Στην μνήμη του Ανδρέα Παπασταυρίδη
Του Νίκου Κελέρμενου από την Ρήξη φ. 128
Τούτες τις μέρες του Νοέμβρη στη φορτισμένη μνήμη επανέρχονται γεγονότα και καταστάσεις που σημάδεψαν τα νεανικά μας χρόνια. Από καιρό ήθελα να γράψω για έναν σπουδαίο φοιτητή που πρωτοστάτησε στον χώρο της Ιατρικής Αθηνών, στο δύσκολο διάστημα 1972–1974, όχι στην εύκολη μεταπολιτευτική περίοδο ή στη μεταμοντέρνα εποχή των «αγωνιστικών φοιτητικών χάπενινγκ» που βλέπουμε τις τελευταίες δεκαετίες.
Ο Ανδρέας Παπασταυρίδης υπήρξε ίσως ο κορυφαίος πρωταγωνιστής των κινητοποιήσεων και γεγονότων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΙΣΑ) την περίοδο 1972–1974. Όχι πως δεν υπήρξαν αρκετοί άλλοι που μπήκανε μπροστά και πρόσφεραν πολλά, όμως αυτός επηρέασε καθοριστικά την πλειονότητα των φοιτητών που συμμετείχαν σε συγκεντρώσεις / κινητοποιήσεις, όχι μόνο λόγω αγωνιστικού ήθους, αλλά και διότι ήταν σπουδαίος φοιτητής.
Ο Ανδρέας Παπασταυρίδης υπήρξε ίσως ο κορυφαίος πρωταγωνιστής των κινητοποιήσεων και γεγονότων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΙΣΑ) την περίοδο 1972–1974. Όχι πως δεν υπήρξαν αρκετοί άλλοι που μπήκανε μπροστά και πρόσφεραν πολλά, όμως αυτός επηρέασε καθοριστικά την πλειονότητα των φοιτητών που συμμετείχαν σε συγκεντρώσεις / κινητοποιήσεις, όχι μόνο λόγω αγωνιστικού ήθους, αλλά και διότι ήταν σπουδαίος φοιτητής.
