Μια απάντηση στό άρθρο του Αν. Νταβανέλου ''ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ''
Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ*
Μιας που η δημοσίευση θεωρητικών απόψεων στα πλαίσια ενός ζωντανού
οργανισμού είναι πάντα καλοδεχούμενη όποιες και αν είναι αυτές, και με αφορμή
το άρθρο του σ. Νταβανέλου στο rproject «Πατριωτισμός και Αριστερά» ήθελα και
εγώ να καταθέσω την άποψή μου.
Και αυτό γιατί προσωπικά θεωρώ ότι ο πατριωτισμός όχι μόνο δεν
έρχεται σε αντίθεση με την αριστερά αλλά αντίθετα ο πατριωτισμός μπορεί να εμπεριέχει
την αριστερά, και η αριστερά μπορεί να εμπεριέχει τον πατριωτισμό.
Το λάθος που
κατά τη γνώμη μου κάνει ο σύντροφος ενέχεται στη λάθος ερμηνεία του πατριωτισμού
που δίνει. Αναφερόμενος στον πατριωτισμό χρησιμοποιεί αντ’ αυτού τη
λέξη…. «εθνικισμός» αρκετές φορές. Πατριωτισμός όμως δεν είναι ο εθνικισμός.
Ο εθνικισμός υποστηρίζει την ανωτερότητα της ταυτότητας μίας συγκεκριμένης ομάδας
ανθρώπων, εμπεριέχει εξ ορισμού την απόλυτη προσήλωση σε αυτήν και καταλήγει στην
προσπάθεια επιβολής της εις βάρος άλλων ομάδων ανθρώπων και στην περιφρόνηση και
την εχθρότητα προς άλλα έθνη τα οποία θεωρεί κατώτερα.
Αντίθετα, ο πατριωτισμός ορίζεται ως η αγάπη για την πατρίδα η οποία αναπτύσσεται
χωρίς καμία διάθεση υποτίμησης ή περιφρόνησης άλλου έθνους. Ο πατριωτισμός
έχει δημοκρατικές ρίζες (χαρακτηριστικός ο πίνακας του Ντελακρουά με τη Ελευθερία
που κρατάει τη γαλλική σημαία και οδηγεί γυμνόστηθη τον γαλλικό λαό, μιλάμε για
την εποχή της ίδρυσης του δημοκρατικού πατριωτισμού) ενώ οδήγησε τους λαούς σε
επαναστάσεις, αντιιμπεριαλιστικές εξεγέρσεις, αντιαποικιακούς αγώνες.
