Κωμωδία, δράμα ή εξευτελισμός;

Του Χάρη Κολτσίδα

Αυτοί που έλεγαν όσους/ες αποχώρησαν από το ΣΥΡΙΖΑ (ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ) αποστάτες και έχουν υποχρέωση να παραδώσουν την έδρα, πώς θα αυτοαποκαλούνται τώρα που κάνουν το ίδιο;

Ο Σαλτιμπάκος μέρες τώρα ήξερε ότι δεν είχε την πλειοψηφία των Συνέδρων και τα μεθόδευε όλα αυτά.

Πρώτη φορά στην ιστορία τής παγκόσμιας Αριστεράς ο τραμπουκισμός είναι κυρίαρχος σε συνέδριο. Ο απεσταλμένος να ευτέλησει ακόμα και την λέξη Αριστερά το κατόρθωσε αλλά δεν μπόρεσε να το ολοκληρώσει. Τώρα με το νέο κόμμα θα μπορεί άνετα χωρίς διαφωνίες εντός, να ξαναδηλώνει ότι το Δημοκρατικό κόμμα της Αμερικής είναι ένα καλό παράδειγμα για εμάς και το ΝΑΤΟ είναι ΙΕΡΗ Αμυντική Συμμαχία (σημειωτέων ότι την λέξη Ιερή μέχρι τώρα δεν την ονόμασαν ούτε οι ιδρυτές του και παγκόσμια πρώτη ένας δήθεν Αριστερός εντεταλμένος σε υπηρεσία). Άξιος ο μισθός του Τώρα μπορεί να αγοράσει ακόμα ένα διαμέρισμα στο Κολωνάκι 1.800.000 ευρώ και να καλεί το MEGΑ να ξεναγεί τον Ευαγγελάτο στο απόκτημα για τα τριάντα αργύρια του.

Όσο για τα ηγετικά στελέχη πού όχι μόνο τον ψήφισαν για πρόεδρο αλλά και τον στήριξαν απέναντι στην υποψηφιότητα Αχτσιόγλου και του λεγόμενου Αριστερού ρεύματος αφού έφτασαν στον απερίγραπτο εξευτελισμό τους ας μην κλαίνε τώρα σαν Μωρές παρθένες δεν ήταν τυχαία η στήριξη και η επιλογή τους και αυτό φαίνεται από την πορεία του πρώην Προέδρου και πραγματικού αρχηγού τους να στρίψει το τιμόνι από Αριστερά προς την Κεντροαριστερά και δεν είναι τυχαίο πού στο ταξίδι του στην Ευρώπη είχε συναντήσεις με τον Όλαντ και με προσωπικότητες του δήθεν Κέντρου και καμιά συνάντηση με τα λεγόμενα Αριστερά κόμματα της Ευρώπης.

Τίτλοι τέλους για τον ΣΥΡΙΖΑ – Στα αζήτητα της πολιτικής

Του Απόστολου Αποστόλου

«Χάθηκε μια αριστερά που δεν ήταν αρμονική αριστερά. Γιατί μπορεί να είχε ευφυΐα, αλλά τα ιδανικά της δεν ήταν απολύτως ξεκάθαρα», Giovanni Bollea.

Τελικά η ριζοσπαστική Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ) έκανε τα πάντα για να δείξει την τερατομορφία της και το επιθεωρησιακό της στοιχείο. Απέδειξε ότι είναι ικανή να παράξει άφθονα αναθέματα, μια πολύ κακή ηθοποιία, έναν απίστευτο καρεκλοκενταυρισμό, μπόλικες ιδεολογικές ταλαντώσεις “τουρλού μπριάμ”, καθώς και μια γελοιογραφική υπερβολή που έδειχνε τα άσχημα και τις γελοιότητες του κόμματος.

Τα οργανικά ρέλια της κομματικής κουρελού του ΣΥΡΙΖΑ τους τελευταίους 13 μήνες, έπαιξαν ένα πολύ κακό πολιτικό θέατρο που θα το θυμόμαστε για καιρό ακόμη. Εξάλλου τα όσα συνέβαιναν στην ανανεωτική Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ) για 13 μήνες είχαν γίνει καθημερινό σήριαλ μιας πολιτικής αυθεντικής καρικατούρας.

Αρχικά ο κ. Τσίπρας έφερε τη νέα ηγεσία του κόμματος από τις ΗΠΑ τον κ. Κασσελάκη. Ο Στέφανος Κασσελάκης μια πολιτική παραφωνία, ένα μίγμα μαθητευόμενου πολιτικού κονφερανσιέ, με κατασκευασμένη “χλιδάτη” επιτυχία και αφού το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ τον υποδέχτηκε με ωσαννά και τον εξέλεξε ως πρόεδρο του, στη συνέχεια τον αμφισβήτησε. Ένα μέρος της εσωτερικής κομματικής αντιπολιτευόμενης, η ομάδα με το όνομα “Ομπρέλα” ήρθε σε ρήξη με τη νέα ηγεσία και πραγματοποιήθηκε η πρώτη διάσπαση του κόμματος. Μετά ανακάλυψαν και οι υπόλοιποι ότι η νέα ηγεσία πάσχει πολιτικά και έτσι η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος ενέκρινε πρόταση δυσπιστίας και συντελέστηκε μια ακόμη διάσπαση. Η διάσπαση πλανιόταν πάνω από τον ΣΥΡΙΖΑ ως θριαμβευτική στερεοτυπία.

Έτσι λοιπόν το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ πλήρωνε σταθερά και ανυποχώρητα το σύνδρομο της πολιτικής του κουλτούρας, που κρυσταλλωνόταν και ξεμάκραινε ως πολυφωνική αφωνία και ως ανέκδοτο ελευθεριότητας και έλξης προς κάθε καινούργιο. Επίσης, θέλετε τα μποφόρ της πολιτικο-κομματικής ιδεοληψίας του, την ιδεολογική του ακινησία, τη συνθηκολόγηση του με το σύστημα, το μονοκομματικό του καταναγκασμό, την κρατική επιχορήγηση που ελάμβανε και λειτουργούσε (όπως και για όλα τα κόμματα εξάλλου) ως το ισχυρότερο υπνωτικό, την επαρχιώτικη κομπλεξική του συνήθεια (συνήθεια περιφερειακού αριστερισμού) να εγκαταλείπονται οι αγώνες και να υπερασπίζονται περιθωριακές κουλτούρες (όπως στη Woke κουλτούρα) και η παραληρηματική τους ιδιογλωσσία; Όλα αυτά λειτούργησαν “ευδοκίμως” και “αλληλεγγύως” ώστε το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ να καταστεί επιθεωρησιακό νούμερο και να διαλυθεί σε γκρουπούσκουλα.

Διονύσης Τεμπονέρας στο Tvxs / Δεν είμαι υπέρ των αποκλεισμών – Ο Κασσελάκης να εισπράξει την καταδίκη μελών και φίλων του ΣΥΡΙΖΑ

Του Αλέξανδρου Ζέρβα

Την πρόταση για αναβολή της εκλογής Προέδρου στον ΣΥΡΙΖΑ, με την παράλληλη σύγκληση εκτάκτου προγραμματικού και καταστατικού συνεδρίου, επανιδρυτικού χαρακτήρα, στις αρχές του 2025 επαναλαμβάνει ο Διονύσης Τεμπονέρας σε συνέντευξη που παραχωρεί στο tvxs.

Το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ αναφερόμενος στον αποκλεισμό της υποψηφιότητας Κασσελάκη σημειώνει ότι «δεν είμαι υπέρ των διαγραφών και των αποκλεισμών. Ένα κόμμα απαντάει στις προκλήσεις πολιτικά». Επισημαίνει δε ότι ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ «πρέπει να κριθεί πολιτικά και να εισπράξει την καταδίκη των μελών και των φίλων του κόμματος».

Παράλληλα, υπογραμμίζει πως «ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει μέλλον ως μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας ανασύνθεσης του δημοκρατικού χώρου».

Τέλος, σχολιάζοντας την επανεκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη τονίζει πως «η νέα ηγεσία του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ θα κριθεί από την σαφήνεια των θέσεων και από την αντιστοιχία λόγων και έργων, αλλά και από την δυνατότητα να ξεπεράσει γνώριμους ηγεμονισμούς και να συνδράμει στην συγκρότηση ανταγωνιστικού εκλογικού πολιτικού και κοινωνικού μετώπου στην Δεξιά».

Αναλυτικά, η συνέντευξη του Διονύση Τεμπονέρα:

1.Έχετε προτείνει αναβολή όλων των διαδικασιών για εκλογή προέδρου στον ΣΥΡΙΖΑ και την προκήρυξη έκτακτου προγραμματικού συνεδρίου στο κόμμα. Εκτιμάτε πως είναι εφικτό κάτι τέτοια μέσα στο διαφαινόμενο κλίμα τοξικότητας που έχει διαμορφωθεί;

Πριν από την συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής της 13ης Οκτωβρίου και ενώ έχω παραιτηθεί από τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ (ΚΕ και ΠΓ) πρότεινα την αναβολή της εκλογής Προέδρου, την σύγκληση εκτάκτου προγραμματικού και καταστατικού συνεδρίου, επανιδρυτικού χαρακτήρα, στις αρχές του 2025 και την ανάληψη πρωτοβουλίας από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ για την συγκρότηση προοδευτικού μετώπου, στη βάση προγραμματικής συμφωνίας με σχέδιο αριστερής ενναλακτικής διακυβέρνησης.

Η Αμερικανική «Αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ και οι Πόντιοι Πιλάτοι του ΚΚΕ ως de facto σύμμαχοι των ΗΠΑ

Του Ηλία Παπαναστασίου

 «…Τον περασμένο Απρίλιο ο Στέφανος Κασσελάκης, λίγο πριν αναχωρήσει από τις ΗΠΑ, από όπου κάθε φορά που πήγαινε προκαλούσε μποφόρια στον ΣΥΡΙΖΑ, επισκέφθηκε ένα, θα λέγαμε, αγαπημένο του μέρος. Ήταν τα γραφεία του Center for Strategic & International Studies (CSIS) στην Ουάσινγκτον, ένα κέντρο διεθνών μελετών που συνδέεται άμεσα με το Πεντάγωνο, τις βιομηχανίες όπλων και τη CIA. Στο κέντρο αυτό, όπως έγραψε το τέως στέλεχος της Goldman Sachs, ο Κασσελάκης, (όπως κι ο… ανταγωνιστής του για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ Νικόλας Φαραντούρης, για να είμαστε δίκαιοι, όσο κι αν το κρύβει…) είχε μία από τις πρώτες επαγγελματικές εμπειρίες του, το 2007.
 
  

Κατά την επίσκεψη ο Κασσελάκης συνοδευόταν από τη Ρένα Δούρου, εξέχον στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ στα θέματα εξωτερικής πολιτικής. «Ολοκληρώνοντας την επίσκεψή μου στην Ουάσινγκτον επισκέφθηκα ένα οικείο μέρος, το Ινστιτούτο CSIS. Είμαι ενθουσιασμένος που αντάλλαξα απόψεις με τους διευθυντές του και να κερδίσω από τις ματιές τους γύρω από το τι σημαίνει προοδευτική ποιοτική κυβέρνηση που οραματίζομαι για την Ελλάδα» έγραψε μετά… Ήταν τόσο απασχολημένοι στρώνοντας τις αφέλειές τους στον καθρέφτη εκεί στην Κουμουνδούρου, ώστε –όπως και τα προηγούμενα– κανένας δεν πήρε μυρωδιά σε ποια αμερικανικά κέντρα πηγαίνει κι αναφέρεται κανονικά ο ανεκδιήγητος Κασσελάκης.» ( Από άρθρο του Γιώργου Χατζηδημητρίου στο ΑNTINEWS, 10/10/2024).
 
  

Ο εξαιρετικός Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος αναρωτιέται επίσης «Ποιός χρειάζεται μια «αριστερά» που εκπροσωπείται σχεδόν αποκλειστικά από μεσοαστούς, ξεπουλημένους στην εγχώρια και ξένη ολιγαρχία;» (ΚΟΣΜΟΔΡΟΜΙΟ, 11/10/2024)

 
  

Παραθέσαμε τα παραπάνω εξαιρετικά –δηκτικά, επίκαιρα και «καμπανιστά» στο περιεχόμενό τους– αποσπάσματα από δύο τελευταία άρθρα με αναφορές στην αυτοδιάλυση του ΣΥΡΙΖΑ.

H χαμένη τιμή της ελληνικής Αριστεράς

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Διάβασα με ικανοποίηση τον εκδότη του Documento και έναν αρθρογράφο στην «Εφημερίδα των Συντακτών» να υιοθετούν τη θέση που εξέφρασα πριν από ένα χρόνο, με αφορμή τη διαδοχή Τσίπρα και την υποψηφιότητα Κασσελάκη, για το εντελώς παράλογο, αντιδημοκρατικό και διαλυτικό της εκλογής αρχηγού δήθεν από τη βάση. Την επανέλαβα πάλι με προ ημερών, με αφορμή τη νέα κρίση στο ΣΥΡΙΖΑ, που εν πολλοίς οφείλεται ακριβώς σε αυτόν τον τρόπο εκλογής του «Αρχηγού».

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, αν και βέβαια αν είχαν βρεθεί περισσότεροι άνθρωποι να υιοθετήσουν εγκαίρως την άποψη αυτή, από τότε που ετέθη το θέμα και να χρησιμοποιήσουν λίγο το μυαλό τους, αντί να υποκύψουν στους αμερικανόφερτους παραλογισμούς και τα καπρίτσια του Τσίπρα, ίσως ο ΣΥΡΙΖΑ να μην είχε γνωρίσει την κρίση που απειλεί πια την ίδια του την ύπαρξη και ασφαλώς την αξιοπιστία του.

Ακόμα και σήμερα όμως, κανένας δεν τολμά να αμφισβητήσει αυτή την αντιδημοκρατική, για τους λόγους που εξηγήσαμε, διαδικασία μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν είναι άλλωστε αυτό το μόνο σύμπτωμα ενός βαρύτατου εκφυλισμού αυτού του κόμματος που κάποια στιγμή εξέφρασε τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού πριν ξεφουσκώσει με οδυνηρό τρόπο προκαλώντας βαρύτατη ζημιά και στην Ελλάδα και στην παγκόσμια αριστερά.

Η πολιτική ορθότητα εναντίον Πολάκη, η ανδροφοβία/μισανδρισμός της ελληνικής κοινωνίας και τα εκατομμύρια της Λινού

Του Ηλία Παπαναστασίου

Η εταιρεία της Λινού έλαβε το τελευταίο διάστημα, σύμφωνα με ρεπορτάζ του The Faq, τα παρακάτω ποσά:

 «Τα τελευταία 8 χρόνια η εταιρεία της Αθηνάς Λινού έλαβε τουλάχιστον τις παρακάτω κρατικές επιχορηγήσεις:

• 2016 150.000 Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας (Κώστας Μπακογιάννης)
• 2017 400.000 Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας (Κώστας Μπακογιάννης) 62.000 Δήμο Βόρειας Κυνουρίας (Παναγιώτης Μαντάς)
• 2018 75.000 Δήμο Βόρειας Κυνουρίας (Παναγιώτης Μαντάς)
• 2019 75.000 Δήμο Βόρειας Κυνουρίας (Παναγιώτης Μαντάς) 400.000 Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας (Κώστας Μπακογιάννης)
• 2020 400.000 Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας (ΦΑΝΗΣ Χ. ΣΠΑΝΟΣ)
• 2021 600.000 Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας (ΦΑΝΗΣ Χ. ΣΠΑΝΟΣ)
• 2022 1.000.000 Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας (ΦΑΝΗΣ Χ. ΣΠΑΝΟΣ)
• 2023 1.000.000 Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας (ΦΑΝΗΣ Χ. ΣΠΑΝΟΣ) 220.800 Περιφέρεια Πελοποννήσου (Παναγιώτης Νίκας)
• 2024 900.000 (έως τώρα) Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας (ΦΑΝΗΣ Χ. ΣΠΑΝΟΣ) (τελευταίο ένταλμα: Ιούλιος 2024)
• Σύνολο έως τώρα: 5.282.800 » (The Faq, 3/8/2024)

Ο Κασσελάκης, του οποίου η αμάθεια και ανιστορικότητα συναγωνίζονται την πολιτική ευήθεια και τον ασύστολο κοινωνικό του νεοπλουτισμό, διέγραψε τον Πολάκη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ σε μια κίνηση «πολιτικού ανδρισμού» και με επιμύθιο δικής του κατασκευής που έλεγε «Σε όποιον δεν αρέσει, μπορεί να φύγει!». Έτσι, ο μέγας πολιτικός ανήρ Στέφανος Κασσελάκης, εξ Αμερικής ορμώμενος, φορέας της Gay Κουλτούρας με περγαμηνές και εκατομμυριούχος, θέλει να μετατρέψει τον ΣΥΡΙΖΑ σε απόλυτο οχυρό και επιθετική ομάδα καταδρομών της Woke Culture με έδρα την Ελλάδα, πετυχαίνοντας σταδιακά την μετάλλαξη του ελληνικού λαού- και ειδικότερα της νεολαίας- σε φορείς της Gay Κουλτούρας, των Drag Queens και όλων των μεγάλων «πολιτιστικών επιτευγμάτων» της δυστοπικής, αισθητικά απεχθούς και ιδεολογικά δηλητηριώδους Woke Culture.

Tα συστημικά μέσα «ενημέρωσης» δηλαδή τα μέσα της ακραίας και απόλυτης Νεοφιλελεύθερης Προπαγάνδας ενώ υποστηρίζουν αναφανδόν την ίδια «κουλτούρα» της απόλυτης αποδόμησης του Πολιτισμού όπως τον γνωρίζαμε έως σήμερα, «αντιπολιτεύονται» ψευδεπίγραφα τον Κασσελάκη, θέλοντας να μετατρέψουν τα απομεινάρια του διαλυμένου ΣΥΡΙΖΑ σε μια Ομάδα πλήρους ιδεολογικής «εκπόρνευσης» με (δήθεν) «αριστερό χρώμα» ώστε και ο Κασσελάκης να εξοβελισθεί από τον θρόνο της απόλυτης Πολιτικής ηλιθιότητας στην οποία έχει αυτοανακηρυχθεί ως Ηγεμών αλλά και η εναπομείνασα ψοφοδεής «Αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ να μην αποτελέσει κανένα κίνδυνο στο μέλλον. Στρατηγικός καθοδηγητής, τα Συστημικά Μέσα της Κυβέρνησης και η οποία αποτελεί τον Νομοθετικό Πολιορκητικό Κριό της Woke Culture, ψηφίζοντας με απόλυτη πλειοψηφία τον Νόμο για την τεκνοθεσία των ομοφυλόφιλων ζευγαριών. Ένα στρατηγικό σχέδιο, απόλυτα πετυχημένο έως σήμερα, με μια (ψευδο) «Αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ εξευτελισμένη μέχρι μυελού οστών και με έναν πολιτικό αρχηγό πλήρους κοσμοθεωρητικής αβελτηρίας, ιδεολογικού αβδηριτισμού και πολιτικής ανεπάρκειας, παράδειγμα προς αποφυγή για μέλλοντες πολιτικούς και φερέλπιδες νέους της πολιτικής.

Προς υπεράσπιση του Παύλου Πολάκη!

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Είναι τέτοια η ταχύτητα της αποσύνθεσης της χώρας και των θεσμών της που κάτι αδιανόητο χτες γίνεται πραγματικότητα σήμερα. Το ότι θα ερχόταν μια στιγμή που θα υπερασπιζόμουν τον Παύλο Πολάκη δεν μπορούσα να το φανταστώ ούτε στα πιο τρελλά μου όνειρα. Πολλά άλλωστε έχω να του προσάψω και στον ίδιο και στους συναδέλφους του του ΣΥΡΙΖΑ, συλλογικά υπεύθυνους, μαζί με τον ανεκδιήγητο πρώην αρχηγό τους,  για μια από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία του ελληνικού λαού, της ελληνικής και της παγκόσμιας αριστεράς. Αλλά και πέραν της ουσίας της ελληνικής τραγωδίας των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων, ασφαλώς έβρισκα το ύφος του Πολάκη απαράδεκτο και τελικά βλαπτικό και για τον ίδιο και για την εμβέλεια των όσων, συχνά σωστών, έλεγε.

Αλλά και λίγο αίσθηση του μέτρου δεν βλάπτει. Γιατί ασφαλώς δεν είπε δα και κάτι τόσο τραγικό με την παρατήρησή του για το ύφος της συνεργάτιδος του Γεωργιάδη (που επεσήμανε άλλωστε με ανάρτησή του, συνοδεύοντάς την και με σχετικό βίντεο, και ο κ. Βελόπουλος), που να δικαιολογεί τη διαγραφή του και τα διοικητικά μέτρα του Τασούλα εναντίον του. Η όλη μάλιστα τοποθέτηση του Πολάκη στην επιτροπή ήταν από τις πιο εμπεριστατωμένες και τεκμηριωμένες. Αξίζει να την παρακολουθήσετε.

Εντάξει έχουμε αποβλακωθεί από τις τηλεοράσεις μας όχι αρκετά όμως για να χαρακτηρίσουμε το όλο περιστατικό ως άσκηση ψυχολογικής βίας! ‘Οσο για την Κυρία Λινού και το ανεξήγητο και εντελώς δυσανάλογο ξέσπασμά της, συγνώμη αλλά δεν φταίμε εμείς και πολύς άλλος κόσμος που εκδηλώνει την υποψία ότι ήταν «στημένο».

ΣΥΡΙΖΑ - Σήκωσε το γάντι ο Τεμπονέρας: Αν το επιθυμείς μπορείς να ανοίξεις διαδικασία εκλογής προέδρου, είπε στον Κασσελάκη

«Είμαστε αριστεροί, δεν εκβιαζόμαστε» - Δεν δίνουμε ποτέ και σε κανέναν λευκή επιταγή, είπε στην κρίσιμη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας

Το γάντι που πέταξε ο Στέφανος Κασσελλάκης στην κρίσιμη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, ζητώντας λευκή επιταγή ή να υποδείξουν όσοι τον αμφισβητούν έναν αντίπαλο, σήκωσε απόψε ο Διονύσης Τεμπονέρας ο οποίος μιλώντας στο ανώτατο καθοδηγητικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, είπε ότι όχι μόνο δεν μπορεί να δοθεί λευκή επιταγή στον πρόεδρο αλλά σε περίπτωση ήττας στις ευρωεκλογές, οι ευθύνες «θα βαρύνουν πρώτα από όλους τον ίδιο τον πρόεδρο».

«Δεν συναινώ στην  de facto διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ... Είμαστε Αριστεροί και δεν εκβιαζόμαστε. Δεν δίνουμε ποτέ και σε κανέναν λευκή επιταγή... Αν το επιθυμεί ο πρόεδρος έχει κάθε δικαίωμα να ανοίξει καταστατικά την διαδικασία προεδρικής εκλογής» ήταν η απάντησή του σε όσα είχε πει νωρίτερα ο πρόεδρος του κόμματος.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο Διονύσης Τεμπονέρας, μέλος της ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ανέφερε κατά την συνεδρίαση του οργάνου: 

«Με πλήρη συνείδηση των δυσκολιών, παραμείναμε στο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και επιμένουμε να εκφράζουμε μαζί με τους συντρόφους μας, την αγωνία και την συνείδηση της οργανωμένης εκλογικής βάσης και των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Δεν μετανιώσαμε ποτέ για την επιλογή μας αυτή.

Έγκαιρα, πριν από 8 μήνες, είχαμε προειδοποιήσει για την ανάγκη διεξαγωγής ενός συνεδρίου, πριν την προεδρική εκλογή προκειμένου, όχι μόνο να γίνει ο  απαραίτητος απολογισμός και η αναγκαία αυτοκριτική, αλλά και για να αποτυπωθεί η ιδεολογική ταυτότητα και η φυσιογνωμία του κόμματος, μετά από μια στρατηγική ήττα. Δυστυχώς, η πρόταση μας δεν εισακούστηκε, με αποτέλεσμα σήμερα να τίθεται σε αμφισβήτηση η ιστορική παράδοση και ο προσανατολισμός του κόμματος, όχι με δική μας ευθύνη.

Ξεν. Κοντιάδη: Το «φαινόμενο Κασσελάκη»

Του Θανάση Σκαμνάκη

Να απολογηθώ. Όταν έμαθα την έκδοσή αυτού του βιβλίου είχα δυσπιστία. Πως ένας σοβαρός μελετητής ασχολείται με ένα φαινόμενο τόσο επικαιρικό. Και πότε πρόλαβε; 

Και ξεκίνησα να το διαβάζω με δεδομένη την άρνησή μου, με σκοπό να το ξεπετάξω σε μια δυό μέρες.

Αλλά δεν έγινε έτσι. Χρειάστηκε να το διαβάσω προσεκτικά, να κρατήσω σημειώσεις, να επιστρέψω σε κάποιους συλλογισμούς, να το αναλογιστώ και να διαπιστώσω, εν τέλει, πως μου άνοιξε ορίζοντες στη σκέψη και την ερμηνεία των πρόσφατων εξελίξεων στο ΣΥΡΙΖΑ, και όχι μόνο . Οπότε, το συμπέρασμα είναι πως κάθε άλλο παρά «αρπαχτή» είναι.

Το βιβλίο του Ξενοφώντα Κοντιάδη, Το «φαινόμενο» Κασσελάκη», το μεσσιανικό προσωπείο της μεταδημοκρατίας  (εκδόσεις Καστανιώτη) συγκροτεί μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα μελέτη για την κατάσταση των κοινωνιών μας, σε μια εποχή που η Δημοκρατία βρίσκεται σε έλλειψη, τα πολιτικά κόμματα, των αριστερών συμπεριλαμβανομένων, βιώνουν βαθειά κρίση και οι συλλογικές εκφράσεις και εκδηλώσεις, οι αξίες και οι στόχοι τους, έχουν σημειώσει θεαματική υποχώρηση. Σε μια κατακερματισμένη κοινωνία και κοινωνική συνείδηση, το πολιτικό και το κοινωνικό υποχωρεί μπροστά στο ατομικό, σηματοδοτώντας τη νίκη, ή έστω επιβολή, της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας και σκέψης (συνείδησης), με αντίστοιχη υποχώρηση των συλλογικών οραμάτων.  

Μεταδημοκρατία και μεταπολιτική ονομάζει τα φαινόμενα, όπου «σε νέους μηχανισμούς αντιπροσώπευσης αναδείχθηκαν οι μη κυβερνητικές οργανώσεις, οι δημοσκοπήσεις και τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, παλιά και νέα». Υπογραμμίζοντας πως και τα κοινωνικά κινήματα και «κατεξοχήν τα φαινόμενα κοινωνικής εξέγερσης» παίρνουν νέες μορφές, «αντανακλούν την έκπτωση των παραδοσιακών αντιπροσωπευτικών θεσμών, την απαξίωση των πολιτικών  κομμάτων, αλλά και την αδυναμία των νέων μηχανισμών κοινωνικής εκπροσώπησης να καλύψουν το δημοκρατικό έλλειμμα».

Η περιγραφή αυτής της μεταμοντέρνας εποχής, «μεταδημοκρατικής» και «μεταπολιτικής», είναι ιδιαίτερα ακριβής και ενδιαφέρουσα.

Αυτή ακριβώς η εποχή  αποτελεί το κοινωνικό πλαίσιο εντός του οποίου μπορεί να επιτυγχάνονται σχέδια και να επιβάλλονται πρόσωπα τύπου Κασσελάκη.

Ο συγγραφέας προσπαθεί να βγάλει τον αναγνώστη του από το πλαίσιο των θεωριών συνωμοσίας και να τον εντάξει σε μια λογική που καταλαβαίνει την κοινωνική πραγματικότητα, με τις ταξικές και άλλες συγκρούσεις της, ως το έδαφος στο οποίο βλασταίνουν τέτοια φαινόμενα. 

Κασσελάκειον Άγος

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Μια σειρά στελεχών πρώτης γραμμής ακολουθούμενα και από πολλά στελέχη και μέλη (πραγματικά, όχι σαν τους ψηφοφόρους του Κασσελάκη) διαφώνησαν έντονα με την εκλογή του νέου προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, μια εκλογή σκάνδαλο, τόσο από την άποψη της διαδικασίας που ακολουθήθηκε, όσο και από την άποψη της ασυμβατότητας του Στέφανου Κασσελάκη με οποιαδήποτε ιδέα αριστεράς. Τα γράψαμε αναλυτικά σε προηγούμενα άρθρα μας (ενδεικτικά εδώ).

Για να μη μιλήσουμε για τα κεφάλαια αγνώστου προελεύσεως και καταγωγής που χρησιμοποιήθηκαν για την προεκλογική εκστρατεία του κ. Κασσελάκη ή για την υποστήριξη σημαντικού μέρους των μέσων της ολιγαρχίας. Ομολογουμένως πολύ παράξενος τρόπος για να εκλέξει τον επί κεφαλής του ένα κόμμα της Αριστεράς.

Η εκλογή του Κασσελάκη, ενός ανθρώπου που συνδέεται και εκπροσωπεί τόσο άμεσα τα αμερικανικά συμφέροντα χωρίς να έχει και καμία σχέση με την αριστερά και με την ελληνική πολιτική και κοινωνία (ίσως να τον προόριζαν για τη ΝΔ, προέκυψε όμως τώρα το κενό στον ΣΥΡΙΖΑ και τον έστειλαν εκεί) συνιστά ένα νέο κρίκο στην αλυσίδα της αποσύνθεσης και του εκφυλισμού της ελληνικής αριστεράς και νέο μεγάλο σταθμό στην πορεία βαθιάς αποικιοποίησης της χώρας. Με την έννοια αυτή ενδιαφέρει το σύνολο του ελληνικού λαού, όχι μόνο τα μέλη και τους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία.

Στέφανος Κασσελάκης

Με λένε Κωνσταντίνο κι έχω να σας πω κάτι: Η Ανασκόπηση ασχολείται με τον νέο Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Στέφανο Κασσελάκη και την κατάσταση στην αξιωματική αντιπολίτευση. Αυτά που θα ακούσετε πολλοί θα τα αμφισβητήσουν, πολλοί θα προσπαθήσουν να τα αρνηθούν ή να μας βγάλουν από τη μέση. Γιατί η αλήθεια πονάει σαν οσφυαλγία σε μετακόμιση. Η θέση μας είναι ότι ο Στέφανος Κασσελάκης δεν είναι άνθρωπος. Και δεν εννοούμε ότι δεν έχει ανθρωπιά και άλλα τέτοια αλληγορικά, εννοούμε ότι αν τον κόψεις, θα βρεις καλώδια και βαλβολίνες. Δείτε ένα επεισόδιο γεμάτο απρόσμενες επιστημονικές ανακαλύψεις και μαζί μια σκέψη για το πώς γίνεται 70.000 ψηφοφόροι να διαλέξουν κάποιον άγνωστο για να ηγηθεί του ΣΥΡΙΖΑ.

Κασσελάκης και Μπέος, πλευρές στο ίδιο νόμισμα;

Οι δηλώσεις για την παρένθετη μητρότητα, οι αντιδράσεις και τα «δύο στρατόπεδα»

Του Γιώργου Παπαϊωάννου

Ένας πλούσιος, «επιτυχημένος» εφοπλιστής ή μπρόκερ, λευκός άντρας άρτι αφιχθείς από τις ΗΠΑ και πρόεδρος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δήλωσε ότι σκοπεύει να αποκτήσει δύο αγόρια με παρένθετη μητέρα, ώστε να μεταφερθούν σε αυτά οι προσωπικότητες του ίδιου και του συντρόφου του.

Λίγο μετά, ένας πρώην προφυλακισμένος για υποθέσεις παράνομου στοιχηματισμού, μεγαλοπαράγοντας του ποδοσφαίρου, τραμπούκος ολκής και νυν δήμαρχος Βόλου, αφού πρώτα κι εκείνος προσγειώθηκε στην «πόλη του» πριν μια δεκαετία στηριζόμενος από τοπικά συμφέροντα αλλά και παράγοντες των μεγάλων κομμάτων, έκανε δηλώσεις του τύπου «θα υιοθετούμε παιδιά για να παράγουμε πούστηδες;».

Αναμενόμενα οι δηλώσεις Μπέου προξένησαν τη γενική κατακραυγή. Όλο το κομματικό φάσμα τις καταδίκασε και από πολλούς διατυπώθηκε η απορία πώς είναι δυνατόν μεγάλο τμήμα πολιτών να ψηφίζει «Μπέους». Το Τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο για «έκφραση ρατσιστικού και ομοφοβικού ακραίου μίσους» και η εισαγγελέας Αρείου Πάγου διέταξε να διερευνηθεί αν η δήλωση Μπέου εμπίπτει στις διατάξεις του αντιρατσιστικού νόμου, ενώ η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και η οργάνωση Orlando LGBT+ έκαναν συμπληρωματική αναφορά στην Εισαγγελία.

Για τις αρχικές δηλώσεις Κασσελάκη δεν «έπεσε το διαδίκτυο», δεν υπήρξε σχεδόν καμιά διαμαρτυρία από χώρους ή άτομα που υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν καταδικάστηκαν από προσωπικότητες του προοδευτικού και αριστερού χώρου, και δεν έβγαλε ανακοίνωση το τμήμα δικαιωμάτων κανενός κόμματος. Κάποιοι σχολίασαν αρνητικά την επιλογή φύλου των μελλοντικών τέκνων, αλλά μέχρι εκεί.

Ο Κασσελάκης και η παρένθετη Μητέρα

Της Κατερίνας Μάτσα

Δυο αγόρια με παρένθετη μητέρα θέλει να αποκτήσει ο “αριστερός επιχειρηματίας” Στέφανος Κασσελάκης, ο νέος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν επιθυμεί να είναι κορίτσια για να τα μεγαλώσουν μαζί με τον σύντροφό του. Η προτίμηση αποτελεί μια «ενσυναίσθηση»(!), όπως δήλωσε ο ίδιος στην τηλεοπτική εκπομπή του πρώην “Ποταμίσιου” και νυν δεξιότατου μητσοτακικού Σταύρου Θεοδωράκη. Ελπίζει, πρόσθεσε, ότι τα παιδιά θα πάρουν και την προσωπικότητα του ίδιου και του συντρόφου του.

Η παρένθετη μητέρα είναι μια κερδοφόρα επιχείρηση που έχει αναπτυχθεί τις τελευταίες δεκαετίες στην Αμερική και σε πολλές χώρες μαζί και στην Ελλάδα από ασφαλιστικές εταιρείες, μεγαλογιατρούς και διεφθαρμένους δικηγόρους σαν μια εμπορευματική μηχανή, που δίνει τη δυνατότητα σε ευκατάστατα ζευγάρια να αποκτήσουν παιδί. Φτωχές γυναίκες από ρημαγμένες χώρες που βρίσκονται τώρα στη μαύρη προσφυγιά δέχονται να γονιμοποιήσουν ωάρια και να γεννήσουν παιδί για να πληρωθούν από αδίστακτους εκμεταλλευτές στην υπηρεσία πλούσιων ζευγαριών. Είναι γι’ αυτές ένα μέσον επιβίωσης. Γι’ αυτό και δέχονται τους όρους τού συμβολαίου που απαγορεύει οποιαδήποτε επαφή της βιολογικής μητέρας με το παιδί που θα γεννηθεί. Συχνά ο τοκετός γίνεται με καισαρική, ώστε όταν η μητέρα ξυπνήσει να έχει ήδη απομακρυνθεί από αυτήν το νεογέννητο. Η γυναίκα, αντιμετωπίζεται καθαρά ως μηχανή αναπαραγωγής, χωρίς κανένα δικαίωμα.

Σε κάποιες περιπτώσεις, για να μην δημιουργηθούν προβλήματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οι μέλλουσες μητέρες υποχρεώνονται να παραμείνουν εσώκλειστες μέχρι τον τοκετό. Τα παιδιά που γεννιούνται συνήθως μεταφέρονται μακρυά από τη χώρα που γεννήθηκαν για να διοχετευθούν στην αναπαραγωγική αγορά ή ακόμα και στην αγορά ζωτικών οργάνων. Κανένας θεσμικός φορέας δεν εποπτεύει αυτές τις γεννήσεις, κανένας νόμος δεν προστατεύει αυτά τα παιδιά, που αντιμετωπίζονται σαν κοινά εμπορεύματα στην καπιταλιστική αγορά.

Ο Υπεράνθρωπος των μαζών (*)

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

«Νάχαμε ένα βασιλιά, για να μας θαμπώνει, με λειρί στο κούτελο, με φωνή τρομπόνι» Κ.Βάρναλης

Τον Ιούνιο του 1984 γίνονταν ευρωεκλογές. Ακούγοντας την προεκλογική ομιλία του αρχηγού τους Αβέρωφ, οι νεοδημοκράτες παραπονιόντουσαν: «Είναι η πρώτη φορά που θα ψηφίσουμε κόμμα και όχι αρχηγό». Λίγους μήνες αργότερα, όταν αρχηγός της ΝΔ εκλέχθηκε ο Κων. Μητσοτάκης  ο Αν. Παπανδρέου τον συνέκρινε με τον Εφιάλτη τον Τραχίνιο, τον προδότη των Θερμοπυλών, προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων από την πλευρά της ΝΔ. Στην πραγματικότητα όμως οι επικεφαλής της ΝΔ πανηγύριζαν. Επιτέλους, να κάποιος που ο Παπανδρέου φοβόταν. Αυτός ήταν ο τρίτος Μεσσίας της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας.

 Από κει και ύστερα, η αναζήτηση Μεσσία έγινε ρουτίνα για τα δύο μεγάλα κόμματα, στην προσπάθεια τους να επιστρέψουν στην εξουσία. Εξουσία για τα ελληνικά κόμματα σημαίνει πρώτα και πάνω απ’ όλα, το όφελος των φιλόδοξων και αυτάρεσκων στελεχών τους. Οικονομικά οφέλη, κοινωνική άνοδος, ικανοποίηση πολιτικών φιλοδοξιών.

 Εύκολα λοιπόν καταλαβαίνει ο καθένας γιατί η αρχική δήλωση Κασσελάκη, «εγώ μπορώ να νικήσω τον Μητσοτάκη» ηλέκτρισε μονομιάς μεγάλο μέρος των μελών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Ήττα του Μητσοτάκη σημαίνει  πως ανοίγει ο δρόμος της επιστροφής στον χαμένο Παράδεισο.

 Μέχρι και σχεδόν τις εκλογές του 2012, οι μεσσιανικές ανησυχίες στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξαν υποτυπώδεις. Η κατάσταση αλλάζει όταν το εκλογικό του ποσοστό τριπλασιάζεται και παρουσιάζεται η πιθανότητα αριστερής διακυβέρνησης. Τον επόμενο χρόνο κι ενώ το κόμμα πλέον ΣΥΡΙΖΑ είναι αξιωματική αντιπολίτευση, ο Τσίπρας επανεκλέγεται πρόεδρος με ποσοστό 74%. Η περίοδος της λατρείας έχει αρχίσει. Μαζί έχει αρχίσει και η έφοδος των «μαζών» για την ένταξη τους στο νέο κόμμα εξουσίας. Τρία χρόνια σχεδόν, στίφη υποψηφίων μελών πολιορκούσαν την Κουμουνδούρου.

Χωρίς ηθική και πολιτική νομιμοποίηση η εκλογή Κασσελάκη

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Ο Στέφανος Κασσελάκης θα εκλεγεί πιθανότατα – πλην μεγάλης έκπληξης και ανατροπής – και ίσως με μεγάλο ποσοστό την ερχόμενη Κυριακή ως Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ μέσω μιας εντελώς διάτρητης διαδικασίας και παρά το ότι είναι παντελώς άσχετος και με το κόμμα και με τη χώρα που θέλει να διοικήσει!!

Είναι αλήθεια ότι τα ΜΜΕ, ακόμα και πολλά υποτιθέμενα «εναλλακτικά» sites κάνουν ό,τι μπορούν (γιατί άραγε;) για να συγκαλύψουν την πλήρη και παχυλή άγνοια για την Αριστερά και για την Ελλάδα ενός «ανθρώπινου ρομπότ» που συναρμολογήθηκε κακήν κακώς για να «σταλεί» να διοικήσει την αντιπολίτευση της αποικίας. Ό,τι και να κάνουν όμως πολύ σύντομα θα αναγκαστεί να μιλήσει και τότε θα γελάσει (ή μάλλον θα κλάψει) και το παρδαλό κατσίκι. Μόλις άλλωστε πήγε να πει κάτι για το Κυπριακό, στα ασύντακτα και παράξενα ελληνικά του, μπερδεύτηκε αμέσως και άρχισε να λέει άλλα αντ’ άλλων.

Εξ όσων γνωρίζουμε δεν υπάρχει κανένα προηγούμενο εκλογής εντελώς ασχέτου ανθρώπου και με τέτοια διαδικασία σε κανένα κόμμα και μάλιστα αριστερό της υφηλίου. Περιττό να πούμε ότι η εκλογή θα γίνει κατά παράβαση των βασικών πολιτικών, ηθικών και ιστορικών αρχών της αριστεράς και των κριτηρίων που προσδιορίζουν τη συνείδηση των νέων και των ηλικιωμένων, των ζωντανών και των νεκρών ακόμα αριστερών, δηλαδή τη συλλογική συνείδηση και το συλλογικό ασυνείδητο αυτής της παράταξης.

Βεβαίως μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πια υπό καμία έννοια αριστερό κόμμα και ότι η υποψηφιότητα Κασσελάκη σηματοδοτεί ακριβώς τη μετατροπή του σε κάτι εντελώς άλλο. Αν όμως είναι έτσι θα ήταν σκόπιμο οι φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ να μην εξαπατήσουν το σχεδόν ένα εκατομμύριο ψηφοφόρων που τους ψήφισαν προ τριμήνου, πιστεύοντας ότι είναι αριστερό κόμμα.

Γιατί δέχεται τόσα πυρά ο Κασσελάκης και από πού ;

Του Ηλία Παπαναστασίου

Πολλά παράξενα και κάπως αλλόκοτα συμβαίνουν εδώ και περίπου τρεις μήνες αλλά ειδικότερα εδώ και τρεις εβδομάδες.

 

Μόλις ανακοινώθηκε η υποψηφιότητα της Αχτσιόγλου τέλη Ιουνίου, παρατηρήσαμε έκθαμβοι έναν «πανζουρλισμό πανηγυρισμών» από την συντριπτική - επαναλαμβάνουμε συντριπτική – πλειοψηφία, ίσως και ολότητα, των Μέσων Ενημέρωσης υπέρ της «Έφης από τα Γιαννιτσά».

Από τον Άρη Πορτοσάλτε στον ΣΚΑΙ έως τον Γιώργο Αυτιά, από τον ΣΚΑΙ έως τον ALPHA ή το STAR και το MEGA, όλα, μα όλα σας λέμε, τα Τηλεοπτικά Κανάλια έψελναν εν χορώ το υμνολόγιο υπέρ της Αχτσιόγλου, των υποτιθέμενων προσόντων της, εστιασμένα κυρίως στα ακριβά ρούχα που ψωνίζει έως την καλλίγραμμη σιλουέτα της. Μιλάμε για πολύ «αριστερά» κριτήρια...

Δεν χρειάζεται να συζητήσουμε για τις εφημερίδες από το ΜΑΚΕΛΕΙΟ του Στέφανου Χίου έως το Πρώτο Θέμα, ΤΑ ΝΕΑ και ΤΟ ΒΗΜΑ, τα γυναικεία περιοδικά του Νεοφιλελευθέρου Φεμινισμού, ανάλογα sites γυναικείου και ακραιφνώς φεμινιστικού περιεχόμενου έως τον ίδιο τον Μητσοτάκη (!) ο οποίος στη Βουλή απεκάλεσε την Αχτσιόγλου πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να έχουν γίνει εκλογές!

Για τους δημοσιογράφους δεν μιλάμε, σχεδόν έχουν σχηματίσει «Λόμπυ Αχτσιόγλου», άνδρες και γυναίκες. Οι άνδρες γιατί φαίνεται έχουν γοητευτεί από την εμφάνισή της οι δε γυναίκες γιατί θεωρούν «γυναικεία» και «φεμινιστική» κατάκτηση την αρχηγία ενός πολιτικού κόμματος, πιστεύοντας στην «γυναικεία» εκπροσώπηση της πολιτικής. Εμείς έχουμε άλλη άποψη, ενθυμούμενοι την Μάργκαρετ Θάτσερ, την Μαντλίν Ολμπράιτ, την Κοντολίζα Ράις, την Χίλαρυ Κλίντον, την Τανσού Τσιλλέρ, την Σάνα Μαρίν, την Τερέζα Μέη, την Ντόρα Μπακογιάννη, την Γερμανίδα Αναλένα Μπέρμποκ και πολλές άλλες «συμπαθέστατες» υπάρξεις που ξεκίνησαν σαν «ειρηνόφιλες γατούλες που θα έφερναν την αλλαγή» και κατέληξαν κλασσικές λυσσασμένες και φιλοπόλεμες ύαινες του χειρίστου είδους... Ας προσθέσουμε στους οπαδούς της Αχτσιόγλου και την Αφροδίτη Λατινοπούλου, εκ Θεσσαλονίκης ορμώμενη ...

Καταπίνοντας τα μνημόνια, διυλίζοντας τον Κασσελάκη

Του Πάσχου Λαζαρίδη

Επαληθεύοντας όλα τα προγνωστικά ο Στέφανος Κασσελάκης πέτυχε ευρεία νίκη στις εκλογές για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ και πλέον είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί. Τα στελέχη και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ που απορούν με την εκτόξευση προς την προεδρία ενός μέχρι πρόσφατα άσχετου με το κόμμα και την ιστορία του, κακώς απορούν. Το ένα και μοναδικό κριτήριο του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ είναι να μην εξαϋλωθεί η αξιωματική αντιπολίτευση, να μην επιστρέψει στο 3%, και -ίσως-  να μπορέσει να ξαναχτυπήσει την πόρτα της εξουσίας. Αυτή την προοπτική μπορεί να τη δώσει ένας νεότερος και ωραιότερος Μητσοτάκης, δεν μπορούν να τη δώσουν πρόσωπα και στελέχη που ταυτίστηκαν με τη χρεοκοπία του ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση – και ακόμα περισσότερο – με τη χρεοκοπία του ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση. 

Απορούν και εξίστανται σχολιαστές και δημοσιογράφοι για τη μετεωρική άνοδο του Στέφανου Κασσελάκη, για τη μεταπολιτική και τη μεταδημοκρατία, για την αμερικανική πρεσβεία και την πλήρη επικράτηση των ιδεολογημάτων της αριστείας και της προσωπικής επιτυχίας. 

Μα αν έχεις υιοθετήσει το σύνολο της πολιτικής και της ιδεολογίας, γιατί να μην υιοθετήσεις και τον τρόπο με τον οποίο αυτή η πολιτική και αυτή η ιδεολογία επιλέγει τους εκφραστές της;

Αυτοί που κατάπιναν αμάσητα τα μνημόνια, τις ιδιωτικοποίησεις, την υποθήκευση για δεκαετίες του δημόσιου πλούτου, την ολόψυχη προσχώρηση στον αμερικανονατοϊκό άξονα, την αποδοχή του μονόδρομου λιτότητας των Βρυξελλών, αυτοί που υπηρέτησαν (με πόνο καρδιάς αλλά και μέχρι κεραίας) ό,τι ζήτησε ο ευρωατλαντισμός και η εγχώρια άρχουσα τάξη, γιατί διαμαρτύρονται;

O “Αγοράκριτος” Προ Των Πυλών

Εφημερίδα "ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ'

“-Καὶ τί τόνδε χρὴ παθεῖν; – Κρατεῖν, ἕως ἕτερος ἀνὴρ βδελυρώτερος αὐτοῦ γένοιτο· μετὰ δὲ ταῦτ᾽ ἀπόλλυται.” (Και ποιά τύχη θα έχει αυτός; – Να κυβερνά, ώσπου να κάνει την εμφάνισή του ένα μούτρο πιο πρόστυχο απ᾽ αυτόν — και τότε σβήνει κι αυτός”.) Αριστοφάνη ” Ιππείς” 133-135 σε μετάφραση Ηλ. Συρόπουλου.

Σύμφωνα με το αριστοφανικό αφήγημα, ο βυρσοδέψης “Παφλαγόνας” , ο δημαγωγός Κλέων, έχει γαντζωθεί στην εξουσία αποσπώντας ως ο αγαπημένος δούλος την ευμένεια του Δήμου, αφήνοντας απέξω τους υπόλοιπους. Και ο μόνος τρόπος για να πέσει, σύμφωνα με χρησμό του Μαντείου των Δελφών, είναι να βρεθεί κάποιος άλλος, χειρότερος από αυτόν στα τερτίπια, άνθρωπος της αγοράς.

Για να πετύχουν να τον ρίξουν, οι αντίπαλοι του Κλέωνα, στρατηγοί Νικίας και Δημοσθένης (ως δούλοι του Δήμου και εκείνοι στην κωμωδία) φέρνουν από το πουθενά τον “αλλαντοπώλη” Αγοράκριτο κι εκείνον άνθρωπο της αγοράς, όπως ο Κλέων. Ως τον πλέον κατάλληλο για να εκτοπίσει από την εξουσία τον “Παφλαγόνα” Κλέωνα.

Φαίνεται πως με παρόμοια λογική -τηρουμένων των αναλογιών-, ο κ. Πολάκης και ο εξάδελφος του κ. Τσίπρα, αναζήτησαν άνθρωπο της εμπιστοσύνης των αγορών προκειμένου να υπάρξει προοπτική ανατροπής του κ. Μητσοτάκη. Και όπως ο αριστοφανικός “αλλαντοπώλης”, εμφανίστηκε από “το πουθενά” ο κ. Κασσελάκης.

Η ενσάρκωση του "αριστερού" αποικιοκράτη!

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

Πριν από όχι και τόσο πολλά χρόνια, οι άνθρωποι στην Αριστερά γνώριζαν δίχως αμφιβολίες, πως η κοινωνική αδικία, η φτώχεια, το ανύπαρκτο κράτος πρόνοιας, ήταν συνέπειες της ξένης εξάρτησης της χώρας. 

Τα παραμύθια της ατομικής ευθύνης, του "τέτοιος λαός που είμαστε αυτά μας αξίζουν", οι "τεμπέληδες Έλληνες", το "όλοι μαζί τα φάγαμε, τα κάψαμε", το "Ελλαδιστάν", η "Δυστυχία του να είσαι Έλληνας" και λοιπά,  δηλαδή η αποσιώπηση της αποικοκρατίας και η πλήρης υιοθέτηση και εσωτερίκευση των κυρίαρχων ιδεών απαξίωσης και ενοχοποίησης του ελληνικού συλλογικού, θα ακούγονταν τότε αδιανόητα. 

Οι άνθρωποι στην Αριστερά ήταν πεισμένοι πως η ατομική και συλλογική φτώχεια τους ήταν ένα ακόμη σύμπτωμα (και) της αποικιοκρατίας και των ντόπιων εντολοδόχων της. 

Και γι' αυτό το αίτημα της Κοινωνικής Δικαιοσύνης ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με το αίτημα της Εθνικής Ανεξαρτησίας. 

Που πάει να πει το ένα δεν γίνεται χωρίς το άλλο. 

Εντούτοις, τα τελευταία 30-40 χρόνια ήταν ικανά για να απομονωθεί-αποσυναρτηθεί το ένα αίτημα από το άλλο και αυτό με κύρια ευθύνη της αριστερής διανόησης (μάλλον και οι δυο λέξεις σε εισαγωγικά) που κατάπιε αμάσητη την αποικιοκρατική αφήγηση και "ζήλευε" που εκείνη δεν ζούσε στις Βρυξέλλες ή δεν καταγόταν από το Brighton, αλλά από ένα "κωλοχώρι" της Καρδίτσας.

Για τον κ.Κασσελάκη και τον ΣΥΡΙΖΑ

Οσοι θα συνεχίσουν όλο αυτό το τσίρκο του τίποτα να το εμφανίζουν σαν «αριστερά» και μάλιστα «ριζοσπαστική», έχουν όση συμπάθεια μπορεί να προκύπτει όταν θυμάσαι  εκείνη την φράση του ποιητή: «Τις καλησπέρες μου στα ιδανικά σας». 

Του Νίκου Μπογιόπουλου 

Μέχρι τώρα είχαμε έναν ΣΥΡΙΖΑ που μιλούσε περί “αριστεράς” και επέβαλλε Μνημόνια. 

Που μιλούσε περί “αριστεράς”  και επέβαλλε ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. 

Που μιλούσε περί “αριστεράς”  και  εξασφάλιζε οικειοθελή φορολόγηση στους εφοπλιστές. 

Που μιλούσε για δημοκρατική ενημέρωση και ξαναμοίραζε τις τηλεοπτικές άδειες στην ίδια ολιγαρχία. 

Που μιλούσε περί “αριστεράς”  και  έφτιαχνε τους χάρτες της απόλυτης απόβασης των Αμερικάνων του «αγγελικού» Τραμπ και του ΝΑΤΟ σε όλη την ελληνική επικράτεια. 

Που παρίστανε την αντιπολίτευση ψηφίζοντας το 50% των νόμων του κ.Μητσοτάκη 

Που βάφτιζε την τρόικα σε «θεσμούς»  και ξεπούλαγε τα τρένα σε Ιταλούς και τα αεροδρόμια σε Γερμανούς.