Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου
Δρ. Θεολογίας, αρχισυντάκτης του περιοδικού «Σύναξη»,
Διδάσκων (ΕΔΙΠ) στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθήνας
Δοκίμιο για την πολυτιμότητα της ερμηνείας.
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Σύναξη
119 (2011), σσ. 17-25.
Η "Λευκή Κορδέλα"
είναι το κινηματογραφικό έργο του σκηνοθέτη Μίκαελ Χάνεκε, το οποίο τιμήθηκε με
τον Χρυσό Φοίνικα στο 62ο Φεστιβάλ των Καννών τον Μάϊο του 2009. Στις ελληνικές
αίθουσες προβλήθηκε τον χειμώνα του 2009-10. Ασπρόμαυρη και αινιγματώδης η
"Λευκή Κορδέλα" του γεννημένου στη Βαυαρία και μεγαλωμένου στην
Αυστρία Χάνεκε, κατορθώνει, κατά γενική ομολογία, να καταδείξει την εκκόλαψη του
ολοκληρωτισμού, παίρνοντας ως φωλιά του την καθημερινότητα ενός προτεσταντικού
γερμανικού χωριού λίγο πριν τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.
Στην εκκόλαψη αυτή συνέβαλλαν πολλά, ιδιαίτερα όμως μπορεί να σταθεί κανείς στη
σκυθρωπή θρησκευτικότητα και την απανθρωπία του πουριτανισμού - της
δαιμονιώδους αυτοπεποίθησης καθαρότητας και της λύσσας για επιβολή της. Στο
πλαίσιο αυτό, εκ των οδυνηρά κορυφαίων στιγμών της ταινίας είναι ο άγριος
βασανισμός του διανοητικά καθυστερημένου αγοριού από δράστες που παρέμειναν άγνωστοι.
Στους ψιθυρισμούς της τοπικής κοινωνίας το παιδί φερόταν ως καρπός παράνομου δεσμού κι έτσι πολλοί
το βίωναν ως ανυπόφορο φάλτσο στη συγχορδία της άρειας κοινότητας. Το αγόρι
βρέθηκε δεμένο σ’ ένα δέντρο, με ένα ανυπόγραφο σημείωμα πάνω στο κορμάκι του.
Μεταφέρω το περιεχόμενό του από μνήμης: "Για την αμαρτία των πατέρων που
μου αντιστέκονται, τιμωρώ τα παιδιά ως την τρίτη και την τέταρτη γενιά".
