14 Νοέμβρη 1973 - 14 Νοέμβρη 2025

Του Θανάση Πετράκου

52  ΧΡΟΝΙΑ  ΤΩΡΑ  Η ΙΔΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ-ΛΑ'Ι'ΚΗ  ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΤΟ

Σαν σήμερα πριν 52  χρόνια ξεκίνησε η εξέγερση του Πολυτεχνείου, η κορυφαία πράξη του αντιδικτατορικού αγώνα. Είμαι τυχερός που ήμουν και εγώ εκεί από τη πρώτη στιγμή μέχρι τη τελευταία.

Προσπάθησα 52  χρόνια τώρα να μην προδώσω το Νοέμβρη της γενιάς μας.

Σαν σήμερα ξεκίνησαν όλα. Ξεκίνησε δική μας έφοδος στον ουρανό. Ξεκίνησε η κορυφαία πράξη του αντηδικτατορικού  κινήματος, η εξέγερση του Πολυτεχνείου. Από το πρωί οι φοιτητές του Πολυτεχνείου συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο έκαναν Συνέλευση και αποφάσισαν τη κήρυξη αποχής από τα μαθήματα με αίτημα να γίνουν ελεύθερες εκλογές στους φοιτητικούς συλλόγους τον Δεκέμβρη και όχι μετά από ένα χρόνο που είχε ανακοινώσει η Χούντα. Συνελεύσεις έγιναν και στη Νομική στη  Φυσικομαθηματική και στην Ιατρική. Το  μεσημέρι 1.500 περίπου  φοιτητές της Νομικής και της Φυσικομαθηματικής ξεκίνησαν για το Πολυτεχνείο διότι κυκλοφόρησε η είδηση ότι στο Πολυτεχνείο πέφτει ξύλο.

Το απόγευμα σαν σήμερα πάρθηκε η απόφαση για την κατάληψη του Πολυτεχνείου.

Contro vento Ένα βιβλίο για το ΑΜΕΕ Ιταλίας στα χρόνια της δικτατορίας (1967-1974)

Του Ρούντι Ρινάλντι

ρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο του Στέλιου Μανούσακα –από τις εκδόσεις Ψιμύθι– με τίτλο «Contro vento, μνήμες από τον αντιδικτατορικό αγώνα 1967-1974 Ιταλία», το οποίο αναφέρεται κυρίως στη δράση της σημαντικότερης ελληνικής αντιδικτατορικής οργάνωσης στην Ιταλία, του ΑΜΕΕ (Αγωνιστικό Μέτωπο Ελλήνων Εξωτερικού).

Στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες τείνει να παραχαραχθεί σε μεγάλο βαθμό η ιστορία του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος, και βασικά να αποσιωπηθούν σημαντικές οργανώσεις, κινήσεις και κινήματα. Κυριαρχεί δε η άποψη ότι υπήρξαν δύο βασικές αριστερές παρατάξεις, του ΚΚΕ και του ΚΚΕ εσωτερικού, ενώ κάποιες φορές γίνεται μια γενικόλογη αναφορά σε «αριστεριστές» ή εξωκοινοβουλευτικούς. Συνήθως μάλιστα τέτοιες αναφορές αφορούν τις μικρότερες καταστάσεις ή κινήσεις αυτού του χώρου, ή υπερπροβάλλονται τροτσκιστικές κινήσεις, που ποτέ δεν είχαν σημαντική εμβέλεια. Για τις οργανώσεις του μαρξιστικού λενινιστικού χώρου –όπως αυτές αυτοαποκαλούνταν– υπάρχει αποσιώπηση, ή το αστειάκι για το «μ-λ μπροστά ή πίσω». Με άλλα λόγια, δεν γίνεται καμία αναφορά στις πιο σοβαρές περιπτώσεις του ρεύματος αυτού, ή ακόμα στην εμβέλεια, τη σημασία, τις ιδιαιτερότητές του. Περίπου σαν να μην υπήρξε.

Βέβαια πρέπει να σημειωθεί ότι από τους βασικούς παράγοντες του μαζικότερου και σημαντικότερου μορφώματος του χώρου αυτού [ΟΜΛΕ, και ΚΚΕ (μ-λ) στη συνέχεια] δεν υπήρξε καμία σοβαρή υποστήριξη ή ανάληψη ευθύνης για το ρεύμα αυτό, ή κάποια σοβαρή εξήγηση ακόμα και για τη διάλυσή του στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Πρόσφατα ορισμένοι (όχι πολλοί) νέοι ερευνητές έχουν αρχίσει να μελετούν ή να έρχονται σε επαφή και να καταγράφουν σε εργασίες και βιβλία ορισμένες πλευρές που αφορούν το συγκεκριμένο ρεύμα, το οποίο έδρασε από το 1964 μέχρι το 1981. Άρα με κάποιο τρόπο έρχεται στην επιφάνεια, έστω και έτσι, μια σημαντική πλευρά της ιστορίας αυτού του οργανωμένου ρεύματος στη χώρα μας, που συνήθως αποσιωπάται.

«Αρκετά τεμπελιάσατε, αποτελειώστε τους!» Η κοινωνία ως αρένα

Η βία εναντίον φοιτητών και αναρχικών, ή όποιων τους μοιάζει, ή όποιων βρίσκονται εκεί κοντά, ή όποιων τέλος πάντων μπορούν να μπουν στο ίδιο τσουβάλι, είναι ένας πολύ καλός αντιπερισπασμός για την κυβέρνηση.

Του Κωνσταντίνου Πουλή

«Θυμάστε τους αρχαίους Ρωμαίους στην αρένα; Τα κυνήγια όπου σκοτώνονταν σε μία μέρα τρακόσια λιοντάρια και καμιά εκατοστή άνθρωποι; Θυμάστε πώς ογδόντα χιλιάδες θεατές χτυπούσαν τα χέρια τους; Φρόνιμες νοικοκυρές φέρνανε τις κόρες τους που ήταν σε ηλικία γάμου, κι εκείνες οι αγνές παρθένες με τα λευκά χέρια έκαναν με τον αντίχειρά τους ένα μικρό χαριτωμένο νεύμα προς τα κάτω, που σήμαινε: “Εμπρός, αρκετά τεμπελιάσατε! Για αποτελειώστε επιτέλους εκείνον εκεί και τον άλλον, εκείνον τον μισοπεθαμένο!”»

Αλέξανδρος Δουμάς, Κόμης Μοντεχρήστος

Παρακαλώ να παραβλέψουμε την αναφορά στην παρθενική αθωότητα, πρόκειται για μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά από το 1844.  (εκδ. Gutenberg, μετφρ. Αρκομάνη Ωρ.). Η ελαφρότητα αυτή με την οποία αποφασίζεται ο θάνατος των άλλων είναι ένα σταθερό και πάντοτε σοκαριστικό συστατικό αυτού του όχλου που δεν χορταίνει την απόλαυση για τα βάσανα των άλλων. Αρκεί να δώσεις σε αυτόν τον κόσμο έναν συνάνθρωπο για να τον φάνε τα λιοντάρια και θα συνεχίσει να λατρεύει τους άρχοντές του σα θεούς.

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε η χούντα! – Οργή σπέρνουν, οργή θα θερίσουν

«Συνταγή» χούντας στα πανεπιστήμια από την κυβέρνηση της ΝΔ - Τι έκαναν οι χουνταίοι; «Εκλογές» με ενιαίο ψηφοδέλτιο και το ίδιο σκεπτικό: Τάχα μου «ανάδειξη των αρίστων», «αποκομματικοποίηση» και πάει λέγοντας. Οι τότε φοιτητές δεν τσίμπησαν. Έδωσαν τη μάχη των εκλογών και νίκησαν.

Toυ Γιώργου Καραγιάννη

Οργή σπέρνουν, οργή θα θερίσουν στην κυβέρνηση με τα νέα μέτρα  για τα ΑΕΙ και την προσπάθεια ουσιαστικής κατάργησης των φοιτητικών παρατάξεων, με την κατάργηση των φοιτητικών εκλογών με παρατάξεις και αντικατάσταση τους με ενιαίο ψηφοδέλτιο (διαβάστε εδώ τι ανακοίνωσε η υπουργός Παιδείας Κεραμέως)

Είναι πανικόβλητοι μετά την πανωλεθρία της ΔΑΠ ΝΔΦΚ και τη νίκη της Πανσπουδαστικής. Είναι όμως και ανιστόρητοι. Και γι’ αυτό αξίζει τους θυμίσουμε τα χαΐρια της χούντας του Παπαδόπουλου και του Ιωαννίδη πριν από 50 χρόνια .

Αν και έχει περάσει πολύς καιρός από τότε αξίζει να τους τα θυμίσουμε γιατί κι αυτοί στα χνάρια των χουνταίων στα πανεπιστήμια βαδίζουν. 

 Το 1972, λοιπόν, οι καραβανάδες και τα τσιράκια τους βλέποντας πως τα διορισμένα διοικητικά συμβούλια των φοιτητικών συλλόγων δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν τις φοιτητικές διαμαρτυρίες με κύριο αίτημα τη διενέργεια εκλογών , νόμιζαν οι γελοίοι πως θα ξεγελάσουν τον φοιτητικό κόσμο προκηρύσσοντας εκλογές.

Η κατάληψη της Νομικής

Συμπλήρωμα για τις φοιτητικές εξεγέρσεις – Alvin W. Gouldner

William Blake – Newton (1795)

Μετάφραση – Εισαγωγικό σχόλιο: Θεόδωρος Ντρίνιας

Ο Alvin W. Gouldner (1920-1980) υπήρξε το «τρομερό παιδί» της Αμερικάνικης μεταπολεμικής κοινωνιολογίας (κατά τον James Chriss, ο «τραγικός ήρωάς» της). Ξεκινώντας την διανοητική και επιστημονική του πορεία στο θεωρητικό πεδίο του λειτουργισμού, στη συνέχεια υιοθετεί στοιχεία της μαρξιστικής κριτικής και αφιερώνει ένα μεγάλο μέρος της διανοητικής του προσπάθειας σε μια σκληρή πολεμική σε βάρος της τότε κυρίαρχης θεωρίας του δομο-λειτουργισμού, του «ημίθεου» της αμερικάνικης κοινωνιολογίας Talcott Parsons. Αφού ολοκληρώσει την αποδόμηση του Parsons και της θεωρίας του, στρέφεται πλέον εναντίον του Μαρξισμού, κατηγορώντας τον για έλλειψη στοχασμού πάνω στην ίδια του την κατάσταση και την προέλευσή του ως θεωρίας προερχόμενης έξω από την εργατική τάξη, η οποία εντούτοις είναι δογματικά βέβαιη ότι κατέχει το κλειδί για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης.

Ο Gouldner, επιτιθέμενος στην κατεστημένη κοινωνιολογία αλλά και στην μαρξιστική άρνησή της, βάζει στην τελευταία φάση της διανοητικής του πορείας το φιλόδοξο στόχο για την προώθηση μιας κοινωνιολογίας που ονομάζει reflexive sociology – αναστοχαστική κοινωνιολογία («ριζοσπαστική, ιστορικά ευαισθητοποιημένη, αυτο-αναλυόμενη, κριτική, αυτόνομη, εμπειρική, κλπ.», κατά τον Νικ. Τάτση). Ασυμβίβαστος, παράτολμος θεωρητικά, απότομος και εριστικός με εχθρούς και φίλους, απέναντι σε κάθε κατεστημένο ή δυνάμει κατεστημένο (νέο και παλιό, «συντηρητικό» και «ριζοσπαστικό/κριτικό»), με απέχθεια στον ακαδημαϊκό συντεχνιασμό αλλά και στον «αντι-επιστημονισμό» των νέων ριζοσπαστικών προσεγγίσεων που εισέβαλαν με ορμή στα ακαδημαϊκά πράγματα μετά το ’70, παθολογικά προσανατολισμένος στην «αλήθεια», βίωσε την αποξένωση στην τελευταία περίοδο της ζωής του και τη σταδιακή αποσιώπηση μετά το θάνατό του. Στην Ελλάδα, όπως είναι φυσικό, το έργο του παραμένει σχεδόν ολοκληρωτικά άγνωστο στους νεώτερους.

Κατάργηση του ασύλου: Ξεκίνησαν οι πρώτες αντιδράσεις φοιτητών οργανώσεων

Κάλεσμα για να υπάρξει ενιαία διαμαρτυρία κατά του επικείμενου νομοσχεδίου «όποτε και αν κατατεθεί»

Ξεκινούν οι πρώτες αντιδράσεις ενάντια στο επικείμενο νομοσχέδιο για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα εξαγγελίες, το νομοσχέδιο θα κατατεθεί στις 23 Ιουλίου.

Η ανακοίνωση της Αναμέτρησης:

«Όσοι θυσιάζουν στοιχειώδεις

ελευθερίες για λίγη ασφάλεια, δεν αξίζουν

ούτε ελευθερία ούτε ασφάλεια.»

Benjamin Franklin

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη με το αέρα την εκλογικής νίκης, από την πρώτη κιόλας στιγμή εξαγγέλλει την χωρίς δημοσιονομικό κόστος κατάργηση του ασύλου, σε μια περίοδο όπου οι σχολές είναι κλειστές και δεδομένη η δυσκολία συνεδρίασης των φοιτητικών συλλόγων. Η νομοθέτηση της κατάργησης του ασύλου αποτελεί κεντρικό πολιτικό στίγμα για την πολιτική που πρόκειται να ακολουθήσει, θέλοντας να ικανοποιήσει το αντιδραστικό και ακροδεξιό κοινό που έχει συσπειρώσει. Έτσι, στοχοποιώντας το άσυλο ως άσυλο ανομίας η Ν.Δ. παρουσιάζεται ως φορέας που θα συγκρουστεί με το ναρκεμπόριο που συμβαίνει εντός της ΑΣΟΕΕ και της Νομικής ξεχνώντας την ανοχή που έδειχνε ως κυβέρνηση με το ναρκεμπόριο που συνέβαινε στο Πεδίο του Άρεως ή τις σχέσεις που έχει με επιχειρηματίες όπως ο Β. Μαρινάκης, κατηγορείται για τη μεταφορά 2.1 τόνων ηρωίνης. Οι αιτίες και ο σκοπός της κατάργησης του ασύλου είναι διαφορετικοί.

ΚΟΕ: Από "Τσιπροφρουροί" τώρα καλούν σε αποχή από τις φοιτητικές εκλογές

Του Παναγιώτη Κάτσικα

Σε 2 άρθρα που είχα γράψει το 2013 με τίτλο "Παρακολουθώντας τη μετάλλαξη: ΣΥΡΙΖΑ-ΚΟΕ" και οι "διακοσμητές της μετάλλαξης' κάποιος Γ.Παπαϊωάννου είχε σπεύσει να ανταπαντήσει περι προβοκάτσιας. Λίγες μέρες μετά απάντησε και ο Γιώργος Τσίπρας στα δύο κείμενα όπου με είχε χαρακτηρίσει  ειρωνικά ως "γίγαντα της σκέψης". Να σημειώσουμε αρχικά πως ο Γιώργος Τσίπρας τώρα βρίσκεται στον ΣΥΡΙΖΑ διορισμένος σε κάποια κυβερνητική θέση μαζί και με άλλα στελέχη της ΚΟΕ όπως ο κ. Καραμάνος.
Τι έγραφε τότε το ένα από τα δύο κείμενα για την ΚΟΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ: «Εδώ και αρκετό καιρό το σύνθημα για έξοδο από την ευρωζώνη δεν είναι πλέον στις προτεραιότητες και τις άμεσες διεκδικήσεις της ΚΟΕ», αναφέρεται σε ανακοίνωση της συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή αφίσα με το λογότυπό της που προβάλει την έξοδο από το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία, όπως διευκρινίζεται είχε εκδοθεί το 2010. 

21 Φλεβάρη 1973... η κατάληψη της νομικής Αθήνας... Ο δρόμος για το Πολυτεχνείο είχε ανοίξει

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Κάλεσμα για συμμετοχή στις απεργιακές συγκεντρώσεις στις 3 Δεκέμβρη

Φοιτητές: "Φέραμε τα προβλήματα του Πανεπιστημίου στο γραφείο του Πρύτανη" - video

Αποκλειστικό βίντεο από τον @dromografo, με τους φοιτητές να βρίσκονται στην Πρυτανεία για να διαμαρτυρηθούν στο γραφείο του ΠρύτανηΘεόδωρου Φορτσάκη ο οποίος εκείνη την στιγμή απουσίαζε. Οι φοιτητές επιδίωξαν να καταθέσουν τα ψηφίσματά τους για την λεγόμενη ηλεκτρονική ψηφοφορία, για τους σεκιούριτι στα Πανεπιστήμια κ.α. Σημείωσαν πως την ώρα που δρομολογούνται οι παραπάνω αποφάσεις οι αίθουσες του ΕΚΠΑ έχουν γεμίσει με σκουπίδια.

Που έπεσαν οι νεκροί του Πολυτεχνείου – Χάρτης και ιστορικά στοιχεία

Η προσπάθεια να πληγεί η ουσία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και να αποκαθηλωθεί με κάθε τρόπο το μήνυμα αντίστασης ενός λαού έναντι οποιουδήποτε ολοκληρωτικού καθεστώτος, είναι προσπάθεια που συστηματικά βρίσκεται σε εξέλιξη πάρα πολλά χρόνια τώρα.

Και τα “επιχειρήματα” όσων υποστηρίζουν με πάθος ότι το Πολυτεχνείο είναι ένας μύθος και τίποτα παραπάνω εστιάζονται στα εξής δύο: σ΄ όσους απλά εξαργύρωσαν τη συμμετοχή τους στην εξέγερση -και οι οποίοι είναι η απόλυτη  μειοψηφία- και στην αμφισβήτηση ύπαρξης έστω και ενός νεκρού ως συνέπεια των γεγονότων! 
Ο Λεωνίδας Καλλιβρετάκης, μέλος τότε της Φοιτητικής Επιτροπής Αγώνα και πρόεδρος της συνέλευσης της Φιλοσοφικής Σχολής στο Πολυτεχνείο στις 16 Νοεμβρίου 1973, ιστορικός, διευθυντής ερευνών στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, με την έρευνά του που αποτυπώνεται στο εξαιρετικό κείμενο που ακολουθεί απαντά σ΄ όσους απλά μισούν όχι μόνο το Πολυτχενείο, αλλά οποιοδήποτε γεγονός έχει να κάνει με αντίσταση. 
Το κείμενο συνοδεύεται από τον ονομαστικό κατάλογο των θυμάτων αλλά κι έναν χάρτη πάνω στον οποίο έχουν αποτυπωθεί τα σημεία των Αθηνών όπου υπήρξαν νεκροί εκείνες τις ημέρες, μαζί με τις αστυνομικές ή στρατιωτικές δυνάμεις που ήταν κοντά στα σημεία που έπεσαν οι νεκροί. 

«Όχι κυρία μου, δεν καταλάβατε καλά...»

Ωρα 9.30. Πανεπιστημίου και Σίνα. Διάλογος μπροστά σε περιπολικό.

Μπάτσος Α: Ποιός Μουρίνιο ρε; Μετά τον Φέργκιουσον, μόνο ο Βενγκέρ.

Μπάτσος Β: Ρε αυτός έχει να πάρει κούπα 20 χρόνια...

Κυρία Α: Συγγνώμη, παιδιά...

Μπάτσος Β: (Ενοχλημένος) Τι θέλετε κυρία μου;

Κυρία: Τι γίνεται στην Ακαδημίας και έχει τόση αστυνομία και φωνές;

Μπάτσος Β: Ήθελαν οι αναρχικοί να μπουν στη Νομική...

Μπάτσος Α: ...να κάνουν καταλήψεις και επεισόδια, κυρία μου.

Κυρία: Αναρχικοί; Εγώ κάτι νέα παιδιά είδα που τα χτυπήσατε για να μη μπουν στη Νομική.

Μπάτσος Β: Όχι κυρία μου. Δεν χτύπησε κανέναν η αστυνομία.

Κυρία: Μα το είδα το παιδί σας λέω, μέσα στα αίματα ήταν.

Μπάτσος Α: Όχι κυρία μου, δεν καταλάβατε καλά…

Δεν έχουμε καταλάβει καλά, μάλλον. Θα φταίει το μίσος μας για τους θεσμούς και την ομαλότητα. Θα φταίει ίσως ότι δε μας έδωσαν ένα χέρι ξύλο στο σπίτι, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο ή στη δουλειά μας για να στρώσουμε. Θα φταίει ότι εκεί που η κυβέρνηση βλέπει στο πρόσωπο του Φορτσάκη τον Πρύτανη του μεγαλύτερου πανεπιστημιακού ιδρύματος στη χώρα, εμείς βλέπουμε ένα γραβατωμένο φασίστα που βάζει λουκέτο στη Νομική τις μέρες που τιμάται η μνήμη της αντιδικτατορικής εξέγερσης και παρατάσσει τα εγγόνια των ΕΣΑτζήδων για να τσακίσουν στο ξύλο τα τσογλάνια και τους προβοκάτορες της σύγχρονης εποχής.

ΜΑΤ χτυπάνε φοιτητές στο Πολυτεχνείο | 13-11-2014

Οι «αιώνιοι» πολιτικοί διαγράφουν τους «αιώνιους φοιτητές»

Επανέρχεται στη διαγραφή των 180.000 «αιώνιων φοιτητων» το Σεπτέμβριο, ο Λοβέρδος με ανακοίνωσή που εκδόθηκε σήμερα, στην οποία αναφέρει οτι δεν θα κάνει πίσω για μικροπολιτικούς λόγους.

"Ο αγώνας": Ντοκιμαντέρ για το κοινωνικό κίνημα εργαζομένων, φοιτητών & αστέγων (1974-1980)

Ανάρτηση από: http://www.enallaktikos.gr

Ο καλύτερος τρόπος να πεις κάτι, είναι να το κάνεις!

Η παρακάτω ιστορική ομιλία εκφωνήθηκε από τον Τσε σε κουβανούς φοιτητές της Ιατρικής, στις 20 Αυγούστου 1960

Του Ernesto Che Guevara

Όλοι σχεδόν ξέρετε ότι ξεκίνησα τη σταδιοδρομία μου ως γιατρός πριν από αρκετά χρόνια. Όταν ξεκίνησα, όταν άρχισα να σπουδάζω ιατρική, οι περισσότερες από τις ιδέες που έχω σήμερα ως επαναστάτης απουσίαζαν από το οπλοστάσιο των ιδανικών μου. Ήθελα να πετύχω, όπως θέλουν όλοι. Το όνειρο μου ήταν να γίνω διάσημος ερευνητής. Το όνειρο μου ήταν να δουλεύω ακούραστα για να πετύχω κάτι που θα μπορούσε πραγματικά να τεθεί στην υπηρεσία της ανθρωπότητας, αλλά, την ίδια στιγμή, θα αποτελούσε κι έναν προσωπικό θρίαμβο. Ήμουν, όπως όλοι μας, ένα παιδί του περιβάλλοντος μου. Μέσα από κάποιες ειδικές περιστάσεις, ίσως και εξαιτίας του χαρακτήρα μου επίσης, αφού πήρα το  πτυχίο μου, άρχισα να ταξιδεύω στη Λατινική Αμερική και τη γνώρισα πολύ καλά. Με εξαίρεση την Αϊτή και τη Δομινικανή Δημοκρατία, επισκέφτηκα -με τον έναν ή τον άλλο τρόπο- όλες τις άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Έτσι όπως ταξίδευα, πρώτα ως φοιτητής και ύστερα ως γιατρός, άρχισα να έρχομαι σε στενή επαφή με τη φτώχεια, την πείνα, τις αρρώστιες, την αδυναμία να θεραπευτεί ένα παιδί από έλλειψη μέσων, με το μούδιασμα που προκαλούν η πείνα και οι τιμωρίες, ώσπου φτάνουμε σ’ ένα σημείο που φαντάζει ασήμαντο γεγονός να χάνει ένας γονιός το παιδί του, όπως συχνά συμβαίνει στις σκληρά δοκιμαζόμενες κοινωνικές τάξεις στην πατρίδα μας, τη Λατινική Αμερική. Κι άρχισα να βλέπω ότι υπήρχε κάτι που μου φαινόταν τότε σχεδόν εξίσου σημαντικό με την καριέρα μου ή με τη συμβολή μου στην ιατρική επιστήμη, και αυτό ήταν να βοηθήσω εκείνους τους ανθρώπους.

Για τους άλλους φοιτητές

Είναι κοινός τόπος – τις ημέρες της κρίσης αλλά ήδη από αρκετά παλαιότερα- πως σε κάθε περίπτωση διεκδίκησης ενός κλάδου, τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης θα υπερτονίσουν ή θα εφεύρουν επιπτώσεις, θα ανακαλύψουν θύματα και θα εστιάσουν σε επιπτώσεις σε προσωπικό επίπεδο ώστε να γενικεύσουν τηλεοπτικά, ορίζοντας το  επιμέρους ως γενικό κανόνα. Έτσι, το βασικό αποτέλεσμα των πορειών στο κέντρο είναι τα κλειστά μαγαζιά και το πρόσωπο ο καταστηματάρχης που βλέπει την επιχείρησή του να πέφτει έξω, στις Σκουριές βασικό αποτέλεσμα των κινητοποιήσεων είναι η απουσία και η καθυστέρηση των επενδύσεων και βασικό πρόσωπο ο εργάτης που δεν μπορεί να δουλέψει στα μεταλλεία και μάταια περιμένει την ευλογία της εξόρυξης, στις απεργίες του μετρό ο ταλαίπωρος Αθηναίος πολίτης που δεν μπορεί να μετακινηθεί, στις απεργίες των ναυτεργατών ο επιχειρηματίας του τουριστικού κλάδου κτλ.

Ο Νίκος Μαστοράκης προδίδει τους φοιτητές του Πολυτεχνείου

Λίγες μέρες μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, ο Νίκος Μαστοράκης καλεί μερικούς από τους φοιτητές που συμμετείχαν στην εξέγερση για να μιλήσουν για τα γεγονότα εκείνης της περιόδου...

Παραθέτουμε τη μαρτυρία της Μιράντας Δρογκάρης - Απειρανθίτου:

Ο Μαστοράκης έχει υποσχεθεί ότι η εκπομπή δεν θα λογοκριθεί και ότι ο καθένας θα είναι ελεύθερος να πει τη γνώμη του. Έχει ζητήσει εγγυήσεις ότι κανείς δεν θα έχει συνέπειες, ό,τι κι αν πει...

Αρχίζουν οι ερωτήσεις και ο Μαστοράκης ακολουθεί πιστά τη "γραμμή" των δικτατόρων...

Αναφέρεται σε "αναρχικά στοιχεία" που θέλουν να ανατρέψουν την "έννομων τάξι" χωρίς να προσφέρουν λύσεις, μην αφήνοντας άλλη επιλογή στην κυβέρνηση παρά την επέμβαση και παράλληλα απόσειση των ευθυνών της για τα όσα τραγικά συνέβησαν...

Άγριο κράξιμο από τους αμερικανούς φοιτητές στον πρώην αρχηγό της Cia κι υπέρμαχο της επίθεσης εναντίον της Συρίας!

Ο David Petraeus, πρώην αρχηγός της Cia που παραιτήθηκε λόγω της εξωσυζυγικής σχέσης του, υπέρμαχος μιας επίθεσης εναντίον της Συρίας, την πρώτη ημέρα μαθημάτων στο City University di New York δέχθηκε επίθεση από τους φοιτητές!

«Δολοφόνε», «Απαίσιε ιμπεριαλιστή», «Εγκληματία πολέμου»… ήταν ορισμένα από τα συνθήματα των αμερικανών φοιτητών στον David Petraeus κι αυτός προχωρούσε χωρίς ν’ απαντάει…