Με αφορμή τα γεγονότα στην Χίο [1] και όλη αυτή την προσχηματική συζήτηση που έχει ξεκινήσει, ας επανέλθουμε σε κάποιες βασικές σκέψεις, μιας και το μεταναστευτικό πρόβλημα αποτελεί ένα από τα κεντρικά ζητήματα ταμπού της ελληνικής κοινωνίας. Αποσιωπάται συστηματικά. Και όταν δεν αποσιωπάται, τίθεται εντελώς προσχηματικά, διχαστικά, πολωτικά με στόχο την επίκληση στο θυμικό μιας διαλυμένης, παρακμάζουσας κοινωνίας που, είτε θυμώνει για τον επικείμενο αφανισμό της και αντιδρά αναλόγως, είτε λυπάται αφ’ υψηλού και «φιλάνθρωπα» και λειτουργεί επίσης αναλόγως. Μάλιστα, ως προς το μεταναστευτικό ζήτημα σχεδόν όλοι οι δημοσιολογούντες θυμούνται «ξαφνικά» τη διάκριση αριστεράς – δεξιάς (που τώρα τελευταία είναι της μόδας να θεωρείται ξεπερασμένη)… Αλλά, όταν συμφέρει, δημαγωγικά, ξαναβγαίνει στη δημόσια ρητορική το επιχείρημα περί του «σκιάχτρου του διχασμού αριστεράς – δεξιάς», για να συνεισφέρει το λιθαράκι του στη διάλυση της σκέψης και στην αποβλάκωση του σύγχρονου μέσου δυτικού «προοδευτικού και εγγράμματου» πολίτη. «Με λένε Ρίζο και όπως θέλω τα γυρίζω.», που λέει και μια γνωστή παροιμιώδης φράση.
Σε μια προσπάθεια λοιπόν να διατηρήσουμε διαυγή την σκέψη μας και να αντισταθούμε στην περιρρέουσα διχαστική μπουρδολογία, αοριστολογία και ψευτοηθικολογία ας διερωτηθούμε:
• Πώς η καταχρηστική απόδοση του προσδιορισμού «πρόσφυγας» σε όλους ανεξαιρέτως τους μετακινούμενους πληθυσμούς, διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην λογοκρισία με πολιτικά ορθά κριτήρια κάθε ατόμου ή συλλογικότητας που τοποθετείται δημόσια επί του μεταναστευτικού ζητήματος; • Ποιος είναι ο ρόλος των ΜΚΟ στη διαχείριση αυτής της μορφής trafficking; • Πώς η διαχείριση των μεταναστευτικών πληθυσμών αποτελεί βασικό πυλώνα της μαφιοποίησης της κοινωνίας και της οικονομίας; • Γιατί το 2015 αποτέλεσε χρονιά ορόσημο για την εκτίναξη των μεταναστευτικών ροών και από τότε συνιστά συνεχές κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό φαινόμενο για όλη πλέον την Ευρώπη;
Το προσφυγικό είναι ένα πρόβλημα που δεν λύνεται. Και δεν θα λυθεί μέσα στο πλαίσιο του κυρίαρχου γεωπολιτικού συστήματος, ούτε στο πλαίσιο του υπάρχοντος κοινωνικοπολιτικού συστήματος επίσης.
Πρώτον: η Δύση εξαπολύει πολέμους, διασπείρει τη φτώχεια κι εξάγει «Δημοκρατία», με αποτέλεσμα να δημιουργεί συνεχώς προσφυγικά κύματα (και από εμπόλεμες χώρες, και από απλώς φτωχές).
Δεύτερον: τερατώδεις μηχανισμοί στη Δύση βγάζουν δισεκατομμύρια και από την διακίνηση (το δουλεμπόριο) και από την εκμετάλλευση των προσφύγων ως άλλων σκλάβων στην παραγωγή ( βιομηχανική και αγροτική καταστρέφοντας ταυτοχρόνως τα εργασιακά δικαιώματα των εγχώριων εργατών και εργαζόμενων.
Μέσω των ΜΚΟ όχι μόνον διακινούνται δισεκατομμύρια για την υποδοχή και διαχείριση προσφύγων, αλλά ξεπλένονται διεσεκατομμύρια και δισεκατομμύρια μαύρου χρήματος.
Τρίτον: μέσα στους πρόσφυγες παρεισφρύουν βαλτοί ,πράκτορες, φανατικοί, ισλαμιστές και κάθε άλλης καρυδιάς καρύδι, οι οποίοι συντηρούν στις χώρες υποδοχής τον «πόλεμο των πολιτισμών». Με τον οποίον οι άρχουσες τάξεις διαχειρίζονται τους γηγενείς πληθυσμούς στην κατεύθυνση του φόβου, της εξαθλίωσης και της χειραγώγησης. Και του αυταρχισμού.
Η επίθεση των Κροατών Νεοναζί Bad Blue Boys και των Ελλήνων συνεργατών τους από μια θύρα του Παναθηναϊκού και η δολοφονία του Μιχάλη Κατσουρή, έφερε και πάλι την ελληνική κοινωνία μπρος στο πρόβλημα της χουλιγκανικής βίας.
Το συγκεκριμένο θλιβερό γεγονός έχει μια ιδιαιτερότητα. Εκτός από το πολιτικό πρόσημο των δραστών που ανήκουν στον νεοναζιστικό χώρο, ανακαλεί συμβολικά και τη δική μας εσωτερική τραγωδία, τις διαιρέσεις καθώς και το 1922…
Ο προσφιλής χαρακτηρισμός των οπαδών της ΑΕΚ από τις αντίπαλες αθηναϊκες ομάδες είναι ο υποτιμητικός «χανουμάκια», εφόσον η ΑΕΚ (Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως) θεωρείται η συμβολική ποδοσφαιρική έκφραση των προσφύγων του 1922, παρότι υπάρχουν και άλλες ομάδες των προσφύγων του ”22 (Πανιώνιος, Απόλλων Σμύρνης).
Ακριβώς στο σημείο αυτό οι συγκεκριμένοι χούλιγκαν του Παναθηναϊκου «μετακένωσαν» το συγκεκριμένο στερεότυπο και στους φίλους τους Νεοναζί Κροάτες. Και ακριβώς για αυτό ο πρώην επικεφαλής των Bad Blue Boys, Ντένις Σέλερ, σκληροπυρηνικός, που έχει πολεμήσει και στην Ουκρανία με το τάγμα Αζόφ, αποκαλεί τους οπαδούς της ΑΕΚ «Τούρκους πρόσφυγες» σε μια ανακοίνωση.
Ο Σέλερ με μια φρικτή ανάρτηση στέλνει ένα «μήνυμα προς όλα τα media των Orjuna (Οργανισμός Γιουγκοσλάβων Εθνικιστών), τους αυτοαποκαλούμενους αντίφα, σταλινικούς και λάτρεις των γκούλαγκ»:
«Για τους Τούρκους πρόσφυγες (εννοεί τους φίλους της ΑΕΚ) στην Ελλάδα και τους βρικόλακες Ρώσους, τους λέμε ότι έχουμε καλά κρεμμύδια, ντομάτες, πιπεριές, πάπρικα και πατάτες σε αφθονία, για ένα καλό γκούλας. Χρειαζόμαστε μόνο το κρέας».
Η μαζική «σφαγή των αμνών» στα ανοιχτά της Πύλου ήλθε να χαλάσει την ατμόσφαιρα «πανηγυριού» που αποτελούν οι περιοδικές, εντελώς ανούσιες, γενικές εκλογές, οι οποίες βέβαια απλώς καθορίζουν ποιο συγκεκριμένο «πολιτικό ασκέρι» θα παριστάνει ότι διαχειρίζεται την εξουσία. Και αυτό γιατί την πραγματική πολιτική εξουσία ασκούν φυσικά, είτε άμεσα είτε έμμεσα, τα ντόπια και ξένα συμφέροντα που διαχειρίζονται την Οικονομία και συνακόλουθα την Πολιτεία. Δηλαδή, η Υπερεθνική Ελίτ1 και οι ντόπιοι τοποτηρητές της που παριστάνουν τους πρωθυπουργούς, υπουργούς κλπ., και οι οποίοι απλά διεκπεραιώνουν της αποφάσεις της.
Στο πολιτικό σκηνικό που έχει επιβάλλει η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) στους λαούς, στη Νέα Διεθνή Τάξη της Νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης (ΝΔΤ), υπάρχει φυσικά η πρόβλεψη –στο πλαίσιο της άσκησης της πολιτικής εξουσίας από την Υπερεθνική Ελίτ και τους κατά τόπους τοποτηρητές της– και για γενικές εκλογές σε τακτά χρονικά διαστήματα. Οι εκλογές αυτές, από τη μια μεριά στοχεύουν να δημιουργούν τη ψευδαίσθηση στο «πόπολο» μιας δήθεν πραγματικής πολιτικής επιλογής, ενώ από την άλλη να εξοστρακίζουν (επιφανειακά βέβαια) την κατηγορία της αποκλειστικής διαχείρισης της εξουσίας από μία ελίτ.
Στην πραγματικότητα, η ύπαρξη της ψευδαίσθησης αυτής είναι πολύ σημαντική στο θεατρικό έργο που ονομάζεται «Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία» και χαρακτηρίζει την πολιτική διάσταση του σημερινού συστήματος, εκτός βέβαια από ελάχιστες εξαιρέσεις όπου οι λαοί έχουν καταφέρει να επιβάλουν εθνοκεντρικές κυβερνήσεις, οι οποίες είναι σε διαρκή σύγκρουση με την Υ/Ε, ιδιαίτερα όταν είναι και μέλη, στην Ευρώπη, της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Γι’ αυτό και η «Δημοκρατία» του επικυρίαρχου, η αμερικανική, που έχει ήδη επιβληθεί σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο, φρόντισε να εξαφανίσει παντού «αναχρονιστικούς» θεσμούς, όπως τον βασιλικό, που δεν ήταν πάντα του απόλυτου ελέγχου της, εκτός από ιστορικές εξαιρέσεις όπως η Βρετανία, όπου παρεπιδημεί και τμήμα της Υ/Ε. Όταν λοιπόν στα Ιουλιανά βροντοφώναζε η φοιτητική νεολαία (με αιματηρό τίμημα) «πάρ’τη μάνα σου και εμπρός» δεν διανοούνταν βέβαια την εσωτερική σύγκρουση στο ελληνικό πολιτικό σύστημα μεταξύ των «ανακτορικών» (που ακόμη υποστήριζε η παλιά, αγγλοτραφής άρχουσα τάξη) και των «ρεπουμπλικάνων» που υποστήριζε η νέα αμερικανοποιημένη άρχουσα τάξη, η οποία τελικά επέβαλε και τη θέληση της.
Παράνομη επαναπροώθηση 12 μεταναστών από την ελληνική ακτοφυλακή CAPTION/NEW YORK TIMES
Βίντεο - ντοκουμέντο που δημοσίευσαν σήμερα, Παρασκευή (19/5) οι New York Times αποκαλύπτει την παράνομη επαναπροώθηση 12 αιτούντων άσυλο ανοιχτά της Λέσβου. Καταπέλτης η δήλωση του αρμόδιου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
"Την ώρα που η ελληνική κυβέρνηση υπερηφανεύεται για την "σκληρή αλλά δίκαιη" μεταναστευτική πολιτική της, οι αναφορές για επαναπροωθήσεις ολοένα και πληθαίνουν", αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και Εξόριστους, με αφορμή το τελευταίο βίντεο-ντοκουμέντο που έφεραν στη δημοσιότητα οι New York Times, σήμερα, Παρασκευή (19/5).
"Η Ελλάδα λέει ότι δεν παρατάει μετανάστες στη θάλασσα. Πιάστηκε επ' αυτοφώρω" είναι ο τίτλος του αποκαλυπτικού δημοσιεύματος των NYT.
Όπως διακρίνεται και στο επίμαχο βίντεο, λίγο μετά το μεσημέρι της 11ης Απριλίου σε έναν μικρό όρμο με ξύλινη αποβάθρα στο νότιο άκρο της Λέσβου, 12 μετανάστες, ανάμεσά τους και ένα βρέφος, αποβιβάστηκαν -συνοδεία των ελληνικών Αρχών- από ένα λευκό βαν χωρίς πινακίδες, στο οποίο βρίσκονταν κλειδωμένοι, εξαναγκάστηκαν να επιβιβαστούν σε ταχύπλοο σκάφος, το οποίο τους μετέφερε σε σκάφος της ελληνικής Ακτοφυλακής και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκαν καταμεσής του Αιγαίου σε μια φουσκωτή σχεδία θαλάσσης.
Δείτε εδώ καρέ - καρέ την παράνομη επαναπροώθηση 12 μεταναστών από την ελληνική ακτοφυλακή:
Παράνομη επαναπροώθηση 12 μεταναστών από την ελληνική ακτοφυλακή CAPTION/NEW YORK TIMESΠαράνομη επαναπροώθηση 12 μεταναστών από την ελληνική ακτοφυλακή CAPTION/NEW YORK TIMESΠαράνομη επαναπροώθηση 12 μεταναστών από την ελληνική ακτοφυλακή CAPTION/NEW YORK TIMESΠαράνομη επαναπροώθηση 12 μεταναστών από την ελληνική ακτοφυλακή CAPTION/NEW YORK TIMESΠαράνομη επαναπροώθηση 12 μεταναστών από την ελληνική ακτοφυλακή CAPTION/NEW YORK TIMES
Οι αιτούντες άσυλο μετακινούνταν για χρόνια από χώρα σε χώρα προκειμένου να γλιτώσουν από τον πόλεμο στο Κέρας της Αφρικής. Μόλις είχαν πατήσει το πόδι τους στην Ευρώπη, ελπίζοντας να ξεκινήσουν μια νέα ζωή, όταν μασκοφόροι τους περισυνέλεξαν και τους αφαίρεσαν τα υπάρχοντά τους, όπως αποκαλύπτουν οι NYT.
Στριμωγμένοι στη λέμβο ανοιχτά του πελάγους, προσπαθούσαν να προστατευτούν από τον ήλιο. Η 27χρονη Ναϊμα Χασαν Αντεν ήταν ανάμεσα στους 12 μετανάστες, κρατούσε το 6 μηνών μωρό της και έκλαιγε. "Δεν περιμέναμε να επιβιώσουμε εκείνη την ημέρα", δήλωσε . "Όταν μας έβαζαν στη φουσκωτή σχεδία, το έκαναν χωρίς κανένα έλεος", πρόσθεσε.
"Ο βασανισμός αυτών των ανθρώπων θα μπορούσε να παραμείνει κρυφός, όπως τόσων άλλων αιτούντων άσυλο, των οποίων οι μαρτυρίες για κακομεταχείριση απορρίφθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση. Μόνο που αυτή τη φορά, καταγράφηκε σε βίντεο από έναν ακτιβιστή που το μοιράστηκε με τους New York Times" αναφέρει το ρεπορτάζ.
Έρευνα των NYT επαλήθευσε και επιβεβαίωσε το βιντεοληπτικό υλικό ενώ πήρε συνέντευξη σε 11 από τους αιτούντες άσυλο από τη Σομαλία, την Ερυθραία και την Αιθιοπία, τους οποίους εντόπισε σε ένα κέντρο κράτησης στη Σμύρνη, στις τουρκικές ακτές. Πολλοί φορούσαν ακόμα τα ίδια ρούχα που φορούσαν και στο βίντεο.
Όπως αναφέρεται, έδωσαν λεπτομερείς εξηγήσεις για το τι τους συνέβη, οι οποίες ταυτίζονταν με τα γεγονότα στο βίντεο ενώ το κατά προσέγγιση ύψος και μέγεθος τόσο των ενηλίκων όσο και των παιδιών ταίριαζαν επίσης.
"Η πιο καταδικαστική απόδειξη" σε βάρος της Ελλάδας
"Η κυβέρνηση αρνείται μονίμως ότι κακομεταχειρίζεται τους αιτούντες άσυλο και τονίζει ότι επωμίζεται δυσανάλογο βάρος της διαχείρισης των νέων αφίξεων αιτούντων άσυλο στην Ευρώπη. Όμως το υλικό "μπορεί να είναι η, μέχρι στιγμής, πιο καταδικαστική απόδειξη για την παραβίαση των ευρωπαϊκών και διεθνών κανονισμών από τις ελληνικές αρχές", δήλωσε η Anitta Hipper, εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για θέματα μετανάστευσης.
"Οι ελληνικές αρχές, όπως ήταν αναμενόμενο, αρνήθηκαν να σχολιάσουν τις αποκαλύψεις, παρά τα επανειλημμένα αιτήματα των NYT και τις δηλώσεις για "ανησυχία" της Ευρωαπαϊκής Επιτροπής. Η Ελλάδα "πρέπει να σεβαστεί πλήρως τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τους κανόνες της Ε.Ε. για το άσυλο και το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης της διασφάλισης της πρόσβασης στη διαδικασία ασύλου", πρόσθεσε.
Σημειώνεται ότι οι δημοσιογράφοι των New York Times έδειξαν αυτοπροσώπως το βίντεο-ντοκουμένο σε τρεις ανώτερους αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες, περιγράφοντας λεπτομερώς τον τρόπο επαλήθευσής του.
Αργότερα, η αρμόδια Επιτροπή, με γραπτό σχόλιο δήλωσε ότι "ανησυχεί για το υλικό", υπογραμμίζοντας ότι, αν και δεν είχε επαληθεύσει η ίδια το υλικό, θα έθετε το θέμα υπόψη των ελληνικών αρχών. Οι ελληνικές Αρχές αρνήθηκαν τα αιτήματα των δημοσιογράφων για προσωπική συνάντηση, προκειμένου να εξετάσουν το βίντεο.
Θα το ήθελα πάρα πολύ, όλοι εσείς οι πολύ ευαίσθητοι και πονεμένοι που βάζετε στο ίδιο κάδρο το έθιμο των Θεοφανείων με τους πνιγμένους μετανάστες στο Αιγαίο, να βάζατε και τις λίστες με τις ΜΚΟ που κάνουν τα νταλαβέρια και το δουλεμπόριο ανθρώπινων ψυχών.
Με τα χρόνια να περνούν νόμιζα ότι είχα αποτοξινωθεί από το ποδόσφαιρο ! Μπορεί να φταίει το γκρέμισμα του γηπέδου το 2003, η πτώση της ομάδας στην Γ Εθνική το 2013, τα πέτρινα χρόνια, η εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου, οι αστοχίες στις μεταγραφές, οι ήττες σε τρεις συνεχόμενους τελικούς κυπέλλου από τον ΠΑΟΚ...
Μπορεί και το ότι οι προτεραιότητες στην ζωή είναι πια διαφορετικές καθώς μεγαλώνω... Οι "άσσοι των γηπέδων" της παιδικής μου ηλικίας έδωσαν την θέση τους σε άλλους...
Έτσι λοιπόν είμαι από αυτούς που δεν πήραν διαρκείας για το "Αγιά Σοφιά". Άπιστος Θωμάς που για να πιστέψω θέλω να βάλω το "δάκτυλο επί τον τύπων των ύλων". Να δω την ΑΕΚ να νικάει και όχι μόνο να ακούω κούφια λόγια. Τα μεγάλα γήπεδα δεν κάνουν τις μεγάλες ομάδες. Το αντίθετο συμβαίνει. Οι μεγάλες ομάδες γεμίζουν τα γήπεδα.
Πριν λίγο καιρό όμως που πέρασα από την οδό Κοραή και μπήκα στο μουσείο της εθνικής αντίστασης - όπου κατά την κατοχή ήταν τα γραφεία της Γερμανικής κομαντατουρας - είδα κάτι που μου ξύπνησε μνήμες. Περιφερόμενος στους σκοτεινούς θαλάμους και στα κελιά, το μάτι μου κόλλησε σε τρία γράμματα χαραγμένα στον τοίχο δίπλα από έναν δικέφαλο:
- ΑΕΚ.
Ένα όνομα που "ζει" στον τοίχο μιας φυλακής 80 περίπου χρόνια...
Το κορμί της πεντάχρονης Μαρίας συνεχίζει να βρίσκεται στη νησίδα του Έβρου, η αδερφή της συνεχίζει να υποφέρει και η ομάδα των προσφύγων παραμένει αβοήθητη.
Σε ανακοίνωση του απ’ την πλατφόρμα του Twitter, το γραφείο Τύπου της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ αναφέρει: «Συνεχίζουμε να ανησυχούμε σοβαρά για την ασφάλεια και την ευημερία περίπου 40 ανθρώπων που φέρεται να έχουν εγκλωβιστεί σε νησί στα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, ένα παιδί έχει πεθάνει τραγικά. Εάν δεν ληφθούν επειγόντως μέτρα, φοβόμαστε ότι θα παραμείνουν σε κίνδυνο και άλλες ζωές. Η Υ.Α. και οι εταίροι της δεν έχουν πρόσβαση στην περιοχή, αλλά συνεχίζουν να προτρέπουν τις αρχές και των δύο χωρών να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να σώσουν αμέσως την οργάνωση».
Σε λίγες ημέρες τελειώνει η προθεσμία που έχουν
συμφωνήσει οι Ταλιμπάν για την αποχώρηση από το Αφγανιστάν και μόλις σήμερα το
πρωί –πολύ καθυστερημένα– μετέβη στην Καμπούλ ο διαπιστευμένος και στο
Αφγανιστάν Έλληνας πρέσβης στο Πακιστάν Ανδρέας Παπασταύρου για να φέρει στην
Ελλάδα Αφγανούς συνεργάτες της ελληνικής αποστολής. Το τι θα επιτύχει θα το
δούμε σύντομα.
Εκτός από τους διερμηνείς με τις οικογένειές τους
υπάρχει και μία δεύτερη ομάδα Αφγανών (δύο
στρατιωτικοί που έχουν σπουδάσει στη Σχολή Ευελπίδων, ένας σκηνοθέτης και ένα
ακόμα άτομο με τις οικογένειές τους), οι οποίοι πρέπει να ταυτοποιηθούν και να
μπορέσουν να φθάσουν στο αεροδρόμιο για να μεταφερθούν σε ασφαλή προορισμό.
Το πρόβλημα θα μπορούσε να είχε λυθεί γρήγορα εάν είχε
σταλεί ένα από τα δύο ελληνικό κυβερνητικά αεροσκάφη με 2-3 διπλωμάτες, τα
οποία διαθέτουν και όλα όσα απαιτούνται για την ασφάλειά τους. Αυτό δεν συνέβη,
με αποτέλεσμα η Ελλάδα να εκλιπαρεί από εδώ και από εκεί, επαφιόμενη στην
υπηρεσία της ΕΕ, της οποίας προΐσταται ο γνωστός Ζοζέπ Μπορέλ.
Ξέρουμε τους γνωστούς παραμυθάδες της
μετανεωτερικότητας, τους μονίμους ξενόφιλους που παριστάνουν τους φιλόξενους
και τους ανθρωπιστές, τους παγκοσμιόφρονες κατά δήλωση αντιρατσιστές, τους
πιστούς του δικαιωματισμού, τους δημοσιογραφούντες προοδευτικούς με την
μελιστάλαχτη φωνή και το βλαχοκοσμοπολίτικο lifestyle.
Ξέρουμε
τις ανεκδιήγητες ακαδημαϊκές ελίτ με τις δήθεν δημοκρατικές απόψεις που
συνοψίζονται στην απόλυτη προσαρμογή στα πολιτικά και ηθικά κελεύσματα του
διεθνοποιημένου καπιταλισμού. Η πιάτσα των προπαγανδιστών της πολιτισμικής και
οικονομικής παγκοσμιοποίησης, όμως, διαθέτει στα ΜΜΕ της και αρκετούς
"χιουμορίστες".
Ρόλος
και ευθύνη αυτών των τελευταίων είναι η σαρκαστική αποδόμηση, μέσω της
γελοιοποίησης, κάθε φωνής που επιχειρεί να καταγγείλει τα ιδεολογήματα
των "ανοικτών συνόρων". Κατά προέκταση και τον οργανωμένο εποικισμό
ενός μεγάλου τμήματος της δυτικής Ευρώπης από στίφη λίγο ή πολύ εξαθλιωμένων
λαθρο-μεταναστών, οι οποίοι πολιτικώς και πρακτικώς καθοδηγούνται και μετακινούνται
μέσω διαφόρων ΜΚΟ, οι οποίες λειτουργούν ως επιδοτούμενοι σύγχρονοι
"δουλέμποροι".
Τους
λαθρο-μετανάστες αυτούς η κυρίαρχη πολιτική ορθότητα τους βάφτισε με το έτσι
θέλω συλλήβδην "πρόσφυγες", έτσι ώστε να παρακαμφθούν οι όποιες
κοινωνικές ή νομικές ενστάσεις. Οι εν λόγω λαθρο-μετανάστες εμφανίζονται ως
κάτοχοι κάποιων μεταπολιτικών, μη ιστορικώς κεκτημένων ατομικών, ανθρώπινων
δικαιωμάτων.
Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου Κάθε χρόνο τέτοια εποχή θυμάμαι τον συμμαθητή μου τον Μανωλάκη. Ποιος ξέρει ποιο περίεργο σύστημα συνάψεων έχει συνδέσει την ανάμνησή του με καλοκαιρινές θερμοκρασίες και διακοπές. Ο Μανωλάκης –παιδί πολυμελούς, πάμφτωχης οικογένειας η οποία τη δεκαετία του 1960 έμενε σε ένα αυτοσχέδιο κτίσμα πάνω στο ρέμα που χώριζε ή ένωνε Νέο Κόσμο και Νέα Σμύρνη και σήμερα είναι λεωφόρος, ρέμα που υπήρξε οργιώδης βιότοπος με καλαμιές, βατράχια, φίδια και χελώνες, αγαπημένο τόπο απομακρυσμένου και ριψοκίνδυνου παιχνιδιού– ήταν μεγαλύτερος από μας στο Δημοτικό, έχοντας επαναλάβει κάμποσες τάξεις. Ηταν ψηλός, απίστευτα αδύνατος, με ένα τεράστιο, κακοποιημένο από γουλί ξυρίσματα κεφάλι και τεράστια, πράσινα και μόνιμα απορημένα μάτια. Απορημένα ακόμη κι όταν η σαδιστική παλάμη του δασκάλου προσγειωνόταν με δύναμη στο μάγουλό του. Γιατί ο Μανωλάκης διάβαζε συλλαβιστά ακόμη και στην Πέμπτη και δυσκολευόταν στην πρόσθεση – για την προπαίδεια δεν το συζητάμε. Καθόμασταν στο ίδιο θρανίο και κάθε χρόνο λίγο πριν κλείσουν τα σχολεία οι δάσκαλοι έκαναν την καθιερωμένη ερώτηση «Πού θα πάτε διακοπές;». Λίγα παιδιά είχαν στην κυριολεξία αυτή την επιλογή, κάποια πήγαιναν κατασκήνωση, τα περισσότερα σ’ ένα χωριό ή ένα νησί όπου τα περίμεναν θείοι και παππούδες. Αλλά η απάντηση του Μανωλάκη στην ίδια ερώτηση προκαλούσε χλευαστικά χάχανα – και δεν ήταν η μόνη χλεύη που εισέπραττε από τους συμμαθητές ο Μανωλάκης, το μπούλινγκ δεν υπήρχε τότε ως όρος, αλλά ήταν η μόνη κανονικότητα για οποιονδήποτε απέκλινε έστω κι ένα χιλιοστό από τους υπόλοιπους.
Δεν μπορούσαν οι πανεπιστημιακοί «μαϊντανοί» της παγκοσμιοποιητικής «Αριστεράς» να μην βγουν για να υπερασπιστούν δήθεν τα δικαιώματα των προσφύγων στην ανακοίνωση που δημοσίευσε η γνωστή φυλλάδα του ΣΥΡΙΖΑ (ο οποίος ολοκλήρωσε την οικονομική καταστροφή και εμβάθυνε την εξάρτηση της χώρας στην επάρατη τετραετία του). Δηλαδή, να υπερασπιστούν τα «δικαιώματα» των παράνομων μεταναστών που δημιούργησε η καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, για την οποία βέβαια δεν έχει καμιά ευθύνη ο Ελληνικός λαός που είναι, μέσω της σύνδεσης της χώρας με την ΕΕ, –για την οποία ένταξη στην ΕΕ και την ανάγκη άμεσης εξόδου από αυτή δεν λένε κουβέντα στην ανακοίνωσή τους– ένα από τα μεγαλύτερα θύματά της.
Οι άθλιοι αυτοί τρόφιμοι κρατικών κονδυλίων και κονδυλίων της ΕΕ έφτασαν να χαρακτηρίζουν ουσιαστικά τα κινήματα για την εθνική κυριαρχία στη Βρετανία (Brexit), τη Γαλλία (Κίτρινα Γιλέκα) στην Ιταλία κλπ σαν μια «μια αχαλίνωτη ξενοφοβική και ρατσιστική υστερία, υποκινούμενη από ευρύ φάσμα δεξιών, ακροδεξιών, φασιστικών δυνάμεων». Οι δυνάμεις δηλαδή για την εθνική κυριαρχία που έχουν φουντώσει σε όλο τον κόσμο και γκρεμίσει στα τάρταρα της ασημαντότητας μια άθλια «αριστερά» που συμπλέει με τη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης χαρακτηρίζονται συλλήβδην ως ακροδεξιές και φασιστικές, έστω και αν πλαισιώνονται από τα εργατικά στρώματα σε Βρετανία, ΗΠΑ κλπ, που φαίνεται για την «Αριστερά» αυτή έπαυσαν ν’ αποτελούν το επαναστατικό υποκείμενο, που προφανώς αντικαταστάθηκε από τους «βολεψάκηδες μεσοαστούς» σαν τους ίδιους που αποτελούν σήμερα την «Αριστερά», η οποία φυσικά καταρρέει παντού.
Του Γιώργου Τυμπανίδη «Αισθάνθηκα την ανάγκη να γράψω μια απάντηση στο άρθρο της κας Έλενας Ακρίτα για την κατάσταση στον Έβρο.
Επειδή κυρία Ακρίτα είπατε τη γνώμη σας, θέλω να πω και εγώ τη δική μου, ένας Εβρίτης, ένας Ορεστιαδίτης που έζησε τα γεγονότα λίγο πιο κοντά από εσάς. Καταρχάς θα πρέπει να γνωρίζετε ότι τα 20χρονα παλικάρια μας μια χαρά ξέρουν να χειρίζονται τα... όπλα τους και αν χρειαστεί θα είναι στην πρώτη γραμμή, γιατί αυτό που μετράει είναι η ψυχή κι όχι η ηλικία. Γιατί καλό είναι να μη μισούμε κανέναν αλλά επειδή δεν μιλήσατε καθόλου για αγάπη, σας υπενθυμίζω αυτή τη μαγική λέξη και το τι μπορεί να κάνει η Αγάπη για την Πατρίδα. Κι όταν αγαπάς και προστατεύεις την πατρίδα είναι το καλύτερο σημάδι. «Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης». Άλλωστε, είμαι σίγουρος ότι έχετε διαβάσει πολλαπλάσια βιβλία από εμένα και σίγουρα γνωρίζετε το βιβλίο “Στα μυστικά του Βάλτου” της Πηνελόπης Δέλτα. Θυμηθείτε λοιπόν τον Αποστόλη και τον Γιωβάν. Με τέτοια βιβλία μεγαλώσαμε, κυρία Ακρίτα. Φαίνεται οι δάσκαλοί μας και οι καθηγητές μας στον Έβρο έκαναν καλά τη δουλειά τους γιατί έχουμε στο μυαλό μας την Ιλιάδα και βιβλία της Πηνελόπης Δέλτα, δεν μπορούμε να τα ξεχάσουμε έτσι απλά.
Οι «αριστεροί» των «Ανοικτών Συνόρων» (δηλαδή της Παγκοσμιοποίησης) συνεχίζουν να περιφρονούν την πραγματικότητα και σε πείσμα των γεγονότων να διαλαλούν την ΑΠΑΤΗ: «Κάτω τα Σύνορα». Η αντικειμενική πραγματικότητα, δηλαδή τα ζωντανά γεγονότα και όχι οι εγκεφαλικές, «αριστερές» λαγνοϊδεολογικές κατασκευές, έχουν ξεσκεπάσει, σήμερα, ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ την ΑΠΑΤΗ των «Ανοικτών Συνόρων» και τις ιμπεριαλιστικές στρατηγικές αυτής της ΑΠΑΤΗΣ. Η πολυεδρικότητα της ΑΠΑΤΗΣ: Πρώτη απάτη: Η στρατηγική των «ανοικτών συνόρων» δεν υπήρξε ΠΟΤΕ Αριστερή Πολιτική, επαναστατικό αίτημα. Αποτελεί το κυρίαρχο ΑΙΤΗΜΑ του ΥΠΕΡ-εθνικού κεφαλαίου (σύμφυτο με τη λειτουργία του) για την άλωση των εθνικών κοινωνιών και την ΥΠΟΤΑΓΗ των λαών… Με άλλα λόγια: Είναι μια ΠΟΛΕΜΙΚΗ στρατηγική της πλανητικής εξουσίας των πολυεθνικών εναντίον των εθνικών κρατών και λαών, ιδιαίτερα των εξαρτημένων και αδύνατων…
Οι στρατιωτικές ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις, σήμερα, εμπλουτίζονται και με νέες πολεμικές μορφές: «Τα «ανοικτά σύνορα» και με τις ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών και εισβολές δούλων σε στοχευμένες χώρες ή περιοχές.
Όσοι κάνουν "πολιτική" με τη λογική του άσπρου-μαύρου, οι ξεμωραμένοι ουτοπιστές, οι ψευτοδικαιωματιστές, οι προσφυγοπατέρες και οι λοιποί τραπεζορρήτορες, είναι λογικό τα τραγικά διλήμματα να μη τα βλέπουν. Μόνο η Αντιγόνη έχει δίκιο, ποτέ ο Κρέων. "Ηθική της ευθύνης" δεν υπάρχει, μόνο "ηθική του φρονήματος". Αν η πραγματικότητα δεν στέργει τις ιδεοληψίες μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα.
Στο τέλος όλοι αυτοί καταντούν αναπόφευκτα "χρήσιμοι ηλίθιοι" με την έννοια του Λένιν, παραπαίδια των δουλεμπόρων και γιουσουφάκια του Ερντογάν, γίνονται από μόνοι τους το δεξί χέρι της Ακροδεξιάς που υποτίθεται ότι αντιμάχονται. Στο όνομα μάλιστα του "διεθνισμού" τους φτάνουν οι ίδιοι να διαλύουν στα εξ ων συνετέθη την μόνη άξια λόγου πολυεθνική συμπολιτεία που κατόρθωσε να οικοδομήσει ο μεταπολεμικός κόσμος.
Αυτό, όμως, ουδόλως τους απασχολεί. Το κομμάτι τους να κάνουν! Να κρατήσουν την ιδεολογική τους καθαρότητα, αυτή είναι η προτεραιότητά τους, τσεπώνοντας ενίοτε και τα αργύρια της μπίζνας που έχει στηθεί γύρω της. Και, κυρίως, να μας μοστράρουν την ηθική τους υπεροχή, σ' εμάς τους "ανάλγητους", τους "απάνθρωπους", τους αισχρούς πραγματιστές.
.jpeg)
