Του Ιάσονα Κωστόπουλου
Ψηφίστηκε στα μέσα της προηγούμενης εβδομάδας το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, το οποίο μεταξύ άλλων περιλαμβάνει και την επέκταση των αρμοδιοτήτων της ΡΑΕ στους τομείς των υδάτων και των αποβλήτων. Πρόκειται για νομοσχέδιο που συνδέεται με αντίστοιχη οδηγία της Ε.Ε. και το οποίο επί της ουσίας αποτελεί μια νομική «τρίπλα» της κυβέρνησης, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την ιδιωτικοποίηση του νερού και τη δημιουργία της αντίστοιχης αγοράς. Αξίζει δε να σημειωθεί πως το εν λόγω νομοσχέδιο προωθήθηκε εν μέσω του εθνικού πένθους για το δυστύχημα των Τεμπών, σε μια στιγμή δηλαδή που, σύμφωνα και με πρόσφατη έρευνα της Public Issue, μεγάλο μέρος της κοινωνίας (58%) θεωρεί πως η ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για το τραγικό δυστύχημα. Παρόλα αυτά η κυβέρνηση φρόντισε μέσα σε χρόνο ρεκόρ να ψηφίσει ένα τεράστιο νομοσχέδιο, ώστε να έχει ξεπληρώσει τα απαραίτητα γραμμάτια στις ελίτ ενόψει και των εκλογών.
Θα πρέπει σε αυτό το σημείο να θυμίσουμε ότι το πλειοψηφικό πακέτο το μετοχών της ΕΥΔΑΠ/ΕΥΑΘ έχει δοθεί στο ΤΑΙΠΕΔ από την περίοδο του μνημονίου, παρότι αυτή η μεταβίβαση κρίθηκε παράνομη από το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ). Έπειτα, μέσα από συνεχή νομικά κόλπα η κυβέρνηση φρόντισε να αγνοήσει και να ακυρώσει τις αποφάσεις του ΣτΕ περνώντας νόμο που προβλέπει ότι οι εν λόγω μετοχές παραμένουν αμετάκλητα στο Υπερταμείο. Συνέχεια αυτού του σχεδίου αποτελεί και το παρόν νομοσχέδιο το οποίο δημιουργεί μια ρυθμιστική αρχή σε έναν τομέα στον οποίο δεν υπάρχει –προς το παρόν– κάτι για να ρυθμιστεί, με την έννοια ότι δεν υπάρχει αγορά. Βέβαια, το σχέδιο δεν είναι καινούργιο καθώς και στις περιπτώσεις των σιδηροδρόμων και των τηλεπικοινωνιών είχε ακολουθηθεί η ίδια τακτική και μέσα σε λίγα χρόνια προχωρήσαμε στις αντίστοιχες ιδιωτικοποιήσεις με τα γνωστά αποτελέσματα. Επιπλέον, η επέκταση των αρμοδιοτήτων της πρώην ΡΑΕ δίνει τη δυνατότητα να προχωρήσει ευκολότερα η ιδιωτικοποίηση καθώς η ρυθμιστική αρχή αποτελεί ανεξάρτητο οργανισμό που δεν ελέγχεται από το κράτος και άρα μπορεί αφενός να παίρνει αποφάσεις ανενόχλητη, αφετέρου οι αποφάσεις της να μην χρεώνονται στην εκάστοτε κυβέρνηση. Όσο δε για την ίδια τη ΡΑΕ και το έργο της, δεν θέλουμε καν να φανταστούμε τις επιδόσεις της στο νερό, έπειτα από εκείνες που καταγράφει στον τομέα της ενέργειας, που είναι από τις ακριβότερες στην Ευρώπη και αυτό μάλιστα σε μια χώρα όπου οι ελίτ της θέλουν να είναι και ενεργειακός κόμβος.. Τόσο καλά!
