Για την τεχνοφεουδαρχία

Του Ευάγγελου Κοροβίνη

Κατά το πόνημα του Γ. Βαρουφάκη «Μιλώντας στον πατέρα μου. Μια εισαγωγή στην τεχνοφεουδαρχία» (Εκδόσεις Πατάκη) ο κόσμος σήμερα ολισθαίνει προς ένα οικονομικό σύστημα πιο ιεραρχικό και εκμεταλλευτικό από το καπιταλιστικό. Η μετάλλαξη του καπιταλισμού σε τεχνοφεουδαρχία διέψευσε τις ελπίδες ότι η οργανωμένη εργασία θα νικούσε τον καπιταλισμό. Αντί του σοσιαλισμού ο κόσμος οδεύει πλησίστια προς μια ψηφιακή εκδοχή της φεουδαρχίας.

Ο Βαρουφάκης θεωρεί ότι η επελαύνουσα τεχνοφεουδαρχία διέπεται από παρόμοια λογική με αυτήν της παραδοσιακής φεουδαρχίας. Κύρια χαρακτηριστικά της τελευταίας υπήρξαν η ιεραρχική δομή της κοινωνίας, οι δεσμοί αλυσιδωτής εξάρτησης μεταξύ αρχόντων και υποτελών και ένα αγροτικό οικονομικό σύστημα στα πλαίσια του οποίου οι υποτελείς χωρικοί τίθενται υπό την προστασία των ισχυρών γαιοκτημόνων, με αντάλλαγμα τον πλήρη έλεγχο της ζωής και της εργασίας των και τις υπέρογκες κρατήσεις από την παραγωγή της σοδειάς τους. Στην συνέχεια της παρουσίασης του βιβλίου του Γ. Βαρουφάκη θα αναδειχθούν σταδιακά αρκετές ομοιότητες μεταξύ της παραδοσιακής και της σύγχρονης φεουδαρχίας.

Το τεχνοφεουδαρχικό κεφάλαιο απαρτίζεται, λοιπόν, από απέραντες φάρμες διακομιστών (των περίφημων servers), από πύργους ελέγχου κινητής τηλεφωνίας, αλγορίθμους τεχνητής νοημοσύνης, από παντοειδές λογισμικό και από αμέτρητες χιλιάδες χιλιόμετρα οπτικών ινών. Το κεφάλαιο αυτό λειτουργεί κατά εντελώς διαφορετικό τρόπο από το παραδοσιακό κεφάλαιο. Οι υποδομές και οι μηχανές του κατ’ αρχάς δεν παράγουν προϊόντα αλλά τροποποιούν την ανθρώπινη συμπεριφορά. Καθορίζουν τι επιθυμούμε και μας το πουλάνε παρακάμπτοντας τις κλασικές καπιταλιστικές αγορές. Ο εξοπλισμός του τεχνοφεουδαρχικού κεφαλαίου μας οδηγεί επιπλέον να το εμπλουτίζουμε με την δωρεάν εθελοντική εργασία μας (με κάθε ανάρτηση σχολίου,βίντεο,κριτικής και φωτογραφίας από μέρους μας). Το τεχνοφεουδαρχικό κεφάλαιο επιτηρεί επίσης στενά και εντατικοποιεί την μισθωτή εργασία στους χώρους δουλειάς.

Πώς επανήλθε η Ακροδεξιά

Του Γιάνη Βαρουφάκη

Ωραίες οι ανθρωπιστικές ομιλίες, η απαίτηση για δικαιοσύνη, η συστράτευση για την ισονομία. Δεν αρκούν όμως. Απαιτείται, παράλληλα, απάντηση στο ερώτημα: Τι προώθησε τον Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο; Πώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει, ανενόχλητος, στο Μαξίμου; Η απάντηση είναι, και στις δύο περιπτώσεις, ότι ούτε ο Τραμπ ούτε ο Μητσοτάκης θα ήταν εκεί που είναι αν δεν τους είχε στρώσει το χαλί η Κεντροαριστερά προσχωρώντας στον αστερισμό της ολιγαρχίας.

Τα δυτικά κράτη, ακόμη και η Γερμανία, ζορίζονται δημοσιονομικά πιο πολύ από ποτέ. Τα ελλείμματα διογκώνονται, το δημόσιο χρέος φουσκώνει και το ακροκεντρώο πολιτικό προσωπικό ακροβατεί υιοθετώντας περικοπές στο κοινωνικό κράτος που φουντώνουν τη δυσαρέσκεια που τρέφει την Ακροδεξιά. Κάποιοι συμπεραίνουν ότι η δημοκρατία δεν συνάδει με τη δημοσιονομική σύνεση επειδή ο λαός αρνείται να ζει μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων του. Αλλά υπάρχει κι η εναλλακτική εξήγηση: το δημοσιονομικό πρόβλημα προκύπτει επειδή δεν ζούμε σε δημοκρατίες, αλλά υπό ολιγαρχικά καθεστώτα που νομιμοποιούνται μέσω εκλογών κάθε τέσσερα χρόνια.

Οι εκλογές επιτρέπουν σε άτομα με χρήματα και ελεύθερο χρόνο να εκλέγονται. Μόλις εκλεγούν, η Κεντρική Τράπεζα τους στερεί τον έλεγχο της νομισματικής πολιτικής, ενώ οι υπέρμετρα ανελαστικές κρατικές δαπάνες, μαζί με τον φόβο των αγορών ομολόγων, τους στερούν κάθε άλλο βαθμό ελευθερίας. Πριν το καταλάβουν, καταλήγουν θλιβεροί παρατηρητές κοινωνικών και οικονομικών δυνάμεων που δεν μπορούν να ελέγξουν.

10 χρόνια από το ΟΧΙ που έγινε ΝΑΙ! «Μείναμε στο ευρώ αλλά ξεμείναμε από ευρώ» - Γιάνης Βαρουφάκης

ΜέΡΑ25 προς περήφανους εφαρμοστές του 3ου Μνημονίου

Τα πέτρινα χρόνια που ακολούθησαν την ήττα του 2015, εσείς επιλέξατε να μείνετε στην κυβέρνηση που υπέγραψε και εφάρμοσε το 3ο Μνημόνιο – περήφανοι, ως σήμερα, για την κυβερνητική σας σταδιοδρομία (2015-2019). Εμάς, που παραιτηθήκαμε, αρνούμενοι να νομιμοποιήσουμε την συνθηκολόγηση, μας ψέξατε ότι διαλέξαμε την αγνότητα και την αξιοπρέπεια εις βάρος της χρησιμότητας.

Του Γιάνη Βαρουφάκη γραμματέα του ΜέΡΑ25

Μας κατηγορούσατε για ναρκισσισμό ισχυριζόμενοι ότι ήθελε περισσότερο κουράγιο να υπογράψει και να εφαρμόσει αριστερός το Μνημόνιο παρά να κρυφτεί πίσω από τις αξίες του, την αξιοπρέπειά του, αφήνοντας την εξουσία στη Δεξιά.

Διαφωνήσαμε μαζί σας. Εντονότατα, όπως θυμάστε. Πιστεύαμε ότι όταν οι αριστεροί θυσιάσουν την αξιοπρέπειά τους, καταλήγουν χρήσιμοι μόνο για την ολιγαρχία.

Ναι, όταν είσαι στην κυβέρνηση πρέπει να κάνεις συμβιβασμούς. Όπως έλεγα στις συνεντεύξεις τύπου στο Υπουργείο Οικονομικών, ήμουν έτοιμος να συμβιβαστώ υπέρ των πολλών, και να συμβιβαστώ κι άλλο – όχι όμως να καταλήξω συμβιβασμένος.

Χαμογελούσατε τότε και ρωτούσατε ειρωνικά: «Καλά, και ποιος θα ορίσει τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ του να συμβιβάζεσαι και του να καταλήγεις συμβιβασμένος; Εσύ;»

Σας απαντούσαμε, πως, πράγματι, το ερώτημα δεν απαντιέται εύκολα, με μαθηματική ακρίβεια. Στη σφαίρα της θεωρίας μπορούμε να διαφωνήσουμε για το που είναι, πως ορίζεται, η διαχωριστική γραμμή μεταξύ του συμβιβασμένου και του αγωνιστή που προβαίνει σε τακτικές υποχωρήσεις και εύλογους συμβιβασμούς.

Όμως όταν συνάδελφε αρχίζεις να διαβάζεις στη Βουλή τα κείμενα που σου ετοίμασαν εκείνοι που εκλέχτηκες για να αντιμετωπίσεις – τότε πια δεν υπάρχει αμφιβολία ότι την έχεις περάσει τη διαχωριστική γραμμή – ότι κιότεψες.

Στο ΜέΡΑ25 ποσώς μας ενδιαφέρει το παρελθόν. Αν ασχολούμαστε με εκείνες τις μέρες του ’15 είναι επειδή κοιτάζουμε στο μέλλον – επειδή αγωνιούμε για το μέγα ερώτημα: Εφόσον βρεθούμε ξανά κοντά στην εκτελεστική εξουσία, όταν η ολιγαρχία και τα συμφέροντα πέσουν πάνω μας σαν λυσσασμένα σκυλιά, εμείς θα υποκύψουμε; Που θα σταματά η τακτική υποχώρηση από το πρόγραμμά μας; Και που θα αρχίζει, ξανά, η συνθηκολόγηση;

Γ. Βαρουφάκης: Ψήφος στο ΜΕΡΑ25 - Ανατρεπτική οικολογική αριστερά σημαίνει όχι αυταπάτη για την Ε.Ε.

 

Ο υποψήφιος ευρωβουλευτής με την σύμπραξη δυνάμεων ΜΕΡΑ25- Ανατρεπτική Οικολογική Αριστερά, Γιάνης Βαρουφάκης, εξηγεί στον 98.4 γιατί η επιλογή των πολιτών στο ψηφοδέλτιο σύμπραξης δυνάμεων, δεν σημαίνει καμία αυταπάτη για το ρόλο της Ε.Ε. σήμερα, που είναι υπό διάλυση με μόνο επίκεντρο την οικονομία πολέμου σε βάρος των λαών της. 

Basta

Του Δημήτρη Μπελαντή

Υπάρχει στην πολιτική ένα πράγμα που πρέπει να πεις basta, μην μας δουλεύετε τόσο χοντρά ρε παιδιά, δεν είμαστε ακριβώς χτεσινοί. 

Διαβάζω αναρτήσεις και άρθρα στελεχών ή υποψηφίων της Υπαρκτής Αριστεράς που, μεταξύ άλλων, μας προτείνουν να κάνουμε μια Ρήξη με την συνθήκη της Λύπης/ Ήττας και του 2015 και να μπούμε στο κλίμα της Χαράς και της αναμονής του Νέου. 

Το βλέπω ιδίως σε στελέχη του ΜΕΡΑ25-Συμμαχία για την Ρήξη, και ιδίως στην - αναψοκοκκινισμένη από ενθουσιασμό - πτέρυγα της ΛΑΕ-ΑΑ. Τέρμα με την λύπη σύντροφοι, μας λένε, μπείτε στην χαρά ενόψει του Τώρα, Πρώτη Φορά η Ρήξη. "Τέρμα η στενοχώρια", που έγραφε  στον τίτλο ένα παλαιό  αμερικάνικο εγχειρίδιο λαϊκής ψυχολογίας στα 80s (νομίζω, κάποιου Carnegie).     

Κοιτάξτε, είναι απλό. Δεν αισθανόμαστε ιδιαίτερα λυπημένοι, αν λάβει κανείς υπ'όψιν του τα χάλια όλης της Υπαρκτής Αριστεράς και την κατάσταση της κοινωνίας. 

Δεν είμαστε, όμως, και χαζοχαρούμενοι!!! 

Τόσο χαζοχαρούμενοι ώστε να ξεχνάμε την υπέροχη Συμφωνία της 20ης Φλεβάρη 2015, που περάτωσε  προσωπικά ο Γιάνης, και που,  ακόμη και το 2017 στο βιβλίο του, θεωρεί πολύ επιτυχημένη, αν και  η πλειοψηφία τότε στον Σύριζα την ονόμαζε.... Μπρεστ Λιτόφσκ ( Ο Τσίπρας δηλαδή). Θυμίζω ότι στο Μπρεστ Λιτόφσκ, το 1918, η Σοβιετική Ρωσία έχασε περίπου όλη την ευρωπαϊκή της Επικράτεια (και είχε τους Λένιν-Τρότσκυ, όχι  τους Τσίπρα-Βαρουφάκη). Εμείς απλώς αποδεχθήκαμε το 70% των Μνημονίων.  Δεν χάσαμε και τα νησιά, άλλωστε. Αυτά την επόμενη φορά. Το λες και επιτυχία για άπειρους της "Πρώτη Φορά Αριστερά".   

Το "σύστημα Σόρος" και η επίθεση των "ανθρωπιστών" κατά της Ελλάδας

Του Γιώργου Καραμπελιά

Η καταδίκη των ενεργειών του Ερντογάν και του καθεστώτος του από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία συντάχθηκε, παραδόξως για πάρα πολλούς, με την Ελλάδα, εκφράστηκε με ποικίλους τρόπους. Τόσο με την έλευση των ανώτερων αξιωματούχων της ΕΕ στα σύνορα του Έβρου, μαζί με τον Έλληνα πρωθυπουργό, όσο και έμπρακτα με την αποστολή δυνάμεων της Frontex στα ελληνικά σύνορα.

Αυτή όμως η απρόσμενη για πολλούς κινητοποίηση, που μετέβαλε επί τέλους για πρώτη φορά τα ελληνικά σύνορα σε όντως ευρωπαϊκά σύνορα, ανησύχησε και θορύβησε πολλά διεθνή και εγχώρια κέντρα. Κατ’ εξοχήν δε το διεθνές δίκτυο του μεγαλοχρηματιστή «φιλανθρώπου» Τζωρτζ Σόρος, την Open Society –παράρτημα της οποίας είναι στην Ελλάδα η οργάνωση Solidarity Now– που ασχολείται προνομιακά με το μεταναστευτικό και έχει ως διακηρυγμένο στόχο μια «πολυπολιτισμική» κοινωνία, μέσω της ανάμειξης των πληθυσμών.

Αυτό το δίκτυο είναι εξαιρετικά ισχυρό, διότι έχει μεγάλη διείσδυση σε όλη την ευρωπαϊκή και αμερικανική κεντροαριστερά και κεντροδεξιά. Τωόντι, ο Τζωρτζ Σόρος ανήκει σε εκείνη την πτέρυγα του διεθνούς κατεστημένου που θεωρεί πως η Τουρκία πρέπει να συγκρατηθεί στα πλαίσια της Δύσης, με κάθε τίμημα, να αποφευχθεί η προσέγγισή της με τη Ρωσία και να επαναπροσεγγίσει το Ισραήλ. Γι’ αυτό, παρότι εβραϊκής καταγωγής, βρίσκεται στα μαχαίρια με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπένζαμιν Νετανιάχου.

Η ελληνική κρίση σαν Μάπετ Σόου

Του Μάνου Στεφανίδη

Προσέξτε καλά την φωτογραφία. Την σημειολογία των στάσεων και των εκφράσεων. Τον ενθουσιασμό για την επιτυχία! Πρόκειται, νομίζω, για μίαν εικόνα που μάς προσβάλλει ως έθνος και που υπονομεύει τις όποιες, πολιτικές – ιστορικές προθέσεις της συγκεκριμένης ταινίας. Μιας ταινίας που χρηματοδότησε, ας μην το ξεχνάμε, όχι το Κέντρο Ελληνικού Κινηματογράφου αλλά προσωπικά ο Νίκος Παππάς από το …κομπόδεμα του υπουργείου του (!) με 620 000 €(!) τον περασμένο Απρίλιο! Αφού είχε γυριστεί η ταινία!

Και που αποδεικνύει ότι ο Γαβράς με το κύκνειο, αυτό άσμα του βάλθηκε να αμαυρώσει το έργο μιας ζωής. Λες και δεν είχε αυτός, ο διεθνής σκηνοθέτης άλλους παραγωγούς πλην της πτωχευμένης Ελλάδας και του κρατικού χρήματος… Για να πει το ίδιο, αφελές και λαϊκιστικό αφήγημα περί αντίστασης στην αδυσώπητη Ευρώπη που έλεγε κι ο Γιάνης στο CNN και το BBC. Όμοια όπως κι άλλοι κλόουν τύπου Φάρατζ ή Μπόρις Τζόνσον. Ασκώντας έτσι ανεπίτρεπτη προπαγάνδα υπέρ μιας πολλαπλώς αποτυχημένης κυβέρνησης. Μιας κυβέρνησης – κλοουνερί που υποδύονταν τους αριστερούς επαναστάτες αλλά ήταν βολεμένα, τυχάρπαστα όσο και ανεύθυνα ανθρωπάκια. Ερωτευμένα με το είδωλο τους. Το τίποτα του καθρέφτη.

Δημιουργική ασάφεια....

Ασαφώς "αριστερός", "δημιουργικά" νεοφιλελέ.

Στιγμές...

Η μόνη σημασία των εκλογών είναι να μην μπει στη Βουλή ο Βαρουφάκης και έχουμε αργότερα ένα νέο και πολύ πιο επικίνδυνο ΣΥΡΙΖΑ

Από τα μέχρι τώρα δεδομένα, έτσι όπως τουλάχιστον διαμορφώθηκαν μετά τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, η εναλλαγή των εντολοδόχων της Υπερεθνικής Ελίτ στην κυβέρνηση του προτεκτοράτου που λέγεται Ελλάδα θα πρέπει να θεωρείται σχεδόν βέβαιη. Προφανώς όμως, η αντικατάσταση του ΣΥΡΙΖΑ από τη ΝΔ ελάχιστη διαφορά θα έχει για τα λαϊκά στρώματα. Και αυτό γιατί και οι δύο, μακριά από κενές περιεχομένου διακρίσεις μεταξύ Αριστεράς-Δεξιάς που δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν στη σημερινή εποχή (όπως και αποδείχτηκε στην πράξη), αποτελούν τους ιδανικούς υπερασπιστές της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Δηλαδή των πολιτικών εκείνων που υπαγορεύουν οι ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές της ΕΕ (οι «4 ελευθερίες» της συνθήκης του Μάαστριχτ), όπως η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, τη διάλυση του υποτυπώδους κράτους πρόνοιας κ.α. προς όφελος των Πολυεθνικών επενδύσεων τύπου Κίνας.

Έχοντας γνώση ότι τα πολιτικάντικα παιχνίδια των τσαρλατάνων της πολιτικής δεν αφορούν τα θύματα της παγκοσμιοποίησης, θεωρούμε σκόπιμο να εστιάσουμε την προσοχή μας σε ένα σημείο, το μόνο το οποίο μπορεί να προσδώσει στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές τον χαρακτηρισμό ως κρίσιμες, εν απουσία ενός αντιπαγκοσμιοποιητικού πόλου στην Ελλάδα που θα μπορούσε να προτάξει ένα διαφορετικό πολιτικό προσανατολισμό μονομερούς εξόδου από την ΕΕ με στόχο την οικονομική αυτοδυναμία προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων.

Είναι και σοσιαΛΗΣΤΗΣ ο άνθρωπος...

Ελάτε παράνομοι μετανάστες για να πέσουν οι μισθοί, να κονομάνε οι βιομήχανοι μας κι οι πολυεθνικές και να μεταναστεύουν τα παιδιά μας για να πλένουν πιάτα στις "πολιτισμένες" κι ανεπτυγμένες χώρες...

ΜέΡΑ25: Όταν «ξαναζεσταίνουν» παλιές «συνταγές» ψευτοαριστερής διαχείρισης των μνημονίων

Του Χρήστου Κάτσικα

«Αυτή η νύχτα κράτησε πολύ...» Αυτό είναι ένα από τα βασικά συνθήματα του «ΜέΡΑ25», το οποίο και προβάλλει ιδιαίτερα ενόψει και των επερχόμενων εκλογών. Ο προσωποπαγής κομματικός σχηματισμός του πρώην υπουργού Οικονομικών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, Γιάνη Βαρουφάκη, έχοντας για λίγο χάσει την είσοδό του στην Ευρωβουλή, επιχειρεί τώρα με νέο αέρα να διεκδικήσει με αξιώσεις να περάσει το 3% και να αποτελέσει τη «μόνη και ουσιαστική» αντιπολίτευση -όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε ο ίδιος. Με υποψήφιους που προέρχονται από την αριστερά και φτάνουν μέχρι τον νεοφιλελεύθερο χώρο -όπως οι ίδιοι μετά χαράς επαναλαμβάνουν- το ΜέΡΑ25, δεν αποτελεί στην πραγματικότητα τίποτα παραπάνω από μία ξαναζεσταμένη εκδοχή της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, που οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες προοδευτικού και αριστερού κόσμου στην απογοήτευση, ανοίγοντας ταυτόχρονα τον δρόμο στην επάνοδο της δεξιάς.

Προβαλλόμενοι ιδιαίτερα από ΜΜΕ φιλικά προς τη ΝΔ, για να κόψει φυσικά από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο πρώην υπουργός και τα στελέχη του νεοσυσταθέντος κόμματός του, προβάλλουν μία οικονομίστικη πολιτική προσέγγιση σε ό,τι αφορά τα προβλήματα του λαού και της χώρας, προτείνοντας τις «μαγικές» λύσεις για να βγούμε οριστικά από τα μνημόνια. Σε ό,τι αφορά, βέβαια, την ουσία και τον πυρήνα της ασκούμενης πολιτικής, το ΜέΡΑ25 δε διαφέρει σε τίποτα τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ, όσο και από τη ΝΔ. Και δε διαφέρει σε τίποτα γιατί τάσσεται υπέρ της διατήρησης του καθεστώτος της εξάρτησης και της υποτέλειας της χώρας μας στους ιμπεριαλιστές δυνάστες που επέβαλαν την πολιτική των μνημονίων, υποστηρίζει την παραμονή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, που φέρουν βαρύτατες ευθύνες για τόσα και τόσα δεινά του λαού μας. Από την άποψη αυτή, αποτελεί το λιγότερο εμπαιγμό και κοροϊδία να ισχυρίζεται ο Βαρουφάκης και το επιτελείο του πως οι οικονομίστικες προτάσεις διαχείρισης της αντιλαϊκής πολιτικής που προβάλλουν, συνιστούν κάποια διαφορετική πολιτική πρόταση σε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ ή τη ΝΔ.

Ο Βαρουφάκης, οι ολιγάρχες και η ολιγωρία της αντιπολίτευσης

Του Γιώργου Καραμπελιά

Την τελευταία εβδομάδα εξελίσσεται μια μηντιακή εκστρατεία μεγάλης κλίμακας για να προβληθεί και να εδραιωθεί με την είσοδό του στη Βουλή –και παρεμπιπτόντως να αποφύγει και πιθανές δικαστικές διώξεις– ένας άνθρωπος που ευθύνεται όσο τουλάχιστον και ο Τσίπρας για την ολοκλήρωση της καταστροφής της ελληνικής οικονομίας. Καθόλου τυχαία δε, αποτελεί και τον αυθεντικότερο τοπικό εκπρόσωπο της στρατηγικής του Τζωρτζ Σόρος. Όπως όλοι έχουν αντιληφθεί, πρόκειται για τον Γιάννη Βαρουφάκη.

Μάλιστα, μετά τις Ευρωεκλογές, δημοσιογραφικά συγκροτήματα (στις ραδιοφωνικές, τηλεοπτικές και έντυπες εκδοχές τους) που κινούνται κατ’ εξοχήν στον αντι-ΣΥΡΙΖΑ χώρο, προβάλλουν καθημερινά και σκανδαλωδώς τον Βαρουφάκη –και τη σύζυγό του(!)– ως το «νέο» που εισέρχεται στην ελληνική πολιτική σκηνή, με το σκεπτικό ότι θα «κόψει» ψήφους από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Εξάλλου, ο Βαρουφάκης διατηρεί και πολύ καλές σχέσεις με το διεθνές σύστημα, σε όλες του τις εκφάνσεις και προπαντός με το σύστημα Σόρος – οι δε Έλληνες ολιγάρχες ποτέ δεν δυσαρεστούν το «διεθνές σύστημα». Γι’ αυτό εξάλλου τον προβάλλουν –λιγότερο αλλά εξίσου σκανδαλωδώς– και οι λοιποί μηντιακοί ολιγάρχες, έστω και οι φιλο-ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι γνωρίζουν καλά ότι άτομα χωρίς καθόλου αρχές είναι πάντα χρήσιμα, ιδιαίτερα τη στιγμή που ο Τσίπρας οδεύει προς την αποχώρηση από την εξουσία. Αυτοί οι τελευταίοι μάλιστα τον είχαν λανσάρει και το 2012-2013 με καθημερινές εκπομπές, πρωί, μεσημέρι και βράδυ, στα κανάλια τους.

Πώς ανακοινώθηκαν οι υποψήφιοι από Βαρουφάκη-Σακοράφα (Video)

Έναν πρωτότυπο τρόπο επέλεξαν ο Γιάνης Βαρουφάκης και η Σοφία Σακοράφα για να ανακοινώσουν τα ονόματα υποψηφίων που κατεβαίνουν στη μάχη των εθνικών εκλογών με το ΜεΡΑ25.

Ήδη, πέντε ονόματα από το ψηφοδέλτιο Επικρατείας είναι γνωστά, με τον Γ. Βαρουφάκη και τη Σ. Σακοράφα να ανακοινώνουν τις υποψηφιότητες μέσω... βίντεο.

Στο βίντεο εκτός από τους υποψήφιους βουλευτές Επικρατείας ανακοίνωσαν και δύο ονόματα που θα δώσουν τη μάχη του σταυρού στις εκλογές της 7ης Ιουλίου.

Ο ένας είναι ο «δικός» μας Στάθης (Σ.) Σταυρόπουλος, τη στήλη του οποίου διαβάζετε καθημερινά στο pontiki.gr, και ο οποίος θα είναι υποψήφιος στην Α' Αθηνών.

Ο δεύτερος είναι ο πρώην ευρωβουλευτής και ακτιβιστής Κρίττων Αρσένης, ο οποίος θα δώσει τη μάχη του σταυρού στον Δυτικό Τομέα της Β' Αθήνας.

Βαρουφάκης, γυρολόγος ολκής: Θα μπορούσα να συνεργαστώ με Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ!

Γυρολόγος ολκής και χωρίς φραγμούς ο Γ. Βαρουφάκης, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, δήλωσε ανοιχτός σε μια συνεργασία τόσο με τη Νέα Δημοκρατία όσο και με τον ΣΥΡΙΖΑ, αφήνοντας εμβρόντητους τους τηλεθεατές. 

Συγκεκριμένα, αναφερόμενος στις ερχόμενες εκλογές είπε ότι αν το ΜέΡΑ25 μπει στη Βουλή, θα είναι εναντίον του παραλογισμού, ενώ όταν ρωτήθηκε για την προοπτική συνεργασιών μετά τις εθνικές εκλογές, σημείωσε πως θα μπορούσε να συνεργαστεί τόσο με τη Ν.Δ. όσο και με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Σχολιάζοντας το αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών και των ευρωεκλογών, έκανε λόγο για ασυνέπεια ανάμεσα στα λόγια και τα έργα του ΣΥΡΙΖΑ και αλλαγές στο αφήγημα, που απογοήτευσαν τους πολίτες, ενώ χαρακτήρισε τεράστιο λάθος της κυβέρνησης τα φιλοδωρήματα – επιδόματα.

Τάκης Μίχας (υποψήφιος βουλευτής του Βαρουφάκη): Σύγχρονος Γερμανοτσολιάς, θαυμαστής απόψεων του Καρατζαφέρη

Δεν μπήκαμε στην διαδικασία να ασχοληθούμε με τα πρόσωπα που ανακοίνωσε ο Γ. Βαρουφάκης τα οποία θα στελεχώσουν τους εκλογικούς συνδυασμούς του πολιτικού του μορφώματος. Θα το κάνουμε στην πορεία.

Είναι εντυπωσιακό όμως αυτό που μας γνωστοποιεί αναγνώστης μας με ηλεκτρονικό μήνυμα που μας έστειλε. Μας γράφει ότι ο Τάκης Μίχας ο οποίος είναι απ' τα ιδρυτικά μέλη του ΜέΡΑ25 και κατεβαίνει στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του κόμματος στις προσεχείς εκλογές, δημοσιογραφώντας στο παρελθόν στην ιστοσελίδα protagon, παρουσιάζεται θαυμαστής απόψεων του Καρατζαφέρη και εκφράζει απόψεις που μόνο απ' το ναζιστικό μόρφωμα του Μιχαλολιάκου θα μπορούσε κανείς να τις αναμένει.

Ο Μπαρουφάκης του Σόρος... πετάει τις μάσκες...

Σχολιάζει ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος

Του Γιωργάκη τα παιδιά:
Υπερτιμημένοι, νάρκισσοι, "σωτήρες"..:
Γιάνης -με ένα νι- Βαρουφάκης;
αφού έσωσε την… Ελλάδα, τώρα θα σώσει και την Ευρώπη.
Ένα άλλο παιδί του Γιωργάκη, καβαλημένο καλάμι, ο Μαριάς, κατεβαίνει κι΄αυτός ΜΟΝΟΣ του στις ευρωεκλογές

Προς πολιτική αυτοκτονία το αντι-Μνημόνιο στις ευρωεκλογές;

Του Θέμη Τζήμα

Μέσα στον ορυμαγδό δημοσκοπήσεων, ανάμεσα στα άλλα δημοσκοπικά ευρήματα υπάρχει ένα σταθερό εύρημα που δείχνει να λανθάνει της προσοχής των περισσοτέρων: οι τρεις πλέον φορείς, που κατά βάση προέρχονται από τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ του καλοκαιριού του 2015, δηλαδή η Πλεύση Ελευθερίας, η Λαϊκή Ενότητα και το ΜέΡΑ25 συγκεντρώνουν αθροιστικά ένα ποσοστό που κυμαίνεται από 3% έως 6%.

  

Το αθροιστικό αυτό ποσοστό συγκεντρώνεται μάλιστα, παρότι και στους τρεις φορείς εντοπίζονται διαφορετικές αλλά σημαντικές αδυναμίες που αφορούν τόσο τα προγράμματά τους, όσο και την οργάνωσή τους σε σχέση με ζητήματα δημοκρατίας, επάρκειας, στράτευσης μαζικών χώρων και κοινωνικών εκπροσωπήσεων. Οι τρεις κομματικοί φορείς συχνά προσκολλώνται είτε σε θέσεις και πρόσωπα, είτε σε οργανωτικά σχήματα, τα οποία δεν μπορούν να κινητοποιήσουν και να εμπνεύσουν σήμερα ένα κίνημα για την άμεση ανατροπή του μοντέλου της εξάρτησης, και του θεσμοποιημένου –υπό τύπο παρασυντάγματος– έως το 2060 μνημονίου.

Ωστόσο και παρότι τα παραπάνω ζητήματα περιορίζουν την ορμή τους, η ανάγκη του ίδιου του λαού να υπερασπιστεί την απόφαση που έλαβε το καλοκαίρι του 2015, αλλά και να πετύχει μια πραγματική και γρήγορη έξοδο από την κρίση εξακολουθεί να σπρώχνει δημοσκοπικά έναν ενδεχόμενο εκλογικό συνασπισμό των τριών φορέων –υπό όρους– έως και στην τρίτη θέση στις επερχόμενες ευρωεκλογές.

Οι αδιαμφισβήτητες σχέσεις Βαρουφάκη με Τζόρτζ Σόρος και η σημασία τους

Είναι γνωστό ότι οι υπηρέτες της κατεστημένης τάξης πραγμάτων επιδιώκουν να έχουν σε κάθε στιγμή τις απαραίτητες πολιτικές εφεδρείες, οι οποίες να βρίσκονται σε θέση να αντικαταστήσουν τις επικεφαλής κυβερνητικές δυνάμεις διατηρώντας, ωστόσο, ανέγγιχτες τις πολιτικές που επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, δηλαδή το άνοιγμα και την απελευθέρωση των αγορών από κάθε εμπόδιο κοινωνικού ελέγχου. Με άλλα λόγια, η παραπάνω περιγραφή αποτελεί την εφαρμογή του ρητού ότι «τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν για να παραμείνουν ίδια». Έτσι,  κατά τα πρώτα μνημονιακά χρόνια γίναμε μάρτυρες της σταδιακής ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος υποτίθεται πρέσβευε την απάντηση στην εξοντωτική λιτότητα (που είναι απλώς το σύμπτωμα του ανοίγματος και της απελευθέρωσης των αγορών που επιβάλλει η ΕΕ), χωρίς παρόλα αυτά να διαφοροποιείται ούτε στο ελάχιστο από τις βασικές πολιτικές επιλογές που υιοθετούσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, δηλαδή την ουσιαστική αποδοχή όλων των συνθηκών της ΕΕ που διαμορφώνουν το ασφυκτικό πλαίσιο που έχει οδηγήσει στη σημερινή καταστροφή. Συνεπώς, είχαμε το αναπόφευκτο αποτέλεσμα που είχαμε προβλέψει από τότε: τη συνέχιση των ίδιων πολιτικών που αποτελούν μονόδρομο για τις ντόπιες και τις υπερεθνικές ελίτ και μάλιστα αυτή τη φορά με «αριστερό» προσωπείο, αφοπλίζοντας τις όποιες λαϊκές αντιστάσεις.