Η
περίοδος των υποσχέσεων προς κάθε κατεύθυνση από τους τρεις βασικούς μονομάχους
της εξουσίας ή μέρους της εξουσίας ολοκληρώθηκε. Αύριο θα έχουμε το εκλογικό
αποτέλεσμα και την τελική κατάταξη των τριών. Η επόμενη μέρα έχει συγκεκριμένη
ατζέντα στη διαμόρφωση της οποίας όλοι τους έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. Η ατζέντα
προβλέπει τρεις βασικές υποχρεώσεις-απαιτήσεις, ανεξάρτητα ποιος θα θεωρηθεί
νικητής των εκλογών, ποια και με ποιους θα είναι η κυβέρνηση που θα
σχηματιστεί: 1) την επενδυτική βαθμίδα, για να μπορούν να ανακυκλώνουν με
σχετικά μεγαλύτερη ευκολία το δημόσιο χρέος, 2) την τήρηση των δημοσιονομικών
κανόνων της Ε.Ε. σε συνδυασμό με τις μνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας, που
κάνουν ακόμα πιο επαχθείς τους όρους των δημοσιονομικών κανόνων και 3) την απρόσκοπτη
πραγματοποίηση της πράσινης και ψηφιακής μετάβασης, ανεξάρτητα από τις
πραγματικές ανάγκες της χώρας, για να υπηρετηθούν οι ευρωπαϊκοί (γερμανικοί)
στόχοι και να «τσιμπήσουν» κάτι από τις σχετικές χρηματοδοτήσεις και οι «δικοί»
μας.
Οι στόχοι αυτοί και οι συνακόλουθες πιέσεις, άμεσα με τις υποδείξεις των αρμοδίων και έμμεσα με την επίκληση των κινδύνων για τιμωρία από τις αγορές, καθοδηγούν το πολιτικό σκηνικό της επομένης των εκλογών ανεξάρτητα από τα ποσοστά των τριών. Τα ποσοστά θα παίζουν ρόλο κύρια στις εσωτερικές τους διαδικασίες, για τα αναγκαία πλασαρίσματα διαφόρων. Το κεντρικά ζητούμενα με τις πιέσεις και την καθορισμένη ατζέντα θα είναι α) ο σχηματισμός κυβέρνησης, που θα πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από τις «αγορές» και τους «θεσμούς», καθώς στο κοινοβουλευτικό επίπεδο τα θέματα αυτά όπως έδειξε η μνημονιακή περίοδος λύνονται με «εύκολους τρόπους» και β) οι προγραμματικές της θέσεις που θα υπηρετούν την προαναφερθείσα ατζέντα και θα «ξεχνούν» ή θα μεταφέρουν στο μέλλον τις ποικίλες υποσχέσεις που έχουν δοθεί.
