Τα δύο κράτη, η κατοχή και η Αμμόχωστος

Του Κώστα Βενιζέλου

Έσυρε το χορό ο Ερντογάν και ακολουθούν οι υπόλοιποι στον ίδιο ρυθμό. Των απειλών, των προκλήσεων και των μαξιμαλιστικών θέσεων. Σε μια περίοδο κατά την οποία υποτίθεται ότι υπάρχει διπλωματική κινητικότητα για το Κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά, η κατοχική Τουρκία αυξάνει τις εντάσεις και επιμένει στην επιβολή της επεκτατικής της πολιτικής σε βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου.

Το σκηνικό, όχι τυχαία, στήνεται για να ικανοποιήσει τις επιδιώξεις της Άγκυρας με τη συναίνεση των διαφόρων εν δυνάμει μεσολαβητών. Όσα λέγονται δημόσια από τους Τούρκους αξιωματούχους, απευθύνονται προφανώς και προς το εσωτερικό ακροατήριο, που τρέφεται με τους ακραίους εθνικιστικούς λόγους. Αποτελούν, ωστόσο, και την αναλλοίωτη θέση της κατοχικής δύναμης. Άλλωστε η Άγκυρα δεν έχει λόγο να αλλάξει τις θέσεις της από τη στιγμή, κατά την οποία δεν αντιμετωπίζει οποιεσδήποτε αντιδράσεις.

Ο Τούρκος αντιπρόεδρος, Φουάτ Οκτάι, βρισκόμενος στην κατεχόμενη Κύπρο, επανέλαβε τα περί δύο κρατών, χαρακτήρισε ιστορική και ξεκάθαρη την προχθεσινή αναφορά του Ταγίπ Ερντογάν ότι η ομοσπονδία τέλειωσε και πως δεν υπάρχει άλλη διέξοδος πλην της λύσης δύο κρατών. Επανέλαβε και την αναφορά του Τούρκου προέδρου ότι «θα γνωρίσετε καλά τους τρελούς Τούρκους». Αναφέρθηκε και στο θέμα της Αμμοχώστου και εξήγγειλε ότι οι εργασίες για άνοιγμα της περίκλειστης περιοχής της πόλης θα συνεχιστούν και ολοκληρωθούν στέλνοντας και ένα μήνυμα προς την ελληνική πλευρά.

Το κατοχικό έγκλημα συνεχίζεται στην Κύπρο

Του Κώστα Βενιζέλου

Οι τουρκικές δυνάμεις «ανοίγουν» την παραλία της έρημης Αμμοχώστου, δηλαδή εισβάλουν σε μια περιοχή στην οποία έπρεπε να επανέλθουν οι 39.000 κάτοικοι της πόλης που την εγκατέλειψαν το 1974. Αυτή είναι η πραγματική φύση του τούρκικου επεκτατισμού που κλιμακώνει τις προκλήσεις και τις ενέργειές του σε ένα μεγάλο πεδίο στη Ν.Α. Μεσόγειο, τη Β. Αφρική μέχρι τον Καύκασο.
Σιωπή της Ελλάδας (εγγυήτρια δύναμη της Κύπρου), σιωπή των δυτικών «συμμάχων», σιωπή όλων. Κι όχι μόνο. Την ώρα που οι Τούρκοι πρόβαιναν σε αυτήν την πράξη εισβολής, ο Ν. Δένδιας συναντούσε τον Μ. Τσαβούσογλου και αστειευόντουσαν για τις μάσκες και το μουστάκι… Κανόνιζαν το πότε θα αρχίσει επισήμως ο «διάλογος»… Λίγο πριν, δέκα λεπτά νωρίτερα, ο Μ. Τσαβούσογλου σε δηλώσεις του είχε χαρακτηρίσει το Καστελλόριζο ως «μικροσκοπικό νησί χωρίς δικαιώματα. Ο ραγιαδισμός και ο γραικυλισμός στο απόγειό τους από την ελληνική πλευρά. Η εγκατάλειψη της Κύπρου στην τύχη της, ένα ακόμα δώρο στον Ερντογάν. Ντροπή!

Δίνουν χώρο στην Τουρκία για επιβολή τετελεσμένων

Μέρκελ, Ε.Ε., ΟΗΕ, ΝΑΤΟ σχεδιάζουν διαδικασίες εξπρές για Κυπριακό και ελληνοτουρκικά – Από τη μη επιβολή κυρώσεων στην κίνηση Ερντογάν για την Αμμόχωστο

Η κατοχική Τουρκία έχει ποδοπατήσει την πολιτική του κατευνασμού, έστειλε την Ε.Ε. αδιάβαστη και στην Αθήνα και τη Λευκωσία ένα σαφές μήνυμα: Θα προχωρεί στην επιβολή τετελεσμένων μέχρι να αρχίσει συζήτηση για την αποδοχή τους.

Η Άγκυρα προχωρεί σε σταδιακό άνοιγμα της περίκλειστης περιοχή της Αμμοχώστου, λίγα 24ωρα μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να μην υιοθετήσει την πρόταση της Λευκωσίας για επιβολή κυρώσεων εναντίον της Τουρκίας. Η αποχώρηση του γεωτρύπανου «Γιαβούζ» από το θαλασσοτεμάχιο 6 της κυπριακής ΑΟΖ παρουσιάσθηκε από την καγκελάριο της Γερμανίας, Άγκελα Μέρκελ, ως «κίνηση καλής θέλησης» από μέρους του Ερντογάν. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Το γεωτρύπανο είχε ολοκληρώσει –και μάλιστα ανεπιτυχώς– τη γεώτρησή του και απεχώρησε. Κάποια στιγμή θα επανέλθει σε άλλη περιοχή της κυπριακής ΑΟΖ.

Πονάει ο βιασμός της Αμμοχώστου, εξοργίζει η κοροϊδία των ηγετών

Του Γιώργου Καλλινίκου 

Πόνος και οργή. Οργή και πόνος. Το μαχαίρι καρφώθηκε πριν από 46 χρόνια στην πλάτη της άλλοτε βασιλεύουσας. Ο πόνος από τότε, δεν σταμάτησε ποτέ. Και όμως. Ο χθεσινός ήταν μεγαλύτερος. Γιατί οι βάρβαροι έχωσαν ακόμη βαθύτερα το στιλέτο. Η άλλοτε βασιλεύουσα σχεδόν ξεψύχησε. Αυτή τη φορά, το στιλέτο ξέσχισε και τις ψυχές των ανθρώπων της πόλης. Και όλων των υπολοίπων. Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί. Αυτή τη φορά δολοφόνησαν και την ελπίδα…

Πόνος και οργή. Οργή και πόνος. Πώς να αντέξει κανείς την εξοργιστική είσοδο του μικρού πορθητή στην πόλη; Μαριονέτα αυτός του μεγάλου πορθητή, που βρίσκεται στο «Λευκό Σαράι», έπαιξε τον γελοίο ρόλο του στη χθεσινή προεκλογική τους φιέστα. Μάζεψε μερικές χιλιάδες φανατικά τσογλάνια. Και μόλις άνοιξε η πύλη, όρμησαν στην πόλη. Περπάτησαν στους δρόμους μας. Περπάτησαν στη χρυσή άμμο μας. Περπάτησαν στις αυλές των σπιτιών μας. Ποδοπάτησαν τις μνήμες. Ποδοπάτησαν τα όνειρα. Ποδοπάτησαν τη νοσταλγία.

Λίγες ώρες μετά, αγανάκτηση και θλίψη. Θλίψη και αγανάκτηση. Εκδήλωση διαμαρτυρίας για τον τρίτο Αττίλα, που βίασε τα Βαρώσια. Λίγες εκατοντάδες όλες κι όλες εκεί στο οδόφραγμα. Τόσο μπορέσαμε. Τόσο μπορούμε. Ούτε καν να διαμαρτυρηθούμε δεν βρίσκουμε τη δύναμη πια. Τα κατάφεραν. Είναι πολλά φαίνεται τα 46 χρόνια… Δεν πρόκειται για χειμερία νάρκη τελικά. Λάθος το νομίζαμε. Πλήρης παράλυση είναι. Ακίνητο όχι μόνο το σώμα αλλά και η καρδιά και το μυαλό. Τόσες χιλιάδες δηλώσεις πολιτικών όλα αυτά τα χρόνια. Λειτούργησαν σαν επαναλαμβανόμενες ισχυρές δόσεις μορφίνης. Τα νάρκωσαν όλα πια…

Άνοιγμα Αμμοχώστου – Ουραγοί στην απληστία της κατοχικής Τουρκίας

Του Κώστα Βενιζέλου

Ε, λοιπόν, φταίμε εμείς και για το μερικό άνοιγμα της περίκλειστης περιοχής της Αμμοχώστου! Φταίμε και για το γεγονός ότι εξαρχής "η πλευρά μας" προτίμησε ατέρμονες διαδικασίες, νομιμοποίησης των κατοχικών δεδομένων! Μετά το ‘74, κάποιοι εκμεταλλευόμενοι τις δυσκολίες επιβίωσης, που ήταν τεράστιες και επίμονες, προχώρησαν σκόπιμα, συστηματικά και μεθοδικά στον ευνουχισμό του αγωνιστικού φρονήματος του λαού. Εξαφανίσθηκαν αναφορές για απελευθέρωση και αντικαταστήθηκαν με την "επανένωση".

Οι συνεχείς υποχωρήσεις στις διαπραγματεύσεις αλλά και στο έδαφος έχουν καταστεί για κάποιους λάβαρο αγώνα. Επιδιώκεται η διαμόρφωση στην κοινωνία συνείδησης ότι στην Κύπρο θα λειτουργούν δυο χωριστές οντότητες με χαλαρή σχέση, με διακρίσεις στη βάση της εθνικής προέλευσης. Επιχειρείται να οικοδομηθεί ένα κρατικό κατασκεύασμα που εκ των πραγμάτων θα παράγει και θα προάγει τον εθνικισμό και θα προκαλεί μόνιμες εστίες αντιπαράθεσης και έντασης.

Το σύνδρομο της ήττας, μια πλασματική ευμάρεια, που τότε όπως και σήμερα αφορά τους λίγους, διαμόρφωσε ένα πολιτικό και κοινωνικό "κεκτημένο". Ένα κεκτημένο, το οποίο διαπνέει η λογική ότι πρέπει να διαπραγματευθούμε μια συμφωνία, βασισμένη στα κατοχικά τετελεσμένα και με ρυθμίσεις, που επικυρώνουν τα αποτελέσματα της συνεχιζόμενης τουρκικής κατοχής και του διαχωρισμού.

Τις πταίει για το Βαρώσι;

Του Αλέκου Μιχαηλίδη

Ξεκίνησε πάλι ο οδυρμός. «Χάνεται το Βαρώσι» γράφουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οι λαλίστατοι επικοινωνιολόγοι του συμβιβασμού και απαιτούν «αμμοχωστοποίηση». Εφαρμογή ψηφισμάτων, ζήτησαν οι… κεφαλές των Αμμοχωστιανών, δημάρχου, δημοτικών συμβούλων και βουλευτών, που κατέβηκαν για να αντιδράσουν μπροστά από το οδόφραγμα της Δερύνειας. Πολιτικά και διπλωματικά μέτρα τάζει εκ νέου η κυβέρνηση Αναστασιάδη… με δεμένο το φρύδι της. Όλα προς υπηρεσία μιας καλοταΐσμένης τουρκικής λαιμαργίας που χοροπηδά στις πλάτες του κυπριακού λαού.

Πια, οι «φιέστες Οζερσάι» έγιναν ένα καλοστημένο και άρτια οργανωμένο σχέδιο του τουρκικού και του κατοχικού καθεστώτος για τον εποικισμό της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, ώστε να καταστεί «μια μεγάλη τουρκική πόλη στην ανατολική Μεσόγειο». Μια «μεγάλη τουρκική πόλη» που θα επωφελήσει τους Τουρκοκύπριους αλλά θα είναι ανοικτή και για όσους Ελληνοκύπριους θέλουν να ζήσουν υπό τουρκική (και όχι τουρκοκυπριακή) διοίκηση. «Δεν θα περιμένουμε μισό ακόμη αιώνα, η υπομονή της Τουρκίας και των Τ/κ στις αδικίες που έγιναν έχει εξαντληθεί», δήλωσε το Σάββατο με ύφος χιλίων πιθήκων ο Τούρκος αντιπρόεδρος Φουάτ Οκτάι, που συμμετείχε σε εκδήλωση στην περίκλειστη πόλη.

Έτσι έδιωξαν την τελευταία κάτοικο της Αμμοχώστου τo 1974

Ένα ιστορικό βίντεο ντοκουμέντο με την αποχώρηση της τελευταίας κατοίκου της Αμμοχώστου τον Αύγουστο του 1974 ανέβασε στο διαδίκτυο ο χρήστης Τάσος Δημητριάδης.
Στο συγκλονιστικό βίντεο φαίνονται άνθρωποι του ΟΗΕ να προσπαθούν να πείσουν την ηλικιωμένη να εγκαταλείψει το σπίτι της. Εκείνη αρχικά δείχνει να μην θέλει να αποχωρήσει ωστόσο στο τέλος καταφέρνουν να την μεταπείσουν. Αφού μαζεύουν ορισμένα σταφύλια από την αυλή του σπιτιού την οδηγούν προς το αυτοκίνητο. Με πόνο ψυχής στα μάτια, εκείνη μαζεύει τα λιγοστά υπάρχοντά της, κάνει τον σταυρό της και αφήνει για πάντα την αγαπημένη της πόλη.

Τα τελευταία Θεοφάνεια στην ελεύθερη Αμμόχωστο

Θεοφάνεια στην Κύπρο. Στην Αμμόχωστο. Τα τλευταία με την Κύπρο ελεύθερη. Ιανουάριος 1974. Παρών και ο Μακάριος. Κόσμος πολύς. Και ελάχιστοι προφανώς θα είχαν έστω και σαν υποψία ότι αυτά θα ήταν τα τελευταία ελεύθερα Θεοφάνεια.

Η Λειτουργία έγινε στην Αγία Τριάδα.

«Ανατολή» Βικτώριας Χίσλοπ

Της Κλαίρης Αγγελίδου
Πρόσφυγας από την Αμμόχωστο

Δεν είναι από σοβινισμό που γράφω, αλλά γιατί είμαι Αμμοχωστιανή που έζησα την πόλη μου 42 χρόνια ώς την ημέρα της εισβολής και του ξεριζωμού μου.

Θα 'θελα η Αμμόχωστος να γίνει γνωστή στην υφήλιο, όχι για τα πολυτελή ξενοδοχεία της, τους πλούσιους τουρίστες, τις χλιδάτες κυρίες με τα πανάκριβα φορέματα και αμύθητης αξίας κοσμήματα, τον αρχοντοχωριατισμό και τον αχόρταγο ιδιοκτήτη ξενοδοχείων.

Θα 'θελα να γίνει γνωστή για τον πολιτισμό της, πανάρχαιο και νέο, για το γεγονός ότι ήταν το κέντρο της πνευματικής και καλλιτεχνικής ανάπτυξης της Κύπρου, για τα λαμπρά εκπαιδευτήριά της, τις πλούσιες Κυπρολογικές της βιβλιοθήκες, του Δημήτρη Μαραγκού, του Ευάγγελου Λουΐζου, του Κυριάκου Χατζηιωάννου, τη Δημοτική Βιβλιοθήκη και Πινακοθήκη, τις βιβλιοθήκες των σχολείων της και τη δική μου ακόμα που είχε 10 χιλιάδες βιβλία, πολλά συλλεκτικά, όπως και πολλών άλλων συμπολιτών μου, για τα αρχαιολογικά της ευρήματα από τη Σαλαμίνα που ήταν γεμάτο το Μουσείο της Αμμοχώστου, την τεράστιας αξίας συλλογή Χατζηπροδρόμου, που λεηλατήθηκαν και κατέληξαν σε οίκους αγοροπωλησίας στην Ευρώπη και αλλαχού, για τις εκκλησίες της πόλης που έγιναν τζαμιά.

Η Ορθοδοξία ως στάδιο τουρκοποίησης

Του Βάσου Φτωχόπουλου

Εθνικωλογικόν Εκδοτικόν Σημείωμα

Το έχω ξαναγράψει και το επαναλαμβάνω: Mπορει κάποιος να είναι OPΘOΔOΞOΣ και να μην είναι EΛΛHNAΣ, αλλά είναι πολύ δύσκολο να είναι κάποιος Έλληνας χωρίς να είναι Ορθόδοξος. Aς τελειώνουμε, λοιπόν, με τις θεωρίες που θέλουν την Ελλάδα και την Κύπρο κοσμικά κράτη, όπου όποιος έχει κι ένα διαβατήριο ταυτοχρόνως γίνεται και Έλληνας. Aς τελειώνουμε και με τις θεωρίες που θέλουν τον διαχωρισμό κράτους και εκκλησίας, για να μπορούν πιο εύκολα να λεηλατούν το πολιτισμικό και υπαρξιακό μας πρόσωπο. Έλληνες δεν μπορούν να είναι οι αλλοδαποί οι οποίοι για ποικίλους λόγους κατα- φέρνουν να αποκτήσουν ελληνικά διαβατήρια και ως εκ τούτου μπορούν πια, ως πολίτες, να φέρνουν ένσταση εάν οι φαντάροι μας, οι βουλευτές μας ή και τα παιδιά μας στα σχολεία ορκίζονται ενώπιον της Αγίας Τριάδας. Δεν αποδεχόμαστε τον πολυπολιτισμικό και πολυθρησκευτικό χαρακτήρα της πολιτείας μας. O κάθε πολίτης δικαιούται να προσκυνά ακόμη και τον διάβολο, όμως, ως σύνολο, το ελληνικό έθνος και οι πολιτείες του είναι πολιτείες OPΘOΔOΞEΣ και ως τέτοιες πρέπει να τις διαφυλάξουμε. Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού για να ικανοποιείται η πολτοποιητική μηχανή του καπιταλισμού που θέλει τους ανθρώ- πους ομοιόμορφα νούμερα χωρίς ταυτότητα, χωρίς πρόσωπο, χωρίς αντιστάσεις.

Τα προσφυγόπουλα της Ανόρθωσης!!!

Η ΑΝΟΡΘΩΣΗ είναι προσφυγικό σωματείο της κατεχόμενης Αμμοχώστου!!!
Οι εκδηλώσεις αυτών των ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΩΝ Κυπρίων έχουν μεγαλύτερη αξία καθώς προδόθηκαν τόσες και τόσες φορές από τη μητριά…πατρίδα.

Ανάρτηση από: http://geromorias.blogspot.gr