Αθεράπευτα νοσταλγός της πολιτικής Σημίτη ο Νίκος Ανδρουλάκης!

Του Γιώργου Τασιόπουλου 

Τη διπλωματία Σημίτη υπέδειξε στην ομιλία του στη Βουλή, προτείνοντας στον πρωθυπουργό την επιστροφή στα Συμπεράσματα του Ελσίνκι (1999) που αποτέλεσε συνέχεια της  Συμφωνίας της Μαδρίτης (1997).

Για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, "είναι μονόδρομος όπως είπε" η πρότασή του για ένα "νέο Ελσίνκι", χαρακτηρίζοντας το Ελσίνκι του 1999, την πιο μεγάλη επιτυχία της Μεταπολίτευσης.

Θυμίζουμε ότι στη Μαδρίτη, μετά τη ντροπή των Ιμίων, αναγνώριζε:

"Σεβασμό στα νόμιμα, ζ ω τ ι κ ά* συμφέροντα και ενδιαφέροντα της κάθε χώρας στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία τους".

Δεσμευόμενη μάλιστα η χώρα μας ότι δεν θα προχωρήσει σε μονομερείς ενέργειες. Κάτι που τόσο για τις ΗΠΑ όσο και για την Τουρκία σήμαινε, όπως έχουν επισημάνει αναλυτές και διπλωμάτες, και δέσμευση για μη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων.

Ακόμη και 22 βουλευτές του τότε ΠΑΣΟΚ εξέφρασαν με ανακοίνωση τους τις έντονες επιφυλάξεις τους, εκτιμώντας ότι  «με τη συμφωνία διολισθαίνουμε σταδιακά σε επιλογές οι οποίες συνεπάγονται αναγνώριση των τουρκικών αξιώσεων, νομιμοποίηση του επεκτατικού καθεστώτος της Άγκυρας και εξαγνισμό της πολιτικής της»

Η Μεταφυσική της Ταφής και το Τέλος της Πολιτικής Ιδεολογίας

Του Μάνου Λαμπράκη 

Ο μαρμάρινος κόσμος των ηγετών είναι η τελευταία σκηνή του πολιτικού θεάτρου. Εκεί όπου η σιωπή δεν είναι μόνο φτιαγμένη από πέτρα, αλλά και από νόημα. Δύο ταφικά μνημεία και δύο παρακαταθήκες. Δύο εποχές που δεν συναντήθηκαν ποτέ – παρότι ανήκαν τυπικά στο ίδιο κόμμα. Στον πρώτο, τον τάφο του Ανδρέα Παπανδρέου, είναι χαραγμένη η φράση: «Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ». Στον δεύτερο, αυτόν του Κώστα Σημίτη, διαβάζουμε: «Στον εκσυγχρονισμό δεν υπάρχει ημερομηνία λήξης». Στον πρώτο βλέπεις σταυρό. Στον δεύτερο, μόνο λευκός ορθολογισμός.

Η διαφορά είναι κοσμολογική. Ο Ανδρέας, παρόλες τις αντιφάσεις του, είχε πολιτική οντολογία, ενώ ο Σημίτης είχε τεχνοκρατική μεταφυσική. Ο πρώτος θεμελίωσε ένα σύστημα πατριωτικού λαϊκισμού, που απευθυνόταν στο φαντασιακό του λαού, στο ένστικτο της αυτοδιάθεσης. Ο δεύτερος, εξόρισε το φαντασιακό ως ανορθολογισμό και παρέδωσε τη χώρα στο συμβολικό κεφάλαιο της Δύσης: αριθμούς, δείκτες, συμμορφώσεις. Το «ανήκειν στους Έλληνες» μπορεί να ήταν ρητορική· αλλά το «δεν υπάρχει ημερομηνία λήξης στον εκσυγχρονισμό» είναι δογματισμός χωρίς ρίζες, χωρίς τέλος, χωρίς θάνατο — και γι’ αυτό χωρίς ζωή.

Το αποτύπωμα Σημίτη στα Ίμια και στην Μαδρίτη

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΒΑΡΔΟΥΛΑΚΗΣ

Του Βασίλη Ασημακόπουλου

Ο πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών αφήνοντας, ένα αναμφισβήτητα ισχυρό, αλλά και αμφιλεγόμενο αποτύπωμα στην μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας. Εμβληματικά στοιχεία εκείνης της περιόδου ήταν η ΟΝΕ, το χρηματιστήριο, η ισχύς των ιδιωτικών ΜΜΕ, η πορεία προς τους Ολυμπιακούς Αγώνες… Όμως, επί θητείας του εκδηλώθηκε και μία νέα αντίληψη στην εξωτερική πολιτική, ειδικά στην σχέση της χώρας μας με την Τουρκία.

Η περίοδος που προηγήθηκε την ανόδου του Κώστα Σημίτη (1989-1995) αποτέλεσε μια προσπάθεια του κόμματος, τόσο επιστροφής σε όψεις του ριζοσπαστικού παρελθόντος στις νέες συνθήκες, όσο και επιβίωσης της “πολιτικής Νταβός”. Από τη μία, το ΠΑΣΟΚ θα αρνούνταν την αναγνώριση άλλων διμερών διαφορών στο Αιγαίο, εκτός της υφαλοκρηπίδας, θα υιοθετούσε το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα για Ελλάδα-Κύπρο και θα αναγνώριζε τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Από την άλλη, στο “πνεύμα Νταβός”, θα αδυνατούσε να ασκήσει το δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια (1994), ενώ θα απέσυρε το βέτο στην τελωνειακή σύνδεση ΕΕ-Τουρκίας το 1995.

Ο δυισμός του ΠΑΣΟΚ στην τελευταία κυβερνητική περίοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στα ζητήματα αυτά, όπως και οι συνεχείς παρεμβάσεις του αμερικανονατοϊκού παράγοντα υπέρ μιας γραμμής “αναγνώρισης και διευθέτησης των ελληνοτουρκικών διαφορών”, με συνεχείς πιέσεις προς την ελληνική πλευρά, περιγράφεται αναλυτικά στο βιβλίο του Χρήστου Λυμπέρη “1994-1996: Οψόμεθα την αλήθεια καθώς εστί”, Αρχηγού ΓΕΕΘΑ την εποχή εκείνη.

Ωδή στον Κώστα Σημίτη

Ο νεκρός δεδικαίωται, αλλά δεν αθωώνεται*

Η θλιβερή γοητεία του Κώστα Σημίτη

Χθες είχε εκδήλωση για τον Κώστα Σημίτη. Η πολιτική, οικονομική και πνευματική ελίτ της χώρας μαζεύτηκε στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού για να αποδώσει τιμές στον πάπα του εκσυγχρονισμού. Ήταν όλοι εκεί, από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου και τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, μέχρι τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιάννη Στουρνάρα, τον καθηγητή Αλιβιζάτο και τον πρώην πρόεδρο του ΣΕΒ, Θ. Φέσσα και φυσικά, σύσσωμο το ΠΑΣΟΚ. Την εκδήλωση οργάνωσε το Δίκτυο της Άννας Διαμαντοπούλου, πού είναι περίπου σαν να διοργανώνει εκδήλωση η Μαρία Μαγδαληνή προς τιμήν του Ιησού Χριστού…

 Εκδήλωση προς τιμήν του πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, που διοργανώνουν το Δίκτυο για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη, το Ινστιτούτο Ζακ Ντελόρ και το περιοδικό Μεταρρύθμιση στο Κέντρο Πολιτισμού `Ελληνικός Κόσμος`, στις 6 Νοεμβρίου 2023

Του Δημήτρη Τσίρκα

Οι ομιλίες, όπως θα περίμενε κανείς, κινούνταν ανάμεσα στους ύμνους και τις αγιογραφίες στις οποίες ξεχώρισε εκείνη της Διαμαντοπούλου για τις λυρικές ποιότητές της: «Είναι ένας γενναίος, σπουδαίος, εξαιρετικά σεμνός άνθρωπος… πρόκειται για έναν «επαναστάτη με αιτία (…), αιρετικό με άποψη και πειθαρχημένη διαφωνία… σε όλες τις κρίσιμες στιγμές αποδείκνυε το μέταλλο και την μαχητικότητά του… δημιούργησε γενιές στελεχών που άφησαν έργο». Το τελευταίο μάλλον δεν αναφέρεται στα δεκάδες σκάνδαλα που πρωταγωνίστησαν οι υπουργοί του Σημίτη.

Ο βασικός υπαίτιος της χρεοκοπίας

Από τις τοποθετήσεις απουσίαζε εντελώς η σκοτεινή πλευρά της περιόδου Σημίτη. Πρόκειται για την κυβέρνηση που έκανε τη μίζα καθεστώς, που διασπάθισε το δημόσιο χρήμα τόσο συστηματικά και σε τόσο μεγάλο βαθμό, όσο καμία άλλη, που γιγάντωσε τη διαφθορά και τη σπατάλη στα δημόσια έργα, στην υγεία, στα εξοπλιστικά και σε όλο σχεδόν το δημόσιο.

Η κυβέρνηση που έβαλε την Ελλάδα στο ευρώ, με πλαστά στοιχεία και μετέτρεψε από τη μία στιγμή στην άλλη το δημόσιο χρέος, από εσωτερικό σε εξωτερικό (το ευρώ είναι ένα ξένο νόμισμα για την Ελλάδα, πάνω στο οποίο δεν ασκεί κανέναν έλεγχο). Έτσι, η Ελλάδα βρέθηκε από 25,88% του ΑΕΠ εξωτερικό δημόσιο χρέος (δηλαδή σε ξένο νόμισμα) μέχρι τις 12/12/2000, σε 103,7% του ΑΕΠ την 1/1/2001 (το σύνολο του δημόσιου χρέους). Το ίδιο συνέβη και με το ιδιωτικό χρέος.

Μαρίνος Ριτσούδης: Γκράφιτι στο Βελιγράδι ο ήρωας που αρνήθηκε να πάει στον πόλεμο στην Σερβία και αντιστάθηκε στο καθεστώς Σημίτη

Έτσι τιμούν τους ήρωες οι Ορθόδοξοι.. μεγάλο γράφιτι στο κέντρο Dorcel του Βελιγραδίου με τον ΕΛΛΗΝΑ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟ του ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΜΑΡΙΝΟ ΡΙΤΣΟΥΔΗ,ο οποίος αποτάχθηκε από το ΠΝ γιατί αρνήθηκε να λάβει μέρος στους βομβαρδισμούς κατά  της Σερβίας το 1999!!!

Ο Ριτσούδης, ο οποίος για την κίνηση του αποτάχθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό, καταδικάστηκε σε 2 χρόνια φυλάκιση και κυνηγήθηκε από την κυβέρνηση Σημίτη, αρνήθηκε ακόμα και την οικονομική ενίσχυση που του πρόσφερε η Σερβία προκειμένου να τον τιμήσει.

Η εξουσία επί Μητσοτάκη πασοκοκρατείται - Γκρίνιες στον Πρωθυπουργό για την κεντροαριστερή εμμονή... η πατριωτική Δεξιά τελεί υπό διωγμό

Του Μαξιμιλιανού

Μέχρι στιγμής, όμως, η εξουσία πασοκοκρατείται και η πατριωτική Δεξιά τελεί υπό διωγμό…

(upd) Με αφορμή τα πολλά μηνύματα συμπαράστασης προς το πρόσωπό του Άδωνι Γεωργιάδη (λόγω υποβάθμισής του αφού του πήρανε το χαρτοφυλάκιο των επενδύσεων) και μία φερόμενη επιστολή διαμαρτυρίας στελεχών προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη (η οποία θάφτηκε) που ούτε λίγο ούτε μιλούσε για παραγκωνισμό των δεξιών στελεχών, η νέα κυβέρνηση Μητσοτάκη απέκτησε άλλον έναν πονοκέφαλο με τον πρόσφατο ανασχηματισμό.

Την γκρίνια των δεξιών στελεχών που συνειδητοποιούν ότι θα πρέπει να περάσουν από το μεγάλο πανεπιστήμιο της ζωής που λέγεται ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ για να προωθήσουν την καριέρα τους…

Η αλήθεια είναι ότι η κεντροαριστερή μορφή της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι πιο δυνατή από ποτέ.

«Σάββα, παιδί μου, πέτα τον έξω»!

Η «επέτειος» της ντροπής: Πριν από 21 χρόνια ο Οτσαλάν έπεφτε στα χέρια των Τούρκων με εμπλοκή της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - Σημίτη.

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Στις 15 Φλεβάρη 1999, πριν ακριβώς από 21 χρόνια, ο Οτσαλάν έπεφτε στα χέρια των Τούρκων, με εμπλοκή της τότε ελληνικής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον κ.Σημίτη.

Την επόμενη μέρα, κι ενώ ο ελληνικός λαός είχε σαστίσει μαθαίνοντας τι είχε συμβεί την προηγούμενη νύχτα στην ελληνική πρεσβεία στην Κένυα, τέθηκε στον τότε κυβερνητικό εκπρόσωπο μια ερώτηση που ουδέποτε είχε τεθεί μέχρι τότε σε εκπρόσωπο κυβέρνησης: «Ποιος είναι ο ορισμός που δίνει η κυβέρνησή σας στις έννοιες “φιλότιμο” και “αξιοπρέπεια”;»,ήταν η ερώτηση…

Ο σημιτισμός κατακτά και την Ηρώδου Αττικού

Του Στάθη

Εν τέλει όλα ταιριάζουν, έχει και η παρακμή τη δική της αρμονία. Ορισμένα αξιώματα όπως το “ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση” (και την “κατάλληλη στιγμή”, θα προσθέταμε εμείς) έχουν μία διαχρονική επιβεβαίωση που τα καθιστά κλασικά. Η επόμενη Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η κα Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, έλκουσα την πολιτική της καταγωγή από το κλίμα της μεταπολιτευτικής ανανεωτικής Αριστεράς, διετέλεσε ως επί το πλείστον της διαδρομής της ( μάλλον στο σύνολό της) θεράπουσα του σημιτικού “εκσυγχρονισμού”. Υπήρξε δηλαδή, αυτό που στην πολιτική αργκό λέμε: σημιτάνθρωπος.

Προσέτι κι επί πλέον, ο βίος και η πολιτεία της κυρίας Σακελλαροπούλου είναι ο ορισμός της πολιτικής ορθότητας και η επιτομή της εξυπηρέτησης από δικαστικής πλευράς των πολιτικών προτεραιοτήτων της εποχής. Μάλιστα της εποχής των Μνημονίων. Για παράδειγμα, ως δικαστικός, η μέλλουσα Πρόεδρος της Δημοκρατίας συμμετείχε στην εκτέλεση και την ταφή του 13ου και 14ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων. Καθώς και εις άλλα τέτοια πολλά, πολύ γνωστά.

Ο γκουρού της παραχώρησης...

Γιατί ο Σημίτης θυμήθηκε τον Καραμανλή;

Ο αχυράνθρωπος των «νταβάδων» και ο επαρμένος υμνητής των Αμερικανών βγήκε από τον ιστορικό σκουπιδοτενεκέ (που τον έχει στείλε τελεσίδικα ο ελληνικός λαός) και αυθαδιάζει: Νέες συμφορές προοιωνίζονται…
Μιλάμε για τον Κώστα Σημίτη!
Τον άνθρωπο που ευχαρίστησε, με ηχηρό δωσιλογισμό, τους Αμερικανούς (εντός Βουλής) για τα Ίμια, τον άνθρωπο που παρέδωσε τον Οτζαλάν, τον άνθρωπο που εκτελούσε τις ΕΝΤΟΛΕΣ, με ηδονική δουλικότητα, των πλανητικών ληστών και δημίων της ανθρωπότητας.

Αυτός, λοιπόν, ο πολιτικός αχυράνθρωπος που εδραίωσε τα θεμέλια των μεγάλων προδοσιών και καταστροφών της Ελλάδας, ο αχυράνθρωπος που επιτάχυνε τις διαδικασίες μετατροπής της χώρας σε ΑΠΟΙΚΙΑ της ΕΕ και του 4ου Ράιχ, βγαίνει ΞΑΦΝΙΚΑ, να ρίξει τις «οβίδες» του εναντίον του Κώστα Καραμανλή: Να χρεώσει σ’ αυτόν και τα δικά του ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ…

Από τον τρίτο δρόμο του Ανδρέα στον σοσιαλφιλελευθερισμό του Σημίτη - Βασίλης Ασημακόπουλος

Του Βασίλη Ασημακόπουλου

«Το ΠΑΣΟΚ δεν ήταν επαναστατικό κίνημα, κόμμα που υπερασπιζόταν μαχητικά την παγκόσμια περιφέρεια απέναντι στο αμερικανο-ευρωπαϊκό κέντρο, φορέας των κοινωνικοποιήσεων και της αυτοδιαχείρισης. Ήταν η ελληνική έκφραση του ρεύματος για κοινωνικό κράτος και κοινωνική δικαιοσύνη που αντιπαρατέθηκε στα συντηρητικά και φιλελεύθερα κόμματα σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Ήταν η ενσάρκωση των σοσιαλδημοκρατικών αντιλήψεων και πρακτικών προσαρμοσμένων στην ελληνική πραγματικότητα...» Κώστας Σημίτης, Δρόμοι ζωής, 2015

Τα κοινωνικά φαινόμενα, όπως το πολιτικό κόμμα, έχουν σχεσιακό και ιστορικό χαρακτήρα, όχι αμετάβλητο και δεδομένο. Το είναι ως γίγνεσθαι. Η ιστορικότητα ενός πολιτικού κόμματος, που είναι ο ιδιαίτερος τρόπος ύπαρξης του, διαμορφώνεται από τη σχέση μεταξύ αντικειμενικών συνθηκών και υποκειμενικών παραγόντων, προϊόν της συνάρθρωσης των οποίων είναι η συγκεκριμένη κίνησή του σε τόπο και χρόνο.

Μ΄αυτή την έννοια η ιστορία ενός πολιτικού κόμματος είναι η ιστορία μιας χώρας από μια συγκεκριμένη οπτική, σύμφωνα με τη διάσημη διαπίστωση του Αντόνιο Γκράμσι. Ούτε νομοτελειακοί ντετερμινισμοί ως αποτέλεσμα των αντικειμενικών δομών, ούτε ανιστόρητοι υποκειμενισμοί λόγω δράσης των πρωταγωνιστών εκτός ιστορικο-κοινωνικού πλαισίου.

Το σημιτικό ΠΑΣΟΚ μεταναστεύει στον ΣΥΡΙΖΑ, ο Σημίτης πότε;

σκίτσο του Δ. Χαντζόπουλου από την Καθημερινή 

Του Γιώργου Καραμπελιά

Εδώ και αρκετό καιρό, μέσα από διαδοχικές προσεγγίσεις και ανατοποθετήσεις στελεχών, ένα μεγάλο μέρος των στελεχών του σημιτικού ΠΑΣΟΚ όχι μόνο έχει προσχωρήσει στον ΣΥΡΙΖΑ ή διατυπώνει την κριτική του υποστήριξη σε αυτόν αλλά πλέον δραστηριοποιείται ενεργά στο προσκήνιο για την πραγματοποίηση της περιβόητης γέφυρας ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και την «κεντροαριστερά».

Το στοιχείο που αποτέλεσε τον καταλύτη αυτής της προσεγγίσεως υπήρξε, χωρίς αμφιβολία, η Συμφωνία των Πρεσπών. Αυτή προκάλεσε εν τέλει την απομάκρυνση του σημιτικού Ποταμιού από το ΚΙΝΑΛ, καθώς και των ποικίλων Ραγκούσηδων και λοιπών Μωραΐτηδων, και βέβαια την επανεμφάνιση του Μπίστη, της Ρεπούση, του Μουζέλη και των λοιπών προθύμων γεφυροποιών.

Ήδη από τα τέλη του καλοκαιριού του 2018, μέσω του ανασχηματισμού, ένα βασικό στέλεχος του σημιτισμού, η Μυρσίνη Ζορμπά, εισήλθε στην κυβέρνηση ως υπουργός Πολιτισμού. Και η κυρία Ζορμπά ήταν μέχρι το 2015(!) διευθύντρια του πολιτικού γραφείου του… Κώστα Σημίτη. Ο σύζυγός της, Αντώνης Λιάκος, που είχε έλθει νωρίτερα κοντά στον ΣΥΡΙΖΑ, είχε χρηματίσει επί πολλά έτη πρόεδρος του σημιτικού «Ομίλου Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας» (ΟΠΕΚ), μέλος του ΔΣ του οποίου υπήρξε και η Ζορμπά. Ο Νίκος Μουζέληςανήκε στον στενό κύκλο των σημιτικών εκσυγχρονιστών, ο δε Νίκος Μπίστης είχε χρηματίσει υφυπουργός του σημιτικού ΠΑΣΟΚ, ενώ έχει συμμετάσχει σε όλες της μεταμορφώσεις της εκσυγχρονιστικής Αριστεράς κ.λπ. κ.λπ. Χωρίς βέβαια να ξεχάσουμε τη Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου η οποία υπήρξε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου επί Γιώργου Παπανδρέου.

Κώστας Σημίτης: Ένας πρώην πρωθυπουργός στο απυρόβλητο

Ένα πολιτικό θρίλερ με μίζες, πρώην υπουργούς, καταδίκες και αποφυλακίσεις.

Η άγνωστη επιστολή που «καίει» τον Κώστα Σημίτη: Ο Γεράσιμος Αρσένης είχε αποκαλύψει το έγκλημα που θα οδηγούσε την Ελλάδα στην χρεοκοπία 6 χρόνια αργότερα.

Το δριμύ κατηγορώ κατά του πρώην πρωθυπουργού

Αποκαλύψεις «φωτιά» περιλαμβάνει η άγνωστη, μέχρι σήμερα, επιστολή του ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ Γεράσιμου Αρσένη που φέρνει στη δημοσιότητα η εφημερίδα «Νέα Σελίδα».

– «Άνοιξες την πόρτα για την κρίση, που θα την πληρώσουν οι μη προνομιούχοι»! Έγραφε ο Αρσένης κατηγορώντας ευθέως τον Σημίτη, έξι χρόνια πριν ο Παπανδρέου και ο Παπακωσταντίνου αλλοιώσουν τα στοιχεία προτιμώντας να χρεοκοπήσουν τη χώρα παρά να αποκαλυφθούν οι ρεμούλες του φαύλου καθεστώτος!

Στην επιστολή-καταπέλτης με ημερομηνία 31 Ιουλίου 2003, ο πρώην υπουργός αναφέρει απευθυνόμενος στον Κώστα Σημίτη:  

– «Επί των ημερών σου άνθησαν η διαπλοκή και η διαφθορά».
– «Οι μεθοδεύσεις σου στο Χρηματιστήριο οδήγησαν στην πιο βίαιη αναδιανομή πλούτου που γνώρισε ο τόπος».
– «Έφτιαξες κλειστό κύκλωμα με άτομα που τους ενδιέφεραν μόνο τα προνόμια και τα εισοδήματα».
– «Άνοιξες την πόρτα για την κρίση, που θα την πληρώσουν οι μη προνομιούχοι».
– «Διέσυρες το ΠΑΣΟΚ και το μετέτρεψες σε κεντροδεξιό κόμμα».

Ο Γεράσιμος Αρσένης ήταν τότε απλώς βουλευτής, ωστόσο αποτελούσε ακόμη σημείο αναφοράς στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, καθώς είχε διεκδικήσει το 1996 την αρχηγία του κόμματος. 

Οι «μωρές παρθένες» του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., οι “άτακτοι” του Τσίπρα και τα Μνημόνια

File Photo: Στην αρχή των Μνημονίων οι διαδηλώσεις στην Αθήνα ήταν καθημερινό φαινόμενο... ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Στην Ελλάδα έχουμε μία πολύ κακή συνήθεια. Να ξεχνάμε. Και επίσης, κάθε φορά που βρισκόμαστε σε αδιέξοδο, να αναζητούμε τον επόμενο στόχο. Δεν μας έχει διδάξει τίποτα η πλούσια ελληνική ιστορία, αν και πολλά κουσούρια μας έρχονται από τα βάθη των αιώνων. 

Η Νέα Δημοκρατία, και το ΠΑΣΟΚ (κυρίως) καμώνονται ως να μην κυβέρνησαν ποτέ. Είναι «γνώρισμα» καθαρά ελληνικό αυτό. Δρουν, αντιδρούν, φωνασκούν και αντιπολιτεύονται ως να μην ταλαιπώρησαν την Ελλάδα τα 41 χρόνια από τα 44 μετά την μεταπολίτευση. Τα υπόλοιπα τρία ανήκουν στον αρχηγό των «ατάκτων», Αλέξη Τσίπρα, που ανέλαβε την εξουσία για να σαρώσει τα μύρια κακά της Ελλάδας, και στο τέλος ακολούθησε στα βήματα των προηγούμενων. 

• Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αυτή τη στιγμή αν θα κυβερνούσε διαφορετικά από την αρχή, αν δεν συναντιόνταν οι δρόμοι του στο Τέξας, με τον Γιάνη Βαρουφάκη. Ο οποίος μπορεί να ακούγεται καλός στη θεωρία, αλλά στην πράξη παίρνει μηδέν. Και για να είμαι ξεκάθαρος, αλλά και καθαρός με τους αναγνώστες, στο θέμα της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, που ΔΕΝ ζήτησε ο εξοχότατος κ. Γεώργιος Α. Παπανδρέου, ο Βαρουφάκης ήταν απόλυτα σωστός και δικαιώθηκε εκ του αποτελέσματος. Όμως σαν υπουργός, άφησε πίσω του καταστροφικό έργο και βεβαίως, επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, θα τον κρίνει και αυτόν η ιστορία! 

Ότι ζητά η Τουρκία εμείς το δίνουμε: Φαίνεται ότι επαναλαμβάνεται η ιστορία των S-300

Του Δρ. Αυγουστίνου (Ντίνου) Αυγουστή 

Ένας πόλεμος δεν έχει ποτέ νικητές και ηττημένους. Ο πόλεμος φέρνει πάντα φτώχεια και σταματά κάθε πρόοδο. Πόλεμος σημαίνει νεκρούς, αναπήρους, τραυματίες, μεγάλες υλικές καταστροφές και άλλα πολλά εξαιρετικά δυσάρεστα πράγματα. 

Κατά συνέπεια, το όποιο όφελος προκύψει (αν προκύψει), σίγουρα έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Η απώλεια ανθρωπίνων ζωών δεν μπορεί να αναπληρωθεί ποτέ. Ωστόσο τον πόλεμο τις πλείστες φορές, ειδικότερα στις μέρες μας, δεν τον επιλέγουμε. Μας επιβάλλεται! Κατά συνέπεια εφόσον δεν μπορούμε να τον αποφύγουμε οφείλουμε και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τον αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά… 

Τα γράφω όλα αυτά σήμερα, διότι τα όσα παρακολουθούμε να συμβαίνουν με αφορμή τις καθημερινές προκλήσεις των Τούρκων στο Αιγαίο και στην Κύπρο, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια ειρηνικής συνεννόησης και σίγουρα δημιουργούν βάσιμες ανησυχίες για το μέχρι που μπορεί να το φθάσει η Άγκυρα. Εκτός κι αν ο απρόβλεπτος και αλλοπρόσαλλος τούρκος πρόεδρος λάβει σοβαρά υπόψη του τα όσα του διαμήνυσε ο Νίκος Κοτζιάς που ξεκαθάρισε: ότι η απάντηση της Αθήνας σε νέα παρόμοια πρόκληση όπως αυτή του εμβολισμού της ελληνικής ακταιωρού του Λιμενικού Σώματος από τους τούρκους, δεν θα τύχει ειρηνικής εκ μέρους μας απάντησης. 

Αυτοί πότε θα λογοδοτήσουν;

Ανάρτηση από: https://jodi.graphics

Να είματε όλοι εκεί

Ανάρτηση από: Παλιό ΠΑΣΟΚ - Το Ορθόδοξο