H χώρα–παρίας που παριστάνει την «Ευρωπαϊκή» σκοτώνει αθώο κόσμο!

Του Ηλία Παπαναστασίου

 

 

(Δυσκολεύεσαι στα τρόφιμα, στο ηλεκτρικό, σου παίρνουν το σπίτι και τώρα σε σκοτώνουν ! Δεν σου φτάνουν;)

  

Όλοι γνωρίσαμε την ιστορία της Μαντάμ Σουσού όταν διαβάζαμε τις άφθαστες ιστορίες του Δημήτρη Ψαθά. Επρόκειτο για μια λαϊκή κυρία που παρίστανε την κοντέσα με καταγωγή από «τζάκι» και απαιτούσε να την «σέβονται» και να της φέρονται ανάλογα. Ήταν ουσιαστικά ένα γελοίο γυναικείο πρόσωπο των δεκαετιών 1950 και 60, απότοκο μιας παραγωγής «συλλογικού φαντασιακού» δηλαδή ψευδαισθήσεων από τα λαϊκά στρώματα. Έμεινε συνώνυμο της ψευδαίσθησης και της φαντασίωσης κοινωνικής ανόδου, ταυτισμένο με την γελοιότητα και τον αυτοεξευτελισμό.

Ερχόμενοι τώρα στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας που ονομάζεται Ελλάδα, διακρίνουμε μια περίοδο από το 2000 και ύστερα, όπου η χώρα ζούσε τον μύθο της, αυτοπεριβαλλόμενη από τον μανδύα της «Ανεπτυγμένης», «Ευρωπαϊκής», «Δυτικής» και άλλα παρόμοια. Είχε τον «αέρα» του Ευρώ η χώρα του «Φρέσκου αέρα» που λέγεται Ελλάδα, πουλούσε ύφος και στυλ στους γείτονες – «Καθυστερημένοι Βαλκάνιοι», «Υποανάπτυκτοι Τούρκοι» και άλλες ανοησίες» – μέσω των οποίων ο κάθε κομπλεξικός («συμπλεγματικός» επί το επιεικέστερον...) όπως πολλοί Έλληνες πολιτικοί, επιδίωκε να αναβαθμιστεί στα μάτια του πόπολου –για να μπορεί να τον κουμαντάρει πιο εύκολα– αλλά και στα μάτια του εαυτού της, να νιώθει «Ευρωπαία», «Ανεπτυγμένη», χώρα «Βαρέων βαρών», ισοδύναμη της Γερμανίας και ισόνομη της Γαλλίας, όπως οι χωριάτες που θέλουν να μπουν στα παλάτια γιατί έχουν πολύ χρήμα και να νιώθουν «ισότιμοι» με τους πρίγκηπες! 

Ήταν η εποχή του ευρώ, του Χρηματιστηρίου, των Ολυμπιακών, των μεγάλων έργων δηλαδή των «Μεγάλων έργων της αρπαχτής», η εποχή που οι Ελληνικές Κυβερνήσεις το έπαιζαν «επίπεδο», μέλη του «ανεπτυγμένου δυτικού και πολιτισμένου κόσμου και άλλα ηχηρά, τρανταχτά και πολύ κωμικά! Μετά βέβαια ήλθαν τα Μνημόνια, τα κεφάλια «μπήκαν μέσα» και αφού περικόπηκαν οι μισθοί και συντάξεις και φτώχυνε η μεγάλη μάζα, έκανε σαν σίφουνας την είσοδό του στην πολιτική ο Νεοφιλελευθερισμός! Θύμιζε «ταύρο εν υαλοπωλείω», πρόθυμος να πουλήσει κάθε τι δημόσιο, όλες τις ΔΕΚΟ αντί πινακίου φακής, να διώξει «πλεονάζον προσωπικό» – πλεονάζον κατά την φαντασία του– και φυσικά να τσακίσει τους τεμπέληδες, παρασιτοποιημένους και θρασύτατους συνδικαλιστές που μετατράπηκαν σε σύγχρονους Βελζεβούληδες! Εάν ρίχναμε στην πυρά όλα τα παραπάνω – σύμφωνα με τους Γκουρού του Νεοφιλελευθερισμού– η Ελλάδα θα «πήγαινε μπροστά» και θα μετατρεπόταν σε «σύγχρονη οικονομία», ανεπτυγμένη «δυτική χώρα» και άλλες ανοησίες «ων ουκ εστι αριθμός».

Όποιος μιλά για ανθρώπινο λάθος, θέλει να κουκουλώσει τις ευθύνες

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποφάνθηκε στο διάγγελμά του ότι “όλα δείχνουν τραγικό ανθρώπινο λάθος”. Η γραμμή όμως είχε δοθεί από την πρώτη στιγμή και το σύνολο των ΜΜΕ την αναπαράγει: Λάθος του σταθμάρχη. Οι πιο φανατικοί της κυβερνητικής γραμμής, μας ανακοινώνουν όχι απλά την ετυμηγορία αλλά και την ποινή: Πόσα χρόνια κάθειρξης περιμένουν τον σταθμάρχη. 

Σε αντίθεση με το κυβερνητικό αφήγημα, στον 21ο αιώνα, το “ανθρώπινο λάθος”, ως ερμηνεία τραγωδιών, απαγορεύεται. Γιατί μια πληθώρα διαδικασιών, αυτοματισμών, δικλείδων ασφαλείας, έχουν αναπτυχθεί ακριβώς για να επισημαίνουν το “ανθρώπινο λάθος” και να αποτρέπουν τα αποτελέσματά του. 

Δεν ζούμε στον 19ο αιώνα για να εξαρτάται η πορεία δύο τρένων από την αντιληπτική ικανότητα ενός σταθμάρχη. Ζούμε στον 21ο αιώνα, όπου έχουν αναπτυχθεί συστήματα ασφαλείας, εφαρμογές, αλγόριθμοι και τυποποιημένες λειτουργίες. 

Οι θετικές επιστήμες έχουν διατυπώσει και εφαρμόσει ένα πλήθος τεχνικών που αναζητούν βήμα το βήμα τις αιτίες υπό τις οποίες μπορεί να συμβεί ένα ατύχημα και αναπτύσσουν τρόπους να τις διορθώσουν. Από την RCA μέχρι την CAPA και από την SOP μέχρι το QMS, οι οργανισμοί, μικροί ή μεγάλοι έχουν να επιλέξουν μια πληθώρα εργαλείων και διαδικασιών που θα διασφαλίζουν την ποιότητα και την ασφαλή λειτουργία. Και ακόμα περισσότερο, υπάρχουν διαδικασίες, που ελέγχουν τις διαδικασίες, που ελέγχουν τις διαδικασίες, που ελέγχουν το ανθρώπινο λάθος. 

Οι άριστοι απόφοιτοι του Κολλεγίου Αθηνών, του Κολούμπια και του Ταφτς, δεν έχουν ακούσει τίποτα για αυτά;

Ύβρις

Γιατί;

Άτιμο πράγμα ο καπιταλισμός

Ανάρτηση από: Jo Di

Νεκροταφείο αφισών της πάλαι ποτέ αριστεράς... Άραγε, ήταν ποτέ αριστερά;

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Ξεφορτωθήκαμε και την ΤΡΑΙΝΟΣΕ

Του πιτσιρίκου

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε η χώρα μας, αφού η ΤΡΑΙΝΟΣΕ πέρασε από το ελληνικό Δημόσιο στο ιταλικό Δημόσιο.
Δημόσιο να ‘ναι κι ας είναι και της Τουρκίας.
Σημασία έχει να μην πέσει η περιουσία των Ελλήνων στα χέρια ιδιωτικών εταιρειών.
Βέβαια, και οι ιταλικοί σιδηρόδομοι θα αποκρατικοποιηθούν αλλά μπορεί να τους πάρει το δημόσιο της Γαλλίας, οπότε θα είμαστε πάλι νικητές.
Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ πουλήθηκε έναντι 45 εκατομμυρίων ευρώ στο ιταλικό Δημόσιο, αν και η Γιουβέντους έδινε τα ίδια χρήματα και τρεις ποδοσφαιριστές.
Η τιμή πώλησης της ΤΡΑΙΝΟΣΕ θεωρείται χαμηλή γιατί ξεκίνησαν οι θερινές εκπτώσεις και το αφεντικό τρελάθηκε.
Για την επίτευξη της συμφωνίας δεν υπήρξαν δυσκολίες, αφού οι Ιταλοί τα βρήκαν με τους Κινέζους της COSCO και με τους Ρώσους, ενώ οι Γερμανοί δεν έφεραν αντιρρήσεις γιατί η SIEMENS δεν φτιάχνει τρένα.
Μόλις οι Ιταλοί συμφώνησαν με τους Κινέζους και τους Ρώσους, βάρεσαν παλαμάκια, για να έρθουν οι Έλληνες σερβιτόροι του ΤΑΙΠΕΔ με τα συμβόλαια και τις σαμπάνιες. 

Διαπρέπουν σαν μεσίτες τα κυβερνητική στελέχη ξεπουλώντας την κρατική περιουσία

Άλλο ένα καραμπινάτο ξεπούλημα –χάρισμα στην ουσία- κρατικής περιουσίας είχαμε σήμερα με την παραχώρηση για 45 εκατομμύρια ευρώ ΤΡΑΙΝΟΣΕ στην Ιταλική εταιρεία Ferrovie Dello Stato.
Και μόνο να σκεφτεί κανένας τις αντιδράσεις που υπήρξαν από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ όταν το 2013, η Ν.Δ., είχε εκδηλώσει την πρόθεση της να πουλήσει την ίδια εταιρία για 300.000.000 ευρώ –για «ξεπούλημα» έκανε λόγο τότε ο Σταθάκης- καταλαβαίνει το μέγεθος του ξεπουλήματος. 

Τελικά για πολλά μπορείς να κατηγορήσεις το κυβερνητικό προσωπικό της «δεύτερης αριστερής κυβέρνησης», αλλά θα ήταν αδικία να μην τους αναγνωρίσεις ότι διαπρέπουν σαν μεσίτες πουλώντας περιουσία που δεν τους ανήκει και την οποία έχει πληρώσει ο ελληνικός λαός.

Πολύ εύστοχη ήταν η επισήμανση φίλης στο f/b: Αυτός ο Σύριζα κατάντησε τη χώρα Σοβιετία. 
Κρατικά (γερμανικά) αεροδρόμια. κρατικά (κινέζικα) λιμάνια, κρατικά (ιταλικά) τρένα

Την πιο αιχμηρή δήλωση γ’ αυτή την κυβερνητική απόφαση την έκανε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης
«Η ληστεία, υπό μορφή πειρατικής επιδρομής και κατοχικού πλιάτσικου του ελληνικού Δημοσίου και του ελληνικού λαού, κλιμακώνεται, χωρίς φραγμούς, χωρίς όρια και με έναν κυνισμό που δεν έχει προηγούμενο.

Ο Μιχελογιαννάκης κλιμακώνει: «Όχι στην πώληση του ΟΛΠ και της ΤΡΑΙΝΟΣΕ»

Ο ΟΛΠ έγινε ανώνυμη εταιρεία το 1999.

Το ελληνικό δημόσιο το 2002 τού παραχωρεί γήπεδα, κτήρια, εγκαταστάσεις, για 40 χρόνια.

Το 2003 μπαίνει στο χρηματιστήριο με 25,5% μετοχές κυριότητας δημοσίου.

Στο διοικητικό του συμβούλιο υπάρχουν εκπρόσωποι μετόχων, υπάλληλων, λιμενεργατών και ο δήμαρχος Πειραιά.

Απασχολεί 1.100 υπαλλήλους κι εξυπηρετεί 24.000 πλοία.

Ο Πειραιάς έχει το μοναδικό ευρωπαϊκό λιμάνι στην ανατολική Μεσόγειο και συνδέει Ασία –Αφρική – Ευρώπη.

Το ΤΑΙΠΕΔ εξέτασε τους νέους όρους: 51% τώρα και 67% σε 5 χρόνια και τους γνωστοποίησε στους επενδυτές στην παρούσα δεύτερη φάση του διαγωνισμού.

Ο διευθύνων σύμβουλος αναφέρει ότι πώληση σημαίνει και πώληση δικαιώματος για εκμετάλλευση λιμενικών εγκαταστάσεων.

Αναρωτιέμαι, είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά με κυβέρνηση Αριστεράς;

Περιμένουμε μόνο την Νομαρχιακή Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ Πειραιά να αντιδράσει όταν αλλάζει μια βασική αρχή του προγράμματος ΣΥΡΙΖΑ;