Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΕΟΕΛΛΗΝΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΕΟΕΛΛΗΝΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 2023

Το απίστευτο χρέος των Νεοελλήνων που αγγίζει το 1 τρισεκατομμύριο !


Του Ηλία Παπαναστασίου

Δεν μιλάνε πολλοί, σχεδόν κανένας για το χρέος που ταλανίζει σαν Λερναία Ύδρα τον ελληνικό λαό, χρέος που αγγίζει το 1 τρισεκατομμύριο. Οι κονδυλοφόροι της Κυβέρνησης –υπηρέτες του Αστικού, Δεξιού συμφέροντος, οικονομικού και εκλογικού– μας βομβαρδίζουν με καταιγιστικό ρυθμό με «βόμβες μεγατόνων Νεοδημοκρατικής προπαγάνδας, πως «το χρέος είναι ρυθμισμένο», «το χρέος μειώνεται» και άλλα πολύ συμπαθή και χαριτωμένα. Είναι όμως έτσι;


Διαβάζουμε στο Documento :


«Η είδηση έπεσε σαν βόμβα, λες και έπρεπε να το γράψει η ελβετική τράπεζα UBS για να καταλάβουμε τον βρόχο που έχει περάσει στην κοινωνία το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος. Όπως προκύπτει από την ανάλυση της UBS, το συνολικό χρέος σε όλους τους τομείς (ιδιωτικός, δημόσιος και χρηματοοικονομικός τομέας) ως ποσοστό του ΑΕΠ ανέρχεται στο 305,8%. Σε απόλυτα μεγέθη ο ελβετικός τραπεζικός όμιλος εκτιμά το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος στα 657 δισ. ευρώ…..

 


….. Μέχρι τώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αυξήσει το δημόσιο χρέος κατά 67 δισ. ευρώ. Παρέλαβε τον Ιούλιο του 2019 χρέος στα 355 δισ. ευρώ και το έχει φτάσει στα 422 δισ. – σύμφωνα με τον ΟΔΔΗΧ στο τέλος Σεπτεμβρίου ανερχόταν στα 402 δισ. ευρώ. Αν προσθέσουμε όσα αναμφισβήτητα συγκαταλέγονται στο ιδιωτικό χρέος, τότε μιλάμε για βρόχο 351 δισ. ευρώ.


Ως εκ τούτου προκύπτει διαφορά 116 δισ. ευρώ που έχει κρυφτεί μόνο για το ιδιωτικό χρέος. Άρα το συνολικό χρέος της Ελλάδας δεν βρίσκεται στα 657 δισ. ευρώ, όπως αναφέρει στην αποτίμησή της η UBSαλλά στο θηριώδες μέγεθος των 763 δισ. ευρώ. Όλα αυτά χωρίς να υπολογίζεται το χρέος μεταξύ επιχειρήσεων ή ακόμη και ιδιωτών που δεν μπορεί να μετρηθεί.

Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2022

Η Ρωσική πολεμική στρατηγική, η αμερικανοποίηση του Νεοέλληνα και ο κρετινισμός της παραίτησης/ιδιώτευσης

Του Ηλία Παπαναστασίου

 

Η παρέλαση «επαϊόντων», «στρατιωτικών αναλυτών», «αποστράτων ειδικών» και γενικώς κάθε είδους ειδικών της συμφοράς τους τελευταίους οκτώ περίπου μήνες του Ρωσο/Αμερικανικού πολέμου – γιατί περί αυτού πρόκειται– προσπαθεί εναγωνίως να μας πείσει πως η Ρωσία είτε «ηττάται» είτε «δυσκολεύεται» είτε πως «δεν θα τα καταφέρει και μάλλον θα ανατραπεί ο Πούτιν(!)». Φυσικά, κατά πλειοψηφία των όποιων «αναλυτών» ειδικότερα στα τηλεοπτικά μέσα, γιατί – ευτυχώς – υπάρχει και μια μειοψηφία, που και λογική συγκρότηση έχει και ικανότητα ορθολογικής ανάλυσης ώστε να καταλαβαίνει πως η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική. Ας επικεντρωθούμε σε τρία σημεία:

 

 

 

 

(α) Η Ρωσία ονόμασε τη στρατιωτική επέμβαση στην Ουκρανία «Ειδική στρατιωτική επιχείρηση» όχι τυχαία. Από την αρχή διέθεσε πολύ λιγότερες στρατιωτικές δυνάμεις από τους Ουκρανούς. Οι Ρώσοι – μέχρι την κήρυξη της τελευταίας μερικής επιστράτευσης διέθεταν 100–120.000 στρατό εναντίον 600–700. 000 Ουκρανών και πολεμούσαν 1 Ρώσος εναντίον 7 Ουκρανών. 

 

 

 

 

(β) Παρόλες τις κατά πολύ μικρότερες στρατιωτικές της δυνάμεις η Ρωσία ήδη από τους πρώτους 2 το πολύ μήνες κατάφερε να καταλάβει περίπου το 25% της Ουκρανίας και η οποία είναι, ας το θυμόμαστε, η μεγαλύτερη χώρα της Ευρώπης μετά τη Ρωσία. Η Ουκρανία έχει έκταση 606.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και οι Ρώσοι έχουν ήδη καταλάβει 122.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, όσο δηλαδή η έκταση της Ελλάδας σε ποσοστό 95%. Πριν λοιπόν βγάλει κάποιος συμπεράσματα, ας αναλογιστεί τα απλά αριθμητικά μεγέθη. Ακόμη και τα εδάφη που ανακατέλαβαν οι Ουκρανοί είναι ελάχιστα – όχι περισσότερο από το 2% ή 3% των ήδη καταληφθέντων από τον Ρωσικό Στρατό.

Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2021

Το 1821, η Τουρκία και ο εκφυλισμός των Νεοελλήνων

Του Ηλία Παπαναστασίου

Συμπληρώνονται 200 χρόνια σε λίγες εβδομάδες από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, μια από τις Μεγαλύτερες επαναστάσεις των τελευταίων αιώνων και η μεγαλύτερη στο χώρο της Βαλκανικής και Ανατολικής Μεσόγειου τουλάχιστον για τον 19ο αιώνα.

Η επέτειος συμπίπτει με ολιστικού τύπου επιδείνωση της Τουρκικής επιθετικότητας σε όλα τα επίπεδα, με όλους τους τρόπους και σε όλους τους τόπους. Η Ολιστική Γεωστρατηγική Επίθεση της Τουρκίας σε όλα τα επίπεδα και με όπλα της την πολεμική της ανάπτυξη – οι θερμόαιμοι φίλοι μας οι Ισπανοί, με δάνεια δικής τους Τράπεζας ναυπηγούν αεροπλανοφόρο για την Τουρκία το οποίο θα είναι έτοιμο φέτος ή του χρόνου– ποντάρει στην άριστη διπλωματία της Τουρκίας από την Οθωμανική περίοδο, στην εκπληκτική Βιομηχανική ανάπτυξη της Τουρκίας που παράγει όλα τα οπλικά συστήματα στρατού, ναυτικού ή αεροπορίας αλλά και στην οικονομική διασύνδεση συμφερόντων μεταξύ Τουρκίας και Δύσης και ειδικότερα Γερμανίας, Ισπανίας, Ιταλίας αλλά και Ολλανδίας, οι Τράπεζες των οποίων έχουν 20, 50, 40 και 20 δισεκατομμύρια ευρώ αντίστοιχο άνοιγμα προς την Τουρκική Οικονομία! Περιμένει κανείς στα σοβαρά να έλθουν σε ρήξη με τον Ερντογάν για χάρη της Ελλάδας;

Ταυτόχρονα οι Τούρκοι έχοντας αναπτύξει περαιτέρω τον ήδη παραδοσιακό Κεμαλικό Εθνικισμό – τον υπονόμευαν αλλά δεν τον αποκήρυξαν ποτέ! – αλλά αναμειγνύοντάς τον εύστροφα, αποτελεσματικά και σε απίστευτο βαθμό με τον επεκτατισμό των Οθωμανών και τον συνεχώς εντεινόμενο θρησκευτικό μανδύα του Τουρκικού Σουνιτικού Ισλάμ που απλώνεται όλο και διαρκέστερα στην Τουρκική Κοινωνία από το 2002 ήτοι περίπου 19 χρόνια τώρα, κατόρθωσαν να αποκτήσουν ένα κοινωνικό σώμα, ένα Έθνος και μια Πατρίδα ιδεολογικά συνεκτική, θρησκευτικά κατοχυρωμένη και διπλωματικά επιθετική. 

Σάββατο 30 Μαΐου 2020

Μπεοϊσμός: Παιδική ασθένεια του νέο-Ελληνισμού

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Η κυρίαρχη κουλτούρα του νεο-ελληνικού κράτους, όπως αυτή εκφράζεται διαχρονικά από τους κατσαπλιάδες, που παριστάνουν την αστική τάξη και το λυμαίνονται, συγκροτείται από ένα χρόνιο αίσθημα ντροπής για την καταγωγή τους, μια βαθιά μειονεκτικότητα για την ταυτότητα τους, που επιβεβαιώνεται συνήθως στις σπουδές τους στην προηγμένη Δύση και προβάλλεται στη συνέχεια –με την ψυχολογική σημασία του όρου– στις οθόνες του συλλογικού φαντασιακού.

Πρόκειται για μια χρόνια παγίδευση σε ένα εσωτερικό αίσθημα ανεπάρκειας, που βέβαια για τις ελίτ είναι εντελώς αντικειμενικό και το οποίο για να ανακουφιστεί αποδίδεται στο συλλογικό μας πρόσωπο.

Αυτό το χρόνιο αίσθημα ανεπάρκειας διαχέεται ως κυρίαρχη αφήγηση και «μολύνει» κάθε σπιθαμή του κοινωνικού πεδίου, καθώς η ηγεμονική κοινωνική αναπαράσταση για τον Εαυτό μας μάς ορίζει ως «μικρούς και προβληματικούς».

Από την ίδια αφήγηση εκπηγάζει και η αντίληψη ότι ο πολίτης είναι ένα νήπιο που χρειάζεται διαρκή νουθεσία, επίβλεψη, τιμωρία και επιβράβευση, που διαχέεται μέσα από το κυρίαρχο δίκτυο διάδοσης πολιτισμικών προτύπων και καθοδηγεί το άτομο σε μια παλινδρόμηση στην πρώιμη παιδικότητα του και στον ακρωτηριασμό των υπαρξιακών του αναγκών για αυτονομία και αυτοέκφραση. Δηλαδή, σε υποταγή και στην υλοποίηση μιας αυτοεκπληρούμενης προφητείας.

Παρασκευή 5 Ιουλίου 2019

Πως οι "νεο(κωλο)έλληνες" θα ξαναγίνουν Έλληνες

Του Γιώργου Καραμπελιά

Είσαι Έλληνας

Αυτό που ήσουν κάποτε θα γίνεις ξανά
πρέπει να γίνεις, πρέπει να κλάψεις.

Ο εξευτελισμός σου να γίνει τέλειος
Η εκπόρθηση να φτάσει ως τις ρίζες των βουνών
Είσαι Έλληνας, είσαι Έλληνας.

Πίνεις την προδοσία με το γάλα,
πίνεις την προδοσία με το κρασί.

Ο εξευτελισμός σου να γίνει τέλειος,
πρέπει να δεις, πρέπει να γίνεις,
αυτό που ήσουν κάποτε θα γίνεις ξανά

(Μίκης Θεοδωράκης)


Οι εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 θα μείνουν στην ιστορία ως η ιστορική στιγμή κατά την οποία ο νεότερος ελληνισμός θα αφήσει οριστικά πίσω του τη μεταπολίτευση μαζί με την εμφυλιοπολεμική ιδεολογία και τις πολιτικές που την αναπαράγουν. Οι Έλληνες, έχοντας καταβάλει ένα βαρύτατο τίμημα κατά την τελευταία περίοδο, έχοντας απωλέσει κάθε υπόλειμμα οικονομικής ανεξαρτησίας, απειλούμενοι πλέον και στην εδαφική τους υπόσταση και την ίδια την ιστορική τους επιβίωση ως έθνος, είναι υποχρεωμένοι να αρχίσουν μια μακρά πορεία αυτοσυνειδησίας χωρίς προηγούμενο.

Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2016

Του ξεροκόμματου ο χαρτογιακάς

Προφανώς και δεν πρόκειται για κάποιου είδους βαθυστόχαστη αλήθεια, το γεγονός ότι κάθε επαγγελματική επιχείρηση που δεν σερβίρει screwdrivers (on the rocks ή άνευ), πιτόγυρα ή κρέπες, στο εν Ελλάδι περιχαρές τρελλοκομείο, διατηρεί στα φανερά γουρουνάκι-κουμπαρά, δια αποταμίευσιν οβολών για το (φτου κακά!) απευκτέο λουκέτο. Παρ’ όλα αυτά, το κομμάτι της νεολαίας που επιλέγει σπουδές μάνατζερ, διοίκησης επιχειρήσεων, ψυχολογίας (με ειδίκευση στην διαχείριση(!) εργατικού δυναμικού) κι άλλες, που οδηγούν σε συναφή χρήσιμα «επαγγέλματα», ακόμη και στις μέρες μας, είναι ουδόλως ευκαταφρόνητο.


Θα μπορούσε να πει κάποιος, ελαφρά τη καρδία, «μα τι διάολο έχουν στο μυαλό τους όλοι αυτοί;». Η απάντηση, ωστόσο, είναι πιο απλή απ’ ό,τι ίσως φανταζόμαστε. Αυτό που έχουν, λοιπόν, «στο μυαλό τους» είναι ο,τιδήποτε, εδώ και περίπου δυόμιση δεκαετίες, τούς «φύτεψε» μ’ «εκσυγχρονιστικό» ταραταζούμ στο μυαλό η εξουσία. Εν ολίγοις, στα χωράφια πηγαίνει «ο Αλβανός», υδραυλικός και σοβατζής θα γίνει «ο Ρωσοπόντιος» και πάει (κ)λέγοντας. Δεν ήτο απλώς ζήτημα οικονομικών απολαβών – ας μη λησμονούμε, πως «στις καλές εποχές» ένας πλακάς, επί παραδείγματι, κέρδιζε διόλου ευκαταφόνητα ποσά. Ήταν, περισσότερο, ζήτημα «status», «prestige» κι άλλων γελοίων, φραγκολεβαντίνικων εκφράσεων. 

Κυριακή 5 Ιουλίου 2015

Δεν πειράζει ελληνάκο, “μένεις ευρώπη”

Αγαπημένη Δευτέρα…

..Ξυπνάς και πάλι όλα στη θεσούλα τους.. ζωούλα.. δουλίτσα.. σπιτάκι..
..Το σπίτι κρύο, τα καύσιμα πανάκριβα, δυο ώρες την ημέρα, αλλά δεν πειράζει, μένεις Ευρώπη.
..Φοράς ανάποδα το τρύπιο σώβρακο, το μπαλωμένο σου παντελόνι, το περσυνό πουκάμισο, αλλά δεν πειράζει, μένεις Ευρώπη.
..Κατεβαίνεις τις σκάλες, απλήρωτα τα κοινόχρηστα, κομμένο το ρεύμα, αλλά δεν πειράζει, μένεις Ευρώπη.
..Σκέφτεσαι για μια στιγμή το πατρικό σου που στο πήρε ο ένφιας, και τους παππούδες γονείς σου που τη βγάζουν ζόρικα στο χωριό, αλλά δεν πειράζει, μένεις Ευρώπη..
..Θα μπεις στον κουβά σου, θα πας για καύσιμα, θα βάλεις ένα δεκάρικο για να σου βγάλει την απόσταση μέχρι τη δουλειά.. έχεις ακόμα εσύ κι άλλοι κάποιοι.. όσοι δεν έχουν κρίμα.. δεν πειράζει, μένεις Ευρώπη.
..Βλέπεις τα κάγκελα πάλι μπροστά στον Άγνωστο… φυλακισμένος μοιάζει, η βουλή των ελληνάκων φρούριο… αλλά δεν πειράζει, μένεις Ευρώπη.
..Τα ματ γύρω με τα ψεκαστικά για την διαφύλαξιν της κανονικότητος, πάνοπλοι φρουροί της δημοκρατίας σου, δεν πειράζει, μένεις Ευρώπη.

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2015

Μερικές πτυχές της νεοελληνικής κακομοιριάς

Του Μιχάλη Σακελλαρίου


Δεν είναι ψέμα. Σαν λαός φέρουμε μέσα μας μια ελαττωματική αυτοεικόνα που έχει τα χαρακτηριστικά της συλλογικής ασύνειδης σφραγίδας. Μπορεί κανείς να το διακρίνει σε όλες τις πτυχές της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής μας.  Στον τρόπο που οδηγούμε και παρκάρουμε, που πετάμε τα σκουπίδια μας, στη φυσιογνωμία της πολυ-παθογενούς δημόσιας διοίκησης, στην ίδια τη συγκρότηση του κράτους μας που τόσο αγαπάμε να μισούμε, στην αυτοκαταστροφική μας δυναμική, που από τη μια τορπιλίζει όλες τις θεσμικές δομές και από την άλλη τις κατηγορεί ότι είναι αναποτελεσματικές. Η νεοελληνική “μαγκιά” και “λεβεντιά” επί δεκαετίες έβρισκε τη φυσική της έκφραση στη φοροδιαφυγή, στο από το “παράθυρο” βόλεμα στο “αντιπαραγωγικό” δημόσιο, στην “τακτοποίηση” του αυθαίρετου εξοχικού με τον κατάλληλο “κουμπάρο” και τόσα εισαγωγικά δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ σε κείμενό μου (αυτοαξιολογούμαι, μη δίνετε σημασία).