύουν και τα αφεντικά-"αγρότες" πάνε στο καφενείο για ούζο και μετά απ’ ευθείας στις κάλπες, ως Ηρακλείς της Δημοκρατίας και εισπράκτορες των ευρωπαϊκών επιδομάτων! Τα ίδια με τους ψαράδες. Οι Φούρνοι ήταν κάποτε "ψαρομάνα" της Ελλάδας. Τώρα, έμειναν λιγότεροι από τους μισούς ψαράδες, αλλά φτιάχτηκε ξενοδοχείο. Μερικοί έβαλαν και την άσπρη πετσέτα στο χέρι και περιμένουν τους τουρίστες, μάλλον μάταια για φέτος.

Πακέτο βοήθειας...

Ξένες επενδύσεις και εγχώριες μικρομεσαίες επιχειρήσεις – Μύθος και πραγματικότητα

Του Κώστα Μελά

Ως βασική συνιστώσα  της δημιουργίας της «νέας παραγωγικής βάσης» της ελληνικής οικονομίας έχουν ανακηρυχθεί οι Άμεσες Ξένες Επενδύσεις (ΑΞΕ). Δίχως ΑΞΕ δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη και  νέα παραγωγική βάση. Η θέση αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία ούτε συγκυριακή. Αντιθέτως  βρίσκεται στο επίκεντρο της κυρίαρχης οικονομικής καθεστωτικής παγκοσμιοποιημένης αντίληψης η οποία μάχεται κάθε τι που σχετίζεται με την έννοια του δημόσιου νοικοκυριού και της ενδογενούς ανάπτυξης της οικονομίας. 

Είναι σημαντικό να επισημανθεί πάντως  ότι οι ξένες επενδύσεις  αποτελούν παράγοντες έξω από την ελληνική οικονομία – παρεμβάσεις που για να συμβάλλουν στη δυναμική της πρέπει να ισχύουν πολλές προϋποθέσεις .  Δεν είναι απλοί παράγοντες, που σώζουν την παρτίδα όταν όλα έχουν χαθεί. Το ότι και τα κόμματα εξουσίας έχουν προσαρμόσει τη σκέψη τους στην εξωτερική παρέμβαση (και ερίζουν ποιος θα τη διεκπεραιώσει πιο αποτελεσματικά), καταδεικνύει τη μοιρολατρία που μαστίζει την οικονομία μας.

Και αυτό φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού όταν κανείς παρατηρήσει την αδήριτη πραγματικότητα : τα αποτελέσματα, μετά από σχεδόν δέκα χρόνια εφαρμογής του μνημονιακού προγράμματος, κινούνται στον αντίποδα των προβλεπόμενων. Οι ΑΞΕ την περίοδο 2002-2018 αποτελούν  περίπου κατά μέσο όρο με 1,0% του ΑΕΠ, όταν ο ΑΣΠΚ  κυμαίνεται  αντίστοιχα στο 18,7%. Αν κοιτάξουμε και στα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά τα πράγματα γίνονται χειρότερα!!!

Η «μεσαία τάξη» του Μητσοτάκη φοράει γραβάτες και το twitter δακρύζει από τα γέλια (video)

Εσύ, φίλε αναγνώστη, φοράς γραβάτα;

Μεσαία τάξη. Πώς προσδιορίζεται; Αποκλειστικά και μόνο με εισοδηματικά κριτήρια, ανεξάρτητα αν η Ντόρα Μπακογιάννη και Χρήστος Σταϊκούρας διαφωνούν ως προς το ύψος των εισοδημάτων των ανθρώπων που ανήκουν σε αυτή.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε κι αυτός χθες, στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, για τη μεσαία τάξη και μας έδωσε μια άλλη διάσταση για τον ορισμό της που όμοιά της δεν έχει δώσει κάνει άλλος σε όλο τον πλανήτη.

Ο πλάγιος φόρος τραπεζικών συναλλαγών

Του Αλέξη Ζακυνθινού

Η προμήθεια που εισπράττουν οι τράπεζες μέσω των POS, μοιάζει πράγματι με μία ακόμη πλάγια και κρυφή φορολόγηση των Ελλήνων – των μικρομεσαίων εταιριών ουσιαστικά, καθώς επίσης των ελευθέρων επαγγελματιών που έχουν επωμισθεί το μεγαλύτερο βάρος της πολιτικής των μνημονίων.

Άποψη

Η είδηση σχετικά με το εξώδικο που απέστειλε ένας ελεύθερος επαγγελματίας της Καλαμάτας στην εφορία της περιοχής του (πηγή: Θάρρος News), μη αποδεχόμενος να εγκαταστήσει μηχάνημα POS στην επιχείρηση του, έχει ασφαλώς ιδιαίτερο ενδιαφέρον ακόμη και αν δεν είναι αληθινή – αφού στηρίζεται στα δικαιώματα του που απορρέουν από το Σύνταγμα, το οποίο ελάχιστοι Πολίτες της χώρας γνωρίζουν. Δυστυχώς παρά το ότι πρόκειται ουσιαστικά για το κοινωνικό συμβόλαιο που έχει συναφθεί μεταξύ αυτών και του κράτους – το οποίο ασφαλώς οφείλει να τηρείται απαρέγκλιτα. Το εξώδικο αυτό αναφέρει τα εξής:

Ταξικό μίσος! Εξολοθρεύουν τη μεσαία τάξη μέσω της εφορίας

Tου Προκόπη Χατζηνικολάου

Η επιχειρηματική δραστηριότητα δημιουργεί αλλεργία στους κυβερνώντες, την απεχθάνονται. Και για πρώτη φορά, τουλάχιστον μεταπολιτευτικά, η κυβέρνηση προχωρά στην δήμευση εισοδημάτων χωρίς μάλιστα οι φορολογούμενοι να χρωστούν στο ελληνικό δημόσιο. Μέσα σε ένα χρόνο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ διπλασίασε τη φορολογία. Συγκεκριμένα, κατάφερε να δημεύσει σχεδόν το σύνολο των εισοδημάτων των φορολογούμενων αυξάνοντας τις ασφαλιστικές εισφορές και τους φόρους (επί της ουσίας πρόκειται για δύο φόρους).
Κατάφερε να διαλύσει τα νοικοκυριά, καθιστώντας ασύμφορη την εργασία από κάποιο ποσό και πάνω και συγκεκριμένα πάνω από τα 50.000 ευρώ. Από την επεξεργασία πραγματικών εκκαθαριστικών σημειωμάτων καθώς και των δηλώσεων των φορολογούμενων προκύπτουν συμπεράσματα που δεν τα χωράει ο νους. Ξεπερνάει κάθε λογική τα όσα έχει νομοθετήσει η σημερινή κυβέρνηση που οδηγούν στον εξευτελισμό των εργαζομένων.

Ελεύθερε επαγγελματία, ας είχες φροντίσει να διοριστείς

Του Νίκου  Ζαχαριάδη

Μετά την περίφημη εγκύκλιο για τα μπλοκάκια, τα προσχήματα έπεσαν. Γιατί ποτέ στο παρελθόν το κράτος δεν είπε με τέτοια ευθύτητα και χωρίς προσχήματα σε μια κατηγορία εργαζομένων ότι δεν δίνει δεκάρα για αυτούς.

Δεν μπορεί να μην το έχει νιώσει κανείς. Έστω και σε ανύποπτο χρόνο. Έστω και στα πιο μικρά και ασήμαντα πράγματα της καθημερινότητας. Οταν ας πούμε τρέχεις αγχωμένος να προλάβεις ένα επαγγελματικό ραντεβού και ψάχνεις απεγνωσμένα παρκάρισμα. Ενώ δίπλα σου χάσκουν μακάρια δεκάδες άδειες κρατημένες θέσεις ενός υπουργείου. Έτσι για να υπάρχουν… Για να μην υπάρχει άγχος για παρκάρισμα από τους εργαζόμενους εκεί.

Ή όταν ακούς την Ολγα Γεροβασίλη πριν από μερικούς μήνες να δηλώνει αυθόρμητα – και με λίγη έπαρση – ότι «κανένας εργαζόμενος δεν έχει χάσει τη δουλειά του». Εννοώντας με την λέξη «εργαζόμενους» τους δημοσίους υπαλλήλους. Και όταν την ρωτούν για αυτούς του ιδιωτικού τομέα, να μπερδεύεται. Να τα μασάει. Γιατί δεν της είχε καν περάσει από το μυαλό ότι υπάρχουν κι αυτοί.

Νεόπτωχοι – η πτώση της μεσαίας τάξης στην Ελλάδα

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη
Οικονομολόγος, Καθηγήτρια ΜΒΑ

Σε συνέχεια των άρθρων μου για την φτώχεια στην Ελλάδα και τη διαχρονική της εξέλιξη, θα αναφερθώ στο φαινόμενο των νεόπτωχων και την πτώση της μεσαίας τάξης στην Ελλάδα.

Γενικότερα, ο κοινωνιολογικός ορισμός της μεσαίας τάξης εμπερικλείει όλα τα μη χειρωνακτικά επαγγέλματα όπως είναι οι υπάλληλοι , οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι μικροί επιχειρηματίες. Ωστόσο, την αίσθηση του ανήκειν στη μεσαία τάξη την έχουν πολύ μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού από αυτά που ήδη ανήκουν σε αυτή.

Στη  μεσαία τάξη στην Ελλάδα, σήμερα, ανήκουν αυτοί που έχουν εισόδημα 629 ως 2.096 ευρώ μεικτά μηνιαίως  (Καψύλης 2016). Με βάση τα στοιχεία του ILO το 69% των ελληνικών νοικοκυριών κατατάσσεται στη μεσαία τάξη (Καψύλης, 2016).

Σοκ για τους ελεύθερους επαγγελματίες - Χάνουν έως και 60% σε φόρους και εισφορές

Της Μαρίας Βουργάνα

Φόροι και ασφαλιστικές εισφορές «τρώνε» πάνω από 50% των μηνιαίων αποδοχών των ελεύθερων επαγγελματιών. Το εκρηκτικό κοκτέιλ φόρων και εισφορών που προβλέπει το πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης φέρνει μεγάλες επιβαρύνσεις για τους ελεύθερους επαγγελματίες κυρίως για τους έχοντες μεσαία και υψηλά εισοδήματα που θα δουν ακόμη και πάνω από το 60% του εισοδήματός τους να κατευθύνεται στην εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Το υπουργείο Οικονομικών θεσπίζει μια ενιαία φορολογική κλίμακα για τη φορολόγηση μισθωτών, συνταξιούχων, αγροτών και αυτοαπασχολούμενων. Η νέα φορολογική κλίμακα ευνοεί τους ελεύθερους επαγγελματίες με ετήσια εισοδήματα έως 32.000 ευρώ καθώς προκύπτουν φορολογικές ελαφρύνσεις από 200 έως 764 ευρώ σε σχέση με το σημερινό καθεστώς. Ωστόσο, το φορολογικό όφελος που θα έχουν πολλοί ελεύθεροι επαγγελματίες με την εφαρμογή της νέας προτεινόμενης φορολογικής κλίμακας εξανεμίζεται με τις νέες ρυθμίσεις για τις ασφαλιστικές εισφορές.

Με τις νέες διατάξεις οι ασφαλιστικές εισφορές υπολογίζονται επί του φορολογητέου εισοδήματος με συντελεστές 20% για την κύρια ασφάλιση, 7% για την επικουρική, 6,95% για τον κλάδο της υγείας και 4% για το εφάπαξ.

Το ασφαλιστικό του ΣΥΡΙΖΑ

Τι περιλαμβάνει το επίμαχο νομοσχέδιο

Του Γιάννη Ξένου 

Το νομοσχέδιο Κατρούγκαλου για το ασφαλιστικό είναι ιδιοκτησία 100% του Σύριζα. Είναι ένα ακόμα αποτέλεσμα της καταστροφικής διαπράγματευσης του Σύριζα το 1ο εξάμηνο του 2015, αλλά και του τρίτου μνημονίου που αυτή έφερε.
Τα 2,2 δισ. ευρώ που η τρόικα ζητά να εξοικονομηθούν από το ασφαλιστικό στα πλαίσια του 3ου μνημονίου, θα μπορούσαμε να το γλιτώσουμε αν ο Σύριζα δεν προκαλούσε τη διετία 2015-16 μείωση του ΑΕΠ της τάξης των 6 έως 8 μονάδων (στο τέλος του 2014, όλες οι προβλέψεις ότι η Ελλάδα το 2015 θα είχε ανάπτυξη 2 έως 3 μονάδες και το 2016 πάνω από 3%, αντ’ αυτού το 15 η ύφεση θα κλειδώσει πάνω από το 1% και για το ’16 τη βλέπουν γύρω στη 1,5 μονάδα. Έτσι το νέο μαχαίρι στο ασφαλιστικό είναι αναπόφευκτο. Οι μειώσεις για τους νέους συνταξιούχους θα είναι της τάξης 15% έως 20%. Οι μειώσεις προκύπτουν ως εξής:

Ασφαλιστικό Κατρούγκαλου: Επικοινωνιακά τερτίπια, υπό την καθοδήγηση της Τρόικας

Του Νίκου Ντάσιου 

Την Τρίτη 12/1 πραγματοποιήθηκε εκδήλωση –συζήτηση, στο χώρο Πολιτικής και Πολιτισμού «Ρήγας Βελεστινλής», με αφορμή την αποστολή «στο κουαρτέτο» του προσχεδίου Κατρούγκαλου για την νέα Ασφαλιστική Μεταρρύθμιση, με ομιλητές τον Γιάννη Ξένο, τον υπογράφοντα και τον Γιώργο Καραμπελιά.
Σύμφωνα με τα λεχθέντα, το προσχέδιο των 170 σελίδων, αποτελεί το 4ο κατά σειρά νομοθέτημα για την «διευθέτηση» του Ασφαλιστικού την τελευταία 5ετία και πιστώνεται αρνητικά εξ ολοκλήρου στην Κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ). Η νέα «μεταρρύθμιση» έρχεται ως απότοκος των δεσμεύσεων Τσίπρα στο 3ο Μνημόνιο, για εξοικονόμηση πόρων ύψους 450 εκατ. € το 2015 και 1,8 δισ. € το 2016.
Η συνταγή για την «επίτευξη της βιωσιμότητας» παραμένει ίδια μ’ αυτή που ακολουθήθηκε έως τώρα, υπό την καθοδήγηση της τρόικας: περικοπές με επιβάρυνση ασφαλισμένων και συνταξιούχων και αυξήσεις των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Το ιδιαίτερο του νέου σχεδίου είναι η ολοκλήρωση της διάλυσης της μικρομεσαίας κοινωνικής δομής που αποτελεί και την ιδιαιτερότητα της χώρας μας εντός της Ευρώπης.

Αυτοαπασχολούμενοι τέλος. Η αγορά θα ανήκει στις πολυεθνικές

ΟΙ ΝΕΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΟΑΕΕ  – ΕΤΑΑ – ΝΕΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ 

Η κρίση τους γονάτισε. Η άγρια φορολόγηση (29% στα καθαρά εισοδήματα) του αποτελειώνει. Το νέο ασφαλιστικό με την πρόβλεψη της σύνδεσης «εισφοράς / εισοδήματος» τους βάζει μια και καλή την ταφόπλακα.

Το προβλέπει η νέα ασφαλιστική λαιμητόμος για ΟΑΕΕ – ΕΤΑΑ που πρόκειται να ισχύει από 1.1.2017 . Η καταβολή θα γίνεται μηνιαία, αντί του διμήνου που ίσχυε μέχρι σήμερα και δεν μπορεί να υπολογίζεται σε ποσό εσόδων μικρότερο των 7.032,72€. Με αυτό το τεκμήριο εισοδήματος θα ξεκινούν οι κατώτατες ασφαλιστικές εισφορές.

Άνεργοι των 50+ και κατεστραμμένοι μικρομεσαίοι: οι "αόρατοι άνθρωποι"

Ένα άρθρο για την κοινωνική και οικονομική διάσταση του φαύλου κύκλου καταστροφής των παραγωγικών δυνάμεων σε συνθήκες κρίσης, βασικό σκέλος των οποίων είναι το ανθρώπινο δυναμικό, του οποίου το εμπειρότερο κομμάτι απαξιώνεται με συνέπεια να επαναλαμβάνεται ο ίδιος κύκλος της κρίσης και της καταστροφής.

Του Γιώργου Φλωρά
Μέλους του Δ.Σ. του Ε.Ε.Α.

Οι παλιότεροι θυμόμαστε την τηλεοπτική σειρά «ο Αόρατος Άνθρωπος» που αποτελούσε μεταφορά στην οθόνη του ομότιτλου βιβλίου τρόμου και επιστημονικής φαντασίας, του Χέρμπερτ Γουέλς, του 1897. Η νουβέλα αφηγείτο την ιστορία του επιστήμονα της Χημείας Γκρίφιν, που ανακαλύπτει τη μυστική συνταγή που θα τον κάνει αόρατο. Ο Γκρίφιν δοκιμάζει τη συνταγή με επιτυχία και για λίγο κυκλοφορεί πότε αόρατος και πότε μεταμφιεσμένος με επιδέσμους, γυαλιά και γάντια ανάμεσα στους συνανθρώπους του. Κάποια στιγμή όμως ανακαλύπτει ότι δεν μπορεί να γίνει ξανά ορατός, κάτι που τον οδηγεί στην τρέλα και τελικά στο θάνατο.

Το πλαστικό χρήμα θα καταπιεί τους «μικρούς»

Η προπαγάνδα – απάτη για την πάταξη της φοροδιαφυγής και η πραγματικότητα

Του Παύλου Δερμενάκη* 

Η λαϊκή παροιμία λέει «τρώγοντας έρχεται η όρεξη». Κάπως έτσι «κυβέρνηση» και «τερατόικα» αφού επέβαλαν τα capital controls επεξεργάζονται νέες μεθόδους για να μείνουν μόνιμα σε εφαρμογή, στο «πειραματόζωο» που λέγεται Ελλάδα και ελληνικός λαός. Με αφορμή την αυξημένη χρήση του πλαστικού χρήματος μετά την επιβολή των capital controls και με το πρόσχημα της πάταξης της φοροδιαφυγής ξεκινούν το νέο «προαπαιτούμενο» την «υποχρεωτική αποδοχή καρτών πληρωμών από επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες, μέσω της χρήσης τερματικών αποδοχής καρτών (POS)».

Ο κυρ-Παντελής δεν είναι τοκογλύφος, απλώς ιδιωτεύει

Του Χρήστου Επαμ. Κυργιάκη

Ποιος ήταν αυτός από τα χωριά του κάμπου που δεν γνώριζε τον κυρ-Παντελή; Άνθρωπος μετρημένος, σοβαρός, καλοντυμένος, δίπλα στους παπάδες και στους προύχοντες, δεν αρνήθηκε ποτέ τη βοήθειά του σε όποιον την είχε ανάγκη.

 Όποιος ήθελε δανεικά, στον κυρ-Παντελή θα έτρεχε. Αρρώσταινε το παιδί και χρειαζόταν ακριβά χρήματα για φάρμακα; Ο κυρ-Παντελής ήταν εκεί.

Σπούδαζε το παιδί και δυσκολεύονταν οι γονείς του; Ο κυρ-Παντελής δεν δίσταζε να βάζει το χέρι στη τσέπη του. Δεν είχε κάποιος τα χρήματα για να σπείρει το χωράφι του; Ο κυρ-Παντελής κατανοούσε και βοηθούσε. Ήθελε ο άλλος να ανοίξει ένα μαγαζί; Ο κυρ-Παντελής θα φρόντιζε για όλα. Από τα έξοδα μέχρι τις σχετικές άδειες και τη χαρτούρα.

Βλέπετε, τα είχε καλά με όλους. Και με τους βουλευτές, και με τους υπουργούς και με κάθε προύχοντα και αξιωματούχο. Όποιος κι αν ήταν κυβέρνηση όλες οι πόρτες ήταν ανοιχτές για τον κυρ-Παντελή.

Απεχθάνονταν τους τοκογλύφους που έπιναν το αίμα του κοσμάκη. Εκείνος δεν έγινε ποτέ του τοκογλύφος.

Τι άλλο χρειάζεται για να καταλάβεις;

Ανάρτηση από: https://www.facebook.com/laresistenciagr

Ευχαριστώ τον φίλο Σταμάτη Ν.

Οι ανασφάλιστοι του ΟΑΕΕ σε νέα προοπτική

Του Μιχάλη Χατζηπέτρου

Στο προηγούμενο φύλλο της Ρήξης, είχαμε πει για το νέο κίνημα που άρχισε να δημιουργείται από τον χώρο των 400.000 περίπου μικρομεσαίων.
Η αδυναμία καταβολής των υψηλότατων ασφαλιστικών εισφορών και η διακοπή της υγειονομικής τους περίθαλψης ήταν η πρώτη συνέπεια. Αλλά η κατοχική κυβέρνηση δεν σταμάτησε εδώ. Σύμφωνα με τα λεγόμενα προέδρου μεγάλου εμπορικού συλλόγου, «το ΚΕΑΟ το επέβαλε η τρόικα και θα λειτουργήσει, είτε σας αρέσει είτε όχι». Υπενθυμίζουμε ότι το ΚΕΑΟ είναι μια εισπρακτική εταιρεία του δημοσίου, που σκοπό έχει, μέσω εισβολής στους τραπεζικούς λογαριασμούς και με κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων, να αρπάξει ό,τι μπορεί απ’ τους μικρομεσαίους έναντι των μη καταβληθέντων εισφορών. Με λίγα λόγια, δηλαδή, και… κερατάς και δαρμένος, που λέει και ο λαός μας. Πρόεδρος δε του ευαγούς αυτού ιδρύματος τοποθετήθηκε ο Χρ. Πρωτόπαππας, ο πρώην πρόεδρος ΟΤΟΕ, ΓΣΕΕ, βουλευτής, υφυπουργός, λοχαγός του σημιταίικου και μετά, εκ μεταγγραφής στον GAP, στον Μπενίτο.