Του Κλεισθένη
Πως φτάσαμε απ' το “σκέπτομαι άρα υπάρχω” στο “καταναλώνω άρα ζω”; Πολύ δύσκολα απαντιέται αυτό το ερώτημα. Προφανώς δεν έγινε αυτή η αλλαγή απ' τη μια μέρα στην άλλη.
Πως τιθασεύεται ένας άνθρωπος έτσι ώστε να μην αντιδρά στα όσα κακά του επιβάλλονται;
Με πολλούς τρόπους, είναι η απάντηση.
Θα προσπαθήσω να ασχοληθώ με έναν. Αυτός είναι ύπουλος, χωρίς βία.
Αυτός ο τρόπος είναι η εξάρτηση.
Πρέπει όλοι να πειστούν ότι είναι εξαρτώμενοι είτε αυτό είναι αληθές είτε όχι.
Εξαρτάσαι αν πεινάς απ' αυτόν που έχει και διαχειρίζεται την τροφή.
Εξαρτάσαι αν διψάς ομοίως απ' όποιον κατέχει το νερό.
Εξαρτάσαι για στέγαση απ' όποιον έχει σπίτια για ενοικίαση.
Αυτές οι εξαρτήσεις και άλλες παρόμοιες είναι οι αλυσίδες με τις οποίες προσπαθεί η παγκοσμιοποίηση να σε καθηλώσει. Είναι τα εκβιαστικά της όπλα ενάντια στην ανθρωπότητα. Είναι τα μέσα πειθαναγκασμού των ανθρώπων να γίνουν απλά καταναλωτικά όντα όσων προσφέρουν για κατανάλωση οι πολυεθνικές και τα ισχυρά κράτη.
