Τα κλειδιά

Του Σωκράτη Ματζουράνη

Αχ αυτά τα έρμα τα «κλειδιά»!
Για τα «κλειδιά» της Πατρίδας λέω.
Χρόνια τώρα, πολλά χρόνια τώρα, τα έχουν οι «άλλοι».
Εταίροι, αγορές, επενδυτές, σωτήρες, λαμόγια, κερδοσκόποι, πατριώτες, ό,τι βάλει ο νους σου.
Όλοι, εκτός από εμάς.
Τους ιδιοκτήτες των «κλειδιών».
– Τώρα θα πάρουμε τα «κλειδιά» μας είπες, τώρα θα τα πάρει η αριστερά, μ’ ένα νόμο, μ’ ένα άρθρο, μας είπες.
Και σε πίστεψε ο κόσμος φίλε, βγήκε στις πλατείες κι’ έβαλε πλάτη για το όνειρο.
Γιατί τη δεξιά δεν την αντέχαμε πια, γιατί βλέπαμε πως υπήρχε άλλος δρόμος και νοιώθαμε πως μπορούσαμε να τον χαράξουμε και να τον διαβούμε.
Μας διαβεβαίωνες κι’ εσύ πως και το ήθελες και το μπορούσες.
Εσύ όμως, άλλα είχες στο μυαλό σου, άλλα έλεγες, άλλα λογάριαζες.
Και δυστυχώς, φάνηκε πως δεν μπορούσες.
Και το ήξερες. Και το ξέραν πολύ καλύτερα, οι τριγύρω σου.
Λάθος λογαριάσαμε, τι να λέμε τώρα…

Και να ήταν, λέει, αριστερή παρένθεση ... Ενας δεξιός εφιάλτης είναι.

Του Σωκράτη Ματζουράνη 

Από την πρώτη στιγμή το ντόπιο δεξιό μπλοκ οικοδόμησε τη θεωρία της «αριστερής παρένθεσης» για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Κάτι σαν «μπόρα είναι θα περάσει» και ταυτόχρονα μια προσπάθεια εδραίωσης της πεποίθησης πως η Αριστερά είναι ανίκανη και καταστροφική ως κυβέρνηση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά πάθους επιχείρησε να ανατρέψει τούτη την κατηγορία.

Τον καταλαβαίνω...

Το ίδιο θα επιχειρήσω κι εγώ, χωρίς πάθος αλλά με το θυμό ενός απελπισμένου αριστερού.

Επειδή δεν συμπαθώ καθόλου τις «βαθυστόχαστες» αναλύσεις και τις πολιτικές προφητείες ας χρησιμοποιήσουμε γεγονότα και τη λογική.

Συμβαίνουν αυτά στην Ιστορία…

Του Σωκράτη Μαντζουράνη

«Εμείς ξεκινήσαμε διαφορετικά, ότι δεν θα υποταχθούμε στο Μνημόνιο, δώσαμε τη μάχη και τη χάσαμε, συμβαίνουν αυτά στην Ιστορία. Υποστήκαμε μια τακτική ήττα».

Έχεις δίκιο, Μάκη.

Συμβαίνουν αυτά κι έχουν συμβεί και χειρότερα στην Ιστορία.

Και τώρα;

Τα είπες και ξεμπερδέψατε;

Ξεμπερδέψατε και με την ήττα και με τα Μνημόνια και με την Ιστορία και με την κοινωνία;

Επικαλούμαστε τα «καπρίτσια» της Ιστορίας και πάμε να κάνουμε την «τακτική μας ήττα» κισμέτ;

Η σούμα

Του Σωκράτη Ματζουράνη

Επειδή έχω πια την πολυτέλεια να πορεύομαι «χωρίς αλπούτζα», χωρίς δεσμεύσεις και «αντιμισθία» εντάξεων, θα ήθελα να «εξηγηθώ» με όσους με ρωτούν φιλικά ή πονηρά, «που το πάω», θα ξεκινήσω με μια σούμα.

Ένα το κρατούμενο:
Τον βίο και την πολιτεία της δεξιάς και του «συστήματος», τα γνωρίζαμε όλοι από χρόνια, πολύ καλά. Απανθρωπιά, εκμετάλλευση επί πτωμάτων, καταστολή κάθε αντίστασης, κερδοσκοπία, εξουσία με κάθε μέσον.

Συνεργασία με τους κάθε λογής κατακτητές, διαπλοκή πολιτικής και οικονομίας, οικοδόμηση «συστημικών θεσμών» για να τους στηρίζουν εσαεί.

Διώξεις, εκτοπισμοί, εκτελέσεις, πιστοποιητικά φρονημάτων, πατριδοκαπηλία.

Δικαιοσύνη, εκκλησία, στρατός, αστυνομία, όλα δικά τους.

Σαπίλα και Βαρβαρότητα.

Με δυο κουβέντες:

Αστική δημοκρατία.

Συμφωνούμε;
Συμφωνούμε θα πω.