Ο κύριος Κατρούγκαλος επιχειρηματολογεί υπέρ της ισονομίας στο ασφαλιστικό, αλλά σιωπά μπροστά στην ανισότητα να φορολογείται ο ελεύθερος επαγγελματίας από το πρώτο ευρώ χωρίς κανένα αφορολόγητο. Παρόμοια, εμφανίζεται υπέρμαχος της κοινωνικής δικαιοσύνης υπέρ των αδυνάμων, ισχυριζόμενος ότι τα χαμηλά εισοδήματα δεν πλήττονται από το ασφαλιστικό.
Ωστόσο επιμελώς αποκρύπτει ότι το οικονομικό σοκ που δέχονται οι στρατιές των αδυνάμων είναι το σωρευτικό αποτέλεσμα μιας παρατεταμένης εργασιακής και φορολογικής εξόντωσης, που κρατά σε διαρκές στρες τις παραγωγικές τάξεις επί έξι χρόνια. Το ασφαλιστικό δεν μπορεί να σχεδιάζεται ερήμην του τι συμβαίνει στον τομέα της εργασίας και της φορολογίας.
Και αυτό είναι εύκολο να το καταλάβουμε, αν δούμε πως αντιμετωπίζεται σήμερα φορολογικά ένας αυτοαπασχολούμενος όταν η οικονομική συγκυρία κρατά το ατομικό ή το οικογενεικό του εισόδημά του σε χαμηλά επίπεδα.
Αξίζει να ερευνήσουμε, αν οι διατάξεις που ισχύουν σήμερα του δίνουν την ευκαιρία να ξεφύγει από την στασιμότητα ή τον εγκλωβίζουν βίαια στην μιζέρια.Αν δηλαδή του δίνεται η δυνατότητα να ανταποκριθεί έστω και στις στοιχειώδεις ανάγκες επιβίωσης. που έχουν υπολογιστεί και αντιστοιχούν με συγκεκριμένα ποσά στις λεγόμενες εύλογες δαπάνες διαβίωσης.
