Μύκονος: Μόλις 10 καθηγητές για 330 μαθητές στο Λύκειο Μυκόνου

Eξαιρετικά υποστελεχωμένο είναι το Λύκειο της Μυκόνου, όπως καταγγέλλει εκπαιδευτικός.

Πολύ μεγάλη είναι η έλλειψη καθηγητών στο Λύκειο της Μυκόνου όπως αποκαλύπτει ο πρόεδρος της Α’ ΕΛΜΕ Κυκλάδων Δημήτρης Παπαδημητρίου.

Ο εκπαιδευτικός, σε ανάρτησή του, τόνισε ότι για 330 μαθητές και 14 τμήματα υπηρετούν… 10 καθηγητές με συνέπεια να χάνοντι 250 ώρες εβδομαδιαίως!

Ιδού τι έγραψε ο κ. Παπαδημητρίου:

“Το κινητό στην τσάντα” και “το δημόσιο σχολείο στον πάγο…”

Στο Γενικό Λύκειο Μυκόνου μια βδομάδα μετά το άνοιγμα των σχολείων, υπηρετούν 10 καθηγητές (μαζί με τον Διευθυντή), για 14 τμήματα και 330 μαθητές…

Χάνονται 250 ώρες εβδομαδιαίως με το…καλημέρα, λείπουν 12 καθηγητές και αγνοείται η χαμένη αξιοπρέπεια του δημοσίου σχολείου και μιας διαλυμένης παιδείας που ξεκινάει με φιρμάνια τύπου …”το κινητό στην τσάντα”, την ώρα που τα δημόσια σχολεία υπολειτουργούν…

Υψηλά κέρδη, χαμηλές αμοιβές & ευκαιρίες από τις ιδιωτικοποιήσεις υπόσχεται ο Παπαδημητρίου. Τι άλλο θα έκανε η ΝΔ;

"Όταν επιτευχθεί πρόοδος στη δημοσιονομική προσαρμογή, η κυβέρνηση σκοπεύει να μειώσει το φορολογικό βάρος στον ιδιωτικό τομέα" δήλωσε μεταξύ άλλων, ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Δημήτρης Παπαδημητρίου στο 12ο Ετήσιο Ελληνικό Roadshow του Χρηματιστηρίου Αθηνών στο Λονδίνo

«Αναμφισβήτητα, η Ελλάδα βρίσκεται στο δρόμο της ανάκαμψης και στο ξεκίνημα μιας ζωντανής περιόδου για την οικονομία της. Το γεγονός αυτό αναγνωρίζεται από τις αγορές, με αποτέλεσμα την πτώση των ομολόγων και την ανάληψη μεγάλων επενδυτικών έργων από την επενδυτική κοινότητα».

Αυτό σημείωσε ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Δημήτρης Παπαδημητρίου, κατά την ομιλία του στο 12ο Ετήσιο Ελληνικό Roadshow του Χρηματιστηρίου Αθηνών στο Λονδίνο, με θέμα «Η Ελλάδα επιστρέφει στο δρόμο της ανάπτυξης».

Ο υπουργός υπογράμμισε ακόμη ότι η χώρα μας προσφέρει πολλές επενδυτικές ευκαιρίες, μετά από μια μακρά περίοδο αποεπένδυσης και ότι υπάρχουν πολλοί τομείς όπου εντοπίζονται σημαντικές και κερδοφόρες επενδυτικές ευκαιρίες όπως ο αγροτουρισμός, ο ιατρικός τουρισμός, οι ιαματικές πηγές, ο θρησκευτικός και πολιτιστικός τουρισμός, οι εφοδιαστικές αλυσίδες, η αγροδιατροφική παραγωγή, τα φαρμακευτικά προϊόντα και οι κλινικές δοκιμές, η πληροφορική και οι επικοινωνίες, οι υποδομές για τις μεταφορές και η ενέργεια.

«Ήτανε νύχτα και τώρα είναι πρωί»

Ο καθηγητής-υπουργός

Του Κωνσταντίνου Πουλή

Ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης σχολίασε τις απόψεις που έχει εκφράσει στο παρελθόν για το παράλληλο νόμισμα λέγοντας: «Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα ήμουν ακαδημαϊκός. Οι ακαδημαϊκοί μπορούν να λένε πολλά πράγματα. Όταν όμως καλούνται να υλοποιήσουν πρόγραμμα, βλέπουν ότι κάποια πράγματα που έχουν πει μπορεί να είναι λάθος».

Προσπαθώ να αποκρυπτογραφήσω αυτή τη φράση. Τι σημαίνει ακριβώς;  Ότι όταν εκφράζεσαι ως ακαδημαϊκός δεν έχεις αίσθηση ευθύνης; Ότι αντιλαμβάνεσαι τη δημόσια τοποθέτηση σαν κάτι που διατυπώνεται υπό τον όρο ότι κανείς δεν θα σε πάρει στα σοβαρά, γιατί αλλιώς θα χρειαστεί να σκεφτείς τις συνέπειες; Και τις συνέπειες τις σκέφτεσαι μόνο όταν σου προτείνουν υπουργείο, αλλιώς θεωρείς ότι απλώς «λες πολλά»; Και όταν φτάσεις στο σημείο που οι ιδέες σου έρχονται σε επαφή με την πραγματικότητα και ανακαλύπτεις ότι έλεγες ανοησίες (αν όντως αυτό πιστεύεις), μπορείς να αλλάξεις ρότα σαν να μη συνέβη τίποτα; Ομολογώντας απλώς ότι οι ακαδημαϊκοί «λένε διάφορα»; Και τι είναι αυτοί οι ακαδημαϊκοί; Έχουν τόσο λιγότερη ευθύνη από κάθε άλλον άνθρωπο που νιώθει το βάρος να μη λέει αρλούμπες τις οποίες θα αρνηθεί την πρώτη στιγμή που θα πιεστεί;

«Οι οικονομολόγοι μεταβάλλουν ριζικά τις απόψεις τους όταν υπουργοποιούνται»

(κατά τη δήλωση του νέου υπουργού Οικονομίας )

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δεληβάνη

Αυτή την παραπάνω, όντως, εκπληκτική δήλωση έκανε ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Levy και πανεπιστημιακός κ. Δημήτρης Παπαδημητρίου, μόλις ανέλαβε τα υπουργικά του καθήκοντα. Η εμφανής δικαιολογία αυτής της δήλωσης ήταν, βέβαια, η ανάγκη αποστασιοποίησης του κ. Υπουργού από προηγούμενες θέσεις του υπέρ της εισαγωγής διπλού νομίσματος στην Ελλάδα. Θέσεις, άκρως, ασυμβίβαστες με τις επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ, αφότου ήρθε στην εξουσία, και ακολουθεί κατά γράμμα τις διαταγές των δανειστών¹.   

Ακούγοντας αυτήν την υπουργική δήλωση αναρωτήθηκα, και υποθέτω όχι μόνον εγώ, για το ποιά είναι, τελικά τα επιστημονικά "πιστεύω" ενός οικονομολόγου: 

-Είναι οι θέσεις του που απορρέουν από τις μακρόχρονες μελέτες του, που διατυπώνονται στα πορίσματα των ερευνών του, που προσδιορίζουν τις επιλογές των κοσμοθεωριών του, και που πάνω από όλα έχουν σμιλεύσει την επιστημονική του συνείδηση; 

Ή, αντιθέτως,

-Πρόκειται για επιστημονικές επιλογές, που μεταβάλλονται, και μάλιστα με τόσο ακραίο τρόπο, όπως η ημέρα με τη νύκτα, έτσι που να συμπορεύονται με τις τυχάρπαστες πολιτικές φυσιογνωμίες των εκάστοτε κυβερνήσεων;   

«Παράλληλο νόμισμα ως ακαδημαϊκός, ευρώ ως υπουργός» ο Παπαδημητρίου

Λίγες ώρες μετά την τελετή παραλαβής του υπουργείου από τον απερχόμενο υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, Γιώργο Σταθάκη, ο νέος υπουργός, Δημήτρης Παπαδημητρίου χαρακτήρισε «παραπλανητική» τη συζήτηση περί παράλληλου συμπληρωματικού νομίσματος, υπογραμμίζοντας ότι η κυβέρνηση έχει απορρίψει οποιαδήποτε σχετική συζήτηση.

Υπενθυμίζεται πως, μόλις πριν από δύο εβδομάδες, ο Δ. Παπαδημητρίου είχε υπογράψει, ως οικονομολόγος, ανάλυση του οικονομικού ινστιτούτου Levy που πρότεινε την υιοθέτηση παράλληλου νομίσματος.

«Ίσως να ήταν λάθος, δεν είναι ρεαλιστικό τώρα» δήλωσε το βράδυ της Δευτέρας στην κρατική τηλεόραση, υποστηρίζοντας πως ο πολιτικός έχει ευθύνη για τις ζωές πολλών ανθρώπων σε αντίθεση με τον ακαδημαϊκό, επιχειρώντας να απαντήσει στην εντεινόμενη κριτική στις, μέχρι προσφάτως, απόψεις του για την οικονομία.

Λογικό είναι να μη σας νοιάζει για το Ρωμανό... Μήπως νοιαστήκατε για τα παιδιά σας;

Του Δημήτρη Παπαδημητρίου

Έτσι λοιπόν έξι χρόνια μετά το φόνο του Γρηγορόπουλου ένα συνονθύλευμα ημιμαθών και ηλιθίων, θρασύδειλων "πουθενάδων", συμπλεγματικών απολιτίκ, φασιστοειδών και βολεμένων νεόπλουτων δεν ενδιαφέρονται και πολύ για το αν θα πεθάνει και ο Ρωμανός ή όχι. Και μάλιστα έχουν και ..."ισχυρά" επιχειρήματα... 

 "Όταν πήρε το καλάσνικοφ δεν ήθελε να σπουδάσει;"

"'΄Αντε ρε το πλουσιόπαιδο!"
“ Να μη λήστευε τράπεζες τότε!”
“Για τα δικά μας τα παιδιά ποιος νοιάστηκε;”
“Δηλαδή να σπουδάσουν και όλοι οι άλλοι εγκληματίες της φυλακής;
“Ψόφο στον βρωμοαναρχικό!”

Έχω λοιπόν να σας πω και γω ότι σας καταλαβαίνω, είναι λογικό να σκέφτεστε έτσι.

Εδώ δεν ενδιαφέρθηκατε όταν δεν υπήρχαν γιατροί και νοσοκομεία για τα παιδιά σας...

Δεν ενδιαφερθήκατε όταν δεν υπήρχαν δάσκαλοι και καθηγητές για τα παιδιά σας...

Δεν ενδιαφερθήκατε όταν κλείσανε τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια των παιδιών σας...