Γι' αυτούς και γι' αυτά που ποτέ δεν έκλαψε κανείς.

Λάτρεις της 7ης Τέχνης και του νεοκλασικού πνεύματος

θρηνούν με αναμμένα κεριά μπροστά στο ΑΤΤΙΚΟΝ.

Δανεικό Από Πιτσιρίκο

Θάθελα νάχα το χρόνο να κλάψω και εγώ για τα νεοκλασσικά,
να θρηνήσω και για το ΑΤΤΙΚΟΝ
(που τελικά δεν κάηκε).
Αφού όμως πρώτα περάσω από την Ελευσίνα,
εκεί όπου πριν λίγα χρόνια,
τα χώματα της Περσεφόνης υποτάχθηκαν στις καμινάδες του Λάτση.
Να περάσω κι' από τον Ασπρόπυργο
κρατώντας ένα αναμμένο κερί,

για τους απεργούς της Χαλυβουργίας.