Τεχνητή Νοημοσύνη: Ευχή ή κατάρα για τη Μισθωτή Εργασία

Του Γιάννη Τόλιου

Τελευταία πληθαίνουν δημοσιεύματα για την «Τεχνητή Νοημοσύνη» με κύριο φόντο τα πλεονεκτήματα από τις πολύμορφες εφαρμογές της σε όλους τους τομείς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Θα περιοριστούμε σε σύντομη εξέταση των επιπτώσεων στην απασχόληση, συνθήκες εργασίας και ποιότητα ζωής του κόσμου της μισθωτής εργασίας !

Η «Τεχνητή Νοημοσύνη» (ΤΝ) ή «Artificial Intelligence» (ΑΙ), είναι από τους πιο δυναμικούς κλάδους της επιστήμης των υπολογιστών (Πληροφορικής) και αποτελεί τον πυρήνα της «ψηφιακής επανάστασης» ή της λεγόμενης «τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης».[1] Οι εφαρμογές της καλύπτουν αναγνώριση προσώπων, αυτόνομα ρομπότ, αυτόνομα αυτοκίνητα, βιομηχανικό αυτοματισμό, γεωργία ακρίβειας, κυβερνοασφάλεια, μη επανδρωμένα σκάφη υδάτων-αέρος (drones), «σχεδίαση φαρμάκων», «μ.μ.ε.» (social media), παίξιμο παιγνιδιών (σκάκι, βίντεο-παιγνίδια, κ.ά.). Σε επίπεδο επιχειρήσεων, η ΤΝ εφαρμόζεται στη διοίκηση για μέτρηση αποδόσεων, ανάλυση χρηματοοικονομικών ροών, προώθησης πωλήσεων (marketing), τραπεζικές συναλλαγές, διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας (logistics), εκπαίδευση, ιατρική διάγνωση, επιστημονικές έρευνες, κ.ά. Κατά τις εφαρμογές της ΤΝ προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα, από κοινωνική, πολιτική και ηθική άποψη. Ειδικότερα κατά πόσο ένα σύστημα ΤΝ που ελέγχεται από εκείνους που κατέχουν οικονομική δύναμη ή ασκούν πολιτική εξουσία, μπορεί να συνοδεύεται από «ασφαλιστικές δικλείδες» για αποφυγή καταχρηστικών πρακτικών! Αυτό αφορά ιδιαίτερα το πεδίο της απασχόλησης, των συνθηκών εργασίας, των αμοιβών και εν γένει των εργασιακών δικαιωμάτων.

Αντιφατικές επιπτώσεις

Στον τομέα της απασχόλησης και των εργασιακών σχέσεων, οι εφαρμογές της ΤΝ έχουν αντιφατικές επιπτώσεις. Αντικαθιστούν ζωντανή εργασία και δημιουργούν αντικειμενικά τη δυνατότητα μείωσης του εργάσιμου χρόνου. Αυξάνουν την παραγωγικότητα της εργασίας και δημιουργούν αντικειμενικά δυνατότητα αύξησης των εργασιακών αμοιβών. Ωστόσο το κρίσιμο ερώτημα είναι, σε πιο πλαίσιο πολιτικής γίνεται η αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων της και ποιος τελικά επωφελείται! Αν η αξιοποίηση γίνεται με όρους αγοράς και κυριαρχίας των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, τότε τα εν δυνάμει πλεονεκτήματα, αντί για φάρμακο καταλήγουν μάλλον σε … «φαρμάκι» για το μεγαλύτερο μέρος των εργαζόμενων και γενικότερα της κοινωνίας. Η «ψηφιοποίηση» με την ΤΝ και ρομποτική, σε συνθήκες κυριαρχίας των δογμάτων της νεοφιλελεύθερης αγοράς, θέτουν υπό διωγμό τη ζωντανή εργασία, με αποτέλεσμα την εργασιακή αβεβαιότητα, αύξηση ανεργίας, απώλεια φορολογικών εσόδων, ασφαλιστικών εισφορών και αύξηση εισοδηματικών και κοινωνικών ανισοτήτων. Ενδεικτικά σημειώνουμε ότι σύμφωνα με δήλωση του επικεφαλής της ΤΝ στην εταιρία Microsoft στα επόμενα δύο χρόνια, θα χαθούν εκατομμύρια θέσεις εργασίας,[2] ενώ η πολυεθνική ηλεκτρονικού εμπορίου «Amazon», προχώρησε το 2025 σε 14.000 απολύσεις και σχεδιάζει άλλες 16.000 απολύσεις στο εγγύς μέλλον, λόγω εκτεταμένης χρήσης μοντέλων ΤΝ. Παρ’ ότι οι ψηφιακές τεχνολογίες δημιουργούν και νέες θέσεις εργασίας, συνολικά η κυρίαρχη τάση είναι η μείωση τους …εκτός αν έχουμε μείωση χρόνου εργασίας (πχ. 6ωρο αντί 8ωρο)!

"Η Εργατική τάξη πάει στον Παράδεισο"… Τρίκαλα, εργοστάσιο "Βιολάντα"

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου

Πέντε εργάτριες στα Τρίκαλα δεν γύρισαν από το νυχτοκάματο. Πέντε οικογένειες θρηνούν, μαζί και η τοπική κοινωνία. Πέντε σπίτια μαυροφορέθηκαν.Τα αίτια του δυστυχήματος ερευνώνται με κυρίαρχη εκδοχή την διαρροή προπανίου από κακοσυντηρημένο δίκτυο, με σοβαρές παραλείψεις στην ασφάλεια.

Το τραγικό δυστύχημα με τον θάνατο των πέντε εργατριών μητέρων στα Τρίκαλα επαναφέρει στην επικαιρότητα το γεγονός της περιορισμένης προστασίας της Εργασίας στη Χώρα μας, τα προβλήματα υγείας και ασφάλειας που την συνοδεύουν.

Είναι γνωστόν ότι τις περισσότερες φορές η εργάτρια ή ο εργάτης δεν έχουν επιλογή. Το μεροκάματο ή το νυχτοκάματο το χρειάζονται. Ακόμη και εάν είναι μεροκάματα του τρόμου. Ξορκίζοντας ‘την κακιά την ώρα”..
Το Εργατικό Κέντρο της περιοχής διαμαρτυρόταν και προειδοποιούσε για τα προβλήματα με την ασφάλεια στις μονάδες της περιοχής. Ματαίως!

Η Υγεία και η ασφάλεια στους χώρους εργασίας αντιμετωπίζονται όχι ως υποχρέωση και αναπόσπαστο στοιχείο της αξιοπρεπούς αντιμετώπισης της εργασίας, αλλά ως ένα από τα κόστη παραγωγής. Κι’ όμως: δεν πρέπει να βλέπουμε την εργασία και τους εργαζόμενους ως ένα στατιστικό μέγεθος. Ο καθρέφτης μιας Χώρας, η “πρόοδος” της, κρίνεται από το πώς φέρεται στις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους. Από το πώς αμείβονται, εάν με τις αποδοχές τους μπορούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια. Από το εάν έχουν πλήρη ιατροφαρμακευτική κάλυψη. Από το εάν εργάζονται σε χώρους δουλειάς που είναι ασφαλείς και δεν κινδυνεύει η ζωή τους, ούτε επιβαρύνεται η υγεία τους. Στο εργοστάσιο “Βιολάντα” δεν έχουμε απλώς ένα ατύχημα. Το συμβάν “ήταν αποτέλεσμα αμέλειας, αδιαφορίας και πράξεων που δεν έγιναν όπως έπρεπε» όπως λέει ο γιος της Αγάπης Μπουνόβα, μίας εκ των εργατριών.

Βρήκαμε ποιος θέλει να δουλεύει 13 ώρες...

 

Νέο αντεργατικό νομοσχέδιο – τερατούργημα: «Διευθέτηση» της 13ωρης δουλειάς με τις ευλογίες της ΕΕ

Η οριστική ταφόπλακα στο 8ωρο και στον σταθερό χρόνο εργασίας μπαίνει με το νέο νομοσχέδιο που παρουσίασε το μεσημέρι της..

Η οριστική ταφόπλακα στο 8ωρο και στον σταθερό χρόνο εργασίας μπαίνει με το νέο νομοσχέδιο που παρουσίασε το μεσημέρι της Δευτέρας το υπουργείο Εργασίας καθώς προβλέπει μεταξύ άλλων την καθιέρωση των 13 ωρών δουλειάς σε έναν εργοδότη και την εργασία λάστιχο μέσω της διευθέτησης του χρόνου εργασίας σύμφωνα με τις ανάγκες της εργοδοσίας.

Και μετά από όλα αυτά μόνο ειρωνική μπορεί να χαρακτηριστεί η φράση της υπουργού Ν. Κεραμέως ότι το νομοσχέδιο προβλέπει «πιο δίκαιη αγορά εργασίας για τους εργαζόμενους και τους εργοδότες» (!).

Το σχέδιο νόμου έρχεται ως συνέχεια των εκτρωματικών νόμων των προηγούμενων χρόνων όπως η διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου με 10ωρη δουλειά χωρίς προσαύξηση (ν. Χατζηδάκη), όπου τα περισσότερα άρθρα ψηφίστηκαν από την κυβέρνηση της ΝΔ μαζί με ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ και η απασχόληση σε πολλαπλούς εργοδότες μέχρι και 13 ώρες τη μέρα (ν. Γεωργιάδη), οι συμβάσεις «ελάχιστης προβλεψιμότητας», η 6ημερη εργασία και η «ψηφιακή κάρτα» που ουσιαστικά γίνεται εργαλείο μέτρησης της «ευελιξίας».

Τι περιλαμβάνει το νομοσχέδιο

Θεσμοθετείται η 13ωρη εργασία σε έναν εργοδότη, μετά και το νόμο έκτρωμα του Γεωργιάδη που προέβλεπε σε 2 εργοδότες. Συγκεκριμένα, η εργοδοσία θα μπορεί να προσθέτει στο 8ωρο εκτός από τη μία ώρα υπερεργασία (9η ώρα) και τις 3 ώρες υπερωρία άλλη μία ώρα υπερωρία φτάνοντας σύνολο τις 13!

Τα αφεντικά του ΣΕΒ και της ΕΕ διατάζουν και ο Άδωνις εκτελεί

Καθώς το άκρως αντεργατικό νομοσχέδιο του Άδωνι έχει πάρει την προδιαγεγραμμένη πορεία του για ψήφιση και εφαρμογή, καλό είναι να θυμηθούμε πώς, πότε και από ποιους διατυπώθηκαν, με ακριβή και συγκεκριμένο τρόπο, τα όσα περιέχονται στο νομοσχέδιο, το οποίο ουσιαστικά αποτελεί αντίγραφό τους. Και ότι ήταν απλώς εν αναμονή για την κατάλληλη συγκυρία, που συνέπεσε με τον «κατάλληλο» υπουργό Εργασίας, με αυτό το άκρως νεοφιλελεύθερο, νεοφασιστικό και βαθιά ρατσιστικό προφίλ, λειτουργώντας ως ένα cyborg των αφεντικών, για την νομοθέτησή τους. Γιατί η εφαρμογή τους έχει αρχίσει εδώ και πολύ καιρό αποτελώντας τη νέα πραγματικότητα στο πεδίο της αγοράς εργασίας στην οποία ζούμε.

Photo: Konstantinos Tsakalidis / SOOC

Του Θεόδωρου Μεγαλοοικονόμου

Είναι όλα στην επίσημη προγραμματική διακήρυξη του ΣΕΒ, στην ημερίδα που είχε οργανώσει στις 24 Οκτωβρίου 2017, με θέμα «Το μέλλον της εργασίας μετά το Μνημόνιο». Στόχος της ημερίδας ήταν, σύμφωνα με τον ΣΕΒ, «να γίνει καταγραφή των νέων μορφών απασχόλησης» και στη συνέχεια «να υπάρξει συναίνεση ότι η πρόσβαση σε όλες τις μορφές απασχόλησης θα είναι ανοιχτή προκειμένου να καταπολεμηθεί η ανεργία, ότι παράλληλα θα διασφαλιστούν αξιοπρεπείς όροι και συνθήκες εργασίας για όλους και θα προχωρήσει ο εκσυγχρονισμός των καθεστώτων κοινωνικής ασφάλισης». Για τον ΣΕΒ αυτό είχε να κάνει με την ανάγκη «κυβέρνηση, κοινωνικοί εταίροι και φορείς της αγοράς ν΄ αναγνωρίσουν την αναγκαιότητα της ύπαρξης πολλαπλών εργασιακών καθεστώτων, ως μια νέα κομβικής σημασίας συνιστώσα των αγορών εργασίας» (υπογρ. δική μας).

Σύμφωνα, λοιπόν, με τις διατυπώσεις του ΣΕΒ, στις νέες μορφές απασχόλησης περιλαμβάνονται οι συμβάσεις εργασίας με πληθοπορισμό (crowdwork), οι συμβάσεις απασχόλησης «μηδενικών ωρών» (zero hours contracts), οι συμβάσεις σύντομης διάρκειας (short term contracts), προσωρινής εργασίας ή εργασίας κατά παραγγελία (on demand work), οι «μικροσυμβάσεις» (mini jobs), η εργασία ανά χαρτοφυλάκια (portfolio work), η εργασία βάσει δελτίου/κουπονιών (voucher-based work), διάφορες μορφές τηλεργασίας και κινητής εργασίας με χρήση εφαρμογών και νέων τεχνολογιών, οι συμβάσεις αστικού δικαίου (σύμβαση έργου, σύμβαση ανεξαρτήτων υπηρεσιών) και οι συμβάσεις επιμερισμού θέσεων εργασίας (job sharing).

Η κυβέρνηση ποινικοποιεί την απεργία και θεσπίζει εργασιακό μεσαίωνα

Ο υπουργός Εργασίας Άδωνις Γεωργιάδης, υπερασπιζόμενος το μεσαιωνικό νόμο της κυβέρνησης για τα εργασιακά σε κυβερνητικό τηλεοπτικό σταθμό, αναφέρθηκε στο «δικαίωμα στην εργασία» και την προάσπιση της "παρεμπόδισής της". Στην πραγματικότητα ο υπουργός της κυβέρνησης μίλησε για το «δικαίωμα στην απεργοσπασία», για το δικαίωμα της μειοψηφίας να μην σέβεται την απόφαση για απεργία της πλειοψηφίας των εργαζομένων και να εργάζεται! 

Πόσο δημοκρατικό είναι αυτό; Δεν οφείλουν οι διαφωνούντες της "μειοψηφίας" των εργαζομένων στο όνομα της δημοκρατικής λειτουργίας να σεβαστούν την δημοκρατικά ειλημμένη απόφαση της πλειοψηφίας; Διαφορετικά, αν ισχύει, όπως ισχυρίζεται ο υπουργός, το δικαίωμα της μειοψηφίας να μην υπακούει στην πλειοψηφία και να «σπάει» την απεργία, τότε και ο νόμος που θα ψηφίσει για τα εργασιακά η κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή, δεν έχει ισχύ για όλους/ες εκείνους/ες που τον αρνούνται (και δικαίως) ως αντεργατικό.

Αλλά ακόμα χειρότερα από την «βάφτιση» της απεργοσπασίας σε «δικαίωμα στην εργασία», έχουμε και την απονομιμοποίηση της απεργίας ως «παρεμπόδιση της εργασίας». Ο Άδωνις Γεωργιάδης, μάλιστα, απείλησε ότι εκείνοι/ες που θα υπερασπίζονται στους χώρους δουλειάς τη δημοκρατικά ειλημμένη απόφαση της πλειοψηφίας για απεργία, εμποδίζοντας τους απεργοσπάστες, «θα συλλαμβάνονται και θα οδηγούνται στο αυτόφωρο»,  τιμωρούμενοι με φυλάκιση 6 μηνών καθώς και πρόστιμο 5.000 ευρώ!

Σε διαβούλευση το ν/σ του Υπ. Εργασίας με την κατάργηση του πενθήμερου

Νερό στον μύλο της «εργασιακής ζούγκλας» ρίχνει το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας που δόθηκε την Παρασκευή προς διαβούλευση από τον αρμόδιο υπουργό Άδωνη Γεωργιάδη.

Από τις πιο ηχηρές μεταρρυθμίσεις του νομοσχεδίου είναι η ουσιαστική κατάργηση της 5νθήμερης απασχόλησης, η προστασία των απεργοσπαστών, η εργασία σε δύο εργοδότες, αλλά και άλλες, νέες μορφές «ευέλικτης» απασχόλησης.

Ο ίδιος ο κ. Γεωργιάδης, αναφερόμενος προσφάτως στη θέσπιση 6ήμερης εργασίας, χρησιμοποίησε ως δικαιολογία τις ανάγκες της βιομηχανίας, τη «μαύρη» εργασία και το ότι δεν τηρείται το πενθήμερο. «Σήμερα, επειδή υπάρχει πολύ μεγάλο έλλειμμα εργαζομένων ειδικά στη βιομηχανία, χρησιμοποιούνται εργαζόμενοι παραπάνω ώρες, για να βγαίνει η βάρδια και πληρώνονται "μαύρα". Πλέον, θα δίνεται το δικαίωμα να έχουν μία επιπλέον βάρδια το Σάββατο, με τον εργαζόμενο να δικαιούται ημερομίσθιο για την 6η ημέρα απασχόλησής του, προσαυξημένο κατά 40%», είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός. Βεβαίως, ο Άδωνις διαστρέβλωσε ξανά την πραγματικότητα, κάνοντας μάλιστα λόγο για το «δικαίωμα» των εργαζομένων να εργάζονται 6 ημέρες την εβδομάδα. 

Παράλληλα, το νομοσχέδιο χτυπά τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και με την προστασία που παρέχει στους απεργοσπάστες, καθώς πλέον ποινικοποιείται η περιφρούρηση της απεργίας: η παρεμπόδιση εργαζομένων που επιθυμούν να εργαστούν τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον 6 μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον 5.000 ευρώ.

Οι αντιπρόεδροι «πιάνουν δουλειά» μετά τον Δεκαπενταύγουστο!

Στον Άδ. Γεωργιάδη έχει ανατεθεί η εκχέρσωση των εργασιακών δικαιωμάτων και στον Κ. Χατζηδάκη το ξεπούλημα των ακινήτων του δημοσίου. 

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Ένα «ζεύγος» πολύ γνωστό για τα «κατορθώματά» του, στην προηγούμενη θητεία της κυβέρνησης του Κ.Μητσοτάκη (2019-2023), αναμένεται να «τραβήξει το κάρο» του αντιδραστικού νομοθετικού σχεδιασμού της Ν.Δ, λίγο αφότου περάσει ο Δεκαπενταύγουστος. Δεν είναι άλλο από το δίδυμο των αντιπροέδρων του κόμματος, του Κωστή Χατζηδάκη και του Άδωνι Γεωργιάδη, αυτών που σήμερα,  ως γνωστόν, βρίσκονται στις κομβικές –  για το κυβερνητικό έργο –  θέσεις των υπουργών Οικονομικών και Εργασίας.

Γιατί αυτούς…

Σε αυτά τα δύο «δοκιμασμένα» στελέχη,  στην εφαρμογή πολιτικών με σημαντικές επιπτώσεις στην καθημερινότητα των λαϊκών στρωμάτων και ως εκ τούτου αντι-δημοφιλών, έχει ανατεθεί το νομοθετικό «Σοκ και Δέος» που θα επιδιώξει η κυβέρνηση από το τέλος του καλοκαιριού και κατά την διάρκεια των μηνών του Φθινοπώρου. Η επιλογή δεν είναι καθόλου τυχαία. Οι δύο αντιπρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας μπορεί να προέρχονται – θεωρητικά τουλάχιστον- από δύο διαφορετικά πολιτικά ρεύματα του κυβερνώντος κόμματος (ο Κωστής Χατζηδάκης από το «φιλελεύθερο» και ο Άδωνις Γεωργιάδης από την «ακροδεξιά-λαϊκή δεξιά»), όμως έχουν μερικά κοινά στοιχεία. Αυτά που είναι απαραίτητα για να εκπληρώσουν την «αποστολή» που έχουν οικειοθελώς αναλάβει.

Το πρώτο από αυτά είναι πως δεν πρόκειται για πολιτικούς που «επενδύουν» στην «ευρεία αποδοχή». Αμφότεροι απευθύνονται σε συγκεκριμένα και προσδιορισμένα «πολιτικά κοινά» των ψηφοφόρων της Ν.Δ. Μάλιστα με αυτά «συνομιλούν» προνομιακά μέσω ενός δικτύου που έχουν διαμορφώσει στον χώρο των ΜΜΕ. Σε σημείο τέτοιο που τους επέτρεψε στις τελευταίες εκλογές να καταλάβουν τις δύο πρώτες θέσεις του «γαλάζιου» ψηφοδελτίου στον Β1 Βόρειο Τομέα Αθηνών. Με τον Κ.Χατζηδάκη να παίρνει 75.702 ψήφους και τον Άδωνι Γεωργιάδη 67.808 ψήφους (δηλαδή αισθητά λιγότερες από υποψήφιους που στηρίζονται σε τακτικές ευρείας αποδοχής, όπως π.χ ο Νίκος Δένδιας που πήρε στον Νότιο Τομέα σχεδόν 100.000 ψήφους). Για τον λόγο αυτό δεν ενδιαφέρονται ιδιαιτέρως για το ευρύτερο πολιτικό κόστος  όσων θα νομοθετήσουν. Επιζητούν μόνον για να διαμορφώσουν το -κατάλληλο για τις επιδιώξεις τους- προφίλ του «τολμηρού πολιτικού» που «σπάει αυγά» κι επιφέρει ριζικές αλλαγές.

Τι κρύβεται πίσω από την''ελευθερία του εργαζόμενου'' να δουλεύει δύο οκτάωρα;

Του Δημήτρη Πλιακογιάννη *

«Δική του (σ.σ. του εργαζόμενου) απόφαση είναι αυτή, όχι δική μου» δήλωσε ο Υπουργός Εργασίας, Άδωνις Γεωργιάδης. “Τα έχουμε, άλλωστε, ξανακούσει: Απελευθέρωση για τον εργαζόμενο” οι επιπλέον δύο ώρες υπερωρία, έλεγε ο Χατζηδάκης, δεν χρειάζεται Συλλογική Σύμβαση ο εργαζόμενος, έλεγε ο Τσακλόγλου. Η επεξεργασία συνειδήσεων έχει αποφέρει καρπούς, ώστε πλέον, ακούγεται δειλά δειλά (όχι και τόσο η δειλά) το τιτίβισμα: Από την στιγμή που το θέλει ο εργαζόμενος, σεβαστείτε το.

Σε αντίθεση με την αντίληψη ορισμένων, ο Υπουργός Γεωργιάδης δεν κρύβεται ούτε κρύβει την ευρωπαϊκή προέλευση της νομοθεσίας Βέβαια, πλέον δεν υπάρχει φανερά κάποιος Τόμσεν να του κλέψει την δόξα. Στην Ευρωπαϊκή νομοθεσία γενικώς, η κατοχύρωση της εργασιακής ευελιξίας ως αρχής επιτρέπει τέτοια τερατουργήματα, σαφώς οριοθετημένα από άλλες αρχές και πασπαλισμένα με αρκετά θεσμικά «αλλά». Στο δια ταύτα, όμως, είναι απολύτως αληθές ότι η Οδηγία ΕΕ 2019/1152, η οποία σημειωτέον ενσωματώθηκε αρχικώς με τον ν. Χατζηδάκη, προβλέπει ότι τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι ο εργοδότης δεν επιτρέπεται να απαγορεύσει στον εργαζόμενο να αναλάβει εργασία σε άλλους εργοδότες. Η εργασία σε άλλους εργοδότες πέραν του καθορισμένου ωραρίου της σύμβασης κατοχυρώνεται ως δικαίωμα του εργαζόμενου.

Για να είναι δίκαια τα πράγματα, δε, προβλέπει απλόχερα και την απαγόρευση να υπάρξει δυσμενής μεταχείριση για τον εργαζόμενο για τον λόγο αυτό. Δεν μας πειράζει το ξεζούμισμα, αλλά το να είναι αρρύθμιστο και να γίνεται υπό καθεστώς διάκρισης. Έτσι, η «πολλαπλή απασχόληση», η οποία γίνεται χωρίς διακρίσεις και άλλα μπανάλ για τον εργαζόμενο, είναι απολύτως ρυθμισμένη, νοικοκυρεμένη, ώστε πλέον χωρίς ενδοιασμούς ο εργαζόμενος να πραγματώνει την ελευθερία του χωρίς αναστολές.

Παράσταση διαμαρτυρίας...

PropagandaReport 

@ReportingPropa

Προσέξτε το προσεκτικό λεξιλόγιο! ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ.. η μόνη παράσταση που δίνετε, είναι αυτό το κουκλοθέατρο που παίζετε χρόνια τώρα, ότι είστε κόντρα στον καπιταλισμό και την δεξιά που τον εκφράζει.. αυτή είναι η μόνη παράσταση και ο κόσμος σας έχει καταλάβει πια!

Πέρασε «μεταμεσονύχτια» το κατάπτυστο άρθρο για δουλειά μέχρι τα 74!

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Υπερψήφισε το ΠΑΣΟΚ, ενώ ΣΥΡΙΖΑ, μόρφωμα «Σπαρτιατών» και Πλεύση Ελευθερίας ψήφισαν «παρών»

Μετά τα μεσάνυχτα της Τετάρτης, «πέρασε» η κυβέρνηση από την Ολομέλεια της Βουλής το κατάπτυστο άρθρο 61 ανοίγοντας διάπλατα τον δρόμο για την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στα 74 χρόνια!

Το έκτρωμα αυτό, για το οποίο το ΚΚΕ έχει σημάνει συναγερμό σε εργαζόμενους και συνταξιούχους, ψήφισαν από κοινού ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ, το φασιστικό μόρφωμα «Σπαρτιάτες» και η Πλεύση Ελευθερίας ψήφισαν «παρών», ενώ οι υπόλοιποι («Νίκη», «Ελλ. Λύση») καταψήφισαν.

Ταυτόχρονα, από κοινού όλα τα αστικά κόμματα, ακόμα και αυτά που εμφανίστηκαν να καταψηφίζουν το νομοσχέδιο επί της αρχής, δεν «έβγαλαν άχνα», δεν είπαν ούτε λέξη για το άρθρο αυτό, κάνοντας πλάτες ανοιχτά στην κυβέρνηση και στη στρατηγική ΕΕ - κεφαλαίου για την «ενεργό γήρανση», τη δουλειά δηλαδή μέχρι τον τάφο.

Το άρθρο 61 περιέχεται στο νομοσχέδιο που ψηφίστηκε χθες τα ξημερώματα, υποτίθεται για την «Ενίσχυση του εισοδήματος των μισθωτών, των νέων, της οικογένειας και της εργασίας». Το νομοσχέδιο και τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης έκαναν φύλλο και φτερό οι βουλευτές του ΚΚΕ, αναδεικνύοντας ότι δεν συνιστούν πραγματική στήριξη του λαού που υποφέρει τα διάφορα κουπόνια και μερικά ψίχουλα, τα οποία περισσεύουν από το φαγοπότι που στρώνει στους επενδυτές.

Χωρίς εσένα σαλάτα δεν περνά, σερβιτόρε μπορείς χωρίς κολύμπι στα βαθιά

Του πιτσιρίκου

Ο τρόπος που αντιμετωπίζεται από κυβέρνηση, αξιωματική αντιπολίτευση, ΜΜΕ και πολίτες η υπόθεση με τον σερβιτόρο σε beach bar στη Ρόδο που μπαίνει μέχρι τους ώμους μέσα στο νερό για να σερβίρει τους τουρίστες δείχνει πόσο καμμένα είναι τα μυαλά των ανθρώπων σε ό,τι έχει να κάνει με την δουλειά.

Στο θέμα παρενέβησαν ο υπουργός Εργασίας, ο υπουργός Ναυτιλίας, ο εισαγγελέας, ο ΣΥΡΙΖΑ που κάνει λόγο για εργασιακό Μεσαίωνα, πολλοί δημοσιογράφοι των ΜΜΕ των ολιγαρχών -που είναι πάντα μπουκωμένοι με τα αρχίδια των αφεντικών τους αλλά θεωρούν προσβλητικό και αναξιοπρεπές ένας σερβιτόρος να σερβίρει μέσα στο νερό- και χιλιάδες πολίτες στα social media.

Εν τω μεταξύ, ενώ όλοι χτυπιούνται, βγαίνει ο σερβιτόρος από τη Ρόδο και δηλώνει ικανοποιημένος γιατί βγάζει μέχρι και 200 ευρώ την ημέρα μόνο από τα tips.

“Όχι, φίλε, δεν έχεις δικαίωμα να είσαι ικανοποιημένος, εμείς θα σου πούμε τι είναι σωστό. Μπορεί εμένα να έχουν καταστραφεί τα γόνατά μου από τα καθημερινά και ολοήμερα τσιμπούκια στο αφεντικό μου αλλά δεν ανέχομαι να σερβίρεις εσύ μέσα στο νερό και να χάνεις την αξιοπρέπειά σου”.

Η φάση μου θυμίζει τα αριστερά κόμματα που δεν ήθελαν να ασχοληθούν με τα εργασιακά δικαιώματα των ιερόδουλωv, γιατί θεωρούσαν πως δεν πρέπει καμία γυναίκα να γίνεται πόρvη. Ναι, αλλά αφενός υπάρχουν πόρvες και αφετέρου υπάρχουν άνθρωποι -γυναίκες και άνδρες- που γουστάρουν να πουλάνε το κορμί τους. Ξέρετε, δεν είναι όλες οι πουτάvες δυστυχισμένες. Υπάρχουν και ευτυχισμένες πουτάvες.

Εν τω μεταξύ, οι πάντες αποθεώνουν το χρήμα -το χρήμα είναι ο μόνος θεός στην εποχή μας- αλλά έχουν μεγάλο πρόβλημα όταν βλέπουν ανθρώπους να κάνουν τα πάντα για το χρήμα.

Εργασία, ασφάλιση, ανεργία: Να δεις τι σου ‘χω για μετά

Τι περιλαμβάνει ο νεοφιλελεύθερος σχεδιασμός για την επόμενη τετραετία

Του Δημήτρη Κωστάκου

Βαρύ είναι το συρτάρι του υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης για την επόμενη τετραετία, καθώς ο νεοφιλελεύθερος σχεδιασμός περιλαμβάνει σειρά μέτρων, τα οποία έχουν εξεταστεί αλλά δεν δρομολογήθηκαν, καθώς -κατά τα φαινόμενα – δεν υπήρχαν τα κοινωνικά (και εκλογικά) περιθώρια.

Για κάποια από τα μέτρα αυτά, η κυβέρνηση έχει ήδη δώσει στίγμα προθέσεων, ενώ κάποια άλλα αν και αρχικά διέρρευσαν, παρέμειναν, μέχρι νεωτέρας, ασκήσεις επί χάρτου.

Το εκλογικό αποτέλεσμα υπέρ του κυβερνώντος κόμματος στην επικείμενη αναμέτρηση, ακόμη κι αν δεν διατηρήσει το εύρος το οποίο αποτυπώθηκε κατά την πρόσφατη εκλογική διαδικασία, παρέχει την ευχέρεια πλήρους υλοποίησης του σχεδιασμού κατά τρόπο απόλυτο και πιθανότατα με συνοπτικές διαδικασίες…

Στα εργασιακά, υπάρχουν δύο επιβεβαιωμένες εκκρεμότητες: 

•  Η παροχή δυνατότητας υπογραφής «υποκλαδικών συμβάσεων εργασίας» από επιχειρήσεις ενός κλάδου που παρουσιάζουν ιδιαίτερα κοινά χαρακτηριστικά και δεν θα δεσμεύονται από την κλαδική σύμβαση.
• Η ενίσχυση των επιχειρησιακών κανονισμών εργασίας, οι οποίοι αφενός θα έχουν μορφή σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου (σε αντίθεση με τις κλαδικές συμβάσεις), αφετέρου θα επιβάλλονται ακόμη και μονομερώς από τον εργοδότη αν δεν υπάρξει συμφωνία με τους εκπροσώπους των εργαζομένων.

Εξέγερση εργαζομένων στο εργοστάσιο της Foxconn της Apple στην Κίνα. Τα «υγειονομικά» μέτρα για… το καλό της παραγωγής

Από τέλη Οκτώβρη οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο της Foxconn της Apple, το οποίο κατασκευάζει κυρίως κινητά τηλέφωνα iPhone, στην πόλη Zhengzhou της Κίνας, βρίσκονται σε αναταραχή και το τελευταίο 10ήμερο του Νοεμβρίου έχουν πλέον εξεγερθεί και οι ταραχές έχουν επεκταθεί και στην πόλη. Να σημειωθεί, ότι οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο δουλεύουν έγκλειστοι από τα τέλη του Οκτωβρίου. H Foxconn για να αποφύγει την εξάπλωση του κορονοϊού μέσα στο εργοστάσιο και την διακοπή της παραγωγής, εφαρμόζει το σύστημα «κλειστού βρόχου», στο οποίο οι εργαζόμενοι δουλεύουν και ζουν απομονωμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο. Τον περασμένο μήνα, όπου και ξεκίνησε το κλειστό σύστημα εργασίας, δηλαδή το lockdown του εργοστασίου, αποχώρησαν πολλοί εργαζόμενοι. Στη συνέχεια, η εταιρεία προσέλαβε νέους εργαζόμενους με την υπόσχεση γενναιόδωρων μπόνους.

Μάλιστα, στην προσπάθεια προσέλκυσης εργαζομένων βοήθησαν και οι τοπικές αρχές, απευθυνόμενες σε συνταξιούχους στρατιωτικούς και δημοσίους υπαλλήλους προτρέποντας τους να πιάσουν δουλειά στην Foxconn. Τα μπόνους και οι μισθοί δεν ήρθαν ποτέ, αντ’ αυτού οι εργαζόμενοι υποσιτίζονταν με κακής ποιότητα φαγητό, οι συνθήκες εργασίας έγιναν ακόμα πιο άθλιες, και στήθηκαν δίχτυα γύρω από τις εγκαταστάσεις του εργοστασίου ως αποτρεπτικό μέσο για τις αυτοκτονίες των έγκλειστων εργαζομένων. Πολλοί εργαζόμενοι αναγκάζονταν να μοιραστούν τα δωμάτιά τους με συναδέλφους τους που νοσούσαν από covid-19, ενώ αρκετοί καταγγέλλουν πως για όσους τελούσαν υπό καθεστώς υγειονομικής καραντίνας δεν ήταν ποτέ σίγουροι αν και πότε θα φάνε. Επίσης, οι εργαζόμενοι καλούνταν να υπογράψουν πως δεν θα αυτοκτονήσουν!

Βίαιη φτωχοποίηση: Με μισθό 330 ευρώ 1 στους 3 εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα

Στην Ελλάδα της κυβέρνησης Μητσοτάκη που ο πληθωρισμός «τρέχει» με διψήφιο αριθμό τμήμα του εργαζόμενου λαού φυτοζωεί…

Μόλις 398,07 ευρώ μικτά (ή 330 ευρώ καθαρά) λαμβάνουν 741.286 εργαζόμενοι (σχεδόν ένας στους τρεις), που δουλεύουν με όρους μερικής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, σύμφωνα με τον ΕΦΚΑ. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία απασχόλησης που δημοσίευσε ο Φορέας και από τις Αναλυτικές Περιοδικές Δηλώσεις (ΑΠΔ) που υπέβαλαν οι επιχειρήσεις τον περσινό Ιούνιο, οι εργαζόμενοι αυτής της κατηγορίας αντιστοιχούν στο 29,1% του συνόλου.

Τα συγκεκριμένα στοιχεία αποτυπώνουν τη βίαιη φτωχοποίηση μεγάλου τμήματος των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα.

Εργαζομένων που μέσα σε «κύμα» πρωτόγνωρης ακρίβειας καλούνται να …επιβιώσουν με 330 ευρώ το μήνα. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της «ανάπτυξης» που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη και οδηγούν χιλιάδες εργαζόμενους στο περιθώριο της ζωής την ίδια ώρα που αφεντικά και εταιρείες βλέπουν τα κέρδη τους να εκτοξεύονται…

1 στους 3 εργαζομένους (779.665 ή 35,9%) σε όλο τον ιδιωτικό τομέα με 479,14 ευρώ μεικτά (416 ευρώ καθαρά)!!

Ραγδαία φτωχοποίηση των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα!

Κυριαρχεί ο τύπος του «εργαζόμενου πένητα» («working poor»)

Ιδού τα αποκαλυπτικά στοιχεία του ΕΦΚΑ!

Με το υπ’αριθ.πρωτ. 101912/2022 έγγραφό του ο ΕΦΚΑ ανακοίνωσε τα στοιχεία απασχόλησης για τον μήνα Ιανουάριο 2021, τα οποία είναι ανησυχητικά για το μέλλον των μισθών, αλλά και των συντάξεων. Διότι, όπως έχουμε αναφέρει πολλάκις, το Ασφαλιστικό είναι συνάρτηση του Εργασιακού και η αγορά εργασίας επηρεάζει δραστικά τις εισφορές στα Ταμεία και το μέλλον των συντάξεων.

Από τον Πίνακα 2 με τίτλο «Κατανομή της απασχόλησης, του ημερομισθίου και του μέσου μισθού των ασφαλισμένων ανά τύπο απασχόλησης»  που παραθέτουμε, καταδεικνύεται ότι 1 στους 3 εργαζόμενους σε όλο τον ιδιωτικό τομέα (το 35,9%) λαμβάνει μηνιαίο μισθό ΜΟΝΟ 479,14 ευρώ (μεικτά) ή 416 ευρώ καθαρά.

Ειδικότερα, από τον Πίνακα 2 στη σελίδα 7 τής Έκθεσης του ΕΦΚΑ, που παραθέτουμε παρακάτω, προκύπτουν και τα εξής στοιχεία:

-2.168.847 ήταν το σύνολο των ασφαλισμένων στον ιδιωτικό τομέα,

-1.421.518 ήταν το σύνολο των ασφαλισμένων με πλήρη απασχόληση (64,1%),

-779.665 ήταν το σύνολο των ασφαλισμένων με μερική απασχόληση (35,9%),

-1.243,53 ευρώ (μεικτά) ήταν ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης,

-479,14 ευρώ (μεικτά) ήταν ο μέσος μισθός μερικής απασχόλησης.

Το Σημερινό Νοσηρό Πολιτικό Περιβάλλον και το Μέλλον της Εργασίας

Του Γιάννη Περάκη

Η έλευση της πανδημίας είχε και τις «αναγκαίες» παράπλευρες απώλειες. Η τηλεκπαίδευση, η τηλεργασία κ.λ.π. μπήκαν για καλά στην ζωή μας. Όλα αυτά μέσα σε ένα νοσηρότατο πολιτικό περιβάλλον. Μια κυβέρνηση η οποία με το πρόσχημα της πανδημίας έχει «νομιμοποιήσει» τις πιο νεοφιλεύθερες ονειρώξεις της. Από τον εργασιακό νόμο, την καταστολή, την ανικανότητα της στην πύρινη λαίλαπα, μέχρι την εξαφάνιση τής αστικής δημοκρατίας (η χώρα κυβερνάται με προεδρικά διατάγματα). Αυτά είναι τα διακριτά σημεία της διακυβέρνησης της. Το μόνο σίγουρο είναι ότι για κάθε ημέρα παραμονής της στην εξουσία η Ελλάδα καταστρέφεται με ταχύτητα γεωμετρικής πρόδου.

Μια άλλη σημαντικότατη παράμετρος είναι η λεγόμενη «μεταμνημονιακή» εποχή.

«Μεταμνημονιακή Εποχή», στην οποία να μην ελέγχει και να μην διαχειρίζεται η εκάστοτε κυβέρνηση:

1) Τα δημόσια έσοδα είναι υποθηκευμένα για 99 χρόνια,

2) Η ΑΑΔΕ δεν ελέγχεται από την εκάστοτε κυβέρνηση,

3) Το σιδηροδρομικό, το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, το δίκτυο φυσικού αερίου και παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, επίσης δεν ελέγχονται από την κυβέρνηση

4) Ανά τακτά χρονικά διαστήματα έρχονται οι «αξιολογητές»...... Αναδύεται η δυσωδία των μνημονίων και της μπανανίας έτσι όπως κατάντησαν την πατρίδα μας, την Ελλάδα.

Τα «αγκάθια» της ετήσιας αξιολόγησης βάση της έκθεσης:

Όταν είχαμε δούλους, φτιάχναμε Παρθενώνες

Του 2310net

Η κυβερνητική εξουσία σε αυτή τη χώρα συνήθως μοιράζεται ανάμεσα σε 3 οικογένειες. Η διαπλοκή των οικογενειών αυτών με οικονομικά συμφέροντα είναι κάτι παραπάνω από σκανδαλώδης. Ο Τύπος ελέγχεται σχεδόν ολοκληρωτικά από την κυβέρνηση. Ο δημόσιος πλούτος μοιράζεται σε επιχειρηματίες φίλους της κυβέρνησης. Η εκκλησία παίζει σημαντικό ρόλο σε κάθε πτυχή της κοινωνικής μας ζωής. Η δικαιοσύνη είναι το μακρύ χέρι της εξουσίας. Η επικράτηση της ιδεολογικής ηγεμονίας του κυβερνητικού μπλοκ εκφράζεται με καρακιτσαριό, βία, ρατσισμό, επιστροφή στο Μεσαίωνα. Άρχισε να συζητιέται η οπλοκατοχή, ο έλεγχος της μήτρας. Η παιδεία μοιάζει ολοένα και περισσότερο με θρησκευτική κατήχηση. Οι εργασιακές σχέσεις αλλάζουν. Το 8ωρο καταργείται, η Κυριακή δεν είναι πια αργία, οι συντάξεις θα θυμίζουν φιλοδώρημα. Δεκάδες άνθρωποι πεθαίνουν αβοήθητοι σε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο γιατί η υγεία γίνεται αγαθό για λίγους. Όπως και η παιδεία. Με λίγα λόγια ο δρόμος προς τον …Τρίτο Κόσμο έχει χαραχθεί και είναι ταχείας κυκλοφορίας.