Η Κάσος, το καλώδιο, οι εξοπλισμοί

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Τις προηγούμενες ημέρες ανακοινώθηκε από χίλια δύο κανάλια η πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης να επαναφέρει τα ερευνητικά πλοία που προετοιμάζουν την πόντιση του καλωδίου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ.

Πλοία που, θυμίζουμε, είχαν εκδιωχθεί κακήν κακώς από τουρκικά πολεμικά μόλις ανοίχθηκαν πέρα από τα έξι μίλια στην Κάσο-Κάρπαθο.

Η αισιόδοξη ανακοίνωση τροφοδότησε έντυπα, τηλεοπτικά κανάλια, ιστότοπους και μέσα μαζικής δικτύωσης με δηλώσεις και εκδηλώσεις εθνικής υπερηφάνειας. Αυτή τη φορά, διαβεβαίωναν οι πηγές αυτές, οι Τούρκοι ουδέν θα έπρατταν ίσως επειδή είναι φοβισμένοι από τους ελληνικούς εξοπλισμούς των εικοσιπέντε συν δέκα, συν άλλα δέκα δισεκατομμυρίων ευρώ, ίσως διότι το έργο θα το κάλυπτε η Ευρωπαϊκή Ένωση, ίσως διότι η Γαλλία θα έστελνε αεροπλανοφόρο, ίσως διότι το Ισραήλ θα έστελνε τον στόλο του, ίσως διότι ο Θεός της Ελλάδας -δηλαδή οι ΗΠΑ- θα νουθετούσαν την Άγκυρα “να κάτσει φρόνιμα”.

Τα παραπάνω αισιόδοξα κυριάρχησαν για μια περίπου εβδομάδα στην επικαιρότητα. Η κυβέρνηση φούσκωνε και ξαναφούσκωνε από έπαρση επιδεικνύοντας την αποφασιστικότητα και τον πατριωτισμό της. Επιτέλους οι αγκαλιές και τα φιλιά του κου Μητσοτάκη με τον εγκληματία πολέμου κο Νετανιάχου απέδιδαν κάποια τριάκοντα αργύρια!

Μετά ήρθε η προσγείωση δια στόματος του κου Γεραπετρίτη (οποία έκπληξη!!!). Οι έρευνες, είπε, θα ξεκινήσουν πάλι σε “εύλογο χρόνο”, όταν οι συνθήκες θα είναι πιο ευνοϊκές…….

Με άλλα λόγια δεν θα ξεκινήσουν όσο η Τουρκία δεν θέλει να ξεκινήσουν….

Ναι, μεγάλωσα σε αυθαίρετο! ...έχω να πω ένα τεράστιο ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ!

* Ένα κείμενο ψυχής που μας συγκλόνισε... Το αφιερώνουμε στα τσουλιά που ζουν στις βίλες της Πεντέλης κι έκαναν "καριέρα" διορισμένες από τον Τσοχατζόπουλο και τώρα ασκούν "αριστερή" κυβερνητική πολιτική... Και στις λούγκρες της "αριστοκρατίας", τα πουστάκια που μεγάλωσαν οι γονείς τους με δουλειές της χούντας...

 

Του Τάσου Μαργαρίτη 

Ναι, μεγάλωσα σε αυθαίρετο.
Βέβαια δεν ήταν αυτό της ακραίας περίπτωσης εντός ρέματος ή πάνω στο μπάζωμά του.
Και όχι, δεν ντρέπομαι καθόλου γι αυτό.
Ούτε για τους γονείς μου.
Ναι, αυτά με τα ελλενίτ από πάνω, αυτά που έχουν απαγορευτεί εδώ και πολλά χρόνια ως...
δομικά υλικά για κατοικίες, ως καρκινογόνα. 
Σε σπίτι χτισμένο νύχτες, δωμάτιο δωμάτιο. Που στο χτίσιμό του συμμετείχαμε η μάνα μου κι εγώ, παιδί ακόμη. Επάνω σε ''πλατφόρμα'' πάχους ούτε μισού μέτρου, που υποχωρούσε κατά τόπους και ανά περιόδους. Και που η μάνα μου σαν πιο μικρόσωμη από τον πατέρα μου, χωνόταν από κάτω ανοίγοντας τρύπα σαν λαγούμι για να αδειάσει χώμα, τραβώντας το με το σκεπάρνι για να γεμίσει το ζεμπίλι (ξέρετε τι είναι αυτά;), με το οποίο σούρνοντας στην συνέχεια, το απομάκρυνε.... ώστε στο σημείο να πέσει ''ένεση'' μπετού.
Ποια ''κυρία'' από αυτές που ''κατηγορούν'' έχει κάνει κάτι τέτοιο;
ΚΑΜΙΑ. Ούτε που το πιστεύουν....
Η Γερακίνα μου....
Και ναι, ζήσαμε ΚΑΙ ανάλογες στιγμές.... όταν κάποτε σε μια ανάλογη ''πλημμύρα'' κοντέψαμε να πνιγούμε.... και καταφύγαμε στο βουνό, αυτό που ένα μέρος του (από ΑΛΛΕΣ παρεμβάσεις.... και όχι την ''δική μας'') ερχόταν να μας σκεπάσει.