Κλειστές οι τράπεζες έως τις 7 Ιουλίου - Όριο ανάληψης 60 ευρώ

Κλειστές τράπεζες μέχρι και την ερχόμενη Δευτέρα (7 Ιουλίου) και περιορισμό στις αναλήψεις -σύμφωνα με πληροφορίες το ημερήσιο όριο θα είναι 60 ευρώ!- για να διασφαλιστεί η ομαλότητα στο τραπεζικό σύστημα περιλαμβάνει η εισήγηση του Συμβουλίου Συστημικής Ευστάθειας, η οποία παραδόθηκε στην κυβέρνηση.

Σύμφωνα με την εισήγηση, δεν θα ανοίξουν οι τράπεζες ακόμα και μία ημέρα μετά δημοψήφισμα της προσεχούς Κυριακής και τίθενται περιορισμοί στις αναλήψεις ανά πρόσωπο και ανά τράπεζα, στις διατραπεζικές και στις διασυνοριακές μεταφορές κεφαλαίων, αλλά και άλλα μέτρα, όπως απαγόρευση πρόωρης λήξης προθεσμιακών καταθέσεων.

Στο Συμβούλιο, εκτός του υπουργού Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκη, μετείχαν οι αναπληρωτές υπουργοί Οικονομικών, Νάντια Βαλαβάνη και Δημήτρης Μάρδας, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας, η πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών και πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας, Λούκα Κατσέλη και ο διευθύνων σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς, Άνθιμος Θωμόπουλος.

Ο Ιβάν Σαββίδης ως εθνική ανάγκη

Του Καρτέσιου

«Θέλω να πω προσωπικά ευχαριστώ στην ομάδα του πρωθυπουργού Τσίπρα και ένα ευχαριστώ στην ομάδα του Καμμένου. Αυτοί που υποσχέθηκαν και το κάνανε πράξη. Αυτή είναι η κύρια διαφορά τους από τους άλλους». Τάδε έφη Ιβάν Σαββίδης, ιδιοκτήτης του ΠΑΟΚ. Γιατί ευχαρίστησε τις «ομάδες» Τσίπρα και Καμμένου; Επειδή με τη χθεσινή Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου επέτρεψαν στην ΠΑΕ του κ. Σαββίδη να πληρώσει μόνο 10.886.000 ευρώ από τα συνολικά 33 εκ. ευρώ που χρωστούσε ο ΠΑΟΚ λόγω προστίμων και προσαυξήσεων.

Από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε τον ΠΑΟΚ ο κ. Σαββίδης είχε ξεκαθαρίσει «Δίνουμε 11 εκ. ευρώ, αν δεν τα θέλετε δεν θα πάρετε τίποτα». Και χτες, όμως, λίγο πριν ευχαριστήσει τις «ομάδες» Τσίπρα και Καμμένου δήλωσε «Πρέπει εμάς να μας πουν ευχαριστώ. Μπορούσαμε να μην πληρώσουμε αλλά πληρώσαμε». Κι ένα δίκιο το έχει ο κ. Σαββίδης. Άλλοι δεν πληρώνουν τίποτα. Στη χειρότερη περίπτωση πέφτουν δύο κατηγορίες και σε δύο χρόνια επιστρέφουν με παρθενορραφή και λευκές περιστερές στη superleague.

Βάζουμε στην άκρη ότι αυτό το μαφιόζικο ελληνικό πρωτάθλημα δεν θα έπρεπε καν να υπάρχει. Βάζουμε στην άκρη ότι ο ΠΑΟΚ είχε και στο παρελθόν ευνοηθεί ακόμη προκλητικότερα από τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Βάζουμε στην άκρη το γεγονός ότι δεν είναι μόνο ο ΠΑΟΚ αλλά σχεδόν όλες οι ΠΑΕ που έχουν ευνοηθεί κατά καιρούς στο θέμα των χρεών τους. Κρατάω μόνο ένα θέμα που δεν μπορεί να μπει στην άκρη, επειδή είναι τεράστιο και δεν το χωράει η άκρη.

Λεφτά θέλετε; Κάντε Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και πάρτε τα!

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Βιώνουμε «οικονομική ασφυξία». Μάλιστα…

    Γιατί βιώνουμε «οικονομική ασφυξία»; Από πού προκύπτει η ασφυξία; Μα από τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας. Από το γεγονός, δηλαδή, ότι «πρέπει» να πληρώνουμε τοκογλυφικά σε δανειστές, σε τοκογλύφους και σε κερδοσκόπους. Εκείνους που πριν τους λέγαμε τρόικα και τώρα τους λέμε «θεσμούς».Μάλιστα…   

    Και τι κάνει η κυβέρνηση; Ενώ αρχικά έλεγε ότι δεν ήθελε άλλα δάνεια, ότι δεν ήθελε άλλες δόσεις, τώρα διαπραγματεύεται και ξαναδιαπραγματεύεται σπεύδοντας στον Ντράγκι, τον Μοσχοβισί, τη Λαγκάρντ και ζητά εκταμίευση των δόσεων. Γιατί; Για να έχει λεφτά το ταμείο κι έτσι να μπορεί να πληρώσει και τους μισθούς αλλά και τους τοκογλύφους. Διαπραγματεύεται και αναζητά «έντιμο συμβιβασμό» με τους έξω για να μπορεί να πληρώσει και τις συντάξεις αλλά και τους δανειστές. Μάλιστα…  

    Για την οικονομία της συζήτησης, ας κάνουμε την παραχώρηση να μην φερθούμε σαν «δογματικοί» κομμουνιστές, να μην μπούμε στην κουβέντα για το αν «πρέπει» να πληρώνουμε τοκογλύφους. Ας αποφύγουμε να θέσουμε ζητήματα όπως η «άρνηση πληρωμών» ή ακόμα κι αυτή τη διαγραφή του χρέους. Ας κάνουμε, δηλαδή, μια προσπάθεια να μην διαταράξουμε τους κανόνες του… «κοινού ευρωπαϊκού σπιτιού» μας που τόσο τους σέβεται η κυβέρνηση.

Φανερές και κρυφές πλευρές της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου

Καίρια ερωτήματα ζητούν απαντήσεις

Του Σπύρου Παναγιώτου

Υπάρχει μια τυπική πλευρά, που όμως δεν έχει δευτερεύουσα σημασία. Οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ), στη συνείδηση του λαού και της Αριστεράς, είναι επιλογές μη αποδεκτές. Παραπέμπουν συνειρμικά στα μνημονιακά χρόνια, που η οικονομική καταστροφή της κοινωνίας και της χώρας συνοδεύτηκε από την κατάργηση του Συντάγματος και της Βουλής.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αντιταχθεί σε αυτές τις πρακτικές σθεναρά όλα τα τελευταία χρόνια. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση είχε δηλώσει κατηγορηματικά ότι δεν θα καταφύγει σε τέτοιες πρακτικές. Η πρόεδρος της Βουλής είχε διαβεβαιώσει ότι αυτή η Βουλή δεν θα νομιμοποιήσει τέτοιες επιλογές. Με αυτή την έννοια, ακόμα και σε εξαιρετικά «έκτακτες περιπτώσεις» δικαιολογημένα τέτοιες επιλογές προκαλούν ερωτήματα και ενεργοποιούν αρνητικά αντανακλαστικά.

Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και επερχόμενες επιλογές

Του Κώστα Λαπαβίτσα

Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου με την οποία η κυβέρνηση μετέφερε τα ταμειακά αποθέματα πολλών δημοσίων φορέων στην Τράπεζα της Ελλάδας ήταν μια δύσκολη κίνηση που θα ήταν δικαιολογημένη μόνο σε έκτακτες συνθήκες. Δεν υπάρχει φυσικά καμία αμφιβολία για το ότι οι συνθήκες είναι έκτακτες, όπως και ότι μας τις κληροδότησε η προηγούμενη κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Στις 26 Ιανουαρίου το υπουργείο Οικονομικών παρέδωσε στη νέα κυβέρνηση ταμειακά διαθέσιμα 1,634 δις ευρώ. Επαίρονται πολλοί της κυβέρνησης Σαμαρά για το πλεόνασμα αυτό και το παρουσιάζουν ως απόδειξη του αλήστου μνήμης ‘σαξές στόρι’. Μόνο που η πρόβλεψη εσόδων-εξόδων που επίσης παρέδωσε το υπουργείο Οικονομικών εμφάνιζε ταμειακό έλλειμμα 429 εκ ευρώ για τις 24 Φεβρουαρίου, το οποίο μάλιστα θα ανέβαινε σε πάνω από 700 εκ ευρώ τις επόμενες δύο μέρες. Δηλαδή όταν θα πληρώνονταν οι μισθοί και οι συντάξεις. Αυτή ήταν η ‘επιτυχία’ της κυβέρνησης Σαμαρά.

Αλλά μήπως η κατάσταση θα γινόταν καλύτερη τον Μάρτιο; Θα στενοχωρήσω τους ζηλωτές των Μνημονίων, αλλά ακριβώς η ίδια πρόβλεψη έδινε αρνητικό πρόσημο για όλες τις μέρες του Μαρτίου. Προβλέπονταν ταμειακά ελλείμματα για όλο το μήνα, που μάλιστα θα έφταναν σε εφιαλτικά ύψη 3, 4, ακόμη και σχεδόν 5 δις ευρώ μετά τις 20 Μαρτίου. Το κράτος που παρέδωσε ο κ. Σαμαράς ήταν απολύτως χρεοκοπημένο.

Όχι στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου – παύση πληρωμών στα τοκοχρεολύσια και εναλλακτικό σχέδιο ρήξης τώρα!

Του Πάνου Κοσμά

Είναι πράξη… αντίστασης στους δανειστές η δέσμευση των ρευστών διαθεσίμων των οργανισμών του ευρύτερου δημόσιου τομέα ώστε να καταβάλλονται οι δαπάνες για τόκους και χρεολύσια του κρατικού χρέους; Η μετάβαση από τη συναινετική στην υποχρεωτική δέσμευση των ρευστών διαθεσίμων με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) της κυβέρνησης, που προσυπέγραψαν όλα τα μέλη της, θέτει το ερώτημα με ακόμη πιο πιεστικό τρόπο. Η ίδια η μέθοδος (ΠΝΠ) εκθέτει την κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ, που όχι μόνο είχαν επιτεθεί σκληρά στις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου όταν χρησιμοποιούνταν κατά συρροή από τις μνημονιακές κυβερνήσεις, αλλά και είχαν ρητά δεσμευτεί ότι θα βάλουν άμεσα τέλος σε αυτή τη μέθοδο νομοθέτησης. Ακόμη περισσότερο δίνει τη δυνατότητα στο «μαύρο μπλοκ» των μνημονιακών να επιχειρήσουν να «ξεπλύνουν» και «συμψηφίσουν» την ΠΝΠ με το έγκλημα του PSI.

Όμως το πρό­βλη­μα είναι ακόμη πιο σο­βα­ρό για πολ­λούς λό­γους. Ο πλέον προ­φα­νής από αυ­τούς είναι κα­θα­ρά πο­λι­τι­κός: η ΠΝΠ ασκεί τε­ρά­στιες πο­λι­τι­κές πιέ­σεις και εξα­σθε­νεί αφά­ντα­στα το μπλοκ κοι­νω­νι­κών και πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων που στη­ρί­ζουν την κυ­βέρ­νη­ση και, στον αντί­πο­δα, όχι μόνο προ­σφέ­ρει μια με­γά­λη ευ­και­ρία στις μνη­μο­νια­κές δυ­νά­μεις να θο­ρυ­βούν πο­λι­τι­κά, αλλά επι­πλέ­ον τους προ­σφέ­ρει για πρώτη φορά δυ­να­τό­τη­τες να έχουν μια απο­δο­τι­κή πο­λι­τι­κή οι­κο­δό­μη­σης κοι­νω­νι­κών συμ­μα­χιών (στους δή­μους, τα πα­νε­πι­στή­μια κ.λπ., ΝΔ και ΠΑΣΟΚ κά­νουν «πάρτι» με αυτό το θέμα…).

Η ΠΝΠ επιβλήθηκε κατ’ απαίτηση των θεσμών ώστε να καταλυθεί κάθε έννοια δικαίου στην Ελλάδα.

Του Δημήτρη Καζάκη

«Δεν υπήρξαν Κουίσλιγκ Κυβερνήται εις την Ελλάδαν,» έλεγε με θράσος απύθμενο ο δοσίλογος πρωθυπουργός, δήμιος δεκάδων χιλιάδων πατριωτών και υποκινητής του εμφυλίου πολέμου, Ι. Ράλλης κατά την απολογία του και συνέχιζε: «Πρόκειται περί εντυπώσεως την οποίαν μια αθλία προπαγάνδα Ελλήνων υπανθρώπων, πράγματι συμμαχησάντων μετά των προαιωνίων της Ελλάδος εχθρών, ίνα συντρίψουν τα εχθρικά συμφέροντα, εδημιούργησεν.»

Ποιοί ήταν αυτοί οι «Έλληνες υπάνθρωποι», που κατά τον Ι. Ράλλη με την προπαγάνδα τους δημιούργησαν αυτή την εντύπωση; Οι εκατοντάδες χιλιάδες πατριώτες που έδιναν το αίμα τους καθημερινά στον αγώνα εναντίον των ναζί κατακτητών της πατρίδας και των εγχώριων δοσιλόγων για μια ελεύθερη Ελλάδα. Όλοι εκείνοι που με την Ελλάδα στο στόμα τους βρήκαν οικτρό θάνατο στα εκτελεστικά αποσπάσματα, χωρίς ούτε στιγμή να διαπραγματευθούν με το καθεστώς κατοχής της πατρίδας τους.

Δεύτερη Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου: Στο δρόμο των προηγούμενων

Πριν καν κλείσει τρίμηνο, ησυγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου εξέδωσε ήδη δύο Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ), ξεπερνώντας μέχρι στιγμής σε συχνότητα τους προκατόχους της. Ειδικά η δεύτερη ΠΝΠ, που ανακοινώθηκε αιφνιδιαστικά την περασμένη Δευτέρα είναι καθαρά δικτατορικού χαρακτήρα, στον τύπο και την ουσία της.

Η ΠΝΠ φέρει την υπογραφή του πρωθυπουργού και όλων των μελών του υπουργικού συμβουλίου (υπουργών και αναπληρωτών υπουργών), χωρίς να συνεδριάσει το κυβερνητικό συμβούλιο. Το σημειώνουμε γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορούσε την προηγούμενη συγκυβέρνηση ότι λειτουργεί μόνο με τις συναντήσεις Σαμαρά-Βενιζέλου, χωρίς να συνεδριάζει το υπουργικό συμβούλιο. Τώρα κάνουν τα ίδια και μάλιστα σε μείζονος σημασίας ζητήματα, όπως είναι η υποχρεωτική δέσμευση των αποθεματικών δήμων και περιφερειών και φορέων της γενικής κυβέρνησης. Τώρα, αντί για το δίδυμο Σαμαρά-Βενιζέλου, έχουμε το τρίο Τσίπρα-Παππά-Φλαμπουράρη που αποφασίζει για όλα, ενώ οι υπουργοί εντέλλονται να βάλουν την υπογραφή τους, χωρίς καν τη δυνατότητα να καταθέσουν την άποψή τους κι αυτή να καταγραφεί (στο υπουργικό συμβούλιο τηρούνται πρακτικά).

Χαρίζουν στο κεφάλαιο, «γδέρνουν» το λαό... (Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου: Γιατί η κυβέρνηση υιοθετεί ό,τι μέχρι χτες κατάγγελλε;)

Μπορεί η απαράδεκτη διαδικασία των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) να έγινε «ψωμοτύρι» από την προηγούμενη συγκυβέρνηση, ωστόσο φαίνεται πως η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει βαλθεί να ξεπεράσει τους προκατόχους της: Μέσα σε ένα μήνα έφερε όχι μόνο μία, αλλά δύο ΠΝΠ, υιοθετώντας πλήρως τις διαδικασίες που μέχρι χτες κατάγγελλε, δηλαδή την πρακτική «πρώτα δημοσιεύουμε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης και μετά... συζητάμε και επικυρώνουμε».

Πολιτική σαπίλα

Η ΚΕΔΕ δεν θα έβγαζε άχνα αν τα αποθεματικά της τα είχε πάρει ο Σαμαράς. Τώρα χαλάει τον κόσμο. Αντίστοιχα όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ θα χαλούσε τον κόσμο αν ο Σαμαράς είχε βάλει χέρι στα αποθεματικά της Γενικής Κυβέρνησης, όπως το έκανε η σημερινή κυβέρνηση και μάλιστα με πράξη νομοθετικού περιεχομένου, τώρα όμως ο ΣΥΡΙΖΑ σιωπά, μόνο συγχαρητήρια στην κυβέρνηση δεν δίνει.

Αυτή είναι η πολιτική σαπίλα της ελληνικής κατάστασης. Όσοι συμμετέχουν από κάθε θέση, να τη χαίρονται. Να τι έλεγε και ο Τσίπρας -πριν όμως γίνει πρωθυπουργός- για τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου (πηγή βίντεο Ημερόδρομος):

Ανάρτηση από:http://kerasiakrinoi.blogspot.gr

Δέσμευση των διαθεσίμων ΟΤΑ με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου: Μια de facto εμβάθυνση στην λεηλασία της χώρας

Ανακοίνωση του Δημοτικού Σχήματος 

Μένουμε Θεσσαλονίκη - Ούτε Φυγή, Ούτε Υποταγή 

Η χθεσινή απόφαση της κυβέρνησης να δεσμεύσει τα διαθέσιμα των ΟΤΑ με πράξη νομοθετικού περιεχομένου μάλιστα στην Τράπεζα της Ελλάδος, προκειμένου να ικανοποιήσει τις κρατικές υποχρεώσεις μέχρι το τέλος του μηνός αποτελεί μια πολιτική αυτοκτονία με όλη την σημασία της λέξης. 

Είναι πλέον γνωστό, ότι κατά την συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με την Καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ, η τελευταία του συνέστησε να απορροφήσει διαθέσιμα δημόσιων οργανισμών, προκειμένου να ικανοποιήσει τις υποχρεώσεις προς τους δανειστές, και να μην προβεί σε εσωτερική στάση πληρωμών. Αυτό που εισηγούνται όμως οι τύραννοί μας ως ‘λύση’ δεν μπορεί παρά να λειτουργήσει ως περαιτέρω σύσφιξη της θηλιάς που οι ίδιοι οι έχουν περάσει στον λαιμό μας: Διότι ξοδεύουμε διαθέσιμα και αποθεματικά μόνο και μόνο για να κερδίσουμε χρόνο, ενώ οι δανειστές μας παραμένουν όχι μόνο άκαμπτοι, αλλά απαιτούν σε κάθε φάση της διαπραγμάτευσης και περισσότερα. Πραγματικά, δεν χρειάζεται να έχει κανείς την εποπτική εικόνα που κατέχει ο πρωθυπουργός ή η κυβέρνηση για να καταλάβει πως πρόκειται για ένα σχέδιο ολοκληρωτικής ασφυξίας –εφάμιλλο η χειρότερο από αυτό που οι ίδιοι παράγοντες εφάρμοσαν στην Κύπρο προ διετίας. Και αν σε εκείνην την περίπτωση, ο εκβιασμός συντελέστηκε με ένα blitzkrieg, εδώ επιστρατεύεται το μαρτύριο της σταγόνας, ίσως με οδυνηρότερες συνέπειες.